**//sticky ads code//**
Als je echt wilt weten hoe het was op school?

Als je echt wilt weten hoe het was op school?

Als ouder wil je graag weten hoe je kind het heeft gehad op school. Als ik de hoe was het op school “hoe was het op school?” thuis stel, krijg ik vaak het – voor velen herkenbare antwoord-  “Oh ja, leuk”. En de vraag: “wat heb je vandaag gedaan op school”, wordt vaak beantwoord met “dat weet ik niet meer”.  Om toch iets meer te weten te komen over hoe het nu echt was op school hebben we 15 handige tips voor je op een rijtje gezet.

Als je van een kind echt wilt horen hoe het op school was, moet je daar iets meer je best voor doen. Verschillende open vragen stellen over de dag maakt dat kinderen meer vertellen.

Stel vragen die prikkelen, die een beetje raar zijn, die een kind laten fronsen. Wissel je vragen af, of combineer vragen zodat je elke dag een paar andere of nieuwe vragen hebt.

Voordat je begint met vragen stellen

Een beetje een open deur misschien, maar als een kind iets vertelt neem dan de tijd om te luisteren, leg je telefoon weg. Heb geen oordeel, veroordeel niet, bevestig het gevoel dat een kind heeft.  Laat een kind merken dat je hem of haar begrijpt en dat je zijn of haar gevoel erkent.  Stel niet meer dan drie vragen per dag of per keer, dan voelt het voor een kind minder als een kruisverhoor.

Wat zijn goede vragen

De volgende vragen over school helpen je bij het voeren van een leuk gesprek. Ze geven je inzicht in hoe een kind denkt over school en wat hij zoals heeft meegemaakt.

  1. Wat was het leukste wat er vandaag op school is gebeurd?
  2. Wie is het grappigste kindje in je klas? Waarom is hij of zij zo grappig?
  3. Als je morgen de meester of juf mag zijn, wat zou je dan doen?
  4. Waar is de tofste plek op school?
  5. Wanneer was je vandaag het gelukkigst?
  6. Als je met iemand in de klas van plaats mag wisselen, met wie zou je dan ruilen? Waarom?
  7. Vertel me iets waarom je vandaag moest lachen.
  8. Als je mocht kiezen naast wie zou je wel of niet in de klas willen zitten? Waarom wel of niet?
  9. Als jij een lieve vriendinnen muts had, wie had deze vandaag dan mogen dragen?
  10. Wat is het raarste / leukste wat je vandaag op school hebt meegemaakt?
  11. Als je een toverstafje had, wie had je dan vandaag weg getoverd?
  12. Waar heb je vandaag hard om moeten lachen?
  13. Als je drie dingen aan school mag veranderen wat zou je dan veranderen?
  14. Van wie zou je graag hulp willen krijgen?
  15. Als jij morgen de baas bent in de klas, wat zou je dan anders doen?

Succes!

Het geheim van een boos kind

Het geheim van een boos kind

De reclame van Vicks met het boze spartelende jongen en zijn moeder die ernaast gaat liggen is echt top. Voor vele heel herkenbaar en daarnaast uiterst grappig omdat het eens een hele andere aanpak is.
We hebben het allemaal wel een keer aanschouwd in een winkel. Een scene tussen ouder en kind. En iedereen heeft er dan een mening over en is stiekem blij dat het hem (deze keer) niet overkomt.

Wat is boosheid

Boosheid behoort tot onze primaire emoties. Iedereen kent deze emotie. Boosheid is goed en gezond omdat het heeft te maken met grenzen. Waar geen grenzen zijn, is onveiligheid.
Boosheid wordt echter vaak verward met de uitingsvorm ervan die zichtbaar is als agressie en woede. Boosheid is gewoon energie wat zich naar buiten richt en daarmee een ontlading van gevoelens van frustratie en spanning.

Wat gebeurt er tussen ouders en kinderen

Vanaf de geboorte ontwikkelen er zich tussen ouder en kind patronen. Daarbij is frustratie onvermijdelijk. Een kind raakt gefrustreerd als er niet aan zijn behoeften wordt voldaan en de ouder raakt gefrustreerd als een kind zich te veeleisend gedraagt ten opzichte van wat ze kunnen geven. Het temperament van kind bepaalt hoe een kind deze boosheid uit en hoe een ouder daarmee omgaat.
Naar mate een kind ouder wordt gaat hij de wereld ontdekken. Een jong kind moet nog vaker gecorrigeerd worden dan een ouder kind.

Komen de behoefte van het ontdekken van een kind en het vermogen van ouders om hierop te anticiperen overeen, dan is er niet veel strijd.  Wanneer ouder en kind veel botsen over dagelijkse dingen, dan ontstaat een patroon

Het geheim van een boos kind!

