Stop met corrigeren!  Leer je kind ander gedrag.

Stop met corrigeren! Leer je kind ander gedrag.

Als een kind iets doet wat niet mag is het een logische reactie om hem te corrigeren. We blijven een kind corrigeren omdat we willen dat hij zich anders gedraagt. Dit kan ook anders; een positieve en effectievere manier is feedback geven aan een kind.  Hoe werkt dit?

Effect van corrigeren

Als ouder of leerkracht corrigeer je een kind wanneer hij ongewenst gedrag laat zien en je wilt dat een kind zich gedraagt. Als volwassene bepaal je hoe een kind zich moet gedragen. Een kind heeft hierin weinig of geen inspraak. Kinderen worden daar net als alle mensen niet blij van. Ga maar bij jezelf na, hoe zou jij het vinden als een ander bepaalt wat je moet doen, en hoe je het moet doen? Corrigeren op deze manier is niet goed voor het zelfvertrouwen van een kind. Een kind leert immers dat anderen beter weten hoe dingen moeten dan hijzelf. Kinderen zullen zich ook afgewezen voelen als ze straf krijgen.  Er wordt wel gezegd dat je het gedrag van een kind afkeurt, zonder het kind zelf af te wijzen, maar een kind ervaart dit vaak niet zo. Niet elk kind is in staat zijn gedrag los van zichzelf zien.

Ander Gedrag

Hoe kan het anders?

Niks doen is natuurlijk geen optie. Je wilt een kind immers dingen leren. Je wilt ze duidelijk maken hoe zijn gedrag op anderen overkomt. Wat een kind nodig heeft is feedback. Het verschil tussen feedback geven en corrigeren is dat het eerste neutraal is. Er zit geen afwijzing in, geen oordeel. Wel geef je heel concreet aan over welk gedrag het gaat en wat het gevolg daarvan is. Of je formuleert positief wat het resultaat zal zijn van het gewenste gedrag. Het benoemen van gevolgen is erg belangrijk.  Bijvoorbeeld:  “Die knikkers liggen daar in de weg, straks glijdt er iemand over uit. Wil je ze even opruimen?” of “Wanneer je slingert met fietsen, kun je gemakkelijker een botsing maken en vallen”.

Waar mogelijk kun je de oplossing aan een kind overlaten. Je geeft dan alleen feedback en laat de precieze invulling van het gewenste gedrag over aan een kind. Op die manier leert een kind rekening te houden met anderen op een manier die hij zelf ook prettig vindt.

Lees waarom een kind straf geven niet de oplossing is! Maar wat wel werkt

Slimme voeding voor betere concentratie bij kinderen

Slimme voeding voor betere concentratie bij kinderen

Het is voor mijn kinderen niet altijd gemakkelijk om zich de hele dag te concentreren op school. Ze zijn snel afgeleid als er iets beurt in de klas. Of ze vinden hetgeen een buurman of buurvrouw aan het doen is net interessanter dan wat de juf staat te vertellen.

Om ze te helpen let ik goed op hun voeding. Nou volgen ze echt niet een streng dieet, maar ik probeer ze geregeld dingen te laten eten die bijdrage aan een betere concentratie. Wat je eet heeft namelijk invloed op je brein en op de mate waarin je je kunt concentreren.
Met ‘slimme’ voeding kun je de hersenen gezond houden. Wat valt er dan onder die ‘slimme voeding’ ?

1. Blauwe bessen

Blauwe bessen zitten vol met antioxidanten, welke belangrijk voor je brein. Antioxidanten helpen de doorstroming van zuurstof naar je hersenen te bevorderen. Blauwe bessen daarnaast vol met vitamine C, wat je helpt bij de concentratie.

2. Havermout

Havermout is super goed voor je kind, omdat het veel B-vitamines bevat, magnesium en boordevol vezels zit. Geef je kinderen ’s ochtends een kommetje havermoutpap en ze komen zonder knorrende maag de ochtend door.  Haver bevat relatief weinig calorieën, houdt je langer verzadigd. Het geeft je energie en helpt je gefocust te blijven. Voor optimale concentratie, voeg er een handje blauwe bessen aan toe!

