Je kind maakt het je niet moeilijk!  Je kind heeft het moeilijk!

Je kind maakt het je niet moeilijk! Je kind heeft het moeilijk!

Wanneer je kind niet luistert of anderszins ongehoorzaam is, is een straf een begrijpelijk gevolg. Ook al is dit niet altijd even effectief. Om soortgelijk gedrag in de toekomst te voorkomen, is het goed om verder te kijken.  We denken vaak niet genoeg na over de manier waarop we het gedrag van kinderen beschrijven. Als je een kind opvoedt met een adhd brein of autisme beoordeel je vaak gedrag veelal op gelijke wijze als van een (neurotypisch) kind. Je kind maakt het je niet moeilijk! Je kind heeft het moeilijk!

Een herkenbaar voorbeeld is een kind die uit school komt en zijn schoenen uit schopt en ze laat liggen, daar waar ze terecht komen. Je vraagt een kind zijn schoenen op te ruimen maar hij doet dit niet. Weigert hij dan eigenlijk? Het lijkt hier wel op!
Gedragsdeskundige, Ross Greene, leert ons dat kinderen het goed doen als ze dat kunnen. Kinderen doen het goed als ze kunnen niet “wanneer ze willen”, maar wanneer ze kunnen. Wanneer je begint om door deze bril het ongewenste gedrag van een kind te zien, heb je de instelling om het probleemgedrag op te lossen . Zoals de meeste opvoedingsaanpassingen, is het verre van eenvoudig om alles door deze bril te zien.

Je kind heeft het moeilijk

Stop met je af te vragen waar een kind last van heeft om niet te doen wat je vraagt. Waarom weigert hij te doen wat er van hem wordt verwacht? Was je niet duidelijk genoeg of worstelt hij met iets?
Mogelijk had je zijn aandacht niet. Misschien heeft hij niet verwerkt wat je zei, of niet snel genoeg. Of was hij met iets anders bezig toen je iets vroeg en heeft hij moeite met de overgang naar die taak. Als je erachter komt waarom een kind je instructies niet opvolgt, kun je zijn gedrag juist beschrijven, en dat maakt een enorm verschil.
De manier waarop je het gedrag van een kind beschrijft, is van belang omdat het je manier van denken over een kind bepaalt. Als je denk dat een kind weigert – dat hij opzettelijk ongehoorzaam is – brengt je dit in een negatieve stemming en denkproces. Aan de andere kant, als je tegen jezelf zegt: “Ok, de hersenen van dit kind verwerken informatie anders; een kind ziet niet dat zijn schoenen niet op de juiste plek liggen. Wat kan ik doen om hem te helpen zodat hij dingen gaat opbergen wanneer hij ze niet gebruikt. Dat zijn verschillende denkprocessen. Vanuit dat laatste perspectief kan je met compassie reageren, vanuit begrip en de wil om te helpen.

Wanneer je jezelf betrapt op het gebruik van woorden als ‘weigert’, ‘onbeleefd’, ‘lui’ en ‘ongemotiveerd’, pauzeer dan even en neem even de tijd om je af te vragen: wat is er aan de hand? Wat is de bedoeling van een kind ? Weigert een kind echt? Of is dit zijn adhd brein? Zo kun je behulpzaam zijn en kun je dingen doen die een positieve invloed hebben op dit gedrag, in plaats van dingen te zeggen en te doen waardoor kinderen een slecht gevoel over zichzelf krijgen en het gedrag niet zal verbeteren.

Wat is het alternatief?

Je kan gewoon zeggen: “Wauw, hij weigert gewoon elke keer zijn schoenen op te ruimen. Hij krijgt straf. ” Maar denk je dat het wegnemen van zijn schermpje hem in de toekomst zal helpen herinneren dat hij zijn schoenen moet opbergen? Misschien herinnert hij zich dit morgen, en misschien de dag erna, als het nog steeds vervelend genoeg was. Maar daarna kun je het vergeten. Een kind gaat terug naar hetzelfde gedragspatroon omdat je hem niet de vaardigheden, strategieën en oplossingen hebt gegeven die bij zijn unieke brein passen. Je hebt de kern van het probleem niet aangepakt. Bovendien ben je waarschijnlijk gefrustreerd en boos, wat de stemming en emotionele regulatie van een kind beïnvloedt.

