**//sticky ads code//**

Het is warm, de vrijdag na hemelvaart, en dan zit er maar één ding op voor oma en kleinkind: te water. Mijn Barbet zit als gevolg van een hondenshow nog flink in de vacht en heeft het daardoor bloedheet. Volgende week mag hij naar de kapper, en tot die tijd kiezen wij met z’n allen het ruime sop. Terwijl ik nog een klein riedeltje op de piano instudeer hoor ik haar binnenkomen, mijn kleine zeemeermin. Onmiddellijk schuift ze aan en neemt ze over. Het is heerlijk om te zien hoeveel plezier ze in het spelen heeft en hoe goed ze het oppakt. Terwijl ik de keuken in loop voor wat verfrissingen kijk ik stiekem van een afstandje naar de pianiste. Mooie houding, wat harde aanslag nog, maar zoveel plezier, geweldig. Ze stopt heel even voor een glas water, om dan weer snel achter de piano te gaan zitten. Kan duidelijk niet kiezen, spelen of mee zwemmen. Uiteindelijk krijg ik haar toch zover en gaan we op pad. Oop gaat ook mee, we hebben hem een plekje in de schaduw beloofd. Eenmaal op het strand blijkt het water al verrassend lekker te zijn. Ik gooi een bal ver weg en hond en kind plonzen er luidruchtig achteraan, terwijl oma bedeesd wat rondwaard in het water. Heerlijk. Oop filmt het tafereel vanaf de kant met zijn foon om ook papa en mama mee te laten genieten. We hebben een paar uurtjes, niet veel maar toch lekker. Daarna haasten we ons terug naar de bewoonde wereld. Eten we nu ijs, of doen we dat straks, vraagt ons meisje. Ik kijk op de klok, dat gaat niet lukken. Laten we het na je pianoles maar doen, dan kunnen we er rustig van genieten, stel ik voor. Het is even stil op de achterbank. Naast mij legt oop ook een verband, de locatie van het ijs en zijn favoriete visboer zijn niet ver uit elkaar. Dan ga ik daar even een haring halen, zegt hij. Nu hoor ik de hersenen op de achterbank bijna rammelen. Waar haring, daar kibbeling! Haar favoriete hapje. Oma, zou ik nou thuis eten of bij jullie, vraagt ze zacht. Ik weet het niet schat, maar ik kan wel even met mama overleggen, hoezo? Als jullie vis gaan eten (hoezo eten wij vis, oop haalt alleen een harting, toch??) dan neem ik kibbeling………Bingo, daar is de clou van dit verhaal. Briljant, daar kan ik niet tegenop. Terwijl Oop en kind zich naar de pianojuf haasten, zet ik de hond onder de douche en onder de hondenfohn. Als de twee partners in foodcrime wederkeren heb ik al met mama afgestemd en kunnen we aan ons rondje lekkers beginnen. Eerst een heerlijk ijsje op de hoek, dan naar de visboer voor haring en kibbeling. En….ik moet me tenslotte aanpassen….sushi voor oma! A perfect day.