ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

Volgens de wetenschap is ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) een aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis.  Een afwijking waarbij een sterk verlaagd vermogen aanwezig is om aandacht voldoende bij activiteiten te houden. Er is spaken van impulsief gedrag en rusteloosheid. Deze formulering suggereert dat ADHD een psychische stoornis is, maar het is eigenlijk een andere manier van denken.

Dat wat men ADHD noemt is vaak een voorkeur om visueel (sterk beeldend) te denken in combinatie met gevoelsdenken. Een kind (of volwassene) reageert direct op gebeurtenissen en onderneemt daar ook actie op. Dit past niet altijd in de plannen die anderen met ze hebben. In de klas op school is dit veelal niet gewenst.

De heersende opinie zegt, dat deze kinderen lastig en minder intelligent zijn, maar niets is minder waar. Omdat een kind met ADHD een andere leerstijl heeft, heeft hij moeite om de focus te houden. Op school wordt er vaak te uitgebreid uitgelegd. Een kind verliest hierdoor zijn aandacht. Juist deze kinderen zijn gebaat bij een korte en duidelijke instructie.

ADHD en prikkels

Het is eveneens een groot misverstand dat mensen met ADHD te veel prikkels krijgen en daardoor snel zijn afgeleid. Iemand met ADHD krijgt juist te weinig prikkels en gaat daarom de prikkels zelf creëren. Dit verklaart het drukke imago van kinderen met ADHD. Om er voor te zorgen dat iemand met ADHD geen prikkels gaat creëren, moet je er dus voor zorgen dat hij redenen heeft om dingen te gaan doen, dan komt de focus vanzelf.

De kernvisiemethode

De kernvisiemethode kan kinderen helpen. Deze methode leert kinderen verschillende technieken aan om lesstof zelf visueel op te slaan en blijvend te kunnen reproduceren. Zij worden zelf verantwoordelijk voor de oplossing, er wordt dus ook veel aandacht besteed aan het opbouwen van de motivatie van het kind.

Het doel van coaching met de Kernvisie methode is om een kind op een natuurlijke manier vanuit zijn eigen persoonlijke kracht te laten leren. En het resultaat hiervan is dat het kind weer plezier krijgt in leren wat natuurlijk zijn weerslag heeft op de motivatie van het kind.

bron: kernvisiemethode.nl

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

ADHD bij kinderen is moeilijk te beheren en nog moeilijker uit te leggen. In dit blog zeven ervaringen van ouders, soms vermoeiende, soms inspirerende, die ze graag met andere mensen zouden willen delen. 

 

1. ADHD bij kinderen is onzichtbaar, maar bestaat echt

“Ik wil, net als veel andere ouders, graag dat aandachtstekortstoornis ( ADD of ADHD ) wordt geaccepteerd als een echte diagnose, in plaats van een excuus om lui te zijn of om speciale behandeling te vragen. Wanneer mijn kind een opdracht inlevert met onbeantwoorde vragen, is het niet omdat ze opzettelijk zijn overgeslagen, maar omdat die vragen ongezien zijn gebleven (net als ADHD zelf)”

 

2. Mijn kind kan niet alleen maar ‘harder proberen’

“Ik wou dat de wereld wist dat ADHD neurologisch is. Het is niet gedragsmatig. En het is niet alleen een kwestie van harder proberen. Je zou een blinde nooit vragen om alleen maar harder te turen. Stop met denken dat mijn kind gewoon harder moet proberen. Hij doet zijn best – veel harder dan de meeste kinderen!”

“ADHD is geen keuze. Als mijn zoon ‘harder zou kunnen proberen’, zou hij dat doen!” 

