Vecht, vlucht, verstijf… of fop?

Vecht, vlucht, verstijf… of fop?

Wat als de leugens van je kind geen teken zijn van slecht karakter of gebrek aan respect? Wat als zijn verzinsels eigenlijk een manier zijn om zichzelf te beschermen, vooral omdat hij moeite heeft met zelfbeheersing, emotionele regulatie, geheugen en aandacht?
Als mensen geconfronteerd worden met gevaar of stress, reageert hun brein automatisch om zichzelf te beschermen. Dit wordt vaak de “Fight or Flight” reactie genoemd. Recentelijk heeft de psychologie hier “freeze” aan toegevoegd, wat betekent dat iemand verstijft van angst.
Tegenwoordig zien psychologen een vierde reactie, vooral bij kinderen en volwassenen met ADHD: “foppen” ofwel verzinnen. Dit betekent dat iemand gaat liegen om zichzelf te beschermen.

Waarom liegen mensen met ADHD?

Het limbisch systeem in de hersenen verwerkt veel informatie en reageert op gevaar door het lichaam klaar te maken om te vechten, te vluchten of te bevriezen. Dit gebeurt door adrenaline en het stresshormoon cortisol vrij te geven. Maar onze hersenen hebben ook de neocortex, die ons helpt om complexe gedachten en taal te gebruiken. Hierdoor kunnen we ook verzinnen om ons te verdedigen.

Mensen met ADHD hebben vaak moeite met uitvoerende functies zoals zelfbeheersing, emotionele regulatie, geheugen en aandacht. Dit kan ervoor zorgen dat ze gaan liegen in stressvolle situaties.

Hoe beschermt liegen?

Liegen kan op verschillende manieren beschermen:

  1. Bescherming tegen teleurstelling: Een kind kan verzinnen om te voorkomen dat een ouder, leraar of coach teleurgesteld raakt.
  2. Afleiden van boosheid: Door te liegen kan een kind proberen de boosheid van anderen en de daaruit voortvloeiende straf te vermijden.
  3. Tijd winnen: Soms verzint iemand iets om tijd te winnen als hij informatie mist of als de waarheid niet acceptabel is voor de persoon die als bedreiging wordt gezien.
  4. Zelfbescherming: Liegen kan helpen om zelfvertrouwen en eigenwaarde te behouden, vooral als iemand zich schaamt voor een fout.

Voorbeelden van liegen

Een kind kan liegen om vragen over huiswerk te ontwijken. “Ik ben bijna klaar met mijn werkstuk. Ik hoef alleen nog de bron vermelding toe te voegen.” In werkelijkheid is hij  nauwelijks begonnen aan zijn werkstuk. Liegen biedt tijdelijke verlichting van angst of schaamte.

Ook kan iemand tegen zichzelf liegen om een moeilijke taak uit te stellen. Bijvoorbeeld, in plaats van een ingewikkelde taak af te maken, kiest hij ervoor iets leuks te doen.

Hoe kunnen we helpen?

Om kinderen met ADHD te ondersteunen bij het omgaan met liegen, kunnen ouders (en leraren)  verschillende strategieën toepassen:

  1. Gebruik metacognitieve vragen: Stel vragen die het kind helpen nadenken over hun eigen gedachten en gedrag, en ondersteun ze bij het veranderen van hun reacties.
  2. Creëer tijdruimte: Help het kind om tijd te nemen en niet overweldigd te raken door druk.
  3. Verantwoordingsmogelijkheden: Zorg voor regelmatige momenten waarop het kind verantwoording moet afleggen om zelfcontrole en evaluatie te bevorderen.
  4. Zoek hulp vroegtijdig: Moedig het kind aan om vroeg in een probleem hulp of advies te vragen, bijvoorbeeld van een verantwoordingspartner.
  5. Wees nieuwsgierig in plaats van veroordelend: Gebruik open vragen om te begrijpen waar het kind bang voor is. “Is er iets waar je je zorgen over maakt?”

Onze hersenen hebben zich ontwikkeld om ons te beschermen tegen gevaar. Voor mensen met ADHD kan dit betekenen dat ze kunnen gaan liegen om met stress om te gaan. Door een psychologische benadering te gebruiken, kunnen ouders en leraren leugens zien als een neurologische reactie en een teken van een laag zelfbeeld, in plaats van een karakterfout.

