**//sticky ads code//**
Vis eten met kinderen

Vis eten met kinderen

Vis is denk ik het bekendste brainfood, het bevat veel onverzadigde vetzuren, zoals omega-3. Vis eten met kinderen is soms best een uitdaging. Waarom is het toch belangrijk en wat is een lekker visrecept voor kinderen?

Vis is zeer voedzaam, daarom wordt aangeraden om ten minste eenmaal per week vis te eten.  Vis bevat veel eiwitten. Eiwit speelt een belangrijke bij de groei, het onderhoud en de reparatie van het lichaam. Vooral voor kinderen zijn eiwitten belangrijk voor de groei en ontwikkeling van hun botten.

Vis, en vooral vette vis, zoals makreel, zalm, sardientjes of haring, bevat veel omega-3-vetzuren; essentiële vetzuren die onder andere ontstekingen in ons lichaam tegengaan.  Omega-3 helpt tegen de afbraak van hersencellen en bevordert de aanmaak van nieuwe cellen. Daarmee behoort Omega-3 tot de goede vetten, die de hersenen voeden en beschermen. Omega-3 leidt tot meer leervermogen en een betere weerstand tegen stress. Met name de vette vissoorten zoals makreel, forel, haring, zalm en tonijn, zijn rijk een van omega-3 vetzuren.

Het versterkt het immuunsysteem door ontstekingsremmende eigenschappen. Tevens verhoogd het de algemene weerstand van kinderen tegen allerlei ziektes.
Tot slot wordt je van vis vrolijk. Want heb je ooit een depressieve eskimo gezien? Dit lijkt misschien een mop, maar het is echt waar. In landen waar mensen veel vis eten, zoals Japan en IJsland, komen veel minder depressies voor.

Visrecept voor kinderen

Niet elk kind is even dol op vis, maar er zijn toch veel kind vriendelijke vis recepten,bijvoorbeeld zalm met prei pasta
Voor twee personen heb je het volgende nodig voor dit recept. Afhankelijk van het aantal kinderen dat mee eet voeg je naar verhouding meer ingrediënten toe:

  • 2 preien
  • 200 g gerookte zalm
  • 2 dl room
  • 1 dl melk
  • 1 visbouillon blokje
  • 250 g pasta
  • Olijfolie of kokosolie

Hoe te maken

  • Snijd de prei in stukje en was ze in een vergiet schoon.
  • Fruit de prei 1 minuut in de olijfolie of kokosolie
  • Voeg de room en het verkruimelde visbouillon blokje toe.
  • Laat dit zachtjes 10 minuten koken.
  • Snijd de gerookte zalm in stukjes.
  • Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
  • Voeg aan het einde van de kooktijd van de prei 1 dl melk toe. Pureer de saus met de staafmixer
  • Giet de pasta af en voeg de saus toe. Roer als laatste de stukjes gerookte zalm door de pasta.

 

Waarom zowel straffen als belonen zinloos zijn

Waarom zowel straffen als belonen zinloos zijn

Er is al veel gezegd en geschreven over dat straffen niet helpt om kinderen beter te leren luisteren. Het werkt ook bij volwassen niet. Na een bekeuring rijdt menig één nog wel eens te hard. Een alternatief voor straffen is belonen. Het klinkt best logisch en positief, goed gedrag belonen. Toch werkt dit ook niet!  Belonen en straffen zijn allebei een middel om een kind iets te laten doen wat jij wilt. En dat op een manier die niets toevoegt aan jullie relatie behalve een machtsverschil.

Een kind leert er weinig van straffen of belonen, behalve angst voor straf of dat je te koop bent als je doet wat een ander wil.  Je leert een kind niet beter kennen en bouwt niet vanuit een gelijkwaardig contact een relatie op.  De amerikaan Alfie Kohn schreef hier veel boeken over. Ouders houden onvoorwaardelijk van hun kind, maar onvoorwaardelijk opvoeden is andere verhaal.

Wat leert een kind van straffen?

