**//sticky ads code//**

Mama! Ik mag niet op de fiets van Maaike, en zij mocht wel op die van mij! Ik wil niet meer met haar spelen!

Zo begon een doodgewone zondagmiddag. Mees was erg beledigd, vooral omdat ze net daarvoor wel de fiets van Maaike droog mocht houden, door op het zadel te gaan zitten, en in opdracht van Maaike. Toen ze eenmaal zat, wilde ze natuurlijk ook wel graag een rondje fietsen. Ze vroeg het, maar dat mocht niet van Maaike, die net blij was met- en trots was op haar vrij nieuwe fiets. Mees liep kwaad weg.

Inmiddels kwam Maaike verhaal halen, over hoe Mees had gedaan, en dat ze er niks van begreep. Ze had toch gewoon nee gezegd? Waarom dan meteen zo boos, en een klap bovendien?

Grote gevoelens bij jonge kinderen. Hoe ga je daarmee om?

Weet je nog, je eigen allereerste spiksplinternieuwe fiets?  Hoe voelde dat? Hoe fietste die?

Misschien herken je dan iets van Maaike haar gevoel. Ze legde uit, dat Mees er volgend jaar best op mocht fietsen, maar op dat moment werd haar dat even teveel.

Mees daarentegen, vond het erg oneerlijk dat zij zo makkelijk deelde, en zelfs voor het zadel van Maaikes’ fiets moest zorgen, en dan niet eens even een rondje mocht fietsen. Ze maakte toch niks stuk?

Na een goed gesprek met beide meiden, met een korte uitleg hoe en wat, gaf ik ze de opdracht er zelf eens over te overleggen. Ze liepen weg. Beiden nog wat aangedaan, en boos.

Zo’n 10 minuten later, waren ze er uit: Mees mocht volgend jaar best een rondje op de fiets van Maaike fietsen. Maaike had Mees vertelt over waarom ze het nu niet wilde. Mees vond het nog steeds wel lastig om de nee te accepteren, maar begreep het beter en accepteerde het antwoord. Huppelend, gingen ze samen richting speelplaats om daar verder te spelen met elkaar. Ze fietsten nog heel wat rondjes achter elkaar aan.

De vier tips:

  • Luister wat er aan de hand is, bij beide kinderen
  • Geef ze opdracht samen op te lossen
  • Wacht af, en ze hebben een antwoord
  • Laat je eigen verhaal en eigen oplossingen los