Anders leren en denken oorzaak van leesproblemen!

Anders leren en denken oorzaak van leesproblemen!

Leesproblemen zijn problemen die een kind ervaart tijdens de ontwikkeling van het leren lezen.  Een kind kan om verschillende redenen moeite hebben met lezen. Niet alle kinderen ontwikkelen vaardigheden op dezelfde tijdlijn. Dus in sommige gevallen is het een kwestie van een inhaalslag maken.  Leesproblemen kunnen ook worden veroorzaakt door verschillen in hoe de hersenen zich ontwikkelen en functioneren. Deze verschillen in leren en denken gaan niet weg. Maar met de juiste ondersteuning kunnen kinderen grote vooruitgang boeken bij het lezen.

Hoe dyslexie het lezen kan beïnvloeden

Dyslexie is een veel voorkomend leerverschil dat lezen moeilijk maakt. Het kan ook problemen veroorzaken met andere vaardigheden, zoals spelling, schrijven en rekenen.  Kinderen met dyslexie worstelen met decodering . Dit betekent dat ze moeite hebben met het verbinden van lettersymbolen met de geluiden die ze maken. En dat maakt het voor hen moeilijk om vloeiend en nauwkeurig te lezen.
Dyslexie kan ook van invloed zijn op begrijpend lezen.  Een kind heeft moeite om vragen over de tekst die hij heeft gelezen te beantwoorden.

Lees meer over signalen die duiden op dyslexie . En  wanneer je een dyslexietest kunt doen?

Hoe ADHD het lezen kan beïnvloeden

Kinderen kunnen moeite hebben om zich te focussen door hun ADHD brein, met als gevolg leesproblemen. Dit kan vaak zorgen voor problemen met zelfbeheersing, organisatie en andere vaardigheden die de uitvoerende functies worden genoemd. Een belangrijke vaardigheid die ADHD beïnvloedt, is het werkgeheugen. Dit is de mogelijkheid om informatie vast te houden en later te gebruiken.
Problemen met het werkgeheugen kunnen het moeilijk maken voor kinderen om iets te onthouden dat ze net hebben gelezen. Terwijl kinderen werken aan het ontcijferen van één woord, kunnen ze uit het oog verliezen wat eraan voorafging. Dat kan zijn tol eisen bij begrijpend lezen.

Hoe een langzame verwerkingssnelheid voor leesproblemen kan zorgen

Een lage verwerkingssnelheid betekent dat een kind langer nodig heeft om te reageren op informatie.  Veel kinderen met een ADHD- en dyslexie brein hebben dit, maar dit kan ook op zichzelf staan. Net als andere verschillen in leren en denken, heeft het niets te maken met hoe slim kinderen zijn. In plaats daarvan gaat het erom hoe snel ze informatie verwerken.

Kinderen met een lage verwerkingssnelheid hebben vaak meer tijd nodig om woorden en leesregels toe te passen en zo betekenis te geven aan teksten. Kinderen kunnen moeite hebben met het begrijpen van verhalen omdat ze vastlopen in de tekst. En dat kan lezen frustrerend maken.

Wees je ervan bewust dat een “goede lezer” niet per se een snelle lezer hoeft te zijn. Er zijn veel redenen waarom kinderen langzaam lezen . Als je weet waarom een kind langzaam leest, kun je manieren vinden om lezen leuk en minder frustrerend te maken.

Dit zijn enkele van de meest voorkomende leer- en denkverschillen die problemen kunnen veroorzaken bij het lezen. Maar ze zijn niet de enige. Kinderen die bijvoorbeeld moeite hebben met sociale vaardigheden, kunnen moeite hebben om de ‘grotere boodschap’ te vinden in wat ze lezen. Ze kunnen teksten te letterlijk nemen en geen humor of emotie vatten.
Ongeacht de oorzaak van de leesproblemen van een kind, zijn er verschillende manieren om een kind te helpen. Zoek naar boeken die passen bij het leesniveau van een kind. Oudere kinderen houden misschien van graphic novels , waardoor lezen leuker en toegankelijker wordt.

Meisjes met ADHD begrijpen

Meisjes met ADHD begrijpen

Al decennia lang wordt bij hyperactieve, impulsieve kinderen ADHD vastgesteld. Vastelling van een ADHD brein waren veelal gebaseerd op onderzoek naar jongens, die druk waren. Meisjes met ADHD zijn vaak meer onoplettend dan hyperactief. Om die reden zijn er minder meisjes met een diagnose.  In 1980 veranderden de diagnostische criteria voor ADHD. Vanaf die tijd is er meer aandacht voor onoplettendheid zonder hyperactiviteit.