3. Pure chocolade

Pure chocolade bevat magnesium en is erg gezond. Het stimuleert wederom de bloedtoevoer naar je hersenen. Wat zorgt voor een beter geheugen en concentratie. Het gaat hierbij niet om de chocolade rapen die je in supermarkt koopt. Hier zit veel suiker in en minder echte chocolade.  Geef je kind af en toe een paar stukjes pure chocolade mee in zijn of haar  broodtrommel.

4. Banaan

Bananen zijn een makkelijk tussendoortjes die je concentratie een boost geven. Ze bevatten een goede combinatie van eiwitten, suikers, vitamines en mineralen. Vooral de kalium die er inzit, is belangrijk voor de hersenen. Hoe rijper de banaan, hoe hoger het suikergehalte en hoe sneller je kind er energie door krijgt. Een verantwoord tien-uurje.

5. Avocado

De hersenen bestaan voor maar liefst zestig procent uit vetten. Deze moeten regelmatig worden aangevuld met nieuwe, gezonde vetten. Avocado’s zitten hier vol mee. Verder stimuleert avocado de bloedsomloop, wat zeer belangrijk is voor het functioneren van je brein. Avocado is rijk aan vitamine K en Kalium. Deze 2 stoffen zorgen ervoor dat de bloeddruk naar beneden gaat, en dat de zuurstof sneller en gemakkelijker de hersenen kunnen bereiken.

6. Eieren

Eieren zijn voedzaam en gemakkelijk. Er zit lecitine, vitamine B, ijzer en zink in, wat een krachtige combinatie voor de hersenen is.  Stop daarom af en toe een gekookt eitje in de broodtrommel van je kind.

 

Hoe werkt het puberbrein?

Hoe werkt het puberbrein?

Vanaf een jaar of tien komen kinderen in wat we noemen de puberteit. Ze krijgen last van hun hormonen, hun lichaam veranderd. De rijping van de hersenen speelt bij deze veranderingen ook een grote rol. Kinderen gaan hierdoor dingen anders bekijken dan vroeger. Ze worden gevoeliger voor prikkels, zijn sneller afgeleid en vergeten vaker dingen. Meer inzicht in deze veranderingen van het puberbrein, verklaart beter het typische pubergedrag en zorgt er voordat je een kind beter begrijpt en kan ondersteunen. 

Hersenontwikkeling

De hersengebieden, ook die van het puberbrein, ontwikkelen zich niet gelijkmatig, maar van achteren naar voren. En juist voor in de hersenen wordt, het weloverwogen keuzes maken, consequenties van beslissingen overzien, goed plannen en prioriteiten stellen,  geregeld. Anders gezegd, de emotionele hersengebieden zijn eerder aan de beurt dan de rationele hersengebieden. De emotionele hersengebieden worden extra geprikkeld door hormonen. De rationele hersengebieden zijn nog niet sterk genoeg om de hypergevoeligheid van de emotionele hersengebieden onder controle te houden. Puberhersenen zijn dus tijdelijk uit balans. Eigenlijk heel logisch dat dit effect heeft op hun gedrag. 
Het emotionele deel in de hersenen is gevoelig voor de positieve gevolgen van gedrag. Het controlerende deel daarentegen is gevoelig voor de negatieve gevolgen. Pubers zijn daarom heel gevoelig voor beloningen en niet voor straf. Blijf daarom aandacht houden voor wat een kind goed doet. 

Het puberbrein en plannen

Zoals gezegd vinden de veranderingen in het puberbrein vooral in het voorste gedeelte plaats, de prefrontale cortex. In dit gebied bevinden zich de plannings- en controlefuncties. Deze functies stellen je in staat om dingen te plannen, te anticiperen en de gevolgen voor de lange termijn te overzien. Deze plannings- en controlefuncties zijn pas in de latere pubertijd voldoende rijp.  Deze rijping kan nog doorgaan tot het 22e levensjaar. Dit is de reden waarom pubers vaak moeite hebben met lange termijn plannen, zoals studeren en het sparen van geld.