Wanneer een kind zijn boosheid uit, om een minder wenselijk manier, is dit vaak aanleiding voor verandering. Om een patroon te doorbreken is het goed eerst te kijken wat een kind wil bereiken met zijn boosheid.

  • Het eerste geheim van een boos kind is de behoefte aan contact. Van een boos kind kan een volwassene erg moe worden, maar bedenk eens wat een energie en liefde er in die energie zit. Je kind vind het de moeite waard om de strijd met je aan te gaan en jij bent veilig genoeg voor hem om zijn diepste frustratie te laten zien.
  • Het tweede geheim is de behoefte aan liefde. Zonder warmte, aanraking en liefde verpieteren kinderen. Kinderen hebben liefde en aandacht nodig om zich te ontwikkelen en om zichzelf te kunnen positioneren ten opzichte van anderen. Aandacht en liefde zijn nodig om te weten of je op de goede weg bent, de juiste dingen doet.
  • Het derde geheim is de behoefte aan duidelijkheid en grenzen. Zonder grenzen is de wereld van een kind zeer onveilig. Als je weet hoe het werkt om je heen, wat er van je verwacht wordt en wat jij kunt verwachten in de dagelijkse routine, dan kun je gewoon de dingen doen die gedaan moeten worden en hoef je je geen zorgen te maken of alles om je heen wel veilig is en blijft.
  • Een vierde geheim is de behoefte aan eerlijkheid. Iedereen heeft een soort intern orgaan wat informatie geeft over rechtvaardigheid. Bij sommige kinderen is dit een zeer gevoelig “orgaan” en de behoefte om in een rechtvaardige wereld te leven, kan een geweldige energie geven om op te komen voor de eigen en andermans belangen.

Er zijn uiteraard nog meer geheimen te bedenken, het is goed na te gaan waarom een kind boos is, om zo te kijken hoe je een kind kunt helpen.  Een boos kind heeft vaak alleen maar de behoefte om erkend, gezien, gehoord en serieus genomen te worden.

bron: kindercoachingfriesland

Slim maar…  Talenten en frustratie

Slim maar… Talenten en frustratie

Het is enorm frustrerend wanneer je ziet dat er bij een kind niet uit komt wat er in zit. Dat een slim pienter kind moeite heeft met simpele taken als opruimen, aankleden en op tijd aan huiswerk beginnen. Dit kan uiteraard vele oorzaken hebben. De executieve functies kunnen hierbij een rol spelen. Onderzoek toont aan dat bij deze kinderen hun executieve functies nog niet goed ontwikkeld zijn.

Wat zijn executieve functies?

Executieve functies zijn de functies in de hersenen die het mogelijk maken om rationele beslissingen te nemen, impulsen te beheersen en je te kunt focussen op wat belangrijk is. Er zijn verschillende vaardigheden te onderscheiden:

  1. Respons Inhibitie: het vermogen impulsen te beheersen. Om te denken voor je doet.
  2. Werkgeheugen: regelt de informatiestromen in het geheugen. Het bepaalt wat nu relevant is, wat later en wat onbelangrijk is.
  3. Emotieregulatie: emoties reguleren om doelen te behalen of gedrag te controleren.
  4. Volgehouden aandacht: aandachtig blijven, ondanks prikkels en afleiding.
  5. Taakinitiatie: op tijd en efficiënt aan een taak beginnen.
  6. Planning/prioritering: een plan maken en beslissen wat belangrijk is.
  7. Organisatie: informatie en materialen ordenen.
  8. Timemanagement: tijd inschatten, verdelen en deadlines halen.
  9. Doelgericht gedrag: doelen formuleren en realiseren zonder je te laten afschrikken.
  10. Flexibiliteit: flexibel omgaan met veranderingen en tegenslag.
  11. Metacognitie: een stapje terug doen om jezelf en de situatie te overzien en te evalueren.

Wanneer een kind een taak niet uitvoert, kan het natuurlijk zo zijn dat een taak of opdracht niet past bij een kind. Je kunt dan de taak aanpassen, maar er zijn ook dingen, zoals huiswerk maken, aankleden die moeten wel gebeuren.
Ga in deze situatie na of een kind de taak niet wil of niet kan uitvoeren. Controleer of er omgevingsfactoren zijn die een kind belemmeren en kijk welke functies een kind nodig heeft voor het uitvoeren van een taak. En of een kind deze bezit?

Slim maar…

In het boek Slim maar… geven Peg Dawson en Richard Guare praktische tips hoe je deze vaardigheden bij kinderen kunt ontwikkelen. Voor veel voorkomende problemen hebben ze aangegeven welke executieve functies je daarbij nodig hebt. De komende weken zullen we in een reeks artikelen praktische tips en voorbeelden geven over het trainen van de verschillende executieve functies.

slim maar

Kun je niet wachten lees dan het boek Slim maar.  Het is geschreven voor ouders, maar ook leerkrachten kunnen hier tips uithalen. Het is echt een aanrader voor iedereen die kinderen wil helpen met het versterken van hun executieve functies.