Red Light Words

‘Weigert’ is niet het enige Red Light Word. Lui, onbeleefd, ongemotiveerd, uitdagend, egoïstisch en wil niet, zijn andere woorden die je beter niet kunt gebruiken.
Sommige van deze Red Light Words impliceren een karakterfout. Als je iemand onbeleefd noemt, val je hun persoonlijkheid en medeleven met anderen aan. Je insinueert dat ze een ‘slecht’ persoon zijn. Je bestempelt het gedrag als een karakterfout in plaats van te accepteren dat het voortkomt uit wie deze kinderen zijn. Ze worstelen op dat moment waarschijnlijk met iets wat ze moeilijk vinden. Een kind maakt het je niet moeilijk, een kind heeft het moeilijk.
Je denkt nu misschien: dit zijn maar woorden. Wat voor verschil kunnen ze echt maken? Nou, het zijn niet alleen woorden voor kinderen en het zijn niet alleen woorden in de manier waarop onze geest verwerkt wat er gebeurt. Deze Red Light Words zijn niet nuttig. Ze zijn negatief, en ze trekken je naar het negatieve.

Je gedachten, je optimisme beïnvloeden je succes als ouder van een kind met speciale behoeften. Dit gaat niet van zelf en het kost tijd om in de juiste mindset te komen en te blijven. Het verbannen van de Red Light Words helpt je in een positieve mindset te komen.
Na verloop van tijd zul je merken dat hoe meer je je woorden hardop verandert, hoe meer het verhaal van dat stemmetje in je hoofd zal veranderen. Het is niet altijd makkelijk, maar zeker de moeite waard.

Ontwikkelingsleeftijd

Bedenk ook dat de ontwikkelingsleeftijd van een kind met een adhd brein twee tot drie jaar achterloopt op zijn leeftijdsgenoten Als je een 10-jarige opvoedt, is dat kind meer als 7 of 8 jaar oud – qua ontwikkeling gesproken. Dit vereist een andere opvoedingsaanpak en bijstelling van je verwachtingen. Als je wilt zeggen tegen een kind dat hij zich niet gedraagt naar zijn leeft tijd, denk dan goed na hoe je dit anders kunt zeggen. Formuleer dit op een manier die eert wie een kind is en waar hij nu is, zodat je hem echt kunt helpen.
Wanneer je het gedrag van een kind op deze manier begint te herkaderen – als je een kind begint te zien voor wie hij is en niet voor wie hij is in vergelijking met leeftijdsgenoten, is dat bevrijdend. Het is verbazingwekkend krachtig, gedeeltelijk omdat je kunt zien dat een kind er niet voor kiest om iets te doen wat niet mag . Je herinnert jezelf er ook effectief aan dat dit het brein is waarmee hij werkt.

Bron: additudemag.com

ADHD en emoties | soms best lastig!

ADHD en emoties | soms best lastig!

Van kinderen met een adhd brein is vaak bekent dat ze moeite hebben met focus en impulsiviteit. Maar een uitdaging die minder wordt genoemd, is moeite om met emoties om te gaan. Lees meer over ADHD en emoties

Kinderen met een ADHD brein hebben dezelfde emoties als andere kinderen. Wat echter anders is, is dat ze deze emoties veelal intenser voelen. Deze emoties duren ook langer en kunnen het dagelijks leven in de weg staan.
Daarom kunnen deze kinderen (maar ook volwassenen):
• Overweldigd worden door ontmoediging, frustratie of woede;
• Te snel opgeven wat ze ook doen;
• Interactie met anderen vermijden.

