**//sticky ads code//**

‘R. wil graag bij Iris spelen, komt dat uit?’ Ik sta perplex. Dochterlief barst van de vriendinnetjes maar op een vriendje had ik, heel bekrompen, nooit gerekend. ‘Ja, leuk’ stotter ik stoer, ‘ik neem hem wel mee, kan ie lekker mee-eten en dan haal je m gewoon om 4 uur weer op’.

Zo gezegd, zo gedaan. Alhoewel: zodra ik thuis aan kom, begint het te knagen. Ik ben alleen meiden gewend, hoe moet dat nu met een knulletje van 8? Ik heb geen autootjes, geen treintjes, geen Bob-de-Bouwer macaroni, en ik wil vooral niet dat Spelen Bij Iris tegen gaat vallen. Snel Vriend gebeld voor raad, maar ook hij is niet meegegroeid met de emancipatie: ‘je laat toch wel de deur open als ze op haar kamer spelen hè?’ Daar heb ik dus niets aan. Ze is nog maar 8 en Vriend heeft nu al buikpijn, dat belooft wat als ze 16 is, dan wordt t minstens een Migraine van 8 weken.

Kom op, niet zeuren, knul mee naar huis en spelen maar. ‘Mam, we gaan ons verkleden op mijn kamer hoor’. Geen probleem, ik ben een moderne moeder, ruimdenkend en voortvarend. Nog geen 10 minuten later komt Vriend even thuis langs. ‘Even wat papieren ophalen.’ Ja ja. Toevallig liggen de papieren ook nog eens boven. Dochterlief komt enthousiast op pappa afgestoven, ‘pap, we spelen vadertje en moedertje, en ik ben de vader’ stomverbaasd kijk ik naar het tafereel wat zich bovenaan de trap afspeelt. Dochter is gekleed in haar stoerste broek, en R. heeft een roze balletpakje aan. Verrukt draait hij een rondje. ‘Ik ben een balletmoeder’ straalt hij me toe vanaf boven. Mijn hart heeft hij gestolen. Vriend is er ook al stil van. Geeft dochter snel een kus en rent de trap weer af. En net op het moment dat je denkt dat je alles in 1 middag hebt meegemaakt, piept er een dun  stemmetje vanaf boven: ‘Mijnheer, mag ik ook een kus?’

Mijn dag kon niet meer stuk.

claytonladuerotary