3. De vereiste inspanning om te ‘passen’ is enorm

“Ik wou dat mensen de kracht van kinderen met ADHD konden begrijpen. Ze hebben niet alleen een constant feest in hun hoofd, maar ze moeten proberen dat feest te negeren en zich als anderen te gedragen, zodat ze niet als ‘ vervelende kinderen ‘ worden gezien”  

4. Verandering gebeurt wanneer je je op sterke punten concentreert

“Het is soms gemakkelijk, om ons te concentreren op de zwakke punten van kinderen. Als we ons leren concentreren op de sterke punten van kinderen met adhd – de dingen die ze goed doen en waar ze echt goed in zijn – kunnen ons helpen meer begrip te krijgen als ze extra hulp nodig hebben met andere dingenHet zorgt er ook voor dat kinderen zich goed, gewaardeerd en getalenteerd voelen! ”

“Ik heb geprobeerd mijn zoon te leren dat een brein dat anders is bedraad een geschenk is en iets om trots op te zijn. Zoveel van de meest briljante geesten in de geschiedenis hadden kenmerken die verband houden met ADHD, en het was omdat die mensen anders konden denken dat ze dingen hebben bereikt. “

5. De keuze voor medicatie is niet makkelijk

“Ik wou dat de wereld wist dat het voor veel ouders niet eenvoudig was om te beslissen of ze medicijnen moesten gebruiken. Er is een overweldigende schuldgevoel aan die beslissing verbonden, ongeacht je keuze. Je begrijpt het niet tenzij je zelf een kind met ADHD hebt.”

“Als persoon die voorheen tegen medicatie was, zou ik graag willen dat mensen weten dat medicatie niet altijd de eerste keuze van een ouder is. Je kunt praten over de dingen die je ‘nooit zou doen’, maar totdat je zelf met die situatie wordt geconfronteerd, weet je niet wat je zult doen. Wanneer je kind zich ellendig voelt en medicatie – in combinatie met therapie en voeding- hem kan helpen, kun je medicatie niet langer als optie uitsluiten. “

6. Slecht zelfbeeld is een nare bijwerking van ADHD

“Ik wou dat de wereld wist dat kinderen met ADHD goed willen zijn. Wanneer dit niet lukt, maakt ze dit van streek en ontwikkelen soms faalangst. Ze hebben het gevoel dat ze dingen niet kunnen doen vanwege hun eerdere teleurstellingen en dat vermindert hun zelfrespect verder. We moeten ze allemaal eraan herinneren dat ze het kunnen! “

“Ik wou dat meer mensen begrepen dat mijn kinderen lief en grappig zijn en willen passen. Ik wou dat meer mensen konden zien dat de ADHD-superkrachten die ze bezitten, worden gedempt door de herinneringen aan hun fouten en dat ze het vertrouwen kunnen verliezen door constante niet voldoen. Ze willen dat hun leven net zo gemakkelijk is als dat van hun vrienden, maar ze zien zichzelf voortdurend tekortschieten, ook al werken ze harder dan iedereen om hen heen. Blijf kinderen positief stimuleren, zodat ze niet opgeven. “

7. We profiteren er allemaal van wanneer kinderen leren hun ADHD-krachten te benutten

“Onbegrip over ADHD is veel schadelijker dan ADHD-symptomen ooit kunnen zijn. Ik wou dat de wereld wist dat dezelfde eigenschappen waar mijn kind vaak negatieve reacties op ontvangt, ook een positieve kant heeft, de keerzijde van de medaille die ADHD wordt genoemd. Kinderen met ADHD geven niet snel op, zijn gedreven en out of de box denkers. Hun veerkracht en nieuwsgierigheid kunnen de maatschappij een hoop goeds brengen.”

bron: ADDitude magazine

 

De geheimen van een ADHD brein

De geheimen van een ADHD brein

Een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit is een verwarrende, tegenstrijdige, inconsistente en frustrerende aandoening. Het is overweldigend voor kinderen die er elke dag mee leven. De vraag is of je het wel een aandoening moet noemen. Dit suggereert immers dat er iets niet goed werkt. Het zenuwstelsel van kinderen met ADHD is bijzonder omdat het aandacht en emoties op andere manieren reguleert dan het zenuwstelsel van iemand zonder een ADHD brein.