ADHD en emoties

Naar mate kinderen ouder worden gaat dit veelal wel beter. Maar sommigen blijven er als volwassenen mee worstelen. Er zijn vaardigheden die mensen van alle leeftijden kunnen leren om emoties beter te beheersen

Voorbeelden van problemen met het omgaan met emoties
Wanneer kinderen met ADHD moeite hebben met het beheersen van hun emoties, kan dit op verschillende manieren tot uiting komen. Sommigen hebben moeite om hun gevoelens af te remmen als ze boos of gestrest zijn. Anderen vinden het moeilijk om enthousiast te worden om iets te doen wat ze saai vinden
Kinderen met ADHD kunnen ook:
• Snel gefrustreerd raken door kleine ergernissen;
• Zich te veel of te lang zorgen maken over zelfs kleine dingen;
• Moeite hebben om te kalmeren als ze geïrriteerd of boos zijn;
• Zich zeer gekwetst voelen aan milde kritiek;
• Buitensporige urgentie voelen om iets te krijgen wat ze nu willen.

Wat gebeurt er?

Het ADHD brein worstelt met een reeks mentale vaardigheden, de uitvoerende functies, die helpen zaken in perspectief te houden.
En beheren hoe we reageren op situaties en gevoelens. Ze omvatten flexibel denken en impulsbeheersing.

Het werkgeheugen is een andere vaardigheid waarmee kinderen met ADHD worstelen. Ze zijn soms te gefocust op hoe ze zich op dit moment voelen om hun andere gevoelens in gedachten te houden. Ze kunnen bijvoorbeeld boos zijn en iets gemeens zeggen, ook al willen ze niemand van streek maken.
De executieve functies ontwikkelen zich in de loop van de tijd. Kinderen met ADHD worden mogelijk beter in het omgaan met emoties naarmate ze ouder worden. Maar uitdagingen gaan vaak door tot in de volwassenheid.

Hoe kinderen te helpen emoties te beheersen

Wanneer kinderen worstelen met hun gevoelens, kan het lijken alsof er geen manier is om tot hen door te dringen of negatief gedrag te stoppen. Maar er zijn manieren om kinderen te helpen hun emoties onder controle te krijgen en te beheersen.

Begin met te erkennen hoe ze zich lijken te voelen. Gebruik zinnen als “Ik zie hoe teleurgesteld je bent dat je tweede bent geworden.” Maak geen ruzie over de vraag of ze zich zo moeten voelen. Meestal escaleert dat het probleem alleen maar.
Als kinderen eenmaal kalm zijn, bied dan aan om hen te helpen een betere manier te vinden om met de emoties om te gaan.

Als ouder of leerkracht kun je een frustratie dagboek bij houden om meer inzicht te krijgen wanneer een kind gefrustreerd raakt en waarom. Het kan helpen patronen in het gedrag van een kind te vinden

bron: understood.org

Waarom kinderen met ADHD een hekel hebben aan bedtijd: oplossingen voor ADHD en slaapproblemen

Waarom kinderen met ADHD een hekel hebben aan bedtijd: oplossingen voor ADHD en slaapproblemen

Het ADHD-brein is overgevoelig voor prikkels van buitenaf. Dit is met name het geval voor het slapengaan, wanneer kinderen in hun hoofd nog druk zijn. Alle indrukken van de dag maken het lastig om in een slaap modus te komen.

Elke ouder heeft van tijd tot tijd te maken met tactieken voor het uitstellen van de bedtijd en slaapproblemen. Maar voor een kind met een ADHD brein, kan het een dagelijkse uitdaging zijn om te gaan slapen en een goede nachtrust te krijgen.
De uitingen van ADHD verergeren alle dingen die slapen moeilijk en ongrijpbaar maken voor veel mensen. Kinderen met ADHD zijn overgevoelig voor prikkels uit de omgeving en hun lichaam reageert sterker, waardoor het moeilijker wordt om hun hersenen uit te zetten en rustig te gaan slapen.