Wat leert een kind van bijvoorbeeld een time-out. ‘Ga maar even nadenken op de gang’. Volgens Kohn zit een kind op de gang niet te denken aan het leed dat hij bijvoorbeeld zijn zusje heeft aangedaan. Hij is vooral boos op zijn ouders en zijn zus. Een kind focust op het leed dat hém is aangedaan, terwijl je juist wilt dat een kind leert rekening houden met het leed wat hij een ander aandoet.

Wil je dat een kind zich aan de regels houdt en gewoon doet wat je zegt, zodat hij gezag leert accepteren? Of wil je dat een kind leert nadenken over het effect van zijn gedrag en daarvoor zijn verantwoordelijkheid neemt?

Straffen en beloningen zorgen ervoor dat een kind minder vanuit zichzelf gemotiveerd zal zijn. Straf en beloning worden extrinsieke motivatie genoemd. Motivatie die van buitenaf komt. En daarvan weet men door onderzoek dat het de intrinsieke motivatie – de motivatie die een kind van binnenuit voelt – vermindert. Geef je bijvoorbeeld een compliment aan een kind voor het delen van zijn speelgoed, dan blijkt uit onderzoek dat een kind daarna juist minder geneigd is om nog te delen. Vergelijk het met autorijden. Wil je dat mensen niet te hard rijden omdat ze bang zijn voor een boete? Of wil je dat mensen sociaal en net rijgedrag laten zien, omdat het dan veiliger is op de weg en er minder ongelukken gebeuren?

Hoe dan wel?

‘Maar wat dan wel?’ vragen veel ouders zich af als zij voor het eerst horen over onvoorwaardelijk opvoeden. Jarenlang is ons verteld dat dit soort technieken werken en het voelt een beetje alsof er iets uit onze gereedschapskist wordt weggenomen. Het idee achter onvoorwaardelijk ouderschap is dat je kijkt naar je langetermijndoelen. Hoe wil je dat een kind zich over vijf jaar tot jou verhoudt? Of wat voor mens is hij op zijn achttiende? Wanneer we straffen of belonen zijn we alleen bezig met de korte termijn. Ik wil dat je nu doet wat ik zeg!. Dit kan haaks staan op je wens om een goede relatie met een kind op te bouwen, op basis van vertrouwen, wederzijds respect, openheid, samenwerking.

Probeer zaken vanuit het perspectief van een kind te zien. Dan snap je vaak beter waarom hij doet wat hij doet en kun je hier op inspelen.
Met negatief gedrag vraagt kind vaak om aandacht, om contact en verbinding. Zorg gedurende de dag voor voldoende echt contact. Van daaruit kun je corrigeren of een oplossing zoeken.

Corrigeer op een constructieve manier. Blijf of wordt rustig, maak oogcontact en geeft aan welk gedrag moet stoppen, wat het gewenste gedrag is en leg uit waarom het gedrag niet handig is of ander gedrag minder prettig. Geef een alternatief of een keuze van dingen die wel mogen. Laat indien mogelijk een kind meedenken over een oplossing

Logische consequenties zijn gericht op hoe een kind ervoor kan zorgen dat iets verbetert en hebben een leereffect. Ze staan in verband met wat er gebeurd is. Treuzelen een kind met uitkleden of aankleden. De tijd voor verhaaltjes of om te spelen wordt korter. 

Het mooie van onvoorwaardelijk opvoeden is dat de manier waarop je het doet, minder van belang is dan de gedachte erachter. Voelt iedereen zich veilig, gezien en gehoord? Is de sfeer in huis goed, lossen jullie problemen in overleg en met respect op? Mogen de kinderen zichzelf zijn, binnen redelijke grenzen natuurlijk, in een liefdevolle omgeving? Dan zit je waarschijnlijk op het goede spoor. Wil je toch meer handvatten? Lees dan meer over onvoorwaardelijk opvoeden.

Onvoorwaardelijk opvoeden

Onvoorwaardelijk opvoeden

Onvoorwaardelijk ouderschap is het nieuwe opvoeden. De term ‘Unconditional Parenting’ is bedacht door de Amerikaan Alfie Kohn, schrijver van  vele boeken over opvoeding. Maar wat is onvoorwaardelijk ouderschap nou eigenlijk precies? En kun je echt goed opvoeden zonder straffen en belonen?

