**//sticky ads code//**

De grote vakantie is aangebroken. Steevast betekent dat in onze buurt dat we een week feest met elkaar vieren.

Op de parkeerplaats staat een grote tent en dagelijks is het programma gevuld met activiteiten voor zowel de kinderen als voor de volwassenen. De maandagavond is altijd gereserveerd voor een bingo. Ab-so-luut niét mijn ding maar de kinderen vinden het haast magisch om de cijfertjes weg te strepen in de hoop dat ze keihard ‘Bingo’ kunnen schallen door die overvolle tent. Deze keer had zoonlief prijs. Hij won een kookboekstandaard met daarop een boekje met bakrecepten voor cupcakes. En dat was het moment waarop ik door de mand viel. Mijn kinderen trakteren namelijk altijd op school op hun verjaardag op een creatie met cupcakes, en die zijn inmiddels wereldberoemd in Willemstad. ‘Die moeder van de Joostens bakt de lekkerste cupcakes van de hele wereld’. Menig moeder kan dat in d’r zak steken en ik lach er altijd hartelijk om. Ik heb namelijk een geheimpje. Hoewel menig kok jaloers is op mijn keuken weet ik namelijk niet eens hoe de oven echt werkt!  Koken en bakken is niet aan mij besteed. Ik heb een man die graag in de keuken staat, ook na een dag hard werken. Als ik sporadisch een keer moet koken dan wordt er door de pubers al gegrapt wat mama vandaag weer gaat ontdooien en opwarmen dus dan weet je het wel…

Terug naar de bingo. Op het moment dat mijn zoon me de prijs in mijn handen duwde reageerde er een alerte koter van amper 7 jaar aan onze tafel. ‘Oh, dat receptenboek heb jij niet nodig want jij kan echt heel goed cupcakes bakken’…
Mijn vriendinnen tegenover mij keken met een verbaasde blik op van hun bingokaartje. ‘Jij, bakken?’
Dat kon ik natuurlijk niet over mijn kant laten gaan en de volgende avond heb ik met een grote pokerface op één van m’n kunsten getrakteerd. Verbazing alom! Een cupcake in een ijshoorntje, parapluutje er op en klaar. Leuk, en ze smaken nog ook. ‘Dát is een leuk idee, mag ik het recept van je?’, vroeg een andere moeder uit de straat. Nog voor ik naar adem kon happen mengde dochterlief van amper twee turf hoog zich in het gesprek.’Die cupcakes koopt mama altijd gewoon bij de Jumbo en die doet ze dan zelf in het ijshoorntje’. Au, ontmakserd voor het leven. Om de lachsalvo’s compleet te maken kreeg ik nog een koekje van eigen deeg. ‘En dan zegt mama altijd: Een hoop lol en het kost geen drol’…