ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

Volgens de wetenschap is ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) een aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis.  Een afwijking waarbij een sterk verlaagd vermogen aanwezig is om aandacht voldoende bij activiteiten te houden. Er is spaken van impulsief gedrag en rusteloosheid. Deze formulering suggereert dat ADHD een psychische stoornis is, maar het is eigenlijk een andere manier van denken.

Dat wat men ADHD noemt is vaak een voorkeur om visueel (sterk beeldend) te denken in combinatie met gevoelsdenken. Een kind (of volwassene) reageert direct op gebeurtenissen en onderneemt daar ook actie op. Dit past niet altijd in de plannen die anderen met ze hebben. In de klas op school is dit veelal niet gewenst.

De heersende opinie zegt, dat deze kinderen lastig en minder intelligent zijn, maar niets is minder waar. Omdat een kind met ADHD een andere leerstijl heeft, heeft hij moeite om de focus te houden. Op school wordt er vaak te uitgebreid uitgelegd. Een kind verliest hierdoor zijn aandacht. Juist deze kinderen zijn gebaat bij een korte en duidelijke instructie.

ADHD en prikkels

Het is eveneens een groot misverstand dat mensen met ADHD te veel prikkels krijgen en daardoor snel zijn afgeleid. Iemand met ADHD krijgt juist te weinig prikkels en gaat daarom de prikkels zelf creëren. Dit verklaart het drukke imago van kinderen met ADHD. Om er voor te zorgen dat iemand met ADHD geen prikkels gaat creëren, moet je er dus voor zorgen dat hij redenen heeft om dingen te gaan doen, dan komt de focus vanzelf.

De kernvisiemethode

De kernvisiemethode kan kinderen helpen. Deze methode leert kinderen verschillende technieken aan om lesstof zelf visueel op te slaan en blijvend te kunnen reproduceren. Zij worden zelf verantwoordelijk voor de oplossing, er wordt dus ook veel aandacht besteed aan het opbouwen van de motivatie van het kind.

Het doel van coaching met de Kernvisie methode is om een kind op een natuurlijke manier vanuit zijn eigen persoonlijke kracht te laten leren. En het resultaat hiervan is dat het kind weer plezier krijgt in leren wat natuurlijk zijn weerslag heeft op de motivatie van het kind.

bron: kernvisiemethode.nl

Wat de manieren van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van kinderen

Wat de manieren van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van kinderen

Vandaag de dag krijgen kinderen vaak het label autisme of adhd, als ze iets drukker zijn dan gemiddeld of zich iets anders gedragen dan hun leeftijdsgenoten. Vaak heeft het gedrag van deze kinderen te maken met hun manier van prikkelverwerking. Kinderen zijn overprikkeld of juist onderprikkeld. Wanneer je met dit in je achterhoofd naar het gedrag van kinderen kijkt, brengt je dit veelal tot hele andere inzichten en betere mogelijkheden om een kind te helpen, daar waar nodig.

Het ene kind wat gevoelig is voor prikkels en indrukken, houdt van rust. Terwijl een ander kind juist constant stuitert, friemelt, praat en geen twee seconden kan stil zitten. Een kind wat gevoelig is voor prikkels, wil na een drukke dag op school, graag even alleen zijn om tot rust te komen. Een onderprikkeld kind klimt in bomen, springt op de trampoline om extra prikkels op te doen.

Verschillende manieren om te reageren op prikkels

Er zijn twee manieren waarop kinderen kunnen reageren wanneer ze over of onderprikkeld zijn. Dit kan op een actieve en passieve manier. In het boek  Wiebelen en friemelen wordt onderscheid gemaakt in vier verschillende “prikkeltypes

Onderprikkeld en actief (actief bezig om meer prikkels te krijgen)

Omdat er te weinig prikkels worden doorgegeven aan het bewustzijn, krijgt een kind geen signalen dat er iets aan de hand is of iets gebeuren moet. Een kind blijft daardoor wat slomer of slaperiger.

Een onderprikkeld actief kind gaat zelf op zoek naar extra prikkels. Die prikkels mogen van hem langer duren, harder zijn en vaker herhaald worden dan iemand met een gemiddelde zintuiglijke prikkelverwerking. Hij krijgt dus niet snel genoeg van prikkels; want prikkels ? véél prikkels ? zijn juist fijn!

Kenmerken van overprikkeld en actief zijn:

Druk, spontaan, uitbundig/chaotisch, vraagt veel aandacht, gaat maar door.
Een kind is altijd op zoek naar nieuwe ervaringen, houd niet van routines en regels. Hij is erg enthousiast en impulsief, verveelt zich snel. Een kind zit vaak te wiebelen of loopt van zijn plek.

