**//sticky ads code//**
Hoe ADHD de slaap van kinderen beïnvloedt – en wat je kunt doen?

Hoe ADHD de slaap van kinderen beïnvloedt – en wat je kunt doen?

Je kunt overdag zien hoe de problemen van een kind met aandachtsproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit zijn activiteiten beïnvloeden. Maar hoe zit het ’s nachts? Welke invloed heeft ADHD en ADD op hun slaap?
Veel kinderen met ADHD en ADD hebben moeite om in slaap te vallen, in slaap te blijven of ’s ochtends wakker te worden. Als een kind problemen heeft met slapen, zie je vaak het volgende

  • Hij heeft moeite met het omschakelen naar de avond modus
  • Zelfs nadat hij in bed ligt, zegt hij dat hij niet kan stoppen met aan dingen te denken als hij probeert te slapen.
  • Gedurende de nacht ervaart hij rusteloosheid. Het verstoort zijn slaap of maakt hem wakker.

Waarom slapen kinderen met ADHD soms slecht?

Er zijn verschillende redenen waarom kinderen met ADHD geen goede nachtrust krijgen: 

  • Ze hebben problemen met zelfregulatie. Dat kan ervoor zorgen dat ze aan het einde van de dag niet meer van de actieve modus naar de rustmodus kunnen overschakelen.
  • Kinderen zijn meer vatbaar voor nachtmerries, bedplassen en slaapstoornissen, zoals rusteloze benen syndroom.
  • Ze hebben de neiging om huiswerk of andere taken uit te stellen tot het laatste moment. Dat kan een latere, meer hectische avond in huis creëren.
  • Tieners voelen zich productiever tijdens rustige nachtelijke uren. Ze kunnen gemakkelijk de gewoonte aannemen om te vaak te laat op te blijven.
  • Veel kinderen hebben ook angstproblemen. Hun angstige gevoelens kunnen ’s nachts naar voren komen wanneer er minder activiteiten zijn om ze af te leiden. Dit zorgt ervoor dat ze problemen hebben met in slaap vallen of doorslaap.

Al deze nachtelijke uitdagingen kunnen overdag voor problemen zorgen. Het is begrijpelijk dat ze ’s ochtends tot slaperigheid kunnen leiden. En maakt dat ze moeite hebben om te beginnen aan de dag en om de hele dag alert te blijven. En dat leidt vaak tot prikkelbaarheid en meer onoplettendheid.

Hoe zorg je voor een betere nachtrust?

Het kan een moeilijke cyclus zijn om te doorbreken. Maar er zijn dingen die je kunt doen om het te stoppen – of zelfs te voorkomen dat het überhaupt begint:

  • Moedig fysieke activiteiten na school aan. Kinderen en tieners die onvoldoende bewegen krijgen vaak meer moeite om ’s nachts te slapen.
  • Start een bedtijd routine. Begin het proces vroeg in de avond.
  • Wees consistent. Probeer een routine voor het slapengaan te maken die elke avond dezelfde volgorde volgt. Bijvoorbeeld bad of douche, pyjama, kleding uitzoeken en zijn tas inpakken voor de ochtend, en dan lezen voor het slapengaan.
  • Verminder stimulerende activiteiten voor het slapengaan. Dit geldt vooral voor de schermtijd.  Moedig kalmerende activiteiten aan, zoals lezen en luisteren naar muziek, en probeer het huis stil te houden als het slapengaan nadert.
  • Omgaan met chronische angst. Als je kind vaak moeite heeft om in slaap te vallen of in slaap te blijven, vraag hem dan of hij zich zorgen maakt over dingen. Hij kan vastzitten aan iets dat is gebeurd of zou kunnen gebeuren op school of thuis. Kijk of hij de zorgen kan beschrijven, zodat je hem kunt helpen ermee om te gaan. 
  • Kijk naar technieken voor ontspanningstraining. Deze kunnen handig zijn voor sommige kinderen.

Goede slaap is belangrijk voor alle kinderen. Maar wanneer kinderen al aandachtsproblemen hebben, maakt gebrek aan slaap de uitdagingen alleen nog groter.

bron: understood.org

 

Inzicht in de impulsiviteit van je kind

Inzicht in de impulsiviteit van je kind

De meeste kinderen hebben momenten waarop ze handelen zonder na te denken.  Wanneer kinderen impulsief handelen, kunnen ze ten onrechte als onzorgvuldig, gemeen of onbeleefd worden bestempeld. Er zijn manieren om kinderen met impulsiviteit te helpen.

