**//sticky ads code//**

Mijn vaste omadag is de laatste jaren de vrijdag, en op die dag valt ook vaak een ‘studie dag’. Zo’n dag waarop de leerkrachten andere zaken van belang moeten regelen en de kids weer even helemaal voor rekening van de afdeling opvang en opvoeding komen. Aangezien mijn oudste kleindochter al enkele jaren ook op vrijdag een volledig programma op school heeft, schieten de uitstapjes naar de stad of het zwembad en bij in. Dus als zo’n studiedag zich aandient en ik heb het op tijd in de gaten, dan proberen we zoiets te doen. For old time’s sake. Want hoewel groot worden geweldig is en de tijd niet snel genoeg kan gaan voor onze meiden, is terug denken aan die knusse kneutertijd ook leuk. Dan reden we samen op de fiets naar de stad voor een croissantje bij ‘het stoepje’, de bakker op de markt, dat we op de rand van de fontein oppeuzelde. Bij mooi weer mochten ze dan met opgerolde broekspijpen van mij even in de fontein rond stampen. Tot ergernis van sommige keurige moeders die dat maar vies vonden. Tot grote blijdschap van mijn meisjes, die hun jonge en af en toe wat dwarse oma hier erg om konden waarderen. Ik was hun grote vriend.

De laatste studiedag die ik op tijd zag aankomen besloten we weer eens naar het zwembad te gaan. Als oma van peuters en kleuters liet ik ze natuurlijk geen moment onbeheerd in het water en plonsde ik dapper mee door wildwater pret en langs glijbanen. Nu ze groot zijn en diploma’s genoeg hebben om veilig te blijven drijven kies ik voor een plekje op het terras. De dametjes hebben allebei een vriendinnetje meegebracht en in twee wisselende teams maken ze urenlang veel plezier. Ze komen zich met regelmaat keurig melden, zodat ik weet dat iedereen nog leeft. Ik kijk intussen naar andere opa’s en oma’s die ook een studiedag aan het zwembad vullen. Het is een uitputtende bezigheid voor alle leeftijdsgroepen. Mijn hoofd tolt, en na een uur of drie zie ik ook het bleke snuitje van mijn oudste kleindochter instorten. We hebben de koekjes op, de limo is uit de pakjes geslurpt en we hebben zelfs een frietje kunnen scoren ondanks de drukte en de povere bediening. De kleinste twee willen nog graag douchen, maar voor de oudste hoeft dat niet meer. Ze is op. ‘Dat doen we thuis wel oma’, doelend op zichzelf en haar vriendin. ‘dat kan prima, want wij zijn bff’s’ voegt ze er aan toe. Bff? Ik schijn verbaasd te kijken, want ze legt het direct uit. ‘Best Friens For ever, oma’. Oooh, natuurlijk. Best friend, dat is tot daar aan toe, maar ‘for ever’??? Ik spreek haar nog wel.