Onderprikkeld en passief (niet bezig om meer prikkels te krijgen)

Omdat er te weinig prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, krijgt een kind geen signalen dat er iets aan de hand is of iets gebeuren moet. Een kind wordt daardoor wat loom of dromerig .
Een onderprikkeld passief kind gaat niet zelf op zoek naar de extra prikkels die hij nodig heeft. Daardoor blijft hij slomer en mist hij informatie. Wanneer die prikkels wel op zijn pad komen, kan hij daarvan genieten.

Kenmerken van overprikkeld en passief zijn:

Flexibel en sloom, onverschillig, mist informatie, is moeilijk te bereiken
Een kind is vaak heel rustig en kan zich goed concentreren. Presteert goed onder druk, omdat hij daar niet veel van opmerkt. Lijkt soms ongeïnteresseerd, is geregeld traag en vergeetachtig. Droomt snel met zijn gedachte weg. Mist het overzicht om goed te kunnen plannen.

Overprikkeld en actief (is zichzelf aan het kalmeren)

Omdat er te veel prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, wordt een kind overspoeld door prikkels. Het is daardoor lastig om de prikkels die op dat moment belangrijk zijn eruit te filteren.
Een overprikkeld actief kind probeert zelf de hoeveelheid prikkels in zijn omgeving te beïnvloeden, zodat hij niet de hele tijd overprikkeld raakt. Hij probeert onprettige prikkels te vermijden en zoekt prikkels op die hem kalmeren.

Een overprikkeld kind wat juist prikkels opzoekt, moeilijk te rijmen

Kenmerken van een overprikkeld actief kind zijn:
Gestructureerd en besluitvaardig, met oog voor detail, snel gespannen, wil controle hebben
Een kind vindt het prettig om alleen te zijn. Hij vergeet niet snel iets, merkt alles op. Een kind is niet heel flexibel, hij bepaalt graag zelf hoe dingen gaan. Hij verzet zich tegen verandering en kan zeer emotioneel zijn.

Op school gaat een kind achter in de rij staan, als hij te veel prikkels ervaart, omdat het daar rustiger is. Of hij trekt zijn capuchon over zijn hoofd om minder last te hebben van de prikkels

Overprikkeld en passief (is zichzelf niet aan het kalmeren)

Omdat er te veel prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, worden deze kinderen overspoeld door prikkels. Het is daardoor lastig om de prikkels die op dat moment belangrijk zijn er uit te filteren.
Een overprikkeld passieve kind is niet veel bezig om de hoeveelheid prikkels in zijn omgeving te beïnvloeden, waardoor hij regelmatig overprikkeld raakt.

Kenmerken van overprikkeld passief kind zijn:
Gevoelig, opmerkzaam, vindt rust prettig, nerveus, kan opeens overstuur raken
Een kind is zich heel bewust van zijn omgeving, heeft oog voor detail. Hij is snel afgeleid, is hyper en nerveus, hij schrikt van prikkels niet verwacht. Hij onthoudt wat mensen vertellen.

Bron: 7zintuigen

prikkelverwerking

Waarom kinderen met ADHD een hekel hebben aan bedtijd: oplossingen voor ADHD en slaapproblemen

Waarom kinderen met ADHD een hekel hebben aan bedtijd: oplossingen voor ADHD en slaapproblemen

Het ADHD-brein is overgevoelig voor prikkels van buitenaf. Dit is met name het geval voor het slapengaan, wanneer kinderen in hun hoofd nog druk zijn. Ze een klok horen tikken of verleidelijke schermen zien. Hoe leer je een kind om rustig te slapen. Oplossingen voor ADHD en slaapproblemen.

Elke ouder heeft van tijd tot tijd te maken met tactieken voor het uitstellen van de bedtijd en slaapproblemen. Maar voor een kind met een ADHD brein, kan het een dagelijkse uitdaging zijn om te gaan slapen en een goede nachtrust te krijgen.
De uitingen van ADHD verergeren alle dingen die slapen moeilijk en ongrijpbaar maken voor veel mensen. Kinderen met ADHD zijn overgevoelig voor prikkels uit de omgeving en hun lichaam reageert sterker, waardoor het moeilijker wordt om hun hersenen uit te zetten en rustig te gaan slapen.