Het is daarom heel goed om een kind in zijn pubertijd te wijzen op de langetermijngevolgen van zijn of haar gedrag. Zelf kunnen ze dit namelijk niet goed overzien. Soms is het verstandig om bepaalde dingen gewoonweg te verbieden, bijvoorbeeld het drinken van alcohol onder achttien jaar.

Een plenda kan een kind houvast bieden in het plannen van schooltaken, gamen en sporten

Pubers en slapen 

Vaak vinden we onze pubers lui. Ze kunnen een gat in de dag slapen en ‘s avonds willen ze niet naar bed. Ze vermaken zich liever nog even met hun telefoon of met gamen. Naarmate de puberteit vordert, zorgen de hersenen ervoor dat het waak- en slaapritme anders gaat werken.  In de puberteit wordt het slaaphormoon melatonine steeds later afgegeven of soms zelfs helemaal niet. Dit heeft het gevolg dat een kind ’s avonds veel later moe wordt. Tegelijkertijd heeft een puber ongeveer 9 uur slaap nodig, om alle prikkels van de dag te kunnen verwerken. Daarom hebben pubers vaak moeite om ’s ochtends uit bed te komen.

Verliefdheid en het puberbrein

De eerste interesse in het andere geslacht ontstaat bij kinderen veelal rond hun twaalfde. Dat heeft alles te maken met de geslachtshormonen die een steeds actievere rol gaan spelen. De eerste echte verliefdheid komt meestal iets later in de puberteit. Deze kalverliefdes zijn vaak heel puur maar soms ook erg heftig. Pubers kunnen immers hun emoties nog niet zo goed reguleren.  Als je verliefd bent, worden er bepaalde emotionele beloningsgebieden actief in je hersenen. In de puberteit zijn deze gebieden extra gevoelig, waardoor een kind extra verliefdheid voelt. Ook zijn de hersengebieden die hevige gevoelens van verliefdheid kunnen indammen bij pubers nog niet volledig ontwikkeld. Hierdoor zit er bij hen nog geen enkele rem op de gevoelens van verliefdheid. 

Uitgeput? 9 manieren om een ​​burn-out bij het ouderschap te voorkomen

Uitgeput? 9 manieren om een ​​burn-out bij het ouderschap te voorkomen

Het opvoeden van een kind en zeker een kind met een ADHD brein kan heel vermoeiend zijn. Een burn-out is dan ook niet ondenkbaar en komt bij de beste ouders voor!  Wordt het jouw wel eens te veel? Volg dan deze stappen om je gesteund, begrepen en veel minder gestrest te voelen. 9 Manieren om een ​​burn-out bij het ouderschap te voorkomen.

  1. Denk aan jezelf

    Goed voor jezelf zorgen is belangrijk. Want als jij je goed voelt kun je meer betekenen voor de mensen om je heen. Er is maar één persoon in het leven, waar je echt controle over hebt en dat ben je zelf.
    Wanneer je jezelf geen prioriteit maakt – fysiek en emotioneel – zul je uitgeput raken en heb je steeds minder te geven. Als je het gevoel hebt dat je altijd geeft, maak dan eens per week een afspraak voor jezelf om iets te doen wat je leuk vindt.

  2. Vertragen en leven

    We leven in een drukke hectische samenleving. Vertraag en beslis wat je kunt laten om je leven minder stressvol te maken. Zeg bijvoorbeeld soms nee tegen niet-kritieke activiteiten. Laat dat ene speelafspraakje deze week achterwegen. Een kind is mogelijk teleurgesteld, maar het zal je stress besparen.
    Een andere manier om het rustiger aan te doen: creëer tradities, zoals een pannenkoekendag of een wekelijkse schermpjes vrije maandag. Tradities zorgen voor voorspelbaarheid en vereenvoudigen het leven.

