**//sticky ads code//**

CITO-score: I. Hoe dat kan?

Vooropgesteld: leerlingen zijn in de eerste plaats kinderen die iets leren, de gemiddelde leerling bestaat niet, de ideale leerling bestaat niet, beter presterende leerlingen zijn geen betere kinderen.

Donderdagavond voor de voorjaarsvakantie. De rapporten van de jongens liggen voor mij op tafel. ‘Mam, we hebben een heel slecht rapport, echt waar’, ‘Ja, schat…het valt toch wel een beetje tegen eigenlijk’. Het is vast een grapje van mijn ‘drie mannen’, maar toch vind ik het éven spannend. Van Joey is het het eerste rapport van groep zes, nadat hij na de meivakantie van groep 4 naar groep 5 is overgeplaatst. Op mijn nadrukkelijke verzoek en na twee pittige gesprekken met de directie, want een klas overslaan kan natuurlijk ook nadelig uitpakken. Van Milan is het het eerste rapport van groep 3, voor wie ik in de kleutergroep naar school moest komen omdat meneertje zo slecht scoorde op de CITO-toets. Ik bekijk de twee rapporten en tot twee keer toe kan ik wat traantjes niet onderdrukken. Een trots moederhart maakt soms emotioneel. Beide jongens hebben een prachtrapport waarbij ze allebei ver bovengemiddeld scoren. Op één II  na is er overal een I gescoord. Daarnaast beschikken de jongens ook over belangrijke sociale vaardigheden en normen en waarden. ‘Behind every great child stands a parent who thinks she’s doing it all wrong’.

Als jonge moeder met een vrij verwaarloosde jeugd heb ik heus de nodige onzekerheden gekend als het gaat om opvoeden. Het is sowieso fijn als dan blijkt dat je eigen jongens wel een mooie jeugd hebben en het bovendien goed doen op school. En eerlijk is eerlijk: het is toch een kleine bevestiging dat je het als ouders zijnde in elk geval niet he-le-maal verknoeid. Afgezien van het pakketje aan genetisch materiaal dat je je kinderen meegeeft en waar je als ouder verder niets aan doet, zijn er wel een paar puntjes op de i waar ik aan denk als mensen mij vragen: ‘Hebben ze dat van jou of van je man, dat ze zo goed kunnen leren?’ Op zich niets bijzonders en zeker niet geheim, maar je moet het maar net even weten en willen toepassen:

  • Natuurbeleving vanaf jonge leeftijd. Het bewust beleven van de natuur daagt kinderen uit tot zelfstandigheid, ontdekken en communicatie en daarnaast geeft natuur ook ontspanning en rust. Uit onderzoek blijkt dat kinderen (en met name heel jonge kinderen) die veel in de natuur zijn, zich beter kunnen concentreren, minder stress hebben en minder vaak ziek zijn. Omgaan met de natuur doet daarnaast een beroep op de morele ontwikkeling: kinderen leren respect te hebben voor de omgeving, planten en dieren. Natuurbeleving is onmisbaar voor een evenwichtige ontwikkeling van kinderen. Wij wonen in een appartement en gaan bewust véél naar buiten, naar bekend en onbekend terrein.
  • Dagelijks voorlezen vanaf de babytijd, zodat ze lezen nu associëren met een momentje van aandacht en ontspanning.
  • Leren door te ervaren. Toestaan dat je kindje zichzelf vermaakt, stimuleren om zelf te laten eten en drinken, vies te worden, op onderzoek uit te gaan. Stop de betutteling. Speelgoed aanbieden dat de fantasie prikkelt. Wij hebben de jongens begeleid in het leren wandelen vanaf het moment dat ze konden lopen, in plaats van ze te lang in de buggy te laten zitten. Op hun derde jaar konden beide jongens moeiteloos 5 km. wandelen, op hun vierde jaar liepen ze voor het eerst tien km. Zonder te pushen, gewoon voor de gezelligheid. Nu sporten ze bijna dagelijks: judo, zwemles, voetbal, techniektraining.
  • Liefdevolle begeleiding in plaats van pushen. Pushen werkt alleen maar averechts. Geloof me: ik heb het zien gebeuren.
  • Last but not least: wederzijdse betrokkenheid in het gezin,betrokken grootouders. Tijd en aandacht. Liefde. Een gezonde omgeving. Voldoende slaap, gezonde voeding.

Opgegroeid als KOPPkind, mishandeld en misbruikt had ik alle schijn tegen me om ‘later’ het goed functionerende gezin te hebben dat ik nu heb. Dit artikel is dan ook vooral bedoeld als steuntje in de rug aan diegenen die het zelf anders, beter willen doen. Die de cirkel willen doorbreken voor een nieuwe generatie. Als het mij gelukt is, lukt het jou ook. Probeer geen betere ouder te zijn dan al die andere ouders, doe je best om de best mogelijke ouder te zijn die jij kunt zijn.