Een vicieuze cirkel ADHD en slaapproblemen

Slecht slapen is een self-fulfilling prophecy. Slechts één nacht slecht slapen kan de onoplettendheid en tegenstand van een kind de volgende dag nog erger maken. Wat het op zijn beurt nog moeilijker maakt om zich klaar te maken en de volgende nacht te gaan slapen. Dit patroon herhaalt zich voor onbepaalde tijd als het niet wordt aangepakt. Kinderen kunnen een vicieuze cirkel van slechte slaap ervaren die de ADHD-kenmerken verergert. Wat op zijn beurt de slaap verslechtert. Slecht slapen kan ook een negatief effect hebben op leren en geheugen.  De realiteit is dat kinderen tijdens de slaap net zoveel leren als wanneer ze wakker zijn. Slaap is wanneer leren daadwerkelijk wordt geconsolideerd.

Slaap is van cruciaal belang . Maar wat kun je als ouders doen om een kind te helpen zijn slaapproblemen te overwinnen?

De impact van ADHD-medicatie

Sommige ADHD-medicatie  kunnen de slaapproblemen verergeren. Bespreek daarom met een art wanneer een kind zijn medicatie inneemt en hoelang deze werkt.

Regelmatige lichaamsbeweging, maar niet voor het slapengaan

Elke ouder van een kind met ADHD weet hoe belangrijk het is om een kind energie te laten verbranden. Je wilt echter niet dat ze dit vlak voor een periode van rust doen, omdat de chemische stoffen in de hersenen die vrijkomen bij inspanning het vermogen om alert te blijven voeden. Plan daarom bijvoorbeeld voor het avond eten een moment om even extra energie te verbranden.

Evalueer het avondritueel

Het is belangrijk om zowel tijd als ruimtegrenzen rond slaap te stellen, waardoor het een speciale actie wordt die je kinderen willen leren. Dat betekent vroeg genoeg beginnen met de bedtijdroutine om voldoende slaap te garanderen voor de leeftijd van het kind.

Voor schoolgaande kinderen bijvoorbeeld, begin de bedtijdroutine uiterlijk om 19.30 uur om ervoor te zorgen dat kinderen de aanbevolen 10 tot 12 uur slaap krijgen die hun lichaam nodig heeft. Vasthouden aan een regelmatige en consistente bedtijdroutine – misschien eindigend met een soort positief ritueel dat een kind leuk vindt – een boek lezen, een lied zingen, bidden of praten over het beste deel van hun dag – kan ook helpen om een ​​positieve associatie te creëren met bedtijd.

Prikkels, ADHD en slaapproblemen

Het blauwe licht van elektronische schermen beïnvloedt de pijnappelklier van het lichaam en vermindert in feite fysiologisch de productie van melatonine, het hormoon dat de slaap-waakcyclus regelt. Populaire ‘blauwlichtbrillen’ filteren het licht, wat de effecten van schermen op die hormoonproductie kan verminderen. Ze kunnen de stimulerende effecten van media zelf niet wegnemen.

Zelfs als een bril met blauw licht een deel van het probleem oplost, zal dit het lichaam en de hersenen niet helpen om echt te ontspannen en zich klaar te maken voor de slaapcyclus. Het hanteren van een no-screens-after-8-beleid kan één van de meest effectieve manieren zijn waarop je als ouders deze regel kunt handhaven. Het is belangrijk om duidelijk te maken dat een  kind niet in de problemen zit en dat het opbergen van telefoons om 8 uur geen straf is. Maar eerder een strategie om morgen uitgerust wakker te worden en goed te functioneren.

Wat de manier van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van een kind

 

 

Executieve functies en het effect van ADHD hierop

Executieve functies en het effect van ADHD hierop

Waarom is het voor sommige kinderen lastig om dingen te plannen, huiswerk te maken. Om geduld te hebben, hun emoties te beheersen, prioriteiten te stellen, taken te starten en af te maken. Voor kinderen met ADHD is vaak geen kwestie van niet willen, maar van niet kunnen! Wat hebben Executieve functies en ADHD met elkaar te maken.

Het brein van kinderen met ADHD of ADD werkt anders. In meer medische termen: de prefrontale cortex is kleiner en er is minder activiteit. In dit hersengedeelte worden de executieve functies geregeld. De executieve functies helpen bij het richten van de aandacht, het beheersen van emoties, het vaststellen van prioriteiten, het plannen van activiteiten, organiseren en het verbeteren van het geheugen. Hierdoor ontstaan dus de problemen waar veel kinderen met ADHD mee worstelen.