Alfie Kohn beschrijft in zijn boek twee verschillen, het voorwaardelijk ouderschap en onvoorwaardelijk ouderschap. Het voorwaardelijk ouderschap is het houden van je kind om voor wat het kind doet en onvoorwaardelijk ouderschap is het houden van je kind voor wie het is.

Een mooi voorbeeld uit het boek: Een kind misdraagt zicht tijdens het avondritueel. Wat doe je? Ga je gewoon door met het avondritueel en het lezen van een verhaaltje? Voorwaardelijk ouderschap zegt ‘nee’, je slaat de rest van het ritueel over, anders zou je een kind belonen. Dit zijn de consequenties van ongewenst gedrag. Onvoorwaardelijk ouderschap zegt dat je de verleiding moet weerstaan om je kind te straffen.  Hij adviseert gewoon het ritueel af te maken, eventueel wat korter lezen en daarna samen met een kind erover praten. Zo kan een kind er ook van leren.

In het boek worden geen kant en klare methode om ‘een goed kind op te voeden’ gegeven. Kohn probeert onze mindsite te veranderen. Van hoe krijg ik mijn kind te doen wat ik wil  naar wat heeft mijn kind nodig en hoe kan ik zijn behoefte vervullen.  Acht belangrijke principes van onvoorwaardelijk opvoeden:

  1. Reflecteer
    Kijk naar jezelf, naar jouw gedrag als ouder. Iedereen maakt soms fouten, dat hoort erbij. Terugkijken naar hoe je iets hebt aangepakt en daarbij bedenken wat je een volgende keer anders zou doen. 
  2. Denk na over je verzoeken
    Soms vragen we dingen van kinderen, uit gewoonte, of omdat het ons goed uitkomt. 
  3. Hou de leeftijd van een kind in gedachte
    Wat je kunt verwachten van een kind, hangt ook sterk samen met zijn leeftijd (en karakter). Kun je van een jong kind verwachte dat hij een uur stil zit tijdens het kerst diner. 
  4. Focus op je lange termijndoelen
    Je wilt dat een kind later zelfstandig wordt en verantwoorde keuzes maakt. Laat hem of haar dan ook de ruimte om te oefenen en fouten te maken. 
  5. Zet de relatie met je kind voorop
    Er is niets belangrijker dan de band die je hebt met je kind. Wanneer je de relatie belangrijker vindt dan datgene wat je boos of geïrriteerd maakt, dan krijg je vanzelf een ander perspectief en kom je tot nieuwe inzichten en oplossingen.
  6. Verander niet alleen je gedrag, maar ook je kijk op opvoeden 
    Onvoorwaardelijk ouderschap is géén methode, maar een filosofie. Alleen je handelen veranderen heeft geen zin, als je niet ook op een andere manier over opvoeding en omgaan met je kind gaat denken.
  7. Praat minder en vraag meer
    Kinderen leren het meest door zelf ergens achter te komen. Wanneer je vragen stelt leert een kind zelf na te denken over een situatie. Zaken beklijven ook beter dan wanneer je iets vertelt. 
  8. Ga uit van het goede
    Kinderen zijn er niet op uit om ons dwars te zitten of expres te klieren. Wanneer een kind dit soort gedrag vertoont, draai het dan eens om. Zie ‘uitdagend’ gedrag als ‘onderzoekend’ of ‘spontaan’. Door soms met een andere bril te kijken, krijgen je een ander perspectief.

Brainfood, het goede van groene groenten!

Brainfood, het goede van groene groenten!

Voeding heeft een hele grote invloed op het functioneren en ontwikkelen van de hersenen van kinderen.  Hierover heb je meer kunnen lezen in een van onze blogs. Brainfood is eten wat goed is voor onze hersenen. Deze week meer over groene (blad) groenten.

Groene groenten zoals broccoli en spinazie zou iedereen eigenlijk elke dag moeten eten. Deze groenten bevatten veel ijzer, foliumzuur en vitamine B6. Het ijzergehalte in het bloed, of liever gezegd het gebrek er aan, beïnvloedt het vermogen om ons te concentreren.

