**//sticky ads code//**
Wat kun je doen als een kind angstig is?

Wat kun je doen als een kind angstig is?

Niets is zo vervelend dan een kind angstig te zien. Je weet dat er geen zorgen hoeven te zijn, en zegt: “Geloof me, er is niets aan de hand”. Opgelost toch? Was het maar zo simpel. Waarom lijkt het soms alsof deze geruststellende woorden tegen dovemans oren gericht zijn? Het zijn niet de oren die het probleem veroorzaken. Je angstige kind wil wel naar je luisteren, maar de hersenen laten dit niet toe. Tijdens een periode van angst komen er namelijk hormonen vrij die lichaam en gedachten in staat van overleven brengt. Een gevolg hiervan is dat het meer logisch denken van het brein in de wacht wordt gezet, terwijl de meer geautomatiseerde emotionele gedeelte van het brein het overneemt. Het is op dat moment echt moeilijk voor een kind om helder te denken of om gebruik te maken van logica.

“Het is beter te zorgen dat een kind geen situatie vermijdt vanuit angst, omdat dit uiteindelijk de angst alleen maar groter maakt.”

Wat kun je doen in plaats van ‘proberen’ de zorgen weg te rationaliseren?

Benoem waarom zorgen goed kunnen zijn (Beschermen, voorkomen van ongelukken).
Onthoud, angst is moeilijk genoeg voor je kind en gaat vaak gepaard met het gevoel ‘er is iets mis met mij’. Er zijn kinderen die zelfs angst ontwikkelen over het hebben van angst. Leer je kind dat zorgen in feite een doel hebben.
Bezorgd zijn is een beschermingsmechanisme. Het werkt als een alarm binnen ons systeem om ons te beschermen tegen gevaar. Het gevoel mag er dus zijn! Leer je kind dat dit volkomen normaal is en dat iedereen hier mee te maken heeft.
Soms treed er een vals alarm binnen ons systeem op. Deze vorm van zorg (angst) kun je met een paar technieken in toom houden (reguleren).

Breng de zorgen van een kind tot leven

Zoals je waarschijnlijk wel weet helpt het negeren van angst niet. Door de zorg levend te maken en erover te praten als een echt persoon kan wel helpen. Probeer een zorgkarakter te creëren voor een kind waarmee je een situatie uit kunt beelden. Bij jonge kinderen kun je werken met (hand)poppen of knuffel en bij oudere kinderen kun je werken met een rollenspel.
Verpersoonlijking van zorg (angst), of het creëren van een personage heeft meerdere voordelen:

  • Met het creëren van een personage, kan een kind de situatie buiten zichzelf plaatsen. Doordat het dan lijkt over een ander persoon te gaan, kan het als veilig worden ervaren voor je kind erover te praten.
  • Je biedt je kind de mogelijkheid een situatie, zijn gedachten en daaruit voortvloeiende reactie van een afstand te bekijken.
  • Het kan helpen duidelijkheid te geven in waarom een kind op een bepaalde manier (angstig) reageert wanneer ze zich zorgen maken.
  • Het kan de logische hersenen activeren en het is een hulpmiddel dat een kind zelf kan inzetten op elk moment.

Juist denken

Je hebt vast weleens gehoord dat als je een kind leert positief te denken, ze hiermee hun zorgen kunnen kalmeren. Klinkt positief, toch? Echter, de beste manier om zorgen te kalmeren is niet ‘positief’ denken, maar ‘juist’ denken.

  • Vang je gedachten: Stel je voor dat elke gedachte die je hebt boven je hoofd zweven in een zeepbel (net als wat je ziet in stripverhalen). Nu is daar één van de bezorgde gedachten.
    o Bezorgde gedachte: “Niemand op school vindt me leuk”.
  • Verzamel bewijzen: Verzamelen van bewijs om deze gedachte te steunen of te ontkrachten. Hiermee leer je een kind niet te oordelen over zorg die uitsluitend vanuit zijn gevoel van dat moment ervaren wordt. Gevoelens zijn immers geen feiten.
    o Ondersteunende gedachte: “Ik kon niemand vinden om mee samen te werken aan een opdracht”.
    o Ontkennende gedachte van het bewijs: “Paula en ik doen samen huiswerk -ze is een vriendin van mij”.
  • Daag je gedachte uit: “Niemand op school vindt me leuk.” Is dat zo? Kloppen mijn gedachten?