ADHD meisjesstijl

Bij jongens met een ADHD brein neemt de hyperactiviteit in de puberteit af. Het ontwikkelingstraject voor meisjes is het tegenovergestelde van jongens. Omdat de symptomen van meisjes erger worden naarmate oestrogeen zich in hun system opbouwt, hebben meisjes op jonge leeftijd vaak minder last van hun ADHD brein. Ze ondervinden daarentegen in de pubertijd juist meer last hiervan. Het regulieren van emoties, angsten en stemmingswisselingen zorgen elke maand vaak weer voor een emotionele achtbaan

Terwijl meisjes over het algemeen sneller volwassen worden dan jongens, ervaren meisjes met ADHD een vertraging in sociale en emotionele volwassenheid in vergelijking met niet-ADHD leeftijdsgenoten. Veel meisjes met ADHD zijn eerder hyper-spraakzaam, -sociaal en -emotioneel dan hyperactief. Lichamelijke rusteloosheid uit zich in friemelen met haar of nagels, in plaats van niet stil kunnen zitten en constant opstaan.

Op school komen ze vaak wat passief over, ze dagdromen, zijn bang de beurt te krijgen, vaak reageren ze met  “Ik weet het niet.” In tegenstelling tot hun meer ontwrichtende mannelijke tegenhangers, zijn ze terughoudend om de aandacht op zichzelf te vestigen en om hulp te vragen. Met als gevolg dat hun intelligentie en capaciteiten vaak worden onderschat.

Hoe herken je ADHD bij meisjes?

Voldoende prikkels

Voor meisjes met een ADHD brein, is het een constante uitdaging om gefocust te blijven wanneer dit nodig is.  Wanneer hun hersenen optimaal worden geprikkeld met stimulatie uit de omgeving, concentreren ze zich ongelooflijk goed, bijvoorbeeld wanneer ze zich bezighouden met sociale media)  De ene keer zijn ze op zoek naar meer stimulatie, dan andere keer vermijden ze dit juist liever. Hun hypergevoelige lichaam is moeilijk in evenwicht te brengen.

Wanneer ze overprikkeld worden, kunnen ze geïrriteerd en ongeduldig worden en roepen: “laat me met rust!” Als ze te weinig gestimuleerd worden, kunnen ze lusteloos en ongemotiveerd worden en klagen dat ze zich vervelen.

Sociale emotionele verwachtingen

Voor zowel jongens als meisjes met ADHD kan het moeilijk zijn om vrienden te maken. Voor meisjes komt hier een extra uitdaging bij. Van meisjes wordt veelal verwacht dat ze bepaalde sociale vaardigheden hebben. Bijvoorbeeld dat ze zich kunnen inleven in een ander, gevoelens tonen en subtiele sociale hints oppikken. Dit  is lastig voor een ADHD brein. Het snelle verbale samenspel van leeftijdsgenoten kan ontmoedigend zijn voor kinderen met een vertraagde verwerking. Ze missen subtiele aanwijzingen en grappen en voelen zich buitengesloten. Ze verlangen naar acceptatie door leeftijdsgenoten, ze voelen zich vaak genegeerd en verkeerd begrepen.

Jongens uiten vaak hun ongenoegen, meisjes zijn vaak meer binnenvetters. Ze voelen zich anders en schamen zich hiervoor. Hun gevoel voor eigenwaarde lijdt hier onder. Dit kan resulteren in nog meer isolement.

De sociaal emotionele ontwikkeling van een meisje met een ADHD brein ontwikkeld zich vaak langzamer dan bij leeftijdsgenoten. Meisjes proberen door een onvoorspelbare en verwarrende wereld te navigeren. Reactief in plaats van proactief, worstelen ze met zelfcontrole en zelfregulering. Hun gedrag wordt veelal verkeerd geïnterpreteerd en ze interpreteren het gedrag van hun leeftijdsgenoten verkeerd.  Dit maakt dat ze veelal weinig vertrouwen hebben in hun eigen oordeel, omdat het hen zo vaak verraadt.

