**//sticky ads code//**

De laatste tijd is het in ons gezin een hot item “de jongens vs de meisjes”…hoe kan het ook anders met een jongetje van vijf jaar en een meisje van drie? Die van acht doet alsof het haar al volkomen duidelijk is en distantieert zich ervan. (als wij ‘ouders’ in de buurt zijn, voelt ze zich onbespied, dan doet ze uitgebreid mee).

Het begon met zoonlief van vijf die te pas en te onpas met zijn penis aan het spelen was tijdens de badsituatie. Met daarbij ook nog een bijpassend liedje voor zijn edele deel wat hij zelf had verzonnen.

Intussen heeft iedereen het in dit huis al heel vaak gehoord en zingt ook onze jongste van drie dit liedje bij iedere gelegenheid die zij geschikt acht en staat het schaamrood mij redelijk vaak op de kaken, want het zijn uiteraard altijd die momenten dat het eigenlijk net niet kan.

Borsten bij mama’s en borsthaar bij papa’s is ook zo’n onderwerp waarover ze vragen kunnen blijven stellen en er is uiteraard niets leuker dan met de bh van je moeder in de rondte lopen!

Een redelijke voorlichting op niveau was op zijn plaats en de verschillen tussen jongetjes en meisjes zijn dus ook uitgebreid aan bod gekomen, alle namen voor de intieme delen zijn ook benoemd, dus het nieuwtje was eraf. Althans dat dachten we…

Afgelopen zomer waren we met het gezin op vakantie in een leuke stacaravan. De deur naar het toilet bleef nog wel eens open staan, dus ons kleine meisje van bijna drie zag haar broer nog wel eens staan plassen en ging dan vol interesse staan kijken. Er werd dan ook benoemd dat zij dat niet kon en haar broer wel, want zij was immers een meisje en hij een jongetje.

Tot onze verbazing horen we op een middag vanaf de: “Mama kom kijken! Ikke staand geplast!!! “ Drie maal raden wie het riep….inderdaad onze jonge dame stond apetrots in haar eigen plasje voor de wc, de bril was nat, de vloer was nat en er was zowaar ook nog wel een drupje in de toiletpot terechtgekomen. Maar wat was ze trots!

Ik vrees dat we voorlopig nog lang niet klaar zijn met seksuele voorlichting in dit gezin…

beeld: Cécile Graat