**//sticky ads code//**
Hoe zit dat met onze linker- en rechterhersenhelft?

Hoe zit dat met onze linker- en rechterhersenhelft?

We worden allemaal geboren met een dominante rechterhersenhelft. We kunnen nog niet praten of dingen beredeneringen, dit komt pas op latere leeftijd. Als baby verkennen we onze omgeving door te bewegen met onze armen en benen.  Met klanken (huilen) maken we duidelijk dat we iets willen. Alles is gericht op het zo snel mogelijk vervullen van een behoefte. Dit is het primaire denkproces.

Wanneer een baby honger heeft en dit duidelijk wil maken. Gaat hij huilen, krijsen en met zijn armen en benen zwaaien om de aandacht van zijn vader of moeder te krijgen.
Rond het derde/vierde levensjaar vindt een omslag punt plaats. Kinderen leren praten. Taal gaat overheersen en een kind gaat de wereld ‘beredeneren’. Dit wordt het secondaire denkproces genoemd.

Dominante rechterhersenhelft

Een kleine groep mensen blijft in beelden denken. De rechterhersenhelft blijft dominant. De linkerhersenhelft kan een achterstand gaan vertonen, maar dit hoeft niet. Hoogbegaafde mensen zijn vaak beelddenkers en zijn ook goed in taal en rekenen. Als de linker hersenhelft wel minder wordt ontwikkeld, kan dit leerproblemen veroorzaken. Maar ook kleine problemen in het dagelijks leven. Bijvoorbeeld wanneer een kind niet gelijk krijgt wat hij wilt. Een beelddenkers wil direct zijn behoefte bevredigen. Beredeneren kent hij niet en hij voelt alleen een dringende behoefte: EEN GLAASJE LIMONADE, NU. Alle  argumenten waarom dit niet kan snapt een kind niet.  Als hij zijn behoefte niet direct kan bevredigen, kan dit (zeker bij jonge kinderen) een driftbui veroorzaken. Een kind krijgt dan vaak het stempel van een ongeduldig kind dat nooit wil luisteren.

Om een kind duidelijk te maken en een beeld te geven waarom hij moet wachten, kun je een kind vragen of mama tegelijkertijd kan stofzuigen en limonade kan inschenken. Een kind vormt zich nu een beeld van de situatie. Schrik niet van een creatief antwoord want beelddenkers zijn heel vindingrijk als ze iets voor elkaar willen krijgen.

Gebruik van de linker en rechterhersenhelft

Linker hersenhelft
-Secondair voorkeursdenken
-Beredeneren
-Informatie opbouwen
-Planning en organisatie
-Tijdsbesef
-Details
-Woorden (taal)
-Nummers (rekenen)

Rechter hersenhelft
-Primair voorkeursdenken
-Beleven
-Ritme
-Ruimtelijk inzicht
-Overzicht
-Verbeelding
-Beleving
-Dagdromen
-Kleur

Hier vindt je een test om te kijken welke hersenhelft bij jouw dominant is!

Welke problemen ondervinden kinderen als hun rechterhersenhelft dominant is.

bron: ikleeranders.nl

Een brief aan Simon Keizer

Een brief aan Simon Keizer

Beste Simon Keizer,

Met veel verbazing heb ik jouw column in de Linda, gelezen over jouw irritaties aan taalfouten.

Jouw opvatting dat een schilder foutloos moet kunnen schrijven, dat hij bij jouw anders zijn geloofwaardigheid verliest, vind ik opmerkelijk!  Dat mensen zich niet moeten verschuilen achter dyslexie, dat ze gewoon google kunnen gebruiken om alles correct op te schrijven.

Ik ben het met je eens dat in sommige situaties teksten correct geschreven moeten worden. Dat er de mogelijkheid is om teksten te laten redigeren, zodat alles juist is verwoord.  Maar als een schilder zijn offertes zou gaan laten redigeren, zal deze een stuk hoger uitvallen, maar zijn schilderwerk wordt hier echt niet beter van.