Er zijn misschien voorbeelden te benoemen uit het verleden van situaties waarbij je kind aanvankelijk zorgen had, dat achteraf niet nodig bleek te zijn. Deze kun je ook verwerken in deze techniek, zodat je kind zicht krijgt op zijn eigen handelen van toen. Inzicht in handelen en benoemen van eigen succeservaring.
Zorgen horen erbij
Als een kind zijn gevoel van zorg gewoon aan de kant kon schuiven, zou deze dat natuurlijk doen. Aandacht geven aan zorgen waardoor je kind op een open manier met zijn gevoel van zorgen om kan gaan, kan nuttig zijn.
Je kunt bijvoorbeeld (in een gevoelige periode) een dagelijks ritueel inbouwen genaamd “Zorgen tijd”, dat 10 tot 15 minuten duurt. Moedig een kind aan zijn/haar zorgen op te schrijven. Je kunt deze activiteit leuk maken door het versieren van een gedachten doos. Tijdens zorgen tijd zijn er geen regels over wat wel of geen zorgen zijn –alles mag. Als de tijd om is, sluit je de doos en zeg je samen gedag tegen de zorgen van die dag.

Zorgen en angstOntspannen

Ontspanningsoefeningen met extra aandacht voor de ademhaling kan ook goed doen.
Bijvoorbeeld een ‘juiste’ gedachte als: “de wereld vergaat niet”, “ik ben niet alleen”, koppelen aan buikademhaling. Als een kind zich in een angstige situatie bevindt, heeft dit namelijk invloed op de ademhaling. Wanneer een kind dan zijn handen op zijn onderbuik legt en hiernaartoe probeert in te ademen en vervolgens weer rustig uitademt wordt je kind vanzelf al rustiger. Wanneer je er dan een ‘juiste’ gedachte aan koppelt gebeurt er iets in de hersenen. Je kind zet hiermee namelijk zijn angstige –emotionele- gedachte stop en is in staat zijn logische gedachte te activeren.
Help een kind te werken via een checklist
Wat doen getrainde piloten als ze met een noodsituatie worden geconfronteerd? Juist, ze handelen naar een checklist, want in een gevaarlijke situatie, is het vaak moeilijk om helder te denken.
Wanneer kinderen angst voelen, is het voor hen ook moeilijk om helder na te blijven denken. Waarom niet een checklist creëren, zodat ze een stap-voor-stapmethode hebben om te kalmeren?
Maak samen een checklist. Denk hierbij aan:

  • Wat wil je dat een kind doet als deze angst voelt opkomen?
  • Indien ademhaling helpt, dan is de eerste stap om te pauzeren en te ademen.
  • Vervolgens kan een kind de situatie (gedachte) evalueren.

Zet het op papier. Op deze manier geef je een kind iets in handen, waarmee je kind zelf kan handelen wanneer hij/zij zich angstig voelt.

“Remind yourself that your role is not to control the challenges your child will face, but rather to be her/his guide through the experiences.” -Renee Jin-

Heb je naar aanleiding van deze column vragen, stel ze gerust Contact
Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, mijn columns, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Hoe ga je om met de driftbui van een kind?

Hoe ga je om met de driftbui van een kind?

Vanaf een jaar of één gaat een kind steeds meer ondernemen, hij gaat lopen, wil zelf bepalen wat er gebeurt. Helaas kan dit niet altijd! Dit zorgt soms voor frustratie en driftbui van een kind. Een vrij normaal verschijnsel in de emotionele ontwikkeling.

