**//sticky ads code//**

Na Het Verslag starten we drie pittige trajecten op. Het medische traject, de beelddenkcoach en de derde is natuurlijk school, haar eigen leerlijn.

De mensen op school zijn net als wij ontzettend geschrokken. Deze uitkomst kon niemand voorspellen. School haalt direct alles uit de kast. Binnen hele korte tijd plannen we het eerste groot overleg met leerkrachten, Intern Begeleider (IB’er) en ze schakelen uit eigen beweging een Ambulant Begeleider (AB’er) in. Opnieuw ben ik dankbaar voor alle medewerking.

We bespreken op school dat onze keuze is gevallen op de beelddenkcoach en dat wordt zonder problemen gerespecteerd. Dat is geweldig nieuws voor ons. We schakelen zelf deze coach in en betalen er dus ook voor, tot zover bepalen we het zelf. Maar een interventie, ongeacht welke, kan pas slagen als er door alle partijen goed wordt samengewerkt. We zijn daarom erg blij dat de school hier voor open staat.

Met de AB’er boffen we ontzettend. Hij begrijpt heel goed wat er nodig is om de faalangst te verminderen. De beelddenkcoach en hij zitten op één lijn. Daardoor begrijpen ook leerkrachten en IB’er nog beter wat er nodig is en hoe ze dit in de praktijk kunnen toepassen.

We laten de normale leerlijn los

De volgende pittige beslissing volgt. We maken een eigen leerlijn voor onze dochter. Daarmee laten we de standaard leerlijn los. De leerkracht gaat bij onze dochter Cito-toetsen afnemen uit lagere groepen. De exacte leerachterstand brengen we op deze manier duidelijk in kaart. Vanaf daar gaan we weer opbouwen.

Deze testen geven opnieuw een schokkend resultaat. De lesstof uit groep 4 en 5 is los zand. De schooljaren op de vorige basisschool zijn verloren geweest. Onze dochter zat met haar kijkprobleem achter in de klas, meestal naast een drukke rommelkont. Ze kon het niet zien en niet horen, ze kon het niet volgen en is daardoor enorm achter gaan lopen op de rest. Naast de onnodige beschadiging en vaak ernstige hoofdpijn blijkt dat deze ellende ook voor niks is geweest.

We moeten de stof vanaf groep 4 weer op gaan pakken en een stevige basis leggen. Onze dochter gaat in lesstof jaren achteruit. We zien de noodzaak en we staan achter het besluit, maar makkelijk is anders. De AB’er helpt de leerkrachten waar hij kan om dit goed aan te pakken, geeft uitleg en stuurt.

Het leuke dingen boekje

Hij heeft ook een aantal eenvoudige en toch briljante ideeën. Zo wordt onze dochter op het spoor gezet om een leuke dingen boekje te maken. Gewoon een leuk boekje maken van alle beleefde successen. Dit vergroot meteen alles uit wat wel gelukt is. Leuk om te doen en om terug te lezen.

Het Samenwerkingsverband

De AB’er gaat samen met de IB’er een arrangement aanvragen bij het Samenwerkingsverband (SVB). Dat vraagt misschien om uitleg. Dit SVB is in plaats van de rugzakjes gekomen. Iedere regio in Nederland heeft een eigen SVB. Het SVB beheert voor alle scholen binnen die regio het budget en bepaalt welke school waarvoor budget ontvangt.

Het krijgen van een budget is niet eenvoudig. De toetsing is streng en omslachtig. De regelgeving is onduidelijk. Het hele plan is er destijds gekomen als kostenbesparende maatregel, het aantal rugzakjes moest teruggedrongen worden. Het aantal rugzakjes is ongetwijfeld verminderd maar kostenbesparend kan ik het niet noemen. Wat een verloren uren, wat omslachtig, wat een ambtenarij. We schrijven voor het SVB een plan, onze dochter gaat volgens het plan uitstromen op VMBO niveau. Hoewel dit haaks staat op het eerdere verslag krijgen we het budget uiteindelijk na 9 lange maanden en heel veel correcties wel toegewezen. Uiteraard wordt dit arrangement gevraagd zodat school extra uren en extra hulp in kan schakelen. Opnieuw helpt dit omslachtige, langlopende systeem in ieder geval niet de kinderen. Wat een kostbare tijd gaat er verloren

Lees ook Alles draait om balans