Misschien kun je zelf een keer google gebruiken om op te zoeken wat dyslexie werkelijk inhoud. Waar mensen tegen aanlopen met dyslexie, maar ook zeker de kwaliteiten die gepaard gaan met dyslexie. Veel grootheden als Einstein, Richard Brandson of om in jouw genre te blijven John Lennon zijn dyslectisch.

Ik weet niet wat je met deze column hoopt te bereiken, met welk doel je deze schreef. Maar je kwetst hier onnodig mensen mee. En erger nog je draagt bij een het stigmatiseren van een groep mensen.

Mensen en zeker kinderen met dyslexie, ondervinden in de maatschappij veel problemen omdat hun talenten niet voldoende erkend en gewaardeerd worden. De aandacht ligt vaak vooral op punten waarop ze niet voldoen aan de algemene verwachtingen. Jij draagt hier met deze column aan bij.

Ik heb dit schrijven niet laten redigeren, wat het boeit mij totaal niet of er fouten in staan. Eén van de doelen van communiceren is om een boodschap over te brengen en ik hoop dat met dit schrijven te doen

Jij hebt als zanger een voorbeeld functie in de maatschappij. Je zou kunnen bijdrage aan de ontwikkeling van talent van mensen door ze te waarderen om hun kwaliteiten.

Zeker voor kinderen is het gebrek aan erkenning van hun talenten, een belemmering om zich te ontwikkelen. Laat mensen doen waar ze goed in zijn. Motiveer ze om hun talent te ontdekken en verder te brengen. Dit zorgt voor een betere stimulans. Probeer niet van een vijf een zes te maken, maar van een acht een tien.  

Kijk omhoog!

10 prachtige eigenschappen van ADHD!

10 prachtige eigenschappen van ADHD!

ADHD is niet altijd gemakkelijk in onze hedendaagse maatschappij. Maar verwar de sterke punten van ADHD niet met symptomen! Het zijn unieke eigenschappen en vaardigheden die een kind creatiever, spontaner, zorgzamer en energieker maken dan wie dan ook. Enkele positieve kanten van ADHD

  1. De onmisbare kracht van ADHD

    Wees trots op de aandachtstekortstoornis ( ADHD of ADD ) en al het out-of-the-box denken, de humor, drive en passie die het met zich meebrengt! 
  2. De gedrevenheid van ADHD

    De kenmerkende hyper focus van ADHD is een serieus voordeel, wanneer je deze aandacht en energie effectief kunt inzetten. Veel wetenschappers, schrijvers en kunstenaars met ADHD hebben een zeer succesvolle carrière, grotendeels vanwege hun vermogen om zich urenlang te kunnen focussen op wat ze doen.
  3. Een sprankelende persoonlijkheid

    Kinderen met ADHD zijn slim, creatief en grappig . Ze houden van lachten en hebben vaak een goed gevoel voor humor.
  4. Vrijgevigheid een mooie positieve kanten van ADHD

    Kinderen met ADHD maken graag andere gelukkig. Dit kan zijn door het delen van een koekje of door een vriendje te troosten
  5. Vindingrijkheid

    ADHD-ers kunnen hun creativiteit op prachtige manieren benutten. Ze kunnen super snel met nieuwe ideeën komen.  Het zijn super brainstormers.
  6. Bereidheid om een ​​risico te nemen

    Een kind met ADHD, doet voor hij denkt, waardoor hij gemakkelijker dan andere kinderen risico’s neemt. Door risico’s te nemen kun je nieuwe dingen ontdekken, innoveren en vernieuwen.
  7. Boeiende gespreksvaardigheden

    Eén ding is zeker, met ADHD is er nooit een stil moment! Het constant racende brein leidt altijd naar nieuwe discussieonderwerpen en vragen. Ongemakkelijke pauzes in het gