**//sticky ads code//**

De dochter van Astrid heeft op de basisschool een visueel probleem. Het duurt lang voordat dit probleem wordt gevonden. De weg naar het juiste loket met de juiste hulp is lang, heftig en soms bizar. Dit verhaal wordt verteld in een twaalfdelige reeks. Vandaag het achtste deel.

De beelddenkcoach is hard aan het werk met onze dochter en wij thuis dus ook. Eind groep 6, en we zijn al kruislopend sommen tot 20 aan het oefenen. Soms zakt de moed me in de schoenen.

Maar toch, langzaam maar zeker gaat het beter. Onze dochter gaat vooruit. Kleine successen worden groots gevierd. We zien dat de onrust in het lijfje minder wordt. We zien stap voor stap de balans terugkomen. Langzaam neemt de faalangst wat af. Het gebeurt allemaal letterlijk voor onze ogen, al is het gevoelsmatig langzaam.

Het is tegenstrijdig. De druk eraf halen terwijl tijd onze grootste vijand is. We weten dat onze dochter het kan, alleen niet of we op tijd zijn. Redden we het wel om de gevraagde lesstof voor eind groep 8 behandeld te hebben? Ze werkt zo hard, we willen zeker geen nieuwe teleurstelling meer.

In overleg met de betrokkenen gaan we onze dochter voorbereiden dat ze misschien een jaar langer op de basisschool blijft. Twee keer groep 8, dat is twee keer de musical en twee keer kamp. Ze wordt er niet heel blij van maar ze begrijpt het wel. En twee keer kamp maakt een hoop goed.

Eind groep 7, heel veel oefeningen, overlegsituaties en hindernissen verder, zijn we flink opgeschoten. Toch is de beelddenkcoach niet helemaal tevreden. Ondanks alle oefeningen en groei verbetert het kijken van onze dochter niet. Ze verwijst ons alsnog naar een functioneel optometrist. Wat daar volgt is opnieuw een heftig verhaal.

Onze mond valt open van verbazing

We dachten dat we met alle oefeningen van afgelopen jaar toch al flink opgeschoten waren. Tijdens het onderzoek bij de FO (Functioneel Optometrist) valt onze mond open van verbazing. Wat heeft ze nog steeds een vertekend beeld. Onbegrijpelijk dat onze dochter zoveel vooruit is gegaan op school terwijl ze nog steeds zo slecht kan kijken. De fixatie disparatie zit nog veel dieper dan we dachten.

Het ruimtelijk inzicht van onze dochter is adembenemend slecht. Dat laat de FO heel duidelijk zien. Op zeer kleine afstand is het voor haar onmogelijk om de grootte van een object in te schatten. Levensgevaarlijk in het verkeer. Ze is ook een keer over haar voet gereden door een auto. Die ‘was ineens heel dichtbij’, volgens haar. We zijn nog steeds dankbaar dat er een kudde engeltjes op haar schouder heeft gezeten die ochtend, naast wat pijn aan de voet is ze goed weggekomen.  Maar oh, wat snap ik nu goed dat dit is gebeurd. Die auto haar totaal overrompeld.

Het kost nog steeds veel teveel moeite om te kijken, om de ogen samen te laten werken. Wanneer ze stilzit en even de tijd krijgt kan ze het wel, maar dat staat in geen enkele verhouding wat er nodig is op school. Bovendien loopt in de loop van de dag de energie terug en wordt het steeds moeilijker om scherp te stellen. Zoals een camera waar de batterij van leegloopt. Daarom ontstaat hoofdpijn in de loop van de dag.

Haar brein doet maar iets

Ze heeft geen dominant oog. Haar brein ‘doet maar iets’.  Dat geeft per definitie veel kijkproblemen maar zeker op school. Wanneer ze leest neemt afwisselend linkeroog  en rechteroog het lezen over, daar kan ze niets aan doen. Dat is exact hetzelfde leesprobleem als dyslectische mensen ervaren. De letters verspringen dan voortdurend.

Het brein is in staat om plaatjes af te maken. Je ogen zien iets en je brein laat je het beeld zien wat het meest waarschijnlijk is. Maar als de lijnen wiebelen kan je brein je ook flink voor de gek houden. Een extreme vorm van doorlopend gezichtsbedrog is het gevolg. Probeer maar eens een som uit te rekenen als je brein vertelt dat er een zes staat, waar voor ons overduidelijk een vijf staat afgebeeld.

Er is goed nieuws: dit kun je gewoon trainen, het valt te verhelpen. Maar het is opnieuw pittig. Wat volgt is opnieuw een heftig verhaal, maandenlang zware training die o.a. opnieuw hoofdpijn veroorzaakt.

Lees de hier de vorige blog van Astrid Een eigen kijk vraagt om een eigen leerlijn