Hoe vaak heb je kinderen zien handelen zonder na te denken? Waarschijnlijk veel. De meeste kinderen hebben momenten waarop ze impulsief zijn en dingen zeggen of doen voordat ze zichzelf kunnen stoppen. Ze kunnen iets ongepast zeggen of na een bal op straat rennen zonder te kijken. Maar hoe zit het met kinderen die niet in staat lijken om de ‘mentale remmen’ op te zetten? Als je kind vaak mensen onderbreekt, dingen pakt en fysieke risico’s neemt, kun je je afvragen waarom dat gebeurt. Is het onvolwassenheid? Een verkeerde inschatting?  Of is je kind (te) impulsief?

Wat is impulsief gedrag?

Wanneer een kind af en toe impulsief is, is dat heel normaal, dit hoort bij alledaags kindergedrag. Maar als het vaak gebeurt, lijkt het wat het eigenlijk is: problemen met zelfbeheersing. 
Impulsiviteit uit zicht niet bij alle kinderen op dezelfde manier. En het gedrag kan veranderen naarmate kinderen ouder worden. Als kinderen impulsief zijn, kunnen ze:

  • Gek of ongepaste dingen doen om aandacht te vragen
  • Hebben ze problemen met het consequent volgen van regels
  • Zijn ze agressief tegenover andere kinderen (slaan, schoppen of bijten komt vaak voor bij jonge kinderen)
  • Hebben moeite om op hun beurt te wachten in gesprekken en games
  • Pakken dingen af van andere mensen of duw in de rij
  • Reageren heftig op frustratie, teleurstelling, fouten en kritiek
  • Willen het laatste woord en de eerste beurt hebben
  • Begrijpen niet hoe hun woorden of gedrag andere mensen beïnvloeden
  • Begrijpen de gevolgen van hun acties niet

Wat kan impulsiviteit bij kinderen veroorzaken?

Kinderen kunnen om veel redenen impulsief zijn. Soms is het echt een kwestie van volwassenheid. Niet alle kinderen ontwikkelen zich in hetzelfde tempo, bij sommige kinderen duurt dit gewoon langer dan bij anderen, voordat ze kunnen stoppen en na denken voordat ze handelen.

Slaapgebrek kan ook reden zijn voor impulsief gedrag, net als stress en frustratie. Wanneer kinderen op school of in het dagelijks leven met iets worstelen, kan zich dit op verschillende manieren uiten. Jonge kinderen hebben niet altijd de woorden om te zeggen wat ze voelen. Ze weten soms niet eens exact waarom ze gestrest of gefrustreerd zijn.

Voor sommige kinderen kan er iets anders zijn dat de impulsiviteit veroorzaakt. Een van de meest voorkomende oorzaken van frequent impulsief gedrag is ADHD . 
ADHD maakt het moeilijk om intense gevoelens te bevatten, zoals woede en verdriet. Als kinderen met ADHD bijvoorbeeld boos worden, schoppen ze misschien tegen het meubilair of zeggen ze iets gemeens, in plaats van rustig te roken.

Er zijn ook psychische problemen, zoals fobieën en stemmingsstoornissen , die kunnen leiden tot impulsief gedrag bij kinderen.

Mensen oordelen vaak snel impulsieve gedrag van een kind.  Als een kind bijvoorbeeld een grove opmerking maakt, denken mensen snel dat dit onvriendelijk bedoelt is. Maar in veel gevallen, zoals bij ADHD, willen kinderen niet onbeleefd of agressief zijn. Ze hebben echter meer hulp en oefening nodig om na te denken voordat ze iets zeggen of doen. 

Hoe je kinderen kunt helpen impulsiviteit te beheren

Er zijn veel manieren om je kind te helpen. Een goede plek om te beginnen is om aantekeningen te maken over wat je thuis ziet. Het kan je een beter idee geven waarom je kind het misschien moeilijk heeft.
Impulsiviteit kan ook verband houden met frustratie.