De term ADHD, Attention Deficit Hyperactivity Disorder of wel aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit klopt eigenlijk niet. Veelal is het tegenovergestelde waar. Waarom iets een stoornis noemen als het veel positieve dingen oplevert. ADHD is geen beschadigd of defect zenuwstelsel. Het is een zenuwstelsel dat goed werkt, volgens zijn eigen regels.

Ondanks de associatie van ADHD met leerstoornissen, hebben de meeste mensen met een ADHD-zenuwstelsel een significant hoger dan gemiddeld IQ. Ze gebruiken dat hogere IQ ook op andere manieren dan “gewone” mensen. Ze zijn in staat oplossingen te zien voor (complexe) problemen die andere niet zien. De overgrote meerderheid van volwassenen met een ADHD-zenuwstelsel is niet openlijk hyperactief. Ze zijn intern hyperactief.
Mensen met ADHD hebben geen gebrek aan aandacht. Ze besteden juist teveel aandacht aan alles. De meeste mensen met ADHD zonder medicatie hebben vier of vijf dingen tegelijk in hun hoofd. Het kenmerk van het ADHD-zenuwstelsel is geen aandacht tekort, maar inconsistente aandacht.

ADHD is geen stoornis maar een andere manier van denken

De ADHD zone

Iedereen met ADHD weet dat ze minstens vier of vijf keer per dag ‘in de zone kunnen komen’. Wanneer ze zich in deze zone bevinden, hebben ze geen beperkingen, of last van verstoorde executieve functies die ze mogelijk hadden voordat ze de zone betraden. Kinderen met ADHD weten (of zouden moeten weten) dat ze slim zijn, maar ze weten nooit zeker of hun capaciteiten goed kunnen benutten wanneer ze ze nodig hebben. Het feit dat symptomen en beperkingen de hele dag door komen en gaan, is kenmerkend van ADHD, dit maakt het frustrerend.

Mensen met ADHD komen voornamelijk “in de zone” door geïnteresseerd of geïntrigeerd te zijn in wat ze doen.
Ze komen in de zone wanneer ze worden uitgedaagd of in een competitieve omgeving terecht komen. Soms trekt iets onbekends of nieuws hun aandacht. Nieuwigheid is echter van korte duur en na een tijdje is alles oud.
Mensen met een ADHD brein krijgen beter toegang tot hun capaciteiten wanneer een taak urgent is – bijvoorbeeld een do-or-die-deadline. Dit is de reden waarom uitstelgedrag veel voorkomt bij kinderen met ADHD. Ze willen hun werk gedaan krijgen, maar kunnen pas beginnen als de taak interessant, uitdagend of urgent wordt.

Lees meer over ADHD en executieve functies

Hoe de rest van de wereld functioneert

De 90 procent van de niet-ADHD-mensen in de wereld wordt ‘neurotypisch’ genoemd. Het is niet dat ze “normaal” of beter zijn. De werking van hun brein en gedrag is meer geaccepteerd en algemeen onderschreven door de wereld. Voor deze kinderen is het nuttig om geïnteresseerd te zijn in een taak of uitgedaagd te zijn. Of de taak nieuw of urgent is, is voor hen geen voorwaarde om het te doen.

De “gewone” mens gebruikt drie verschillende factoren om te beslissen wat ze moeten doen, hoe ze met iets aan de slag moeten gaan en het af moeten maken.

  1. het concept van belang (ze vinden dat ze het voor elkaar moeten krijgen).
  2. secundair belang – ze worden gemotiveerd door het feit dat hun ouders, leerkracht, baas of iemand die ze respecteren, denkt dat het belangrijk is om de taak aan te pakken en te voltooien.
  3. het concept van beloningen voor het uitvoeren van een taak en gevolgen en straffen voor het niet doen ervan.

