**//sticky ads code//**

MJ van drie heeft, sinds hij naar de peuterspeelzaal gaat, een vriendje. Alles doen ze samen en als Lars er niet is, dan is de dag voor MJ bedorven en andersom ook.

Samen kwamen ze met een lucifersdoosje aan waar een lieveheersbeestje in zat. Melody was hier niet zo blij mee. Ze houdt niet zo van dieren opsluiten maar ze begreep wel dat dit voor MJ wel heel bijzonder was.
“Mag hij mee naar huis?” vroeg MJ en overal op voorbereid voegde hij er aan toe: “Hij heeft al een huisje.” Het lucifersdoosje dus.
“Maar dat is toch zielig?” probeerde Melody nog, maar beide jochies schudden hun hoofd. Nee hoor, niks zielig, leuk en het beestje had al een huisje dus…..geen enkel probleem.
“Maar eh…..”. Melody’s hersens maakten overuren. Ze wilde het beestje niet meenemen in zijn zielige doosje, maar ze wilde de beide jongetjes ook niet kwetsen.
“Hij is helemaal alleen,” zei ze, “en hij wil graag bij zijn vriendjes zijn. En die zitten in de struiken en niet in een doosje. En ook niet bij ons thuis.”
MJ en Lars keken elkaar geschokt aan, pakten Melody het doosje af en liepen naar de struiken.
“Kom maar hoor,” zei MJ tegen het lieveheersbeestje,”kom er maar gauw uit. En ga maar gauw weer naar je vriendjes toe. Toe maar.”
Aaaaah, is het niet lief? Die twee gezworen vriendjes van allebei 3 jaar oud, wilden dat het beestje niet aan doen. Geen vriendjes!