8 tips om een kind beter te leren luisteren

8 tips om een kind beter te leren luisteren

Slecht luisteren, niet luisteren, Oost-Indisch doof. Bijna alle ouders kunnen erover meepraten. Je hebt al heel vaak gezegd dat een kind NU aan tafel moet gaan zitten, maar ze komen niet. Of een kind dat in de supermarkt luidkeels blijft doordrammen over snoep. Iedereen maakt deze situatie in meer of mindere mate mee.  Acht tips om een kind beter te leren luisteren. Soms een open deur, maar goed om je weer even bewust van te zijn.

  1. Heldere regels

    Om te zorgen dat een kind naar je luistert is het belangrijk om bij het begin te beginnen. Spreek duidelijke regels af in huis. Een kind heeft duidelijke grenzen nodig, zodat hij weet tot hoever hij precies kan gaan.

  2. Maak duidelijke afspraken

    Bij duidelijke grenzen horen ook afspraken. Zo kun je bijvoorbeeld afspreken dat je kind per dag maximaal een half uurtje televisie mag kijken of op de tablet mag.

  3. Blijf bij je besluit

    Wanneer je duidelijke grenzen en afspraken hebt gemaakt, houd je hier dan ook aan! Door vaak uitzonderingen te maken komen de regels niet meer betrouwbaar over en krijgt een kind sneller de neiging om over de grenzen heen te gaan, oftewel niet naar jou te luisteren. Als je tegen een kind zegt : als je dit nog een keer doet dan… doe het dan ook! Als je doet wat je zegt, luistert een kind beter naar je.

  4. Zorg dat je rustig blijft

    Heel cliché, maar belangrijk. Blijf zelf rustig als een kind niet luistert. Als jij schreeuwt, werkt dit averechts en zal een kind op den duur zelfs slechter luisteren.

  5. Geef het goede voorbeeld

    Geeft een kind echte aandacht als hij jou iets vertelt. Onderbreek een kind niet en doe niet intussen ook iets anders (je telefoon checken of koffie inschenken).  Focus compleet op een kind als hij je iets wil vertellen. Als jij wil dat hij naar jou luisteren, moet hij ervaren dat jij naar hem luistert.

  6. Geef korte en heldere instructies

    Geef een kind eenvoudige instructies voor dagelijkse taakjes. Zorg voor oogcontact en zeg: “Ruim je  tekenspullen op in de kast”. Als een kind een betere luisteraar wordt, kun je steeds gecompliceerdere opdrachten geven.

  7. Complimenten voor luisteren

    Geeft je kind complimentjes als hij goed heeft geluisterd. Heeft een kind iets gedaan wat je hebt gevraagd, bijvoorbeeld zijn speelgoed opgeruimd benoemd dit dan ook.

  8. Speel luister spelletjes

    Op verschillende leeftijden zijn er luisterspelletjes te bedenken. Bijvoorbeeld:  pak het blauwe legoblokje, leg dat op de vensterbank en ga zitten op je stoel.

 

 

Geef jij voldoende aandacht aan je kind?

Geef jij voldoende aandacht aan je kind?

Voldoende aandacht geven aan je kinderen, dat wil iedere ouder. Wat is goede balans tussen zelf spelen en aandacht geven? Belangrijk is, dat je er bent op de momenten dat ze jouw zorg, liefde en aandacht nodig hebben. Maar we moeten ook niet overdrijven. Je kunt een kind niet de hele dag aandacht geven, laat staan als je meerdere kinderen hebt.

Het gaat om wat men tegenwoordig zo mooi Quality Time noemt. En dat zit ’m niet in het aantal uren dat je bij je kinderen bent, maar in de manier waarop je de tijd besteedt als je bij ze bent.
Een half uurtje échte aandacht werkt meestal beter dan een uur iets met je kind doen terwijl je met één oog op je smartphone kijkt. Samen gaan wandelen of iets doen, zoals spelen, knutselen of koekjes bakken.aandacht

Echte aandacht

Aandacht heeft niet altijd te maken met praten. Een knuffelt met een kind is ook een belangrijke vorm van aandacht. Een kind voelt zich gezien en er wordt bevestigd dat hij er mag zijn.
Uit onderzoek blijkt dat als iemand ons liefdevol aanraakt, we hersendelen ontwikkelen die ervoor zorgen dat we vertrouwen kunnen opbouwen in onszelf en in anderen om ons heen. Je kunt natuurlijk gewoon zeggen: ‘Ik houd van je.’ Maar als je het laat voelen, door een zoen of een aai over de bol, weet een kind instinctief. Ze houden van me, ik ben de moeite waard! Je geeft ‘affectieve bevestiging’. En dat gaat net iets dieper dan relationele bevestiging, bijvoorbeeld als je een kind prijst omdat hij bijvoorbeeld een goed cijfer heeft gehaald. Dan zeg je ‘Je bent goed om wat je doet.’ Bij affectieve bevestiging geef je als boodschap: ‘Je bent goed om wie je bent, ik ben blij dat je bestaat, ongeacht.’ Dat geeft een kind een gevoel van (zelf) vertrouwen en veiligheid. Vanuit deze veiligheid kan een kind zelfstandig dingen ondernemen, dingen ontdekken en contact maken met andere mensen.