Driftbuien en agressie horen bij deze fase in de ontwikkeling van een kind. Een kind begint ineens te gillen, gaat stampen op grond of eindigt op de vloer van de supermarkt.  Niet leuk! Maar een kind kent nog geen andere manier om zijn gevoelens uit te leggen.

Driftbuien van een kind voorkomen

  • Probeer te voorkomen dat een kind in situaties terechtkomt waarin hij steeds weer ‘nee’ te horen krijgt. Zet in huis bijvoorbeeld dingen weg, zo hoeft dan niet steeds ‘nee’ te zeggen.
  • Zorg voor zoveel mogelijk ritme en regelmaat, vaste eten momenten, een slaapritueel. Dit geeft een kind duidelijkheid.
  • Ga je iets ondernemen, ga je ergens heen of komt er bezoek, bereid een kind dan voor op wat er gaat gebeuren.
  • Leer een kind duidelijke regels en leg uit waarom iets niet mag.
  • Wees consequent. Denk goed na voor je nee zegt en blijf bij je besluit.
  • Leidt een kind af, zorg dat je kind iets te doen heeft.
  • Zorg voor voldoende positieve stimulatie. Geef een complimentje als een kind iets goed doet, en leg uit waarom hij een complimentje krijgt.

Hoe ga je om met driftbuien van een kind?

  • Zie je dat een kind een driftbui krijgt, probeer hem dan een alternatief te bieden.Bijvoorbeeld door te zeggen, “Stop met schreeuwen, als je iets wilt hebben, kun je het gewoon vragen!”
  • Laat een kind het meteen weten als hij iets fout doet door hem weg te halen uit die situatie. Hij ervaart op die manier dat driftig gedrag ertoe leidt dat hij niet mag door mag met waar hij mee bezig was.
  • Negeer een driftbui. Geef pas aandacht als de bui over is. Geef een complimentje zodra een kind zich goed gedraagt.
  • Geef niet toe, want dan beloon je een kind voor zijn gedrag en gaan ze het vaker doen.
  • Ga niet in discussie met een kind tijdens een driftbui.
  • Probeer niet boos te worden op een kind en straf hem niet. Kinderen moeten leren om hun gevoelens op een normale manier te uiten.
  • Praat met je kind
    Het bespreken van een driftbui is belangrijk. Doe dit nadat een kind is gekalmeerd, maar voor hij het vergeten is. Vraag hem waarom hij zo boos werd en leg uit dat boos worden heel normaal is, maar dat je niet je woede mag uiten door te schreeuwen en stampen en zeker niet schoppen of slaan. Leg andere oplossingen voor, zoals tegen een bal aanschoppen, een volwassene vinden om te helpen of simpelweg te zeggen dat je het niet leuk vindt wat de ander doet.

 

Waarborg de creativiteit van kinderen!

Waarborg de creativiteit van kinderen!

Logica brengt je van A naar B, creativiteit brengt je overal! aldus Albert Einstein.
Toch lijkt het erg moeilijk om creativiteit van kinderen op de juiste manier te waarderen en te stimuleren. Terwijl we in de beroepen van de toekomst hier een steeds groter beroep op zullen doen. Het huidige basisonderwijs systeem heeft maar beperkte methodes en mogelijkheden om hier voldoende waardering en stimulering aan te geven.

Waardering van creativiteit van kinderen

Het is goed om ons bewust te zijn van de kwaliteiten van creatieve kinderen, kinderen die niet altijd binnen de lijntjes kleuren. Net als een rekenwonder of neerlandicus zijn zij belangrijk voor onze samenleving. Met het niet voldoende erkennen van deze kwaliteit gaat een hoop talent verloren. Maar ook voor onze innovatie kracht als samenleving hebben we deze talenten nodig.
Onderstaand filmpje maakt op een hele krachtige manier duidelijk, hoe wij soms enthousiaste en sprankelende kinderen hun passie laten verliezen in “het systeem”.

Waarom spelen belangrijk is voor kinderen!

Waarom spelen belangrijk is voor kinderen!