Een kind met ADHD heeft vrijwel nooit het idee van belangrijkheid of beloningen kunnen gebruiken om een ​​taak te starten en uit te voeren. Ze weten wat belangrijk is, ze houden van beloningen en houden niet van straf. Maar voor hen zijn de dingen die een groot deel van de mensen aansporen in beweging te komen, geen motivatie om te beginnen aan iets.

Het onvermogen om belang en beloningen te gebruiken om gemotiveerd te raken, heeft een levenslange impact op het leven van iemand met ADHD.
Hoe kun je kiezen tussen meerdere opties als je de begrippen belangrijkheid en (financiële) beloningen niet kan gebruiken om gemotiveerd te raken?
Hoe kun je belangrijke beslissingen nemen als de begrippen belangrijkheid en beloning niet behulpzaam zijn bij het nemen van een beslissing, noch als motivatie om iets te doen?

Gedragstherapie en een ADHD brein

Dit verklaart waarom geen van de cognitieve en gedragstherapieën die worden gebruikt om ADHD-symptomen te beheersen een blijvend voordeel hebben. Veel onderzoekers beschouwen ADHD als een gevolg van een defect of op een tekort gebaseerd zenuwstelsel. Het brein van iemand met ADHD werkt perfect, volgens zijn eigen regels. Helaas werkt het niet volgens de regels of technieken die in een neurotypische wereld worden aangeleerd en aangemoedigd. Dit is dan ook waarom:

  • Kinderen met ADHD niet passen in het standaard schoolsysteem, dat is gebouwd op het herhalen van wat iemand anders belangrijk en relevant vindt.
  • Het kiezen tussen alternatieven voor kinderen met ADHD moeilijk is, omdat alles hetzelfde gebrek aan belang heeft. Voor hen zien alle alternatieven er hetzelfde uit.
  • ADHD vaak samen gaat met ongeorganiseerd zijn. Bijna elk organisatiesysteem, is gebouwd op twee principes – prioriteitstelling en tijdbeheer – waar iemand met ADHD niet goed in is.
  • Mensen met ADHD niet gedij en in de standaardbaan waarbij mensen worden betaald om te werken aan wat iemand anders (namelijk de baas) belangrijk vindt.

Probeer kinderen met ADHD niet te veranderen

Omdat kinderen met ADHD problemen ondervinden op school of daarbuiten wordt vaak hulp of ondersteuning gezocht. Met als doel om beter mee te kunnen komen en te voldoen aan de algemene verwachtingen die de maatschappij stelt aan kinderen. Er wordt als het ware geprobeerd kinderen te veranderen. Veel energie gaat naar het aanleren van vaardigheden waar ze nooit in zullen uitblinken. Het is belangrijk om vroeg in te grijpen en een kind met ADHD inzicht te geven in hoe hij in elkaar zit. Anders, maar niet minder!  Voordat een kind gefrustreerd en gedemotiveerd raakt.

Medicatie of voeding kan een kind helpen dingen voor elkaar te krijgen. Het onderdrukt tijdelijk de impulsiviteit en helpt bij de concentratie. Dit is echter niet voldoende. Een kind kan zich met de juiste medicatie beter concentreren en de taken doen die van hem verwacht worden. Maar dit alles gaat nog steeds uit van de benadering die niet past bij zijn brein.
Om beter te functioneren en zelfverzekerd door het leven te kunnen is het belangrijk dat een kind zichzelf beter leert kennen. Het ontdekken van zijn eigen gebruiksaanwijzing

Wat wel doen bij kinderen met een ADHD brein

Een “ADHD-gebruikershandleiding” moet gebaseerd zijn op huidige successen. Hoe kom je nu in de zone? Onder welke omstandigheden slaagt en gedijt een kind? In plaats van je te concentreren op waar je tekortschiet, moet je bepalen hoe je in de zone komt en op opmerkelijke niveaus functioneert.