Worstelen met impulsiviteit kan invloed hebben op hoe kinderen zich over zichzelf voelen. Leg je kind uit dat veel mensen deze uitdagingen hebben en dat zelfbeheersing kan verbeteren als je daar aan werkt. Praat over de sterke punten van een kind en vergeet niet om zelfs kleine overwinningen te vieren terwijl een kind aan zelfcontrole werkt.

Het verbeteren van zelfbeheersing kan ervoor zorgen dat kinderen zich beter over zichzelf voelen. 
Sommige kinderen kunnen het niet helpen impulsief te zijn, maar ze kunnen manieren leren om het te beheersen.

bron: understood.org

Misvattingen over ADHD

Misvattingen over ADHD

Een kind met  ADHD vindt het moeilijk om zich te concentreren, zijn aandacht vast te houden, zijn gedrag te beheersen en kan hyperactief zijn. Wat leven met ADHD misschien nog moeilijker maakt is de hoeveelheid verkeerde informatie en negatieve stereotypen over de diagnose.
Een kind met ADHD is altijd heel druk, dat komt door te veel suiker, een slechte opvoeding en het lijkt alsof er steeds méér drukke kinderen zijn. Er doen zich de gekste verhalen voor over ADHD. Soms gaat het om goed bedoeld advies, een andere keer wordt de aandoening niet erkent.  Zes misvattingen over ADHD op een rij:

1. ADHD staat voor: Alle Dagen Heel Druk

Een kind dat geregeld door de klas rent, niet stil kan zitten en het ontzettend moeilijk vindt om op zijn beurt te wachten. Dit is het typische beeld van een kind met ADHD. Maar dit beeld klopt niet helemaal.
Kinderen met ADHD hebben niet allemaal dezelfde kenmerken. Er zijn verschillende typen ADHD: de één is hyperactief, de ander heeft juist moeite zich te concentreren en is helemaal niet zo druk. Weer een ander is vooral impulsief. Ook kan iemand beide hebben, hyperactief, moeite met concentratie en impulsief

2. Het ligt aan de opvoeding

Een kind wat altijd druk en hyperactief is, vraagt om aandacht omdat hij thuis aandacht tekort komt. Dit is absoluut niet waar. ADHD is geen gevolg van slechte opvoeding. Deze fabel kan erg vervelend zijn voor het kind én ouders. ADHD kent een biologische oorzaak en is daarmee dus geen direct gevolg van verkeerde opvoeding. Wel vraagt de opvoeding van een kind met ADHD meer structuur, ritme en rust.

3. Er zijn steeds meer kinderen met ADHD

Drie tot vijf procent van de mensen heeft ADHD. In een klas zit dus vaak wel een kind met ADHD.  Het lijkt alsof er steeds meer kinderen met ADHD bij komen. Maar dit heeft veel te maken met de helderde geformuleerde diagnose. Waardoor het beter herkent word. De kenmerken waren vroeger minder duidelijk omschreven. Een kind was vervelend, onhandelbaar of heel druk. Door nieuwe technieken kan nu zelfs bekeken worden wat er anders is aan de hersenen van iemand met ADHD.

4. Het is een fase

Dat ADHD een fase is, is een misverstand. Ja, kinderen kunnen een tijd wat drukker zijn dan anders door bijvoorbeeld stress. Maar bij deze kinderen houden deze kenmerken langere tijd aan. Zo niet hun hele leven. Het blijft voor hen lastig zich te concentreren, hun beurt af te wachten en zaken te plannen. Ze kunnen wel leren er beter mee om te gaan.

5. Een kind met ADHD heeft een gebrek aan wilskracht en doorzettingsvermogen

Een kind met ADHD moet vaak op zijn tenen lopen om binnen de lijntjes te blijven. Over de hele linie kost het een kind met ADHD meer wilskracht en doorzettingsvermogen om te functioneren en mee te komen met de ‘normale’ mensen. Om dit te kunnen volhouden zijn creatieve en vernuftige trucs nodig, anders is het niet vol te houden. Veel kinderen met ADHD zijn creatief, intelligent en oplossingsgericht.