Spelen is belangrijk! Het is van groot belang voor de ontwikkeling van een kind. Spelen is zelfs net zo belangrijk als rekenen, lezen en schrijven  Spelen wordt vaak gezien als iets wat kinderen bezighoudt, waar ze zich mee vermaken.

Spelen is voor kinderen onmisbaar bij het ontwikkelen van sociale, emotionele  ontwikkeling maar ook voor intellectuele en taalkundige vaardigheden. Leren door spelen begint al vlak na de geboorte. Door spelen ontwikkeld een baby zijn motorische vaardigheden. De spieren van een kind worden sterker, hij leert klimmen, rennen en omgaan met zware voorwerpen. Tijdens het spelen verkent hij niet alleen de eigenschappen van voorwerpen, maar ook zijn creativiteit, voorstellingsvermogen en probleemoplossende vaardigheden worden gestimuleerd. Spelen is essentieel voor een gezonde verstandelijke en lichamelijke ontwikkeling.

De eerste spelletjes

Soms is het moeilijk om een duidelijk onderscheid te maken tussen spelen en ontdekken. Bijvoorbeeld wanneer een kind steeds speelgoed uit zijn kinderstoel op de grond laat vallen. Speelt hij, probeert hij de zwaartekracht uit of zit hij mama gewoon te pesten?  Waarschijnlijk is het combinatie van alle drie. Wat zeker is, is dat hij werkt aan zijn ontwikkeling.
Een baby begint in de derde maand echt met spelen. Hij kan urenlang in de box naar figuurtjes aan zijn mobiel zwaaien of ze proberen te pakken. Dit spelletje is goed voor zijn oog en hand coördinatie.
In zijn hersenen vormen zich nieuwe verbindingen tussen de zogenaamde visuele  en de motorische deel . Verbindingen binnen en tussen gedeelten van de hersenen zijn essentieel voor de ontwikkeling. Baby’s worden ook kleine natuurkundigen via hun spel: ze ontdekken hoe het gewicht, de grootte en de vorm van voorwerpen kunnen verschillen en hoe een klap op een hard oppervlak een geluid voortbrengt.

Een baby kan eindeloos proberen om een voorwerp te pakken. Wanneer het is gelukt laat hij het vervolgens weer los. Dit alles zorgt voor een lach op zijn gezicht. Door het plezier van deze successen komt een chemische stof in zijn hersenen vrij (endorfine), waardoor hij zich rustig en trots voelt.

Spelen is voor kinderen ook doen alsof

Naast het (functioneel) spelen is er ook het doen alsof. Een kind verzint een verhaal om zijn auto of toren heen. Rond anderhalf jaar gaan kinderen dit steeds meer doen. Ze pakken een banaan en doen alsof dit een telefoon is. Een kind kan een lang gesprek door de banaan voeren als of het een telefoon is. Andere kinderen praten tegen hun vingers alsof de één hond is en de ander één poes. Een kind maakt in deze fase een flinke cognitieve ontwikkeling door. De mogelijkheid om in symbolen te denken. Bijvoorbeeld in het voorbeeld van de banaan en de telefoon.  Nadat een kind de overeenkomende vorm is opgevallen, moet hij alles opzijzetten wat hij weet over bananen in het echte leven. Vervolgens moet hij tijdelijk aan de banaan toeschrijven wat hij over telefoons weet, zodat hij kan doen alsof. Het gaat er hierbij om dat het kind een nieuw, maar tijdelijk beeld in zijn hersenen kan oproepen, dat los staat van zijn bestaande beeld van de echte wereld. Vanaf dat moment kan hij zijn fantasiewereld binnengaan: de banaan is een telefoon. Tijdens het spelen zal het kind de banaan niet opeten zolang deze een telefoon is. Maar wanneer hij doet alsof, vergeet hij niet de echte eigenschappen van voorwerpen (alles wat hij weet over echte bananen). Zodra hij klaar is met spelen, eet hij gerust de banaan op.