Meisjes met ADHD helpen

Het is belangrijk dat meisjes met een ADHD brein gehoord worden en succes ervaren.  Wat kan voor meisjes het verschil maken:

  • Creëer een gestructureerde thuisomgeving met voorspelbare routines
  • Moedig haar aan om voldoende privé-downtime in te ruimen
  • Zorg voor een aparte, rustige, overzichtelijke huiswerkruimte
  • Zorg voor een bedtijdroutine die haar helpt om geleidelijk tot rust te komen
  • Waardeer haar perspectief, zelfs als je het er niet mee eens bent
  • Bied gestructureerde naschoolse activiteiten aan als uitlaatklep, bijvoorbeeld sporten
  • Bouw wekelijkse een-op-een tijd in om verbinding te maken die niet doelgericht is
  • Help haar een kracht of talent te identificeren en te omarmen
  • Probeer te luisteren zonder oplossingen of correcties aan te bieden
  • Erken dat haar functioneren consequent en inconsequent zal zijn
  • Bedenk dat goed opgevoede vrouwen zelden geschiedenis schrijven.

bron: smartkidswithld

5 inzichten die leiden tot een betere omgang met kinderen met ADHD

5 inzichten die leiden tot een betere omgang met kinderen met ADHD

Veel opvoedadviezen vertellen ons dat we gedrag moeten belonen dat je wilt aanmoedigen en dat je gedrag dat je niet wilt moet bestraffen. Vaak is dit een pleister op een onopgelost probleem. Belangrijker is om tot de kern van het uitdagende gedrag van een kind te komen.  
Problemen met het gedrag van kinderen zijn geen teken van ongehoorzaamheid, gebrek aan respect of grofheid. Ze zijn een rode vlag die je per ongeluk negeert. Ze vertellen je dat een kind worstelt om aan de verwachtingen te voldoen, mogelijk vanwege zijn ADHD en dat hij of zij niet weet hoe het verder moet. Bestraffen en belonen van gedrag dat iemand niet kan uitvoeren is ineffectief. 
Dit is het centrale uitgangspunt van het model voor collaboratieve en proactieve oplossingen (CPS) voor het beter omgaan met uitdagend gedrag.  Het is gebaseerd op de volgende uitgangspunten. 

1. Benadruk problemen (en los ze op) in plaats van gedrag (en pas ze aan)

Veelal richten we ons voornamelijk op uitdagend gedrag en hoe dit te stoppen. Wat als je dit gedrag ziet als een signaal – een teken dat een kind communiceert: ‘Ik zit vast. Er zijn verwachtingen waar ik moeite mee heb”  Een uitbarsting is vaak de aanduiding van een probleem, net zoals koorts  duidt op een infectie elders in het lichaam.
Als u koorts behandelt zonder te zoeken naar de aandoening die deze veroorzaakt, is het herstel vaak slechts tijdelijk. Ditzelfde geldt als je gedrag wilt veranderen zonder het onopgeloste probleem te identificeren dat het veroorzaakt. Een uitbarsting zal dan zeker opnieuw gebeuren.

2. Probleemoplossing is samenwerken, niet eenzijdig

Problemen oplossen doe je liever met je kind dan voor hem. Vaak beslissen volwassenen over de oplossing en leggen deze dan op aan een kind, vooral wanneer een kind uitdagend gedrag vertoont dat  moet stoppen.
Werk met je kind als een team samen. Over het algemeen denken kinderen graag mee in oplossingsrichtingen. 

3. Het oplossen van problemen is proactief 

Bij het oplossen van probleemgedrag draait alles om timing. Een interventie mag niet reactief plaatsvinden, in de hitte van het moment. Het moet worden gepland en uitgevoerd voordat de uitbarsting plaatsvindt. Een actieve manier met het omgaan met uitdagend gedrag
Kinderen worden niet zomaar uit het niets boos. De aandacht ligt vaak bij hetgeen wat maakte dat iets gebeurde. Belangrijker is het om antwoord te vinden op de vraag waarom en wanneer heeft een kind problemen. Deze twee vragen kunnen helpen de oorzaak van het probleem te achter halen. 

4. Begrip gaat vooraf aan helpen

Kinderen communiceren op verschillende manieren wanneer ze teleurgesteld of boos zijn.  Kinderen die dit uiten met woorden, huilen of zich terugtrekken ontvangen vaak meer begrip, dan kinderen die beginnen de schreeuwen, schoppen of bijten. 
Uitdagende kinderen zijn uitdagend omdat ze niet over de vaardigheden beschikken om op een niet- uitdagende manier te communiceren .

