**//sticky ads code//**

De dochter van Astrid heeft op de basisschool een visueel probleem. Het duurt lang voordat dit probleem wordt gevonden. De weg naar het juiste loket met de juiste hulp is lang, heftig en soms bizar. Dit verhaal wordt verteld in een twaalfdelige reeks. Vandaag het elfde deel.

Boos

Na een paar weken ben ik nog steeds woedend. Ik ben ook maar gewoon moeder. Ik ben niet de deskundige die weet hoe je met faalangst om moet gaan. Mijn rol in dit verhaal is moeder zijn. Het is de rol van de AB’er om onze dochter centraal te stellen en tegen het systeem te beschermen. Bizar dat juist zij onze dochter voor de leeuwen wil gooien.

Ik vond het vorig jaar voorbarig om onze dochter in te lichten dat ze naar het VMBO mocht. Ons meisje was er op voorbereid dat ze misschien een jaar langer in groep 8 moest blijven. Nu rekent ze erop dat ze door kan. Stel dat het misgaat, dan betalen we een hoge prijs. Alle faalangsttraining voor niets. Na al het harde werken kan dit gewoon niet waar zijn. Ik vervloek mezelf dat ik opnieuw mensen heb vertrouwd en adviezen heb opgevolgd.

IQ-test

De IQ-test mag toch op school afgenomen worden. Vanuit school krijgen we alle medewerking, tegen de wens in van de AB’er weliswaar. We plannen een datum voor de test. Onze dochter weet nog steeds van niets. Zij denkt nog dat ze zeker naar het VMBO kan. Ze zit er vol van en geregeld hoor ik haar met vriendinnen praten over het voortgezet. Dan breekt mijn hart. Honderden keren vraag ik mezelf af hoe ik tegen onze dochter moet vertellen dat het alsnog niet doorgaat. Want als het misgaat, dan ligt die taak op mij te wachten. Ik ben zo lang sterk geweest, maar hier kan ik echt de moed niet meer voor opbrengen.

Een dag voor de geplande test komt het VMBO voor de warme overdracht bij de leerkracht. Op mijn verzoek en met goedvinden van school is de beelddenkcoach daarbij aanwezig. Aanvankelijk is het VMBO duidelijk: Er moet een IQ-test komen. De reden is niet het andere kind, waar de AB’er het over had. De reden is dat ze geschrokken zijn van Het Verslag. Gelukkig weten de leerkracht en de beelddenkcoach stap voor stap goed uit te leggen wat er is gebeurd en waarom dit verslag niet leidend mag zijn. Het VMBO draait al snel bij. Gelukkig!

Het VMBO draait al snel bij

Het VMBO geeft dan meteen aan dat de test niet meer hoeft, ze gaan intern in overleg en laten spoedig iets horen. Ze begrijpen hoe het zit, ze hebben geluisterd. Wij beslissen dezelfde avond dat de test wordt afgeblazen.

Wanneer we later vragen aan de AB’er waarom het verslag is meegestuurd antwoordt de AB’er dat het verplicht is. Ik vraag me af waar het is vastgelegd dat een achterhaald en ongeldig verslag meegestuurd moet worden, zelfs zonder toestemming van de ouders. Maar stel dat het wel verplicht is, waarom heeft ze dat niet gezegd tijdens het overleg, op het moment dat we de afspraak maakten om dit verslag te verwijderen? En nog erger: waarom is dit verslag niet meegenomen in het dossier in december? Het plan was juist om het dossier af te geven met de vraag hoe school daarmee omgaat. Ze overhandigt dan het volledige dossier, behalve het verslag.  Dat stuurt ze zonder toelichting een paar maanden later op tijdens de zakelijke overdracht. Onbegrijpelijk.

Ik kan best begrijpen dat er een fout wordt gemaakt. Maar deze fout zou zomaar het leven van onze dochter op de verkeerde koers kunnen zetten. Wanneer de AB’er mij had opgebeld en duidelijk had verteld wat er fout was gegaan dan had ik dit veel beter kunnen plaatsen en accepteren. Ze wil nu haar fout verbloemen over de rug van onze dochter.