  3. Jouw eigen rapport

    Vaak ligt de nadruk op school op dingen die nog niet goed gaan, of die beter kunnen. Maak je eigen rapport voor je kind, waar je vaardigheden benoemt die voor jou belangrijk zijn, zoals creativiteit of medeleven. Als een kind verdrietig thuiskomt met een cijfer of rapport, kun je je eigen rapport tevoorschijn halen en hem alle keren laten zien dat hij leiderschap toonde of goede probleemoplossingen had. Dit vergroot hun zelfrespect en laat ze zichzelf in een nieuw licht zien.

    10 prachtige eigenschappen van ADHD

  4. Draai het om

    Soms ben je boos op een kind, omdat ze eigenwijs of druk zijn. Dit geeft je soms het gevoel dat je politieagent moet spelen. Het helpt om te onthouden dat een kind met een ADHD brein, geweldige eigenschappen heeft, die zich soms wat negatief uiten. Telkens wanneer je die politie agent in je voelt boven komen, noteer dan dingen die je irriteren aan een kind. Draai ze vervolgens om en bedenk wat de positieve kant van deze eigenschap is.  Als een kind koppig is, bewonder dan zijn doorzettingsvermogen. Als hij eigenwijs is, waardeer dan zijn kritisch denkvermogen.

  5. Laat het leven niet alleen om een kind draaien

    Als je kind anders is dan anderen, heb je vaak het gevoel dat je er altijd voor ze moet zijn. Je kan je schuldig voelen als je even een pauze wilt. Altijd maar bezig zijn, zorgt voor een disbalans en maakt je minder gelukkig.  Maak voldoende tijd vrij voor andere dingen, bijvoorbeeld met vrienden afspreken of een film kijken.

  6. Wees proactief

    Neem een ​​proactieve houding aan om leerkrachten en vrienden te helpen begrijpen waar je kind (en jij) mee worstelen en hoe zij kunnen helpen. Wanneer je de leraar van je kind spreek, deel dan zijn passies en interesses, zijn sterke punten. Vertel wat hij moeilijk vind en wat goed bij hem werkt. Dit helpt een leerkracht een kind beter te begrijpen en te helpen.

  7. Geef kinderen gereedschap om te slagen

    Sta niet toe dat een kind het slachtoffer wordt. Laat ze hun ADHD-brein niet als excuus gebruiken. Help ze in plaats daarvan hun sterke punten te gebruiken en strategisch na te denken hoe om te gaan met hun uitdagingen. Heeft een kind moeite om stil te zitten voor huiswerk? Brainstorm over manieren om het gemakkelijker te maken, zoals zittend op een bal, staand, lopend of ondersteboven op de bank liggend!

  8. Zoek een vriend die het begrijpt

    Perspectief helpt! Zoek een goede vriend(in) met een kind dat met soortgelijke uitdagingen te maken heeft. Je kunt ervaringen delen en het helpt te weten dat je niet alleen bent.

  9. Wapen je met kennis

    Lees veel over hoe een ADHD brein werkt. Ontdek strategieën om minder last van de belemmeringen die het met zich mee brengt (zoals problemen met aandacht of hyperactiviteit. En ontdek de kracht van een ADHD brein. Zo kun je een kind nog beter ondersteunen en het helpt om een ​​burn-out bij het ouderschap te voorkomen

 

Pubers motiveren hun best te doen op school, het kan!

Pubers motiveren hun best te doen op school, het kan!

Gebrek aan motivatie voor school, is iets waar veel ouders van tieners tegenaanlopen. Helaas heb je als ouder weinig invloed om hier veranderen in aan te brengen. Belonen en straffen zijn waardeloze machtsmiddelen tegenover pubers. Maar je wil toch iets! Pubers motiveren, hoe zorg je ervoor dat je puber wel (weer) gemotiveerd raakt en zijn best gaat doen op school? 