Toon begrip voor deze reactie en help ze met het leren van vaardigheden om zich anders te uiten.

5. Anders omgaan met uitdagend gedrag 

Alle kinderen willen het goed doen, en dat doen ze als dat lukt.  Als ze het niet goed doen, zit er iets in de weg. 
Het mooiste wat je kun doen voor een kind dat zich ongelukkig voelt, is erachter komen wat hem in de weg staat. Welke vaardigheden moet een kind nog meer ontwikkelen. Wat zijn oplossingen voor zijn probleem. 

Sommige kinderen zijn al zo lang zo veel gecorrigeerd en gestraft dat ze besluiten dat ze het toch nooit goed doen. Laat bovenstaande helpen een kind goed te begeleiden. Onder alle het gedragsuitdagingen van een kind, zit een kind wat het goed wil doen, maar het heel moeilijk heeft om daar te komen.

ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

ADHD is geen stoornis, ADHD is een andere manier van denken

Volgens de wetenschap is ADHD (attention deficit hyperactivity disorder) een aandachtstekort-hyperactiviteitstoornis.  Een afwijking waarbij een sterk verlaagd vermogen aanwezig is om aandacht voldoende bij activiteiten te houden. Er is spaken van impulsief gedrag en rusteloosheid. Deze formulering suggereert dat ADHD een psychische stoornis is, maar het is eigenlijk een andere manier van denken.

Dat wat men ADHD noemt is vaak een voorkeur om visueel (sterk beeldend) te denken in combinatie met gevoelsdenken. Een kind (of volwassene) reageert direct op gebeurtenissen en onderneemt daar ook actie op. Dit past niet altijd in de plannen die anderen met ze hebben. In de klas op school is dit veelal niet gewenst.

De heersende opinie zegt, dat deze kinderen lastig en minder intelligent zijn, maar niets is minder waar. Omdat een kind met ADHD een andere leerstijl heeft, heeft hij moeite om de focus te houden. Op school wordt er vaak te uitgebreid uitgelegd. Een kind verliest hierdoor zijn aandacht. Juist deze kinderen zijn gebaat bij een korte en duidelijke instructie.

ADHD en prikkels

Het is eveneens een groot misverstand dat mensen met ADHD te veel prikkels krijgen en daardoor snel zijn afgeleid. Iemand met ADHD krijgt juist te weinig prikkels en gaat daarom de prikkels zelf creëren. Dit verklaart het drukke imago van kinderen met ADHD. Om er voor te zorgen dat iemand met ADHD geen prikkels gaat creëren, moet je er dus voor zorgen dat hij redenen heeft om dingen te gaan doen, dan komt de focus vanzelf.

De kernvisiemethode

De kernvisiemethode kan kinderen helpen. Deze methode leert kinderen verschillende technieken aan om lesstof zelf visueel op te slaan en blijvend te kunnen reproduceren. Zij worden zelf verantwoordelijk voor de oplossing, er wordt dus ook veel aandacht besteed aan het opbouwen van de motivatie van het kind.

Het doel van coaching met de Kernvisie methode is om een kind op een natuurlijke manier vanuit zijn eigen persoonlijke kracht te laten leren. En het resultaat hiervan is dat het kind weer plezier krijgt in leren wat natuurlijk zijn weerslag heeft op de motivatie van het kind.

bron: kernvisiemethode.nl

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

Wat ik wenste dat de wereld wist over de ADHD van mijn kind

ADHD bij kinderen is moeilijk te beheren en nog moeilijker uit te leggen. In dit blog zeven ervaringen van ouders, soms vermoeiende, soms inspirerende, die ze graag met andere mensen zouden willen delen. 

 

1. ADHD bij kinderen is onzichtbaar, maar bestaat echt

“Ik wil, net als veel andere ouders, graag dat aandachtstekortstoornis ( ADD of ADHD ) wordt geaccepteerd als een echte diagnose, in plaats van een excuus om lui te zijn of om speciale behandeling te vragen. Wanneer mijn kind een opdracht inlevert met onbeantwoorde vragen, is het niet omdat ze opzettelijk zijn overgeslagen, maar omdat die vragen ongezien zijn gebleven (net als ADHD zelf)”

 

2. Mijn kind kan niet alleen maar ‘harder proberen’

“Ik wou dat de wereld wist dat ADHD neurologisch is. Het is niet gedragsmatig. En het is niet alleen een kwestie van harder proberen. Je zou een blinde nooit vragen om alleen maar harder te turen. Stop met denken dat mijn kind gewoon harder moet proberen. Hij doet zijn best – veel harder dan de meeste kinderen!”