Een vicieuze cirkel ADHD en slaapproblemen

Slecht slapen is een self-fulfilling prophecy. Slechts één nacht slecht slapen kan de onoplettendheid en tegenstand van een kind de volgende dag nog erger maken. Wat het op zijn beurt nog moeilijker maakt om zich klaar te maken en de volgende nacht te gaan slapen. Dit patroon herhaalt zich voor onbepaalde tijd als het niet wordt aangepakt. Kinderen kunnen een vicieuze cirkel van slechte slaap ervaren die de ADHD-kenmerken verergert. Wat op zijn beurt de slaap verslechtert. Slecht slapen kan ook een negatief effect hebben op leren en geheugen.  De realiteit is dat kinderen tijdens de slaap net zoveel leren als wanneer ze wakker zijn. Slaap is wanneer leren daadwerkelijk wordt geconsolideerd.

Slaap is van cruciaal belang . Maar wat kun je als ouders doen om een kind te helpen zijn slaapproblemen te overwinnen?

De impact van ADHD-medicatie

Sommige ADHD-medicatie  kunnen de slaapproblemen verergeren. Bespreek daarom met een art wanneer een kind zijn medicatie inneemt en hoelang deze werkt.

Regelmatige lichaamsbeweging, maar niet voor het slapengaan

Elke ouder van een kind met ADHD weet hoe belangrijk het is om een kind energie te laten verbranden. Je wilt echter niet dat ze dit vlak voor een periode van rust doen, omdat de chemische stoffen in de hersenen die vrijkomen bij inspanning het vermogen om alert te blijven voeden. Plan daarom bijvoorbeeld voor het avond eten een moment om even extra energie te verbranden.

Evalueer het avondritueel

Het is belangrijk om zowel tijd als ruimtegrenzen rond slaap te stellen, waardoor het een speciale actie wordt die je kinderen willen leren. Dat betekent vroeg genoeg beginnen met de bedtijdroutine om voldoende slaap te garanderen voor de leeftijd van het kind.

Voor schoolgaande kinderen bijvoorbeeld, begin de bedtijdroutine uiterlijk om 19.30 uur om ervoor te zorgen dat kinderen de aanbevolen 10 tot 12 uur slaap krijgen die hun lichaam nodig heeft. Vasthouden aan een regelmatige en consistente bedtijdroutine – misschien eindigend met een soort positief ritueel dat een kind leuk vindt – een boek lezen, een lied zingen, bidden of praten over het beste deel van hun dag – kan ook helpen om een ​​positieve associatie te creëren met bedtijd.

Prikkels, ADHD en slaapproblemen

Het blauwe licht van elektronische schermen beïnvloedt de pijnappelklier van het lichaam en vermindert in feite fysiologisch de productie van melatonine, het hormoon dat de slaap-waakcyclus regelt. Populaire ‘blauwlichtbrillen’ filteren het licht, wat de effecten van schermen op die hormoonproductie kan verminderen. Ze kunnen de stimulerende effecten van media zelf niet wegnemen.

Zelfs als een bril met blauw licht een deel van het probleem oplost, zal dit het lichaam en de hersenen niet helpen om echt te ontspannen en zich klaar te maken voor de slaapcyclus. Het hanteren van een no-screens-after-8-beleid kan één van de meest effectieve manieren zijn waarop je als ouders deze regel kunt handhaven. Het is belangrijk om duidelijk te maken dat een  kind niet in de problemen zit en dat het opbergen van telefoons om 8 uur geen straf is. Maar eerder een strategie om morgen uitgerust wakker te worden en goed te functioneren.

Wat de manier van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van een kind

 

 

Waarom ADHD een andere naam nodig heeft!

Waarom ADHD een andere naam nodig heeft!

ADHD kan een verwarrende en soms misleidend label zijn en zou veranderd moeten worden. De huidige naam  “Aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit”, suggereert op twee vlakken een probleem. Dit is aanleiding voor een andere naam voor adhd

