**//sticky ads code//**

Kinderen, vooral hele jonge kinderen, zijn van zichzelf nog heel puur. Zij voelen goed aan hoe wij ons voelen, ook al vertellen we het hen niet met woorden. Ze voelen dan ook wanneer datgene wat jij zegt, niet helemaal klopt. Dat maakt hen weleens in de war.

Een leuk voorbeeld is een vader die tegen zijn zoon die heel hard naar de speeltuin rent zegt: ‘he, kom nou terug. Je mag wel lopen naar de speeltuin, maar niet rennen’. Maar hoe vader ook roept of streng doet, zijn zoon blijft rennen. Stiekem vind vader het ook wel leuk dat zijn zoon zo enthousiast is, maar omdat hij hem wil leren over je rustig gedragen verbied hij hem te rennen. Zoon luistert echter naar de onderliggende boodschap, in plaats van naar de gesproken taal van papa.

Als kinderen zelf bijvoorbeeld angstig zijn om nieuwe dingen te ondernemen, kun je hen hierin ondersteunen door zelf op een rustige manier toch nieuwe dingen aan te gaan, en hen te laten ervaren hoe leuk het kan zijn om toch iets nieuws te proberen. Dit kun je het beste op een ontspannen manier doen. Ben je als ouder echter zelf ook een beetje bang, bijvoorbeeld voor het gedrag dat je kind misschien zal vertonen, dan slaat dit onmiddellijk over op je kind.

Bijvoorbeeld: een moeder gaat met haar kind naar de winkel. Daar aangekomen wil het kind niet naar de winkel. Ze wil eerst de auto niet uit. Moeder is eerst rustig, maar wordt dan een tikkeltje ongeduldig. Na een tijdje gaat dochter de auto uit, en besluit naar de winkel te gaan. Echter moeder is al iets ongeduldig en bedenkt: ‘als ze maar wel mee komt’ en zo gaan er meer gedachten door haar hoofd. Waarop de dochter weigert mee naar binnen te gaan, en tenslotte wegrent. Vervolgens wordt ze onrustiger en angstiger, en raakt in paniek. Dat is te zien aan haar lichaam dat ‘bevriest’ na het wegrennen. Moeder gelooft vervolgens dat winkelen vast teveel is voor haar dochter, en neemt haar een volgende keer niet meer mee.

Eigen emoties overbrengen op jouw kind

Wat je in dit voorbeeld ziet is dat je als ouder heel makkelijk gedachten en emoties van jezelf onbedoeld overbrengt op jouw kind. Daardoor versterkt een bepaald gedrag bij je kind. Kijk een volgende keer dat je iets opmerkt bij je kind in zijn of haar gedrag dan ook eens naar jezelf en vraag je bijvoorbeeld af of het gedrag past bij het karakter van jouw kind, of misschien ook wel iets van jou meeneemt in zijn of haar gedrag. Zeker als bepaald gedrag van het kind ook heel erg bij jouw eigen karakter past, is het leuk hier eens naar te kijken.

Hoe kun je gedragingen bij jouw kind veranderen of verzachten?

Het leuke is dat je veel gedragingen die je liever niet ziet ook eens vanuit een ander oogpunt kunt bekijken. Wat wil mijn kind mij hierover leren? Wat wil het kind eigenlijk vertellen? Heeft het gedrag misschien een bepaalde functie?

Of kijk er eens naar met waardering en zonder oordeel, ook al is het iets wat je bv. lastig vindt. Op het moment dat je een gedrag waardeert en vanuit een andere hoek bekijkt, kun je er veel creatiever mee omgaan.

Verder helpt het om vanuit ontspannenheid en speelsheid dingen te veranderen. Zonder druk en vooral niet te serieus. Vaak kun je al spelend met je kind en al genietend dingen leren. Kijk eens waar je kind graag mee speelt en over speelt, en ga erin mee. Kijk wat er gebeurd. Geef eventueel zelf wat andere richtingen aan om te kijken of je kind erin mee kan gaan, en daag je kind op die manier uit om ook eens wat anders te proberen.

Troost en ondersteun je kind als iets spannend is voor hem of haar, en leer je kind rustig te ademen. Door zelf met beide benen op de grond te staan,  en onszelf te leren hoe we om kunnen gaan met bv. angst of verlegenheid, kunnen we het gevoel overwinnen dat we slachtoffer zijn. Als we ons vervolgens wat meer bewust zijn van onze omgeving, wat meer inlevingsvermogen hebben naar onszelf en onze kinderen en geduld kunnen opbrengen, help je daarmee zowel jezelf als je kind.