“ADHD is geen keuze. Als mijn zoon ‘harder zou kunnen proberen’, zou hij dat doen!” 

3. De vereiste inspanning om te ‘passen’ is enorm

“Ik wou dat mensen de kracht van kinderen met ADHD konden begrijpen. Ze hebben niet alleen een constant feest in hun hoofd, maar ze moeten proberen dat feest te negeren en zich als anderen te gedragen, zodat ze niet als ‘ vervelende kinderen ‘ worden gezien”  

4. Verandering gebeurt wanneer je je op sterke punten concentreert

“Het is soms gemakkelijk, om ons te concentreren op de zwakke punten van kinderen. Als we ons leren concentreren op de sterke punten van kinderen met adhd – de dingen die ze goed doen en waar ze echt goed in zijn – kunnen ons helpen meer begrip te krijgen als ze extra hulp nodig hebben met andere dingenHet zorgt er ook voor dat kinderen zich goed, gewaardeerd en getalenteerd voelen! ”

“Ik heb geprobeerd mijn zoon te leren dat een brein dat anders is bedraad een geschenk is en iets om trots op te zijn. Zoveel van de meest briljante geesten in de geschiedenis hadden kenmerken die verband houden met ADHD, en het was omdat die mensen anders konden denken dat ze dingen hebben bereikt. “

5. De keuze voor medicatie is niet makkelijk

“Ik wou dat de wereld wist dat het voor veel ouders niet eenvoudig was om te beslissen of ze medicijnen moesten gebruiken. Er is een overweldigende schuldgevoel aan die beslissing verbonden, ongeacht je keuze. Je begrijpt het niet tenzij je zelf een kind met ADHD hebt.”

“Als persoon die voorheen tegen medicatie was, zou ik graag willen dat mensen weten dat medicatie niet altijd de eerste keuze van een ouder is. Je kunt praten over de dingen die je ‘nooit zou doen’, maar totdat je zelf met die situatie wordt geconfronteerd, weet je niet wat je zult doen. Wanneer je kind zich ellendig voelt en medicatie – in combinatie met therapie en voeding- hem kan helpen, kun je medicatie niet langer als optie uitsluiten. “

6. Slecht zelfbeeld is een nare bijwerking van ADHD

“Ik wou dat de wereld wist dat kinderen met ADHD goed willen zijn. Wanneer dit niet lukt, maakt ze dit van streek en ontwikkelen soms faalangst. Ze hebben het gevoel dat ze dingen niet kunnen doen vanwege hun eerdere teleurstellingen en dat vermindert hun zelfrespect verder. We moeten ze allemaal eraan herinneren dat ze het kunnen! “

“Ik wou dat meer mensen begrepen dat mijn kinderen lief en grappig zijn en willen passen. Ik wou dat meer mensen konden zien dat de ADHD-superkrachten die ze bezitten, worden gedempt door de herinneringen aan hun fouten en dat ze het vertrouwen kunnen verliezen door constante niet voldoen. Ze willen dat hun leven net zo gemakkelijk is als dat van hun vrienden, maar ze zien zichzelf voortdurend tekortschieten, ook al werken ze harder dan iedereen om hen heen. Blijf kinderen positief stimuleren, zodat ze niet opgeven. “

7. We profiteren er allemaal van wanneer kinderen leren hun ADHD-krachten te benutten

“Onbegrip over ADHD is veel schadelijker dan ADHD-symptomen ooit kunnen zijn. Ik wou dat de wereld wist dat dezelfde eigenschappen waar mijn kind vaak negatieve reacties op ontvangt, ook een positieve kant heeft, de keerzijde van de medaille die ADHD wordt genoemd. Kinderen met ADHD geven niet snel op, zijn gedreven en out of de box denkers. Hun veerkracht en nieuwsgierigheid kunnen de maatschappij een hoop goeds brengen.”

bron: ADDitude magazine