Aandachtstekort

De eerste twee woorden, “Attention Deficit”, suggereren dat kinderen met een ADHD brein niet kunnen opletten. Dit is een beetje misleidend, zo niet onnauwkeurig. Kinderen met een ADHD brein kunnen opletten, het zelfs zo dat ze soms extreem gefocust zijn op iets en hier te veel tijd aan besteden. (ook wel de ‘hyperfocus’ genoemd).
Een ander probleem is dat hoewel mensen met een ADHD brein zich misschien minder op bepaalde belangrijke taken concentreren, het onnauwkeurig of misleidend is om dit simpelweg als een ’tekort’ te beschrijven. Het is beter om dit te omschrijven als een verschil in de “balans” of “regeling” tussen twee natuurlijke gemoedstoestanden. Het kan soms lijken dat mensen met een adhd brein geen aandacht schenken (focussen) op dat wat er van ze gevraagd wordt, door een leerkracht bijvoorbeeld. Terwijl ze wel degelijk aandacht hebben voor de opdracht. Mogelijk kijken ze naar het grote geheel ” in plaats van naar de details (“het bos zien in plaats van de bomen”).
Of ze scannen hun omgeving naar iets anders dat opvallender of belangrijker is in vergelijking tot de taak waar iedereen in hun omgeving mee bezig is.

De geheimen van een adhd brein

Hyperactiviteit

Het tweede probleem welke in het label ADHD zit, is het derde woord: ‘Hyperactiviteit’. Veel kinderen met onoplettendheid hebben geen hyperactiviteit (of impulsiviteit), en het omgekeerde is ook waar: sommige kinderen met hyperactiviteit of impulsiviteit hebben geen problemen met onoplettendheid.

Stoornis

Tot slot nog de term ‘stoornis’  Een stoornis is een afwijking welke aanzienlijk lijden veroorzaakt, het is een gebrek.
Er zijn echter ook positieve aspecten aan ADHD. En niet ieder kind behoeft hier hinder van te ondervinden.
Hoewel ADHD in bepaalde situaties negatief is, kan het in andere situaties een aanwinst zijn. Zoals hierboven genoemd, kunnen mensen met een ADHD brein gemakkelijker “het bos zien in plaats van de bomen”. Dat is waardevol.

Een andere naam voor adhd

Mensen met ADHD zijn vaak ondernemend. Ze kunnen snel schakelen en hebben minder met hiërarchie. Ze hebben de neiging niet goed te reageren op uitgestelde bevrediging, maar het omgekeerde is dat ze de neiging hebben om gericht te zijn op onmiddellijke resultaten.

Kinderen met een ADHD brein zijn goed in het bedenken van nieuwe en andere manieren om dingen te doen en, soms tenminste, de bal aan het rollen te krijgen en vooruit te komen. De energie en het lef die veel mensen met ADHD hebben, gecombineerd met hun vermogen om nieuwe wegen in te slaan, kunnen een recept voor succes zijn. Doet de term aandoening of stoornis hier recht aan!

10 prachtige eigenschappen van een adhd brein

 

 

 

Wat de manieren van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van kinderen

Wat de manieren van prikkelverwerking je vertelt over het gedrag van kinderen

Vandaag de dag krijgen kinderen vaak het label autisme of adhd, als ze iets drukker zijn dan gemiddeld of zich iets anders gedragen dan hun leeftijdsgenoten. Vaak heeft het gedrag van deze kinderen te maken met hun manier van prikkelverwerking. Kinderen zijn overprikkeld of juist onderprikkeld. Wanneer je met dit in je achterhoofd naar het gedrag van kinderen kijkt, brengt je dit veelal tot hele andere inzichten en betere mogelijkheden om een kind te helpen, daar waar nodig.

Het ene kind wat gevoelig is voor prikkels en indrukken, houdt van rust. Terwijl een ander kind juist constant stuitert, friemelt, praat en geen twee seconden kan stil zitten. Een kind wat gevoelig is voor prikkels, wil na een drukke dag op school, graag even alleen zijn om tot rust te komen. Een onderprikkeld kind klimt in bomen, springt op de trampoline om extra prikkels op te doen.

Verschillende manieren om te reageren op prikkels

Er zijn twee manieren waarop kinderen kunnen reageren wanneer ze over of onderprikkeld zijn. Dit kan op een actieve en passieve manier. In het boek  Wiebelen en friemelen wordt onderscheid gemaakt in vier verschillende “prikkeltypes

Onderprikkeld en actief (actief bezig om meer prikkels te krijgen)

Omdat er te weinig prikkels worden doorgegeven aan het bewustzijn, krijgt een kind geen signalen dat er iets aan de hand is of iets gebeuren moet. Een kind blijft daardoor wat slomer of slaperiger.