Zijn pubers gewoon lui?

Tieners lijken soms luie, ongemotiveerde schepsels die vooral willen slapen, gamen en hangen op de bank met hun telefoon. Puber mogen dan vaak lui lijken, de waarheid is dat ze er eigenlijk niets aan kunnen. Het komt door hun hersenen, het puberbrein. In de puberteit vinden de grootste veranderingen plaats in de hersenen. Vooral in het gebied waar de plannings- en controlefuncties zitten. Pas wanneer de hersenen van een kind voldoende ontwikkeld zijn, kan hij beter plannen, anticiperen en de gevolgen voor de lange termijn overzien. Dat wil niet zeggen dat je het er tot die tijd maar bij moet laten zitten. Er zijn manieren om je puber toch enig sinds te motiveren. 

Pubers motiveren hoe werkt dat? 

1.Analyseer een slechte motivatie

Probeer erachter te komen waarom je kind niet gemotiveerd is om te leren. Praat met hem over zijn motivatie. Alle  kinderen willen mooie cijfers en ouders die trots op ze zijn. Dat is dus het probleem niet. Maar wat is het dan wel? Vindt je kind het lastig om zijn huiswerk te organiseren? Verkeerde vrienden? Niet de juiste school, of niet het juiste vakkenpakket? Vervelende leraar of een negatief zelfbeeld? Er zijn verschillende mogelijkheden, die allemaal om een andere aanpak vragen.

2.Belang van het waarom?

De beste motivatie van een kind is de intrinsieke motivatie. Dit is de motivatie die vanuit het kind zelf komt. Als een kind weet waarom iets belangrijk is of wat hij ergens aan heeft, zal hij eerder geneigd zijn zich in te zetten. Als een kind ervaart dat het handig is om spullen op  te ruimen, zodat hij daarna gemakkelijker iets kan terug vinden, zal hij eerder dingen opruimen, dan wanneer je hem vertelt dat hij dingen moet opruimen. Voor wat betreft verschillende vakken op school, vertel wat je er later mee kunt. Wiskunde is bijvoorbeeld belangrijk om te kunnen programmeren. 

3. Maak het bereikbaar

Maak opdrachten behapbaar en overzichtelijk. Als een taak te omvangrijk is, kun je snel weerstand verwachten van je puber. Kijk of het mogelijk is om omvangrijke taken op te delen in kleine deeltaken. Zo is er minder weerstand om ergens aan te beginnen. 

4. Pubers motiveren door te falen

Dit is voor veel ouders moeilijk!  Als je ziet dat er iets fout gaat, dat er te weinig aandacht aan een opdracht of toets wordt besteed, ben je als ouders snel geneigd te willen helpen, je wilt voorkomen dat het mis gaat. Het halen van een onvoldoende is echter niet verkeerd. Kinderen zullen de keer hierna gemotiveerder zijn om beter hun best te doen. Het is wel goed om te praten over het slechte cijfer. Stel vragen en oordeel niet. Vraag of je ergens je hulp bij kunnen gebruiken. 

5. Helpen te herinneren

Er gebeurt een hoop in het leven van een puber. Ze zijn daarom vaak snel afgeleid of vergeten gewoon dingen te doen. Dit heeft ook te maken met hun hersenontwikkeling. Zeuren van ouders werkt contra productief. Helpen herinneren en routine aanbrengen helpt wel. Kleine hints en lesstof met een programma maken helpen structuur en overzicht te bewaken. Iets waar de hersenen van pubers meer moeite mee hebben.

6. Geef ze eigen inbreng

Hoe vaak zeggen we als ouder tegen ons kind “Omdat ik het zeg” . Soms wil je gewoon even geen discussie met een kind. Je puber daarentegen wil juist een eigen zeg hebben in wat er wanneer gedaan moet worden. Probeer daarom samen een planning te maken. Wanneer is het tijd voor huiswerk, sport, gamen of tv kijken. Een schema met tijdvakken kan hierbij uitkomst bieden.  