Doen alsof is belangrijk vanwege de hersenactiviteiten die voor dit spel nodig zijn. Een kind moet zich in zijn hoofd een beeld vormen van de hoofdrolspelers en voorwerpen in zijn spel en hij moet onthouden welke rollen hij aan iedereen heeft toegewezen. Een belangrijke oefening voor het werkgeheugen. Een kind kan bijvoorbeeld twee dezelfde poppen pakken en besluiten dat de ene mama is en de andere de nieuwe baby. Nadat de rollen zijn vastgesteld, moet het kind deze tijdens het spelen onthouden. Dit is behoorlijk knap voor een jong kind

Als een kind iets ouder wordt, is hij tijdens het spelen vaak veel aan het vertellen. Hij verzint een verhaal of speelt een gebeurtenis na, die hij niet goed kon begrijpen of die emotioneel beladen was. Het verwerken van zo’n gebeurtenis kan het kind alleen door de volgorde van de gebeurtenissen in het verhaal bij te houden. Als je dus deze schijnbaar zinloze spelmomenten bekijkt, luister dan eens goed naar het verhaal dat een kind probeert te vertelt.

Zo krijg je een zelfverzekerd kind

Zo krijg je een zelfverzekerd kind

Rond hun tweede levensjaar weet een kind, wanneer ze in de spiegel kijkt dat ze zich zelf ziet. Kinderen beginnen steeds meer te beseffen dat ze zelf iemand zijn. Hoe help je kinderen om een zelfverzekerd kind te worden

Zelfbeeld van peuters

Een positief zelfbeeld is voor ieder mens belangrijk. Bij kinderen wordt dit zelfvertrouwen opgebouwd wanneer ze steeds bevestiging krijgen dat ze de moeite waard zijn en aardig worden gevonden. Kinderen leren positief over zichzelf te denken door wat je als ouder tegen ze zegt. Heb je een positieve manier van opvoeden, dan krijgt je kind het gevoel geaccepteerd en gewaardeerd te worden. Een positief zelfbeeld van een kind zal daardoor goed kunnen ontwikkelen.

Je invloed als ouder

Als kinderen positief over zichzelf denken, beïnvloedt dit ook hun gedrag. Ze weten dan dat je hen waardeert en ze zijn daardoor eerder geneigd zich prettig te gedragen. Een kind met een positief zelfbeeld zal je bijvoorbeeld uit zichzelf helpen met een huishoudelijk klusje. Het is goed dat je dit benoemt en positief waardeert. Een kind voelt zich dan goed. Het bevestigen van positief gedrag is onmisbaar voor het opbouwen van een positief zelfbeeld.

Ouders zijn voor kinderen heel belangrijk voor de vorming van hun zelfbeeld. Als ouder heb je een heel intensieve relatie samen. Kinderen hecht veel waarde aan je opmerkingen en zijn er heel gevoelig voor. Als je regelmatig negatief reageert op ongewenst gedrag en weinig positieve opmerkingen maakt, gaat je kind eerder van zichzelf denken dat het niet de moeite waard is. De kans is dan groter dat kinderen een negatief zelfbeeld ontwikkelen en dat heeft invloed op hoe ze zich voelen en gedragen.

Tips om een positief zelfbeeld van een kind te bevorderen:

  • Vertel een kind regelmatig welk gedrag je waardeert.
  • Reageer positief wanneer je kind iets probeert wat hij moeilijk vindt. Hiermee stimuleer je dat hij de volgende keer weer iets probeert wat hij lastig vindt.
  • Geef opbouwende kritiek. Kijk vooral naar hetgeen goed gaat. Al deze kleine positieve opmerkingen slaat een kind op en krijg hierdoor een beter gevoel over zichzelf.

 

Wat doet televisie kijken en voorlezen met de woordenschat ontwikkeling!

Wat doet televisie kijken en voorlezen met de woordenschat ontwikkeling!