Een onderprikkeld actief kind gaat zelf op zoek naar extra prikkels. Die prikkels mogen van hem langer duren, harder zijn en vaker herhaald worden dan iemand met een gemiddelde zintuiglijke prikkelverwerking. Hij krijgt dus niet snel genoeg van prikkels; want prikkels ? véél prikkels ? zijn juist fijn!

Kenmerken van overprikkeld en actief zijn:

Druk, spontaan, uitbundig/chaotisch, vraagt veel aandacht, gaat maar door.
Een kind is altijd op zoek naar nieuwe ervaringen, houd niet van routines en regels. Hij is erg enthousiast en impulsief, verveelt zich snel. Een kind zit vaak te wiebelen of loopt van zijn plek.

Onderprikkeld en passief (niet bezig om meer prikkels te krijgen)

Omdat er te weinig prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, krijgt een kind geen signalen dat er iets aan de hand is of iets gebeuren moet. Een kind wordt daardoor wat loom of dromerig .
Een onderprikkeld passief kind gaat niet zelf op zoek naar de extra prikkels die hij nodig heeft. Daardoor blijft hij slomer en mist hij informatie. Wanneer die prikkels wel op zijn pad komen, kan hij daarvan genieten.

Kenmerken van overprikkeld en passief zijn:

Flexibel en sloom, onverschillig, mist informatie, is moeilijk te bereiken
Een kind is vaak heel rustig en kan zich goed concentreren. Presteert goed onder druk, omdat hij daar niet veel van opmerkt. Lijkt soms ongeïnteresseerd, is geregeld traag en vergeetachtig. Droomt snel met zijn gedachte weg. Mist het overzicht om goed te kunnen plannen.

Overprikkeld en actief (is zichzelf aan het kalmeren)

Omdat er te veel prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, wordt een kind overspoeld door prikkels. Het is daardoor lastig om de prikkels die op dat moment belangrijk zijn eruit te filteren.
Een overprikkeld actief kind probeert zelf de hoeveelheid prikkels in zijn omgeving te beïnvloeden, zodat hij niet de hele tijd overprikkeld raakt. Hij probeert onprettige prikkels te vermijden en zoekt prikkels op die hem kalmeren.

Een overprikkeld kind wat juist prikkels opzoekt, moeilijk te rijmen

Kenmerken van een overprikkeld actief kind zijn:
Gestructureerd en besluitvaardig, met oog voor detail, snel gespannen, wil controle hebben
Een kind vindt het prettig om alleen te zijn. Hij vergeet niet snel iets, merkt alles op. Een kind is niet heel flexibel, hij bepaalt graag zelf hoe dingen gaan. Hij verzet zich tegen verandering en kan zeer emotioneel zijn.

Op school gaat een kind achter in de rij staan, als hij te veel prikkels ervaart, omdat het daar rustiger is. Of hij trekt zijn capuchon over zijn hoofd om minder last te hebben van de prikkels

Overprikkeld en passief (is zichzelf niet aan het kalmeren)

Omdat er te veel prikkels doorgegeven worden aan het bewustzijn, worden deze kinderen overspoeld door prikkels. Het is daardoor lastig om de prikkels die op dat moment belangrijk zijn er uit te filteren.
Een overprikkeld passieve kind is niet veel bezig om de hoeveelheid prikkels in zijn omgeving te beïnvloeden, waardoor hij regelmatig overprikkeld raakt.

Kenmerken van overprikkeld passief kind zijn:
Gevoelig, opmerkzaam, vindt rust prettig, nerveus, kan opeens overstuur raken
Een kind is zich heel bewust van zijn omgeving, heeft oog voor detail. Hij is snel afgeleid, is hyper en nerveus, hij schrikt van prikkels niet verwacht. Hij onthoudt wat mensen vertellen.