In dit deel van de hersenen is een sterkere doorbloeding op bij moeilijkere taken. Bij iemand met ADHD is die doorbloeding minder. Dit verklaart waarom iemand met ADHD meer gestimuleerd moet worden (extra prikkels nodig heeft) om taken uit te voeren. Daarom werken deadlines  goed of even bewegen.

ADHD is meer dan alleen gebrek aan concentratie of te veel hyperactiviteit.  ADHD beïnvloedt ook de manier waarop informatie wordt verwerkt, waardoor het voor een kind soms lastig is te voldoen aan de verwachten die worden gesteld. Zoals stil zitten en luisteren in de klas.

Wat doen executieve functies?

De executieve functies zijn aansturend en controlerend voor het hele doen en laten. Ze beïnvloeden het gedrag van een kind, hoe een kind leert. Die aansturing gebeurt grotendeels onbewust.  Je gebruikt  executieve functies vooral in nieuwe situaties en minder in situaties die je vaak meemaakt.

De belangrijkste executieve functies zijn cognitieve flexibiliteit, zelfbeheersing, planning, werkgeheugen en zelfbewustzijn.

Cognitieve flexibiliteit

Dit is een verzamelterm voor meerdere activiteiten. Het gaat om zowel de vaardigheid om anders te denken, en om het veranderen van perspectief, als ook om het aanpassen aan een omgeving die continu verandert.

Cognitieve flexibiliteit is belangrijk voor het functioneren in het dagelijks leven. Het zorgt ervoor dat kinderen zich kunnen aanpassen als de routines ineens even anders is. Bijvoorbeeld wanneer een kind met de auto naar school gebracht wordt in plaats van op de fiets omdat het regent.

Zelfbeheersing

Zelfbeheersing geeft ons de mogelijkheid om eerst na te denken en vervolgens te doen wat nodig of passend is, in plaats van impulsief te handelen. Het zorgt ervoor dat kinderen aandachtig en gedisciplineerd met een opdracht bezig kunnen zijn. Ook als de verleiding er is om iets anders te doen. Je niet laten afleiden door emoties en externe prikkels.

Planning

Het vermogen taakgericht te werken en om verleidingen te weerstaan. De basis van het maken van een planning en de uitvoering ervan. Plannen houdt ook in dat we anticiperen op toekomstige ontwikkelingen, doelen stellen en door logisch te redeneren een strategie uitstippelen.

Werkgeheugen

We gebruiken ons werkgeheugen onder andere om aanwijzingen op te volgen en dingen in de juiste volgorde te doen. We gebruiken ons werkgeheugen om dingen te onthouden en aan elkaar te relateren. Het stelt ons in staat te kunnen praten en tegelijkertijd te onthouden wat we willen zeggen.

Zelfbewustzijn

Zelfbewustzijn gaat om het vermogen om je eigen prestaties te monitoren, zodat indien nodig gedragingen aangepast kunnen worden. Het vormt de basis voor het reguleren van emoties en gedrag. Het zelfbewustzijn houdt ons een spiegel voor, zodat we realistische verwachtingen van onszelf hebben. Het maakt dat we kunnen leren van onze ervaringen.

Verstoorde ontwikkeling van executieve functies bij ADHD

Elk kind heeft wel eens last van licht verstoorde executieve functies. Kinderen met ADHD ondervinden hier in het dagelijks leven echter veel meer hinder van dan hun leeftijdsgenoten zonder AD(H)D. Bij activiteiten waar kinderen interesse in hebben, werken hun  executieve functies goed wel goed.
Dit verschijnsel ‘ik kan het soms wel, maar meestal niet’ wekt de indruk dat ADHD een gebrek aan doorzettingsvermogen zou zijn. Wat dus absoluut niet het geval is.

Lees meer over de geheimen van een ADHD brein

 

 

Magnesiumtekort verergeren klachten bij ADHD, ADD en Hoogsensitivteit

Magnesiumtekort verergeren klachten bij ADHD, ADD en Hoogsensitivteit

Veel mensen en kinderen hebben een tekort aan magnesium, vaak zonder dit te weten. Veelal hebben deze personen klachten die samen hangen met  AD(H)D en hooggevoeligheid. Uit onderzoek blijkt dat meer dan 60% van de mensen in de westerse wereld tegenwoordig een magnesiumtekort heeft. Wat betekent dit?

