**//sticky ads code//**

Veel ouders ervaren de druk van het ouderschap als een steeds grotere uitdaging. Mede door het teveel moeten organiseren, keuzestress, hoge verwachtingen (ook van buitenaf), de combinatie tussen werk en zorg kunnen heel gemakkelijk gevoelens van onzekerheid en schuldgevoel ontstaan. Tel daar onze prestatiemaatschappij en het groenere gras van de buren (wat overigens vaak alleen maar groener lijkt) bij op en je snapt dat de druk bij ouders oploopt. Ouders maken zich zorgen over de opvoeding.

De druk die je als ouder voelt heeft vervolgens weer effect op je kind. Er vindt als het ware een overdracht plaats. Als je druk voelt, ontstaat er vaak stress en dit heeft ook invloed op bijvoorbeeld jouw reactie op het gedrag van je kind. Je kind reageert hierop met een tegenreactie en jij als ouder geeft hier ook weer een gevolg aan. Voordat je het weet zit je onbedoeld samen ‘vast’ in een cirkel die niet wenselijk is. En die druk..?..die loopt alleen maar op.

Zorgen voor je kind.

Met gevoelens van onzekerheid en dikwijls angst om te falen, wenden ouders zich vaak tot internet en boeken. Je vindt veel informatie en boeken voorzien van allerlei overtuigende titels en tips. Dikwijls met een bedoeling jouw handvatten te geven je kind zo perfect en zorgeloos mogelijk op te voeden. Maar, zeg nou zelf, een kind perfect en zorgeloos opvoeden, bestaat dat? Ik denk het niet! Het gevoel van je verantwoordelijk voelen voor je kind ontstaat eigenlijk al op het moment van de zwangerschap. Denk maar eens aan je voeding, rust, controles in deze periode. Deze verantwoordelijkheid is niet los te koppelen van zorg en zorgen. Elke daaropvolgende fase binnen de ontwikkeling van je kind vraagt weer andere ondersteuning en zorg van jou als ouder en hier komen ook steeds weer andere zorgen bij.

Bedenk dat moeilijke periodes die een fase binnen de ontwikkeling van je kind met zich mee brengen, ook uitdagend en lastig  kunnen zijn voor je kind.

Niet beheersen maar verbonden zijn

Zo stelt Steven Pont (Ontwikkelingspsycholoog / gezinstherapeut) dat ouders vaak te gericht bezig zijn met het kind te beheersen. “Tanden poetsen, jas aan, nu je huiswerk maken”, zijn hier voorbeelden van. Natuurlijk hoort dat erbij, maar zeg nou zelf, het is het minst leuke van opvoeden. Veel interessanter is het deel dat hoort bij de ontwikkeling, waarbij je je verdiept in wat er in de ander leeft en probeert daarmee contact te maken. Zeg bijvoorbeeld niet tegen je verdrietige kind: ‘huil maar niet’, maar vraag: ‘wat maakt je zo verdrietig?’. Dan kom je te weten wat er in je kind omgaat en maak je verbinding. We moeten oppassen dat we opvoeding niet zien als een stapeltje opdrachten die we moeten volbrengen. Opvoeden is boeiend, zelfs als het niet leuk is. Een mooie uitspraak van Steven pont is ook dat wij als opvoeders de klei geven. Voor de finesses van het beeld dat een kind ervan kneedt, is het belangrijk dat jij als ouder op een gegeven moment niet meer te veel mee kneed. Juist dat op tijd loslaten is een grote blijk van verbinding. Maar je kunt pas iets loslaten als je het eerst goed hebt vastgehouden! Dus niet denken dat loslaten toch het uiteindelijke doel is en er daarom maar vast mee beginnen. Eerst goed vasthouden en verbinden, dan je kind op een mooie manier laten invoegen met alles wat daarbij komt kijken en uiteindelijk je kind laten uitvoegen naar zijn eigen levenspad.

Bedenk dat kinderen net als jij mens zijn. Alleen hebben ze nog minder kennis en beheersen ze hun impulsen minder goed.

Ouders leggen dikwijls de lat erg hoog voor zichzelf.

Eigenlijk hebben alle ouders wel eens vragen en zorgen over de opvoeding. Het gaat dan meestal om tijdelijke zorgen, bijvoorbeeld over emotionele problemen, gedragsproblemen, of de schoolprestaties. Ook het stellen van grenzen, regels en hoe consequent te blijven wordt vaak als lastig ervaren. Het gaat eigenlijk om alledaagse, herkenbare problemen; een kind dat moeilijk in slaap komt, erg verlegen is, een kind dat op school moeite heeft met de concentratie…. Ook al zijn het geen zware problemen, ouders kunnen hier best wat meer ondersteuning bij gebruiken. Ondersteuning die er dan volgens mij op gericht zou moeten zijn om het vertrouwen in de eigen ouderlijke vermogens te vergroten of herstellen. Jou als ouder helpen inzicht te krijgen in angsten en zorgen en je te laten vertrouwen op je eigen oordeel

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…