Broccoli bevat eveneens veel vitamine K, wat de hersenfunctie stimuleert.

Om kinderen meer groene  groenten te laten eten, kun je een heerlijke smoothie maken. Ik zeg heerlijk, maar daar denken mijn kinderen vaak anders over. Daarom beginnen we met een groene smoothie waar ook banaan in zit. Want een groene smoothie is vooral lekker wanneer je naast groente er fruit in stopt

Tip maak groene smoothies

Het is belangrijk dat de smoothie goed drinkbaar is. Een dikke drab die gewoon in je glas blijft zitten als je die omkeert is leuk om mee te spelen, maar op drinken, ho maar! Je maakt de smoothie meer vloeibaar door er water doorheen te mixen.
Je kunt de smoothie ook met amandelmelk maken in plaats van water. Dit is gezond en heeft een licht zoete smaak, dus zal door kinderen zeker gewaardeerd worden.

Verwacht je veel weerstand van je kind begin dan met meer fruit en minder groene groente. Zoet doet het altijd goed. Zo kunnen kinderen langzaam wennen aan de smaak. Bouw het langzaam op en voor je het weet drinken ze groente smoothies met bijna alleen maar groente!

Wanneer je de smoothies dan ook nog in een leuk glas doet met een vrolijk rietje heb je een dikke kans dat ze de smoothie zo opdrinken!


Wat heb je nodig voor twee  groene smoothies

•             ½ broccoli (gekookt)
•             1 banaan
•             1 appel
•             400 ml water of amandelmelk

Stop alle ingrediënten in de blender en voeg het water of de amandelmelk toe. Je kunt eventueel extra water toevoegen om de smoothie wat dunner te maken. Deze gezonde smoothie is echt lekker brainfood voor je kind (en voor jezelf natuurlijk ook) 

Is tablet en smartphone gebruik wel zo schadelijk?

Is tablet en smartphone gebruik wel zo schadelijk?

Als je het ene onderzoek leest dan zou een tablet goed zijn voor computervaardigheden en algemene ontwikkeling van een kind. Een ander onderzoek waarschuwt ons dat tablet gebruik schadelijk is voor de ontwikkeling van kinderen. We hebben enkele interessante wetenswaardigheden voor je op een rijtje gezet.

Lichamelijke gevolgen van overmatig tablet gebruik

Het aantal kinderen met nekklachten stijgt de afgelopen jaren. Chiropractors en fysiotherapeuten zien in hun praktijk meer kinderen met een “tabletnek”. Dit wordt veroorzaakt door de combinatie van te lang voorovergebogen zitten en te weinig bewegen. Dit veroorzaakt klachten aan de nekwervels en de spieren van de nek en schouders.

De tablet bedreigt de lichamelijke ontwikkeling van de jeugd, aldus Mai Chin A Paw, hoogleraar epidemiologie van jeugd & gezondheid aan VUmc in Amsterdam. Kinderen bewegen vaak te weinig. De motorische fitheid – kracht, uithoudingsvermogen, coördinatie, snelheid en lenigheid – van kinderen gaan hierdoor hard achteruit. Dit komt niet alleen doordat kinderen gemiddeld dikker zijn geworden. Ook kinderen zonder overgewicht zijn minder sterk en minder lenig. Zo blijkt uit haar eigen onderzoek. Als je die motorische vaardigheden als kind niet goed hebt aangeleerd, is het kwaad al geschied. Dan zul je als volwassene onhandiger en trager zijn.
In de Beweegrichtlijnen 2017 van de Gezondheidsraad staat dat kinderen minstens één uur per dag matig-intensief moeten bewegen. ‘Maar dat is het absolute minimum’, zegt Chin A Paw.