Laat een kind een maand lang bij houden wanneer het in de zone komt. Dit kan door dit op te schrijven in een boekje of in te spreken op de dictafoon van de telefoon.
Wanneer ze bezig waren met iets wat ze echt interessant vonden, of juist een specifieke taak of situatie. Of stimuleert het competitief element juist?

Aan het einde van de maand hebben de meeste kinderen 30 of 40 verschillende technieken verzameld waarvan ze weten dat ze voor hen werken. Als ze worden gevraagd om te presteren en betrokken te raken, begrijpen ze nu hoe hun zenuwstelsel werkt en welke technieken nuttig zijn.

Deze aanpak probeert niet om mensen met een ADHD zenuwstelsel te veranderen in neurotypische mensen, maar geeft levenslange hulp omdat het voortbouwt op hun sterke punten.

Lees meer over de misvattingen over ADHD

bron: ADDitude

Het verband tussen ADHD en angst

Het verband tussen ADHD en angst

Angst komt veel voor bij kinderen met een ADHD brein. Veel van de uitdagingen die gepaard gaan met ADHD kunnen kinderen angstig maken. Kinderen met een ADHD brein hebben ook meer kans op een angststoornis dan andere kinderen. Het kan moeilijk zijn om te zeggen of een kind ADHD of angst heeft omdat er veel van de kenmerken overlappen.  Lees meer over het verband tussen ADHD en angst en hoe je kinderen kunt helpen.

Het verband tussen ADHD en angst

Kinderen met ADHD hebben moeite met executieve functies. Dit zijn de vaardigheden die ons helpen ons te organiseren, plannen, tijd te beheren en dagelijkse routines te volgen. Elke dag worstelen met deze vaardigheden kan stressvol zijn. En chronische stress kan leiden tot angst.

Een kind met een adhd brein heeft vaak meer moeite om met stress om te gaan dan andere kinderen  Dat komt omdat ADHD van invloed is op hoe kinderen omgaan met hun emoties. Kinderen met een ADHD brein kunnen enorm overspoeld worden door emoties, wat maakt dat ze moeite hebben met helder na te denken over hoe ze met de situatie moeten omgaan.

Het hebben van een ADHD brein kan dus sneller leiden tot angst. Een kind heeft tot drie keer meer kans op een angststoornis dan andere kinderen.

Hoe een angstig kind met ADHD eruit kan zien

Problemen met het omgaan met emoties kunnen het gedrag van kinderen op verschillende manieren beïnvloeden. Sommige kinderen gedragen zich en vestigen de aandacht op zichzelf. Anderen zitten stil en proberen niet opgemerkt te worden. Het volgende gedrag kan een teken van angst zijn:

  • Clownesk gedrag in en buiten de klas
  • Lijkt prikkelbaar of heeft veel commentaar
  • Leugens over schoolwerk of andere verantwoordelijkheden die niet zijn nagekomen
  • Trekt zich terug van mensen, misschien door zich terug te trekken in de slaapkamer of badkamer
  • Speelt videogames of kijkt non-stop tv

Waarom angst soms verkeerd wordt gediagnosticeerd als ADHD?

Soms kunnen kinderen met angst een verkeerde diagnose krijgen van ADHD, of omgekeerd. Dat komt omdat de twee op het eerste gezicht op elkaar kunnen lijken. Hier zijn enkele voorbeelden van gedrag van een kind, welke op meer manieren kan worden uitgelegd:

  • Moeite hebben met opletten.
    Kinderen met angstgevoelens lijken misschien afwezig, maar ze worden echt afgeleid door zorgen. Kinderen met ADHD zijn onoplettend vanwege verschillen in de hersenen die de focus beïnvloeden.
  • Constant friemel
    Kinderen met angst kunnen tijdens de les non-stop op hun voet tikken vanwege nerveuze energie. Kinderen met ADHD friemelen vanwege hyperactiviteit of problemen met impulscontrole.
  • Langzaam werken.
    Kinderen met angst kunnen langzaam werken omdat ze het gevoel hebben dat ze iets perfect moeten doen. Kinderen met ADHD doen er lang over om dingen voor elkaar te krijgen, omdat ze moeite hebben met het starten van taken en zich daarop concentreren.
  • Geen opdrachten in leveren.
    Kinderen met angst kunnen vastlopen bij een taak en te angstig zijn om om hulp te vragen. Kinderen met ADHD leveren vaak geen opdrachten in vanwege slechte planningsvaardigheden en vergeetachtigheid.
  • Moeite om vrienden te maken.
    Kinderen met sociale angst zijn misschien te bang voor sociale situaties om vrienden te maken. Kinderen met ADHD kunnen moeite hebben met  het oppikken van sociale signalen omdat ze moeite hebben met focus. Of hun impulsieve gedrag kan andere kinderen irriteren of vervreemden.

Er zijn veel overlappende symptomen tussen ADHD en angst. Maar er zijn ook belangrijke verschillen:

  • Kinderen met angststoornissen vertonen vaak dwangmatig of perfectionistisch gedrag. Dit zie je minder vaak bij kinderen met een ADHD brein
  • In geval van ADHD hebben kinderen moeite met het organiseren van dingen. Dit komt niet zo vaak voor bij kinderen met angst.
  • Kinderen met angst hebben de neiging zich meer zorgen te maken over sociale contacten dan kinderen met ADHD.
  • Kinderen met angst kunnen ook lichamelijke symptomen krijgen, zoals zweethanden, snelle ademhaling en buikpijn.

5 inzichten die leiden tot het beter omgaan met ADHD

Hoe kan je een kind helpen

Hier zijn enkele andere manieren om te helpen:

  • Kijk goed naar je kind. Probeer het niet allemaal toe te schrijven aan ADHD.  Signaleer het vlucht of angst gedrag, vraag of hij zich zorgen maakt over iets of zich ergens ongemakkelijk over voelt.
  • Als een kind over angst praat, erken en bevestig die gevoelens dan. In plaats van een kind te vertellen “rustig” te zijn, is het goed om samen te kijken hoe je hiermee om kunt gaan.
  • Houd rekening met je eigen angst. Sommige ouders van angstige kinderen worstelen zelf met angst. Onthoud dat een kind leert te reageren op stressvolle situaties door te kijken hoe jij erop reageert. Kinderen kunnen vaak gemakkelijker met angst omgaan als hun ouders kalm en positief blijven.
  • Probeer dingen niet persoonlijk op te vatten. Het kan verontrustend zijn als een kind thuiskomt van school en iets grofs of beledigends zegt. Maar als kinderen dit doen, zijn ze vaak bezig met stoom afblazen na een stressvolle dag. Als de zaken zijn gekalmeerd, brainstorm dan over manieren om te decomprimeren, zoals rust bieden voordat je naar school gaat vragen.
  • Help een kind het grote geheel te zien. Als een kind ontploft bij het maken van wiskundehuiswerk, wacht dan tot de dingen zijn gekalmeerd. Moedig een kind vervolgens aan om na te denken over de oorzaak van die gevoelens. Praat over wat jullie beiden de volgende keer zouden kunnen doen om wat van die angst te verlichten.
  • Denk aan hulp van buitenaf. Als de angst van je kind het functioneren of genieten van het leven in de weg staat, neem dan contact op met de huisarts.

bron: understood.org

 

Executieve functies en het effect van ADHD hierop

Executieve functies en het effect van ADHD hierop

Waarom is het voor sommige kinderen lastig om dingen te plannen, huiswerk te maken. Om geduld te hebben, hun emoties te beheersen, prioriteiten te stellen, taken te starten en af te maken. Voor kinderen met ADHD is vaak geen kwestie van niet willen, maar van niet kunnen! Wat hebben Executieve functies en ADHD met elkaar te maken.