Wat is magnesium

Magnesium is een van de belangrijkste levensbehoefte die de mens nodig heeft naast zuurstof en water. Het is een van de 10 meest voorkomende mineralen in ons lichaam. Magnesium is behalve een mineraal ook een elektrolyt. Ze zijn verantwoordelijk voor alle elektrische activiteit (dus het geleidingsvermogen van de hersenen) in het lichaam. Zonder elektrolyten zoals magnesium, kunnen spieren niet werken (spierkramp), het hart niet optimaal kloppen en je hersenen niet optimaal signalen ontvangen. Wanneer we niet voldoende magnesium binnen krijgen verliezen we energie en krijgen we klachten.

Symptomen van magnesium te kort kunnen zijn:

  • Obstipatie, verstopping of constipatie
  • Depressie, spanning, angst, nervositeit
  • Gedragsstoornissen
  • Verminderd geheugen/denken
  • Vermoeidheid, slaapstoornissen
  • Spierkrampen, spierzwakte, spierpijn
  • Nervositeit
  • Misselijkheid, tintelingen
  • Verminderde eetlust
  • Hoofdpijn, migraine
  • Woede, agressie
  • ADHD, ADD, HSP

Hoe komt dit magnesiumtekort?

We leven is een maatschappij vol met prikkels. Elk kind gaat anders om met prikkelverwerking.  Daarnaast wordt er veel van kinderen gevraagd, zowel op school, op sportclubs als met vriendjes. Dit soort bewust en onbewust voor veel druk en mogelijk zelfs stres. Soms leven we steeds meer in de toekomst en vergeten we te genieten van wat we al wel hebben. De focussen ligt te veel op het consumeren van materialistische dingen. De productie van stresshormonen vereist een hoog magnesiumgehalte en stressvolle ervaringen van het steeds meer willen hebben leiden tot uitputting daarvan.

“We eten meer suiker dan ooit”. In bijna al onze voeding zit suiker, zowel verborgen als dat er op etiketten staat vermeld. Voor elke molecule suiker die we eten gebruikt ons lichaam 28 moleculen magnesium om het te verwerken.”

Magnesium en AD(H)D

De voedingsstoffen magnesium, vitamine B6 en zink hebben alle drie vele functies in de hersenstofwisseling. Ze zijn alle drie betrokken bij de stofwisseling van de essentiële vetzuren.
Een verstoring hiervan wordt in sommige gevallen als mogelijke oorzaak van ADHD –ernstige aandachts-, impulsiviteit-, en hyperactiviteit problemen – gezien. Ook zijn deze voedingsstoffen betrokken bij de melatonine- en dopamine synthese die ook een rol spelen bij ADHD.

Sommige kinderen hebben genetisch bepaald een verhoogde behoefte aan bepaalde voedingsstoffen. Als zij niet de voedingsstoffen krijgen die ze nodig hebben kunnen ze kenmerken krijgen die geassocieerd zijn met ADHD-symptomen zoals hyperactiviteit en concentratieproblemen. Idealiter zou een meer Individuele aanpak, gebaseerd op o.a. bloed- en urineonderzoek noodzaak zijn.

Een magnesiumtekort tegen gaan

Eet producten waar magnesium in zit. Magnesium zit voornamelijk in groene groenten, noten en zaden. Een handjevol gemengde noten per dag is goed voor het binnen krijgen van genoeg magnesium. Groente eten is altijd goed voor de vitaminen. Wanneer je denkt dat je kind een tekort aan magnesium heeft, is het aan te raden dit tekort aan te vullen door de volgende voeding vaker op tafel te zetten.

  1. Pompoenpitten
  2. Spinazie
  3. Snijbiet
  4. Sojabonen
  5. Sesamzaad
  6. Zwarte bonen
  7. Zonnebloempitten
  8. Cashewnoten
  9. Amandelen
  10. Sperzieboontjes
  11. Zeewier
  12. Mergkool

Zet deze herfst elke week een pompoenrecept op tafel, bijvoorbeeld pompoensoep of pompoenstamppot

bron www.storimanstherapie.nl/

Krijg meer inzicht in de impulsiviteit van kinderen

Krijg meer inzicht in de impulsiviteit van kinderen

De meeste kinderen hebben momenten waarop ze handelen zonder na te denken.  Wanneer kinderen impulsief handelen, kunnen ze ten onrechte als onzorgvuldig, gemeen of onbeleefd worden bestempeld. Er zijn manieren om impulsiviteit van kinderen te beperken waar nodig! 