7. Pubers motiveren met positieve feedback

Het blijkt dat het puberbrein veel gevoeliger is  voor positieve feedback dan voor negatieve feedback. Let er dus op dat je je puber niet de hele tijd loopt te bekritiseren. Opbouwende opmerkingen en complimenten zijn veel effectiever. Bijvoorbeeld: ‘Okee, je staat 3 onvoldoendes. Maar vergeet niet dat daar ook 8 voldoendes tegenover hebt staan!’

8. Stimuleer door te belonen

Pubers motiveren door ze te belonen. Van een 5 gemiddeld naar een 7 voor een vak? Maak hun favoriete gerecht in het weekend. Hebben ze hun huishoudelijke klusjes de hele week goed gedaan, ga samen de stad in. Met positief belonen houdt je een kind beter gemotiveerd en enthousiast.

 

Waarom sorry zeggen niet altijd een goed idee is!

Waarom sorry zeggen niet altijd een goed idee is!

Kinderen leren al van jongs af aan dat ze in sommige situaties sorry moeten zeggen. Na een ruzie met een ander kind, als ze iets stuk maken of een ander kind pijn doen. Dit lijkt logisch, waardoor het aanbieden van je excuses kun je het weer goed maken. Maar het “dwingen” van een kind om sorry te zeggen, is dat wel een goed idee? Leren ze daardoor verantwoordelijkheid te nemen voor hun gedrag? Of zeggen ze alleen maar sorry om van het gezeur af te zijn? 

Wat leert een kind van een verplicht sorry?

Het uiten van een excuus is fijn voor de ander, maar alleen als dit gemeend is.
Soms krijgt een kind op zijn kop omdat ze te vluchtig of ongemeend sorry zegt. Ze moeten de ander aankijken of op een rustige manier sorry leren zeggen. Kunnen we dat wel verwachten van een kind? Wanneer je een kind dwingt om sorry te zeggen, is de kans groot dat een kind dit zegt, terwijl hij het niet meent. Een kind leert dan dat het belangrijker is om je aan regels te houden, dan om te luisteren naar je gevoel.

Een kind gaat sorry laten zeggen om van het gezeur af te zijn. Je leert een kind dat het oké is om oneerlijk te zijn. Je kind krijgt de boodschap: iedereen is tevreden als je sorry zegt, ook al meen je het niet. Een kind leert zo dus precies het tegenovergestelde van wat je zou willen, want hij leert zo namelijk z’n verantwoordelijkheid te ontlopen. 

Wat leert een kind niet als hij sorry moet zeggen?

Wanneer een kind gedwongen wordt sorry te zeggen, mis je de kans om over zijn emoties en de invloed daarvan op zijn gedrag te praten. Het is een gemiste kans om gehoord te worden en geholpen te worden met het sturen van hun eigen gedrag.

Sorry laten zeggen is dus eigenlijk geen goed idee. Maar helaas doen we dit vaak massaal.

Wat kun je beter doen?

Hoe zorg je dat een kind meer verantwoordelijkheid neemt voor z’n gedrag.
Praat er over wat er is gebeurt en laten beide kinderen hun verhaal doen. Zo leert je een kind te praten met de ander in plaats van alleen sorry te zeggen. Wijs niet meteen een slachtoffer of dader aan. Leren kinderen te luisteren naar elkaar. Praat over de situatie en geen ze de gelegenheid hun gevoelens van boosheid of verdriet te uiten.  Wanneer een kind niet uit zich zelf praat stel dan open vragen of vertel wat jij denkt dat er is gebeurt.
Vraag vervolgens aan een kind hoe hij het weer goed wil maken. Wacht hiermee tot de emoties iets gezakt zijn. 
Als de emoties gezakt zijn, kunnen veel kinderen zelf iets bedenken om het goed te maken. Help je kind hierbij door ernaar te vragen. Als een kind dan alsnog sorry zegt, zal het een oprechte sorry zijn.