Het brein van kinderen met ADHD of ADD werkt anders. In meer medische termen: de prefrontale cortex is kleiner en er is minder activiteit. In dit hersengedeelte worden de executieve functies geregeld. De executieve functies helpen bij het richten van de aandacht, het beheersen van emoties, het vaststellen van prioriteiten, het plannen van activiteiten, organiseren en het verbeteren van het geheugen. Hierdoor ontstaan dus de problemen waar veel kinderen met ADHD mee worstelen.

In dit deel van de hersenen is een sterkere doorbloeding op bij moeilijkere taken. Bij iemand met ADHD is die doorbloeding minder. Dit verklaart waarom iemand met ADHD meer gestimuleerd moet worden (extra prikkels nodig heeft) om taken uit te voeren. Daarom werken deadlines  goed of even bewegen.

ADHD is meer dan alleen gebrek aan concentratie of te veel hyperactiviteit.  ADHD beïnvloedt ook de manier waarop informatie wordt verwerkt, waardoor het voor een kind soms lastig is te voldoen aan de verwachten die worden gesteld. Zoals stil zitten en luisteren in de klas.

Wat doen executieve functies?

De executieve functies zijn aansturend en controlerend voor het hele doen en laten. Ze beïnvloeden het gedrag van een kind, hoe een kind leert. Die aansturing gebeurt grotendeels onbewust.  Je gebruikt  executieve functies vooral in nieuwe situaties en minder in situaties die je vaak meemaakt.

De belangrijkste executieve functies zijn cognitieve flexibiliteit, zelfbeheersing, planning, werkgeheugen en zelfbewustzijn.

Cognitieve flexibiliteit

Dit is een verzamelterm voor meerdere activiteiten. Het gaat om zowel de vaardigheid om anders te denken, en om het veranderen van perspectief, als ook om het aanpassen aan een omgeving die continu verandert.

Cognitieve flexibiliteit is belangrijk voor het functioneren in het dagelijks leven. Het zorgt ervoor dat kinderen zich kunnen aanpassen als de routines ineens even anders is. Bijvoorbeeld wanneer een kind met de auto naar school gebracht wordt in plaats van op de fiets omdat het regent.

Zelfbeheersing

Zelfbeheersing geeft ons de mogelijkheid om eerst na te denken en vervolgens te doen wat nodig of passend is, in plaats van impulsief te handelen. Het zorgt ervoor dat kinderen aandachtig en gedisciplineerd met een opdracht bezig kunnen zijn. Ook als de verleiding er is om iets anders te doen. Je niet laten afleiden door emoties en externe prikkels.

Planning

Het vermogen taakgericht te werken en om verleidingen te weerstaan. De basis van het maken van een planning en de uitvoering ervan. Plannen houdt ook in dat we anticiperen op toekomstige ontwikkelingen, doelen stellen en door logisch te redeneren een strategie uitstippelen.

Werkgeheugen

We gebruiken ons werkgeheugen onder andere om aanwijzingen op te volgen en dingen in de juiste volgorde te doen. We gebruiken ons werkgeheugen om dingen te onthouden en aan elkaar te relateren. Het stelt ons in staat te kunnen praten en tegelijkertijd te onthouden wat we willen zeggen.

Zelfbewustzijn

Zelfbewustzijn gaat om het vermogen om je eigen prestaties te monitoren, zodat indien nodig gedragingen aangepast kunnen worden. Het vormt de basis voor het reguleren van emoties en gedrag. Het zelfbewustzijn houdt ons een spiegel voor, zodat we realistische verwachtingen van onszelf hebben. Het maakt dat we kunnen leren van onze ervaringen.

Verstoorde ontwikkeling van executieve functies bij ADHD

Elk kind heeft wel eens last van licht verstoorde executieve functies. Kinderen met ADHD ondervinden hier in het dagelijks leven echter veel meer hinder van dan hun leeftijdsgenoten zonder AD(H)D. Bij activiteiten waar kinderen interesse in hebben, werken hun  executieve functies goed wel goed.
Dit verschijnsel ‘ik kan het soms wel, maar meestal niet’ wekt de indruk dat ADHD een gebrek aan doorzettingsvermogen zou zijn. Wat dus absoluut niet het geval is.