Hoe vaak heb je kinderen zien handelen zonder na te denken? Waarschijnlijk veel. De meeste kinderen hebben momenten waarop ze impulsief zijn en dingen zeggen of doen voordat ze zichzelf kunnen stoppen. Ze kunnen iets ongepast zeggen of na een bal op straat rennen zonder te kijken. Maar hoe zit het met kinderen die niet in staat lijken om de ‘mentale remmen’ op te zetten? Als je kind vaak mensen onderbreekt, dingen pakt en fysieke risico’s neemt, kun je je afvragen waarom dat gebeurt. Is het onvolwassenheid? Een verkeerde inschatting?  Of is je kind (te) impulsief?

Wat is impulsief gedrag?

Wanneer een kind af en toe impulsief is, is dat heel normaal, dit hoort bij alledaags kindergedrag. Maar als het vaak gebeurt, lijkt het wat het eigenlijk is: problemen met zelfbeheersing. 
Impulsiviteit uit zicht niet bij alle kinderen op dezelfde manier. En het gedrag kan veranderen naarmate kinderen ouder worden. Als kinderen impulsief zijn, kunnen ze:

  • Gek of ongepaste dingen doen om aandacht te vragen
  • Hebben ze problemen met het consequent volgen van regels
  • Zijn ze agressief tegenover andere kinderen (slaan, schoppen of bijten komt vaak voor bij jonge kinderen)
  • Hebben moeite om op hun beurt te wachten in gesprekken en games
  • Pakken dingen af van andere mensen of duw in de rij
  • Reageren heftig op frustratie, teleurstelling, fouten en kritiek
  • Willen het laatste woord en de eerste beurt hebben
  • Begrijpen niet hoe hun woorden of gedrag andere mensen beïnvloeden
  • Begrijpen de gevolgen van hun acties niet

Wat kan impulsiviteit van kinderen veroorzaken?

Kinderen kunnen om veel redenen impulsief zijn. Soms is het echt een kwestie van volwassenheid. Niet alle kinderen ontwikkelen zich in hetzelfde tempo, bij sommige kinderen duurt dit gewoon langer dan bij anderen, voordat ze kunnen stoppen en na denken voordat ze handelen.

Slaapgebrek kan ook reden zijn voor impulsief gedrag, net als stress en frustratie. Wanneer kinderen op school of in het dagelijks leven met iets worstelen, kan zich dit op verschillende manieren uiten. Jonge kinderen hebben niet altijd de woorden om te zeggen wat ze voelen. Ze weten soms niet eens exact waarom ze gestrest of gefrustreerd zijn.

Voor sommige kinderen kan er iets anders zijn dat de impulsiviteit veroorzaakt. Een van de meest voorkomende oorzaken van frequent impulsief gedrag is ADHD . 
ADHD maakt het moeilijk om intense gevoelens te bevatten, zoals woede en verdriet. Als kinderen met ADHD bijvoorbeeld boos worden, schoppen ze misschien tegen het meubilair of zeggen ze iets gemeens, in plaats van rustig te roken.

De geheimen van een ADHD brein

Er zijn ook psychische problemen, zoals fobieën en stemmingsstoornissen , die kunnen leiden tot impulsief gedrag bij kinderen.

Mensen oordelen vaak snel impulsieve gedrag van een kind.  Als een kind bijvoorbeeld een grove opmerking maakt, denken mensen snel dat dit onvriendelijk bedoelt is. Maar in veel gevallen, zoals bij ADHD, willen kinderen niet onbeleefd of agressief zijn. Ze hebben echter meer hulp en oefening nodig om na te denken voordat ze iets zeggen of doen. 

Hoe je kinderen kunt helpen impulsiviteit te beheren

Er zijn veel manieren om je kind te helpen. Een goede plek om te beginnen is om aantekeningen te maken over wat je thuis ziet. Het kan je een beter idee geven waarom je kind het misschien moeilijk heeft.
Impulsiviteit kan ook verband houden met frustratie.

Worstelen met impulsiviteit kan invloed hebben op hoe kinderen zich over zichzelf voelen. Leg je kind uit dat veel mensen deze uitdagingen hebben en dat zelfbeheersing kan verbeteren als je daar aan werkt. Praat over de sterke punten van een kind en vergeet niet om zelfs kleine overwinningen te vieren terwijl een kind aan zelfcontrole werkt.

Het verbeteren van zelfbeheersing kan ervoor zorgen dat kinderen zich beter over zichzelf voelen. 
Sommige kinderen kunnen het niet helpen impulsief te zijn, maar ze kunnen manieren leren om het te beheersen.

De stoplicht methode kan helpen om gedrag te veranderen

bron: understood.org