6. Geen suiker voor een kind met ADHD

Van suiker worden kinderen druk. Dat wordt vaak gedacht. Uit divers wetenschappelijk onderzoeken blijkt dat suikerinname niet de oorzaak van hyperactiviteit kan zijn. Kinderen krijgen vaak meer suiker op feestjes, waar ze toch al drukker waren dan normaal. Kinderen met ADHD hoeven dus zeker niet op een suikervrij dieet te worden gezet. Gezonden voeding is uiteraard belangrijk. Net als voor elk kind.

ADHD bij meisjes vaak niet herkend

ADHD bij meisjes vaak niet herkend

Jongens met ADHD, die (her)kent iedereen vaak wel.  Ze zijn druk, aanwezig en kunnen zich moeilijk concentreren. Bij meisjes uit ADHD zich heel anders. Een druk jongetje wordt al snel doorverwezen naar een deskundige, meisjes veel minder.  In 33 tot 50 procent van de gevallen worden symptomen van ADHD bij meisjes niet herkend.  Meisjes die wat meer kletsen of naar buiten staren worden als minder storend ervaren door leerkrachten. Mocht hier echter wel sprake zijn van ADHD en dit onbehandeld blijven, kan dat later tot veel ernstige problemen leiden

Waarin verschillen meisjes met van jongens als het gaat om ADHD

ADHD uit zicht bij meisjes op een aantal punten anders dan bij jongens.

Minder hyperactief

Het belangrijkste symptoom dat wordt geassocieerd met ADHD is hyperactiviteit. Maar in vergelijking met jongens, hebben meisjes met ADHD, over het algemeen veel minder moeite met stilzitten. Ze hebben minder last van friemelen en ook minder drang om continue te moeten bewegen.

Minder impulsief

Meisjes kunnen ook beter hun impulsen onder controle houden. Ze komen minder in de problemen door hun impulsieve gedrag. Ze pakken bijvoorbeeld niet zomaar iets zonder het te vragen.

Concentratieproblemen

Een signaal welke je zowel bij jongens als meisjes ziet zijn concentratieproblemen. Meisjes zijn net zo snel en vaak afgeleid. Het uit zich wel anders, ze zijn meer aan het dagdromen en zijn vaak afgeleid in de klas.

Ze praten heel veel

Kletsen is een favoriete bezigheid van veel kinderen. Meisjes met ADHD praten ontzettend veel en kunnen hier moeilijk mee stoppen. Ze missen signalen en hints van hun omgeving die een gesprek proberen te sturen. Hierdoor is er minder kans voor een ander om aan het woord te komen.

Ze zijn ook vaker geneigd om gesprekken van anderen te onderbreken. Bovendien kunnen ze het niet goed aanvoelen als het niet gepast is om te spreken.

Geïsoleerd gedrag

Meisjes laten vaker geïsoleerd gedrag zien. Voor zowel jongens als meisjes met ADHD kan het moeilijk zijn om vrienden te maken. Voor veel meisjes komt hier een extra uitdaging bij kijken. Vaak wordt van meisjes verwacht dat ze bepaalde sociale vaardigheden hebben. Zoals het zich kunnen inleven in een ander, gevoelens tonen en subtiele sociale hints oppikken. Omdat dit met ADHD lastiger is, kan het zorgen voor sociale problemen.

Emotioneel gevoelig 

Meisjes zijn erg emotioneel en heel gevoelig.  Sterke uiteenlopende emoties en ADHD gaan vaak hand in hand. Meisjes komen dan ook  vaak hypersensitief en extreem emotioneel over ten opzichte van jongens.

Laag zelfbeeld

Meisjes hebben meer last van gevoelens als schaamte en een laag zelfbeeld.  Het kan voorkomen dat een meisje met ADHD zich schaamt voor het feit dat ze zich maar moeilijk kan focussen of opletten. De kans is groot dat ze het zichzelf kwalijk gaat nemen dat ze met bepaalde (sociale) dingen moeite heeft. Dit kan een behoorlijke impact hebben op haar zelfvertrouwen.

Als de klachten van ADHD niet behandeld worden, kunnen meisjes als ze ouder worden sneller last krijgen van andere stoornissen. Denk aan depressies, verslavingen en angststoornissen. Dit kan vooral in de periode van de puberteit ontstaan. Maar ook pas jaren later als volwassen vrouw.