Tablet gebruik schadelijk voor ogen

Onderzoek van onder ander het Erasmus MC heeft een een relatie gelegd tussen het feit dat kinderen steeds minder buiten spelen en steeds meer binnen bezig zijn met telefoons, tablets of televisie. Hierdoor zijn steeds meer kinderen bijziend.  Bij nabij werk gaat het oog scherp stellen op één punt en ziet eromheen wazige randen. Na een half uur gaat het oog ook scherp proberen te stellen op deze wazige randen. Het oog wil meer zien en past zijn vorm daarom aan. Als een kind heel veel nabij werk doet, gaan de ogen in feite permanent in de leesstand en zien ze dus op den duur minder van veraf. Ook daglicht speelt een rol. Hoe meer kinderen buiten komen, hoe kleiner de kans op bijziendheid.  Bijziendheid klinkt als iets dat met een bril of lenzen makkelijk op te lossen is, maar dat is het niet.  Als kinderen -2 of -3 hebben, is dat niet zo’n probleem. Bij -6 krijgt één op de drie kinderen op latere leeftijd ernstige structurele afwijkingen aan de achterkant van het oog, op het netvlies en aan de oogzenuw, aldus deskundige.

Tablet gebruik leerzaam

Het gebruik van een tablet kan er leerzaam zijn voor kinderen. Natuurlijk niet als een kind de hele dag Candy Crush speelt, maar er zijn veel leerzame apps die bijdrage aan de ontwikkeling van kinderen. Op youtube zijn informatieve filmpjes te vinden. Er zijn geweldige docenten die bijvoorbeeld de stelling van Pythagoras misschien wel beter kunnen uitleggen dan hun eigen leraren. Of voor jongere kinderen liedjes te ondersteuningen van het leren van tafels.

Maar ook spelletjes als Minecraft dragen bij aan de ontwikkeling van kinderen.  Hierbij moeten ze goed nadenken, overleggen, samenwerken, rekening houden met anderen, strategisch denken.

Ontwikkeling computervaardigheden

‘Computervaardigheden’ is een zeer ruim begrip. Je kunt hierbij denken aan instrumentele vaardigheden als  knoppenkennis. Weten hoe je omgaat met een computer en het
internet. Structurele vaardigheden, vaak is de informatie online zeer gefragmenteerd en is het moeilijk om een overzicht te krijgen. Deze vaardigheid gaat over de capaciteit om je weg te vinden in de structuur van een website, het gebruik van hyperlinks en dergelijke. Maar ook informatieve vaardigheden, het zoeken, vinden, selecteren, evalueren en toepassen van informatie.

Wat is verstandig tabletgebruik

Ondanks de voordelen die tablet gebruik met zich mee brengt. Is het niet goed als een kind de hele dag achter een tablet of ander scherm zit. Het is verstandig om hier goede afspraken over te maken met je kinderen Om ouders hierin houvast te geven, Mijn Kind Online en het NIGZ (Nationaal Instituut voor Gezondheidsbevordering en Ziektepreventie) het volgende advies voor kinderen:

  • tot 2 jaar: een paar keer per week kort samen op een tablet, computer of smartphone surfen of spelen.
  • 2 – 4 jaar: 5 à 10 minuten per keer, tot maximaal 30 minuten per dag.
  • 4 – 5 jaar: 10 à 15 minuten per keer, tot maximaal 1 uur per dag.
  • vanaf 6 jaar niet langer dan twee uur per dag

 

Lees meer over verantwoorde schermtijd

Wat doe je bij ongepast taalgebruik?

Wat doe je bij ongepast taalgebruik?

Soms kan je kind ineens een woord of zin uitspreken waar je als ouder van schrikt. Je vraagt je af waar hij dat heeft gehoord, en weet hij eigenlijk wel wat het betekent? Enigszins verbaast hoorde Laura haar 6 jarige zoontje zingen: “Ik voel me sexy and I know it”… Tijd voor een ‘wat-betekent-het-eigenlijk-lesje’…

Zoonlief zingt met een ongemakkelijk lachje op zijn gezicht en twee schuin omhoog kijkende ogen naar mij: “ik voel me sexy, and I know it”.
Enigszins verbaast en me afvragend of ik het wel goed hoorde reageer ik: “huh schatje, wat zing je? Zing het nog eens???”
Nu een beetje giechelend herhaalt hij “Ik voel me sexy and I know it”.
“Hmm oké, hoe kom je hier aan dan?” vraag ik hem.
“Dat zingt een meisje uit mijn klas steeds, hihi,” zegt hij terwijl hij me met onzekere, vragende ogen aankijkt.