Lees meer over de geheimen van een ADHD brein

 

 

Hoe zorg je ervoor dat je hyperactieve kind een goede nachtrust krijgt?

Hoe zorg je ervoor dat je hyperactieve kind een goede nachtrust krijgt?

Een goede nachtrust krijgen kan een groot probleem zijn voor kinderen met ADHD of ADD. Uit onderzoek is gebleken dat 20 procent van deze kinderen moeite heeft met vallen of slapen. Dat is drie keer meer dan gemiddeld. 

Een onderzoek uit Engeland heeft uitgewezen dat slaapproblemen ook veel voorkomen bij ouders van kinderen met ADHD . In het onderzoek , waarbij 100 ouders van kinderen van 5 tot en met 17 jaar betrokken waren, sliep 57% van de ouders zes uur of minder, terwijl 27%  minder dan vijf uur slaap kreeg.  Meer dan de helft van de kinderen stond ’s nachts minstens vier keer op. 22%  van de kinderen werd voor 06.00 uur wakker. 
Als kinderen veel wakker zijn is het voor ouders ook moeilijk om voldoende nachtrust te krijgen.  Slaapgebrek heeft op volwassenen en kinderen invloed. Het maakt je prikkelbaar (en soms depressief ), ongeduldig en minder efficiënt bij zo ongeveer alles wat je doet. 

De oorzaak van een minder goede nachtrust

Er is een biologische reden waarom kinderen met ADHD minder slapen dan gemiddeld. Veel van dezelfde hersengebieden reguleren zowel aandacht als slaap. Een kind met aandachtsproblemen heeft waarschijnlijk ook slaapproblemen.
Je kunt de biologie van je kind niet veranderen. Maar er zijn ADHD-vriendelijke strategieën om kinderen te helpen hun slaapproblemen te overwinnen. 

Stel een realistische bedtijd in

Accepteer het feit dat een kind mogelijk minder slaap nodig heeft dan andere kinderen van zijn leeftijd. Als je hem te vroeg naar bed brengt, is de kans groot  dat een kind lang wakker ligt.  Dat kan heel vervelend zijn, Het maakt hem misschien angstig, wat de kans weer vergroot dat hij uit bed komt.

Welke bedtijd je ook afspreek, handhaaf deze consequent. Dit geldt  zowel in het weekend als tijdens doordeweeks. Als een kind op vrijdag- en zaterdagavond langer mag opblijven, verstoort dat zijn biologische klok. Op maandagochtend betekent dit dat hij wakker wordt met iets dat lijkt op een jetlag.

Neem rust voor het slapen gaan

Voorkom dat een kind met drukke activiteiten bezig is voor het slapen gaan.  Begin een uur voor zijn bedtijd met een rustige, ontspannende activiteit.  Heeft een kind nog honger geeft hem dan een gezonde snack. Hij kan niet slapen als hij honger heeft. Kijk geen gewelddadige tv-programma’s en zit niet meer op een schermpje. 

Diep ademhalen of naar rustgevende muziek luisteren kan het gemakkelijker maken om in slaap te vallen. Onderzoek toont aan dat kinderen die yoga doen minder hyperactief zijn.

Je kind helpen met het verwerken van alle indrukken

Houd de slaapkamer helemaal donker

Een donkere slaapkamer elimineert de visuele afleiding die een kind ervan kan weerhouden in slaap te vallen. Als een kind zijn speelgoed niet kan zien, zal hij minder snel uit bed komen om ermee te spelen.  Wanneer een kind bang is in het donker zorg dan voor gedimd licht of een klein nachtlampje. Zorg ervoor dat het lampje uitgaat zodra een kind in slaap valt . Gebruik een timer of zet hem zelf uit voordat je naar bed gaat. Na middernacht een lamp aan hebben in de kamer, activeert de waakcyclus .