Kinderen ontwikkelen in snel tempo hun woordenschat. Sociale omgeving en media hebben hier invloed op. Kleuters kijken over het algemeen veel televisie. Daarnaast worden zij ook nog veel voorgelezen. Deze twee media zijn erg belangrijk het in leven van een kleuter

Woordenschat is een onderdeel van de taalontwikkeling. De woordenschat van een kind bestaat uit het totaal aantal woorden dat een kind kent. Wanneer kinderen ongeveer één jaar zijn beginnen ze hun eerste woorden te leren. Een jaar later bezitten kinderen rond de vijftig woorden en vanaf dat moment vindt er een woordenspurt plaats. Wist je dat een kind in deze periode gemiddeld vijf nieuwe woorden per dag leert.

Televisie en de woordenschat van een kleuter

Voor kleuters wordt er aangeraden om tien a vijftien minuten per dag televisie te kijken, dit met een maximum van een uur. De realiteit is dat 97% van de vierjarige Nederlandse kinderen gemiddeld 54 minuten per dag televisie kijken (Mijn kind online). Een positief gevolg van televisie kijken is dat de herhaaldelijke blootstelling aan televisieprogramma’s zorgt voor het leren van de inhoud.
Educatieve programma’s maken vaak gebruik van aspecten als meepraten wat kan leiden tot een betere woordenschat. Kinderen krijgen in deze programma’s de mogelijkheid woorden of zinnen te herhalen wat uiteindelijk de taalontwikkeling zal bevorderen. Een negatief aspect van televisie kijken is dat het soms minder zorgt voor een juiste ontwikkeling van de grammatica. Door de snelheid van de televisieprogramma’s en de vele acties kunnen woorden en zinsconstructies niet goed opgenomen worden

Wat kenmerkt educatieve programma’s

Educatieve televisie kan kinderen helpen hun taal beter te beheersen en hun woordenschat te verruimen. Wanneer kinderen blootgesteld worden aan educatieve televisieprogramma’s als Sesamstraat en Dora the Explorer, kan dit vroegere schoolrijpheid in de hand werken. Deze kinderen ontwikkelen hierdoor een hoger leesniveau op de basisschool en zijn beter in het oplossen van problemen. Educatieve televisieprogramma’s als Sesamstraat en Dora the Explorere, zorgen voor een grotere woordenschat en een betere taalontwikkeling omdat ze kinderen de tijd geven woorden tot zich te nemen en het te herhalen

Voorlezen en de woordenschat van een kleuter

Zoals hierboven al aangegeven, wordt de ontwikkeling van de woordenschat voor een heel belangrijk deel ook bepaald door voorlezen.

Uit onderzoek van het SCP blijkt dat ouders ongeveer veertien minuten per dag besteden aan het voorlezen van hun kind(eren).
Voorlezen op jongere leeftijd zorgt ervoor dat een kind uiteindelijk betere taalvaardigheden heeft. Deze taalvaardigheid ontwikkelt zich beter doordat er tijdens het voorlezen veel tijd en aandacht is voor het  opnemen van de woorden. Wanneer er uit boekjes wordt voorgelezen is er vaak interactie tussen volwassene en kind wat het leren van woorden bevordert.

Kinderen krijgen de mogelijkheid om vragen te stellen en woorden te herhalen wat voor het vergroten van de woordenschat zorgt. De interactie tussen volwassene en kind zorgt voor een reactie van het kind waarbij hij/zij vertelt over eigen ervaringen en mening. Op deze manier vergroot het kind zijn/haar woordenschat. Ook kan de ouder door middel van dialogic reading het kind aansporen om iets te zeggen uit het boek, het vertelde verhaal evalueren (“dat klopt, dat is een fiets”). Het verhaal kan verder uitgelegd worden (“dit is een rode racefiets”) en uiteindelijk herhaald worden door het kind om de uitleg aan te leren

Door plaatjes te benoemen en te bekijken leren ze nieuwe woorden kennen met de betekenis daarvan. Ook leren kinderen hiervan goed luisteren en zich te concentreren
Het lezen van boekjes wekt bij het kind ideeën op om zelf ook te vragen naar betekenissen van moeilijke woorden. Een voorleessessie duurt gemiddeld genomen ongeveer veertien minuten.

(bron Master thesis Jolijn Remmelink)