**//sticky ads code//**

Twaalf Nederlandse basisscholen zijn dit schooljaar gestart met volledig tweetalig onderwijs. Jonge leerlingen krijgen dan vanaf de kleutergroepen maximaal de helft van hun lestijd instructie in het Engels.

Doel

Staatssecretaris Dekker is duidelijk: “Nederlandse kinderen zullen hun brood later verdienen in een wereld waarin het meer dan ooit van belang is dat ze naast Nederlands ook goed Engels spreken. Juist als ze jong zijn pikken ze taal met speels gemak op”.

Kinderen die op de basisschool al geruime tijd Engels als tweede taal aangeboden krijgen zullen op de middelbare school gemakkelijker alles oppikken.
Engels is tegenwoordig de voertaal op de sociale media en in allerlei games. Kijkend naar de reacties in ons land staan de scholen in de rij om mee te doen. Niet in het minst voor de extra toegekende middelen waar men dan recht op heeft. Tenslotte staat het goed op je PR-lijst, als je als school kunt zeggen, dat je school ‘Tweetalig’ is.

 

Bedenkingen

Ik vraag me dan af of zo’n ontwikkeling wenselijk en nuttig is. Tegenwoordig moeten kinderen op de basisschool al zo veel. Een ander punt is dat de vaardigheid  van de gemiddelde leraar in het basisonderwijs om goed Engels te geven onder de maat is. Daarnaast hoort men vaak de klacht van Engelse leraren, dat ze in de brugklas van het voortgezet onderwijs weer helemaal opnieuw moeten beginnen, omdat de kinderen een slechte uitspraak is aangeleerd en nauwelijks kennis hebben van de grammatica.
Verder wordt geconstateerd dat de opbrengsten van het onderwijs in de Nederlandse Taal achterblijven.
Volgens mij zijn de redenen om Engels in te voeren niet oprecht. Het is een trend om alles in het Engels te doen, te verkopen en aan te prijzen: facebook, cityring, City of Science , Voicekids, liveblog, break, design enzovoort.
Juist dat zouden juist argumenten moeten zijn om het onderwijs in het Nederlands te verbeteren. Helaas is zoiets niet modern of trendy.

Een bezoekje waard

Het is natuurlijk goed om in de praktijk te kijken, hoe leerlingen van basisscholen hier mee omgaan. Zo was ik getuige van een kringgesprek in het Engels op een basisschool in de regio, waar misses Johnson de kinderen verwelkomde: “Hello, good morning children. How are You?”
Waarop de kinderen in koor riepen: “Hello, misses Johnson, we are fine and that’s the most important!”
Ik was direct onder de indruk. Overal hingen kaartjes met engelse woorden: lavatory, window, door, chair, duster. En blijkbaar wisten de kinderen al heel goed wat al deze begrippen betekenden.

“Misses”, vroeg een pedant kleutertje, dat achter de laptop zat, “hoe sluit ik windows?”
“Close the curtains, Alie”, antwoordde misses Johnson, terwijl ze haar neus snoot.

Gym in het engels

Mijn volgende bezoek betrof een gymastiekles bij groep 7. Zij waren al redelijk ervaren in het spreken en verstaan van Engels.
Toen ik de gymzaal binnenliep, renden alle kinderen netjes rondjes door de zaal, terwijl mister Backfield op een stoel zat met een fluitje in zijn mond.
“Go on, nog een turn”, riep Backfield streng, “en You, Ringo, a little beetje faster, you run like een turtle!”
Ik mocht plaats nemen op een bank aan de kant van de zaal. Ondertussen had Backfield de kids laten stoppen en riep: “Go on the line en keep your mouth!”
Gedwee luisterden dertig kids naar de woorden van Backfield, die uitgebreid uitlegde wat de oefening in de ringen behelsde.
“Om the turn you walk to the rings en you make a birdsnest, after that you make four swings and than you spring der out and than the next kid can do it!”
Om de beurt deden de leerlingen de oefening. Het birdsnest was het moeilijkste. Niet iedereen had begrepen wat ie moest doen. Zo was Bill of Ballthrow (Willem  van Ballegooijen) aan het zoeken rond de mat, die onder de ringen lag.
“What are you doing, Bill? “vroeg Backfield.
“I search straw and twigs to make a birdsnest, sir”, antwoordde Bill.
Backfield ontplofte bijna en riep: “You stupid boy, you must hang in the rings and than flik-flak your legs over your head!”

Ik had genoeg gezien en verliet snel het gymlokaal, terwijl de kinderen begonnen te zingen “You never walk alone”.

En waarachtig, Bill of Ballthrow liep mij achterna.
“En”, vroeg ik, “wat doe jij hier?”
“Och, eindelijk een landgenoot die ook gewoon Nederlands spreekt”, zei Wim en haalde opgelucht adem. “Ik ben eruit gestuurd, ik haat tegenwoordig gym.”
Deze ontboezeming zei mij genoeg.

Engels op de basisschool? Ja, maar niet meer dan een uur in de week. Zo blijft de schade tenminste beperkt.