Tijd voor een uitleg

Oké, hij is pas 6 jaar! Een meisje uit zijn klas, die dus ook 6 jaar is, zingt dit liedje… “Ik vind dat best wel een gek liedje voor iemand van 6 jaar hoor mop, weet je eigenlijk wat sexy betekent?” Hij schudt zijn hoofd. Tijd voor een ‘wat betekent het eigenlijk-lesje’ denk ik.

“Sexy past meer bij grote mensen mop.” Terwijl ik me afvraag hoe ik dit eens zal gaan uitleggen ga ik verder: “Als bijvoorbeeld een vrouw wil dat een man verliefd op haar wordt, kan ze bijvoorbeeld sexy doen.” Ik laat hem zien wat ik bedoel, ik loop een beetje met mijn heupen wiegend en draaiende schouders en doe een poging zwoel te kijken. “Sommige vrouwen doen dan een laag shirtje aan. Kijk zo!” Ik trek mijn hoge trui naar beneden. Alles behalve sexy besef ik me, maar zoonlief is gefocust en kijkt vol interesse naar het toneelstuk van zijn moeder. “Dan ziet die man een stukje van haar borsten en dan denkt die man: oelala, fietfieuw das een leuk chickie! En tja, dan wordt ie verliefd natuurlijk, omdat zij zo sexy doet, snap je?” zeg ik terwijl ik overdreven ‘sexy’ door de kamer paradeer.

Hij geniet, twinkelende oogjes en zijn koppie doet mee met mijn bewegingen. Ik denk dat ik duidelijk heb kunnen maken waarom ik dit thema voor volwassenen vind. Kinderen hoeven niet sexy te doen, te zijn of te voelen.
Enthousiast reageert hij “Maar mam, waarom doe jij dat dan niet, sexy? Ik wil namelijk een zusje!!!”

Komt dat woord uit mijn kind?

Je kind kan soms thuis komen met woorden die ze gehoord hebben van anderen. Het kunnen woorden zijn die uit een kindermond grappig klinken, maar tegelijk ook misplaatst en ongepast zijn. Of het zijn gewoonweg woorden waarvan je niet wilt dat je kind deze gebruikt.
Kinderen vangen woorden van elkaar op en soms hebben ze geen idee wat de betekenis ervan is. Misschien dat er op school om gelachen werd, klonk het gewoonweg stoer of als een interessant woord.

Verbieden of uitleggen?

Kinderen kunnen hierdoor soms dingen zeggen waar je als ouder met verbazing naar luistert of van kan schrikken. Geef je kind dan uitleg over wat de betekenis en waarde van dat woord heeft voor jou. Alleen je kind verbieden het woord nog uit te spreken of door boos te reageren zoals: “Wat zeg jij nou? Laat ik dat niet nog eens horen!” is niet genoeg. Je kind heeft geen idee waarom dat woord slecht of ongepast is, anders zou je kind dit waarschijnlijk ook niet zeggen.

Door je kind uitleg te geven over wat de betekenis van een woord is, leer je ze daarmee dat woorden emoties kunnen oproepen of ongepast kunnen zijn. Ze leren zich inleven in een ander en tegelijkertijd ervaart je kind dat het niet erg is dat ze niet alles weten en ze bij jou mogen leren.

Niet alles hoeft natuurlijk langdradig te zijn of zelfs met toneelstukjes uitgelegd te worden. Het is echter goed je te beseffen dat kinderen soms veel minder weten dan wij volwassenen soms denken of verwachten. Door hier bij stil te staan lukt het vaak beter met geduld dingen met je kind op te pakken zonder boos te hoeven worden. Het zijn kinderen en ze moeten nog zo veel leren in het leven. En hoe mooi is het dat je als ouder je kind hierbij kunt ondersteunen en begeleiden.

Wil je doorpraten over dit onderwerp? Stuur een mail naar: laura@watwel.nl