Probeer elke dag 10 minuten tot een kwartier Wij-tijd in te bouwen. Geef je kind jou onverdeelde aandacht.

Wat zeg je tegen een kind met een driftbui

Wat zeg je tegen een kind met een driftbui

Ieder kind heeft wel eens een woede-uitbarsting, dat is heel normaal. Maar wat doe je als een kind een driftbui heeft? Wat helpt juist wel en wat niet in zo’n geval. Soms zeg je net dingen die het erger maken. Een paar tips die kunnen helpen wanneer een kind een driftbui heeft!

1. Stop met dingen gooien!

Zeg in dit geval liever: “Waarom ben je met je speelgoed aan het gooien? Vind je het niet leuk om ermee te spelen of is er iets anders aan de hand?”

Op deze manier bied je een kind een luisterend oor. Een kind voelt dat je oprecht geïnteresseerd bent. Een kind leert zijn gevoelens te uiten op een rustige manier in plaats van door kwaad te worden.

2. Je bent echt te oud voor dit gedrag!

Iedereen, ook grote kinderen (en volwassen) zijn soms verdrietig of boos. Heel normaal. Door te zeggen dat een kind hier te oud voor is, krijgt een kind het idee dat dit niet zo is en dat hij zijn emoties moet weg stoppen. Iets wat zeker niet waar is.

3. Hou op, niet slaan!

Soms loopt de emotie hoog op en wordt er geslagen door een kind. Er ken de emotie van een kind, maar help hem deze op een andere manier te uiten. “Het is niet erg om boos te zijn, maar je mag niet slaan. Zo kun je iemand pijn doen of iets kapot maken.”

4.  Stop met zeuren!

Probeer het gesprek aan te gaan: “Ik hoor je. Hoe kunnen we dit oplossen, denk je? Ook hier leg je de verantwoordelijkheid voor een oplossing bij een kind neer. Wanneer een kind aan het klagen is over een bepaalde situatie, vraag hem dan om na te denken over oplossingen.

5. Niet zo moeilijk doen! 

Wanneer een kind zijn hakken in het zand zet en niet meer voor rede vatbaar zijn, is het belangrijk om samen uit te zoeken waar dit vandaan komt. Hierdoor voelt een kind dat jullie samen een team zijn en samen werken naar hetzelfde doel.
Zeg bijvoorbeeld: “Dit is lastig, hè? Het komt wel goed. Ik help je.”

6. Eet je bord leeg of je gaat zonder eten naar bed!

Een kind dwingen z’n bord leeg te eten terwijl hij vol zit, is geen goed idee. Kinderen moeten juist leren dat ze zich niet moeten overeten en stoppen als ze voldaan zijn. Ook is een kind dwingen om iets op te eten dat hij echt niet lekker vindt, onverstandig. Leer je kind liever om te zoeken naar een oplossing, bijvoorbeeld vier happen van iets eten en de rest mag hij dan laten staan.

7. Zeg niet steeds nee!

Ik hoor dat je het niet wilt en begrijp dat je geen zin hebt om dit te doen. Laten we samen proberen om uit te vinden wat we dan anders kunnen doen.”

Nu weet een kind dat hij wordt gehoord en jij zijn ‘nee’ erkent, waardoor de situatie de-escaleert.

8. Ik wil je niet meer horen!

Zeg liever: “Ik weet dat je het niet wilt, maar vertel eens rustig waarom.”

Een kind weet op deze manier dat hij met jou kan praten wanneer hem iets dwars zit. Een kind leert zo beter omgaan met zijn emoties.

Het is goed om je bewust te zijn van je woordkeuze, maar verwacht niet dat je een kind werkelijk kunt opvoeden op het moment dat hij een driftbui heeft. Hij staat daar op dat moment niet voor open. Het beste wat je kunt doen, is een kind even laten uitrazen en troosten op het moment dat hij het weer toe laten. Kortom, om even helemaal niets te zeggen. Wanneer je te vroeg het gesprek probeert aan te gaan, werkt dit averechts en wordt een kind alleen maar bozer.

Bron: Huffington Post