Bron: 7zintuigen

prikkelverwerking

Anders leren en denken oorzaak van leesproblemen!

Anders leren en denken oorzaak van leesproblemen!

Leesproblemen zijn problemen die een kind ervaart tijdens de ontwikkeling van het leren lezen.  Een kind kan om verschillende redenen moeite hebben met lezen. Niet alle kinderen ontwikkelen vaardigheden op dezelfde tijdlijn. Dus in sommige gevallen is het een kwestie van een inhaalslag maken.  Leesproblemen kunnen ook worden veroorzaakt door verschillen in hoe de hersenen zich ontwikkelen en functioneren. Deze verschillen in leren en denken gaan niet weg. Maar met de juiste ondersteuning kunnen kinderen grote vooruitgang boeken bij het lezen.

Hoe dyslexie het lezen kan beïnvloeden

Dyslexie is een veel voorkomend leerverschil dat lezen moeilijk maakt. Het kan ook problemen veroorzaken met andere vaardigheden, zoals spelling, schrijven en rekenen.  Kinderen met dyslexie worstelen met decodering . Dit betekent dat ze moeite hebben met het verbinden van lettersymbolen met de geluiden die ze maken. En dat maakt het voor hen moeilijk om vloeiend en nauwkeurig te lezen.
Dyslexie kan ook van invloed zijn op begrijpend lezen.  Een kind heeft moeite om vragen over de tekst die hij heeft gelezen te beantwoorden.

Lees meer over signalen die duiden op dyslexie . En  wanneer je een dyslexietest kunt doen?

Hoe ADHD het lezen kan beïnvloeden

Kinderen kunnen moeite hebben om zich te focussen door hun ADHD brein, met als gevolg leesproblemen. Dit kan vaak zorgen voor problemen met zelfbeheersing, organisatie en andere vaardigheden die de uitvoerende functies worden genoemd. Een belangrijke vaardigheid die ADHD beïnvloedt, is het werkgeheugen. Dit is de mogelijkheid om informatie vast te houden en later te gebruiken.
Problemen met het werkgeheugen kunnen het moeilijk maken voor kinderen om iets te onthouden dat ze net hebben gelezen. Terwijl kinderen werken aan het ontcijferen van één woord, kunnen ze uit het oog verliezen wat eraan voorafging. Dat kan zijn tol eisen bij begrijpend lezen.

Hoe een langzame verwerkingssnelheid voor leesproblemen kan zorgen

Een lage verwerkingssnelheid betekent dat een kind langer nodig heeft om te reageren op informatie.  Veel kinderen met een ADHD- en dyslexie brein hebben dit, maar dit kan ook op zichzelf staan. Net als andere verschillen in leren en denken, heeft het niets te maken met hoe slim kinderen zijn. In plaats daarvan gaat het erom hoe snel ze informatie verwerken.

Kinderen met een lage verwerkingssnelheid hebben vaak meer tijd nodig om woorden en leesregels toe te passen en zo betekenis te geven aan teksten. Kinderen kunnen moeite hebben met het begrijpen van verhalen omdat ze vastlopen in de tekst. En dat kan lezen frustrerend maken.

Wees je ervan bewust dat een “goede lezer” niet per se een snelle lezer hoeft te zijn. Er zijn veel redenen waarom kinderen langzaam lezen . Als je weet waarom een kind langzaam leest, kun je manieren vinden om lezen leuk en minder frustrerend te maken.

Dit zijn enkele van de meest voorkomende leer- en denkverschillen die problemen kunnen veroorzaken bij het lezen. Maar ze zijn niet de enige. Kinderen die bijvoorbeeld moeite hebben met sociale vaardigheden, kunnen moeite hebben om de ‘grotere boodschap’ te vinden in wat ze lezen. Ze kunnen teksten te letterlijk nemen en geen humor of emotie vatten.
Ongeacht de oorzaak van de leesproblemen van een kind, zijn er verschillende manieren om een kind te helpen. Zoek naar boeken die passen bij het leesniveau van een kind. Oudere kinderen houden misschien van graphic novels , waardoor lezen leuker en toegankelijker wordt.