**//sticky ads code//**

Als er in de media wordt gesproken over dyslexie wordt dit heel vaak een stoornis genoemd. Bij deze vragen wij te stoppen met dyslexie een stoornis te noemen!  

Het woord stoornis heeft bij mij een ontzettend negatieve lading. Volgens google is een stoornis een ontwikkelingsbeperking, een neurologische of psychische aandoening die optreedt bij mensen en die een belemmering geeft en/of afwijking vormt in de normale ontwikkeling.

Wat is een stoornis

Volgens de Nederlandse encyclopedie is het een term die wordt gebruikt ter aanduiding van een niet (meer) aanwezige of defecte functie of specifieke structuur.
Geen positieve uitleg. Nou is dyslectisch zijn  niet altijd fijn, zeker niet als je jong bent. Maar dyslectisch zijn heeft ook positieve kanten, kanten die kunnen zorgen voor een “bovengemiddelde”ontwikkeling.

Al zijn normaal en bovengemiddeld eigenlijk termen die ik niet wil gebruiken. Elk mens en elk kind is uniek.

Met deze definitie uit de wetenschap in je achterhoofd, kun je dyslexie dan een stoornis noemen? Bij dyslexie functioneren je hersenen anders. Automatiseren gaat lastig, maar ruimte inzicht en verbanden leggen gaan vaak weer goed.

Wat is dyslexie dan?

De term dyslexie komt uit het Grieks en Latijn, want dys = niet goed functioneren, lexis = taal of woorden.  Als je ergens niet goed in bent, heb je dan gelijk een stoornis?
Ik ben ook niet goed in hockey en gitaar spelen, heb ik dan ook gelijk een stoornis?

Dyslexie is volgens wikipedia, het onvermogen om woorden, waarvan men wel de letters ziet, in hun betekenis te vatten. Dat klinkt al beter dan een stoornis.
Dyslexie komt in belangrijke mate voort uit een andere manier van denken. Het is die manier van denken die de basis kan vormen tot het hebben van succes. Tot het ontwikkelen van een eigen manier van werken in de studie of op het werk.

Dyslexie zorgt vaak voor leerproblemen, maar problemen kun je oplossen. Een stoornis geneest niet.

Dyslectische gedachten verwerken de informatie anders. Hun andere, associërende  denken heeft een van de grootste uitvindingen, merken en kunst van de wereld gecreëerd. Waarom wordt dyslexie toch nog steeds gezien als een nadeel?

Dyslexie is geen stoornis

Het voortdurend noemen van dyslexie als stoornis, helpt hierin niet. Kinderen groeien op met het idee dat ze een beperking hebben, wat niet bijdraagt aan het zelfvertrouwen. En kan leiden tot gedemotiveerde, onder presterende en ongelukkige kinderen.

Alleen omdat zij ‘anders leren’, zijn ze niet beter of slechter. Zij zijn net zo waardevol en bijzonder als elk ander kind.  Laten we dyslexie gewoon dyslexie noemen. Iemand met dyslexie verwerkt informatie anders en heeft moeite met taal.