Ook al valt ADHD dus minder op dan bij jongens, het is dus nog steeds belangrijk dat meisjes ook de juiste behandeling krijgen.

bron: thehealthy.com

 

ADHD is geen stoornis, maar een andere manier van denken

ADHD is geen stoornis, maar een andere manier van denken

Volgens de wetenschap is ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) een aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis.  Een afwijking waarbij een sterk verlaagd vermogen aanwezig is om aandacht voldoende bij activiteiten te houden. Er is spaken van impulsief gedrag en rusteloosheid. Deze formulering suggereert dat ADHD een psychische stoornis is, maar het is eigenlijk een andere manier van denken.

Dat wat men ADHD noemt is vaak een voorkeur om visueel (sterk beeldend) te denken in combinatie met gevoelsdenken. Een kind (of volwassene) reageert direct op gebeurtenissen en onderneemt daar ook actie op. Dit past niet altijd in de plannen die anderen met ze hebben. In de klas op school is dit veelal niet gewenst.

De heersende opinie zegt, dat deze kinderen lastig en minder intelligent zijn, maar niets is minder waar. Omdat een kind met ADHD een andere leerstijl heeft, heeft hij moeite om de focus te houden. Op school wordt er vaak te uitgebreid uitgelegd. Een kind verliest hierdoor zijn aandacht. Juist deze kinderen zijn gebaat bij een korte en duidelijke instructie.

ADHD en prikkels

Het is eveneens een groot misverstand dat mensen met ADHD te veel prikkels krijgen en daardoor snel zijn afgeleid. Iemand met ADHD krijgt juist te weinig prikkels en gaat daarom de prikkels zelf creëren. Dit verklaart het drukke imago van kinderen met ADHD. Om er voor te zorgen dat iemand met ADHD geen prikkels gaat creëren, moet je er dus voor zorgen dat hij redenen heeft om dingen te gaan doen, dan komt de focus vanzelf.

De kernvisiemethode

De kernvisiemethode kan kinderen helpen. Deze methode leert kinderen verschillende technieken aan om lesstof zelf visueel op te slaan en blijvend te kunnen reproduceren. Zij worden zelf verantwoordelijk voor de oplossing, er wordt dus ook veel aandacht besteed aan het opbouwen van de motivatie van het kind.

Het doel van coaching met de Kernvisie methode is om een kind op een natuurlijke manier vanuit zijn eigen persoonlijke kracht te laten leren. En het resultaat hiervan is dat het kind weer plezier krijgt in leren wat natuurlijk zijn weerslag heeft op de motivatie van het kind.

bron: kernvisiemethode.nl

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

ADHD bij kinderen is moeilijk te beheren en nog moeilijker uit te leggen. In dit blog zeven ervaringen van ouders, soms vermoeiende, soms inspirerende,  die ze graag met andere mensen zouden willen delen. 

1. ADHD is onzichtbaar, maar bestaat echt

“Ik wil, net als veel andere ouders, graag dat aandachtstekortstoornis ( ADD of ADHD ) wordt geaccepteerd als een echte diagnose , in plaats van een excuus om lui te zijn of om speciale accommodatie te vragen. Wanneer mijn kind een opdracht inlevert met onbeantwoorde vragen, is het niet omdat ze opzettelijk zijn overgeslagen, maar omdat die vragen ongezien zijn gebleven (net als ADHD zelf). “

“Ik wou dat mensen ADHD als legitiem zouden erkennen – geen vragen gesteld! Omdat mijn zoon er ‘normaal’ uitziet en begaafd is , betwijfelen velen dat zijn worstelingen echt zijn. Ik hoop dat we kunnen beginnen met het opleiden en empowerment van mensen en het pad effenen voor zowel mijn zoon als andere kinderen zoals hij. ‘

2. Mijn kind kan niet alleen maar ‘harder proberen’

“Ik wou dat de wereld wist dat ADHD neurologisch is . Het is niet gedragsmatig. En het is niet alleen een kwestie van harder proberen. Je zou een blinde nooit vertellen om alleen maar harder te turen. Stop met denken dat mijn kind gewoon harder moet proberen. Hij doet zijn best – veel harder dan de meeste kinderen! ‘

“ADHD is geen keuze. Als mijn zoon ‘harder zou kunnen proberen’, zou hij dat doen! ‘

3. De vereiste inspanning om te ‘passen’ is monumentaal

“Ik wou dat mensen de kracht van kinderen met ADHD konden begrijpen. Ze hebben niet alleen een constant feest in hun hoofd, maar ze moeten proberen dat feest te negeren en zich als anderen te gedragen, zodat ze niet als ‘ slechte kinderen ‘ worden gezien . Ik zie mijn dochter elke dag worstelen om de juiste keuzes te maken, ondanks het feit dat haar geest haar op een ander pad leidt. ‘

“Kinderen met ADHD kunnen zich heel goed gedragen wanneer grenzen en redelijke verwachtingen worden gesteld. Mijn dochter heeft een systeem voor wat ze moet doen als ze zich begint af te vragen en dat helpt haar terug te brengen zonder de klas zelf te storen. Ze is zich zo bewust van haar gevoelens en wat er nodig is om te slagen … en ze is pas 10! “

4. Verandering gebeurt wanneer je je op sterke punten concentreert

“Het is soms gemakkelijk, vooral als we overweldigd zijn, om ons te concentreren op alle zwakke punten van onze kinderen. Als we ons leren concentreren op de sterke punten van onze kinderen – de dingen die ze goed doen en waar ze echt goed in zijn – kunnen ons helpen meer begrip te krijgen als ze extra hulp nodig hebben met andere dingenHet zorgt er ook voor dat kinderen zich geweldig, gewaardeerd en volbracht voelen! ”

“Ik heb geprobeerd mijn zoon te leren dat een brein dat anders is bedraad een geschenk is en iets om trots op te zijn. Zoveel van de meest briljante geesten in de geschiedenis hadden kenmerken die verband houden met ADHD, en het was omdat die mensen anders konden denken dat ze de manier waarop de wereld werkte, veranderden. “

5. Het proces van medicamenteuze behandeling is een gruwelijke, schuldgevoelige

“Ik wou dat de wereld wist dat het voor veel ouders niet eenvoudig was om te beslissen of ze medicijnen moesten gebruiken. Er is een overweldigende schuld aan die beslissing verbonden, ongeacht je  keuze. Je begrijpt het niet tenzij je zelf een kind met ADHD hebt. ‘

“Als persoon die voorheen medicijnen slikte, zou ik graag willen dat mensen weten dat medicatie niet altijd de eerste keuze van een ouder is. Je kunt praten over de dingen die je ‘nooit zou doen’, maar totdat je zelf met die situatie wordt geconfronteerd, weet je niet wat je zult doen. Wanneer je kind zich ellendig voelt en medicatie – in combinatie met therapie en supplementen – hem kan helpen, kun je medicatie niet langer als optie uitsluiten. “

6. Slecht zelfbeeld is een nare bijwerking van ADHD

“Ik wou dat de wereld wist dat kinderen met ADHD goed willen zijn. Wanneer ze falen, stoort het en maakt ze van streek. Ze hebben het gevoel dat ze dingen niet kunnen doen vanwege hun eerdere teleurstellingen en dat vermindert hun zelfrespect verder. We moeten ze allemaal eraan herinneren dat ze het kunnen! ‘

“Ik wou dat meer mensen begrepen dat mijn kinderen lief en grappig zijn en willen passen. Ik wou dat meer mensen konden zien dat de ADHD-superkrachten die ze bezitten, worden gedempt door de herinneringen aan hun fouten en dat ze het vertrouwen kunnen verliezen door constante niet voldoen. Ze willen dat hun leven net zo gemakkelijk is als dat van hun vrienden, maar ze zien zichzelf voortdurend tekortschieten, ook al werken ze harder dan iedereen om hen heen. Blijf kinderen positief stimuleren, zodat ze niet opgeven. “

7. We profiteren er allemaal van wanneer kinderen leren hun ADHD-krachten te benutten

“Te vaak is het idee van een leek over ADHD veel schadelijker dan ADHD-symptomen ooit kunnen zijn. Ik wou dat de wereld wist dat dezelfde eigenschappen waar mijn kind om wordt gevierd de keerzijde zijn van de medaille die ADHD wordt genoemd. Het is haar nooit opgeven geest en miljoen-track geest die haar helpt omgaan met en zich aanpassen door moeilijke tijden, en haar veerkracht en nieuwsgierigheid die haar in stand houden”.