**//sticky ads code//**

Het gebruik van computers, tablets en smartphones onder kinderen is de afgelopen jaren enorm toegenomen. Steeds meer kinderen gebruiken vaak een tablet of iPad thuis, terwijl ze op de meeste basisscholen nog leren uit echte boeken en les krijgen van hun groepsleerkracht.

Trend

Het lijkt een nieuwe trend te worden: leren met een iPad of tablet in plaats vanuit boeken. Er zijn al scholen waar de boeken verbannen zijn naar een naargeestig en vochtig magazijn, of gul zijn geschonken aan een arme collega-school. Daar heeft men dan voor elke leerling zo’n wonderbaarlijke iPad of tablet, ter grootte van de stoffige lei uit de vorige eeuw, aangeschaft. Volgens deskundigen beter, omdat onze maatschappij steeds meer gebruik maakt van elektronische media en dat kinderen op school nu eenmaal moeten worden voorbereid op die maatschappij.

Onze maatschappij is zeker aan het veranderen. Steeds meer boekwinkels moeten hun deuren sluiten. Bibliotheken zien hun ledenaantallen krimpen. Kranten en tijdschriften brengen tabletversies uit. Eigenlijk zijn de papieren media nu ouderwets geworden. Ze kunnen niet bieden wat de hedendaagse multimediamachines wel bieden: een mix van tekst, geluid, foto en film en een zoekfunctie die binnen seconden informatie biedt over elk denkbaar onderwerp.

Mogelijkheden

Natuurlijk moeten we onze volwassenen van straks voorbereiden op een maatschappij die bol staat van technische hulpmiddelen en die de nodige vaardigheden vragen. Daarom is het verstandig leerlingen met een dergelijk (hulp-) middel te leren werken. En zeker zitten er voordelen aan:

  • De iPad is gemakkelijk in gebruik, waardoor leren ook als laagdrempelig wordt ervaren.
  • De iPad is gemakkelijk te verplaatsen en kan dus op elk gewenst moment en op elke gewenste locatie gebruikt worden.
  • individueel werken op je eigen niveau en in je eigen tempo wordt nog makkelijker.
  • Het gebruik van iPads in de klas werkt motiverend: kinderen krijgen waarschijnlijk meer plezier in leren en zieke kinderen kunnen gewoon thuis werken.
  • Resultaten en voortgang zijn beter meetbaar, ook beter inzichtelijk voor de ouders.

Er zijn nog meer voordelen op te noemen, maar er zitten toch ook wel minder goede kanten aan dit nieuwe onderwijsmiddel.

Het blijft een redelijk kostbaar en kwetsbaar instrument. Er kan van alles mee gebeuren: het wordt gestolen, uw kind wordt onderweg beroofd, de juf of meester is een digibeet, of de wifi-verbinding van school is zo traag, dat een postduif nog sneller is. Komen er dagelijks meer pauzes omdat de accu weer eens leeg is? Waar blijven de contacten met en de relaties tussen uw kind, de leerkracht en de rest van de groep? En hoe staat het met de weerbaarheid, sociale vaardigheden en kunnen ze nog wel schrijven, knippen en knutselen?

iPad leermomenten

Om wat meer inzicht te krijgen over het gebruik van tablets of Ipads op school  en voor stof voor mijn column trok ik de stoute schoenen aan en bezocht zo’n school waar de schoolboeken niet meer gebruikt werden. Na wat googlen op mijn iPad vond ik een school waar ik eens mocht kijken. De directeur van “De Stenenhamer” in de regio Ede zag het wel zitten, dat ik eens langs kwam. Al snel was een afspraak gemaakt.

Op een doordeweekse dag, volgens mijn iPhone was het een donderdag, werd ik ’s morgens verwelkomd door Berend Zwartjes, directeur van deze middelgrote basisschool.

Allereerst nam ik een kijkje in groep 8. En werkelijk alle kinderen waren druk bezig achter of liever gezegd boven hun iPad.

De één was aan het rekenen, een volgende deed taalwerk, weer een ander maakte puzzels en nummer vier was bezig met een werkstuk. De leerkracht zelf zat gebogen achter een laptop en controleerde waar zijn leerlingen mee bezig waren. Hij had geen tijd voor mij, of de leerling, die al een kwartier met de vinger in de lucht zat.
kinderen op IpadDus ging ik naar de volgende klas, een groep 3.
De juf, Klaar van Zetten, was klassikaal bezig met Veilig Leren Lezen, maar dan via de iPad. De 26 leerlingen deden fanatiek mee.

“A-P-P-L-E” spelde zij en de kinderen riepen in koor “Apple!”
“W-I-F-I” spelde ze vervolgens. “Wifi” riepen allen op één na luidkeels.
“Te traag”, antwoordde Sjonnie Zadelmaker, blijkbaar de pienterste van de klas.
“Nu mogen jullie de appel kleuren”, legde de juf rustig uit.
En werkelijk, bijna alle kinderen kleurden met behulp van het touchscherm de appel rood, behalve Nellie van Gisteren. Zij deed het met een rode viltstift.

Ik nam afscheid en ging nog even naar groep 1, ook altijd leuk om te zien hoe de jongsten van de school met zoiets bijzonders om zouden gaan.

Bouwen met je tablet

Toen ik de deur open deed werd ik verwelkomd door een nieuwsgierige kleuter: “Wat kom jij hier doen?”, terwijl hij het kaartje bij de deur omdraaide om naar het toilet te gaan.
“Ik kom eens kijken hoe jullie werken met de iPad”, antwoordde ik vriendelijk.

“Oh, nee, dat stomme ding”, reageerde hij, “je kunt ‘m niet eens opzetten en weg was hij.

Gezellig toch weer zo’n kleutergroep. Terwijl de juf rond liep, waren de kinderen druk aan het werk in allerlei groepjes.
Een viertal kleuters zat in de poppenhoek. Elk kind had een iPad en men nam samen de dag door voor de baby’s. Deze werden echter jammerlijk aan hun lot over gelaten.
De blauwe groep was met de iPad taalspelletjes aan het doen en waarlijk, dat ging heel leuk. Behalve bij Jaapie, zijn schermpje was helemaal zwart.
“Moet ik je even helpen?”, vroeg ik.
“Nee, hoor”, zei hij, “ik vul alles in met zwarte letters.”

In de bouwhoek waren vijf kleuters bezig aan het bouwen. Naast grote houten blokken, gebruikten ze hun iPad voor vloertjes in het bouwwerk.

“Oh, ik vind het zo geweldig”, legde juf Alie Macintosh me uit, “kijk nou toch eens, ze halen er werkelijk alles uit, die kinderen.
Terwijl ze dat zei, zag ik hoe één van de peuters in de bouwhoek met een hamer op het schermpje sloeg en de iPad ontdeed van mooie glinsterdingetjes.
“Goed zo, Ram, dat kun jij goed”, complimenteerde juf Macintosh.
“Ik moet weer verder”, verontschuldigde ik me en vluchtte snel het lokaal uit.

Mijn i-Pet

In de gang kwam ik de kleuter die naar het toilet was geweest tegen.
“Heb effen m’n pet gewassen”, legde hij me uit, terwijl hij zijn iPad druipend omhoog hield.

Ik kon het bijna niet meer droog houden en verliet snel het schoolgebouw, nadat ik nog even de directeur bedankt had en hem adviseerde niet te snel de oude schoolboeken de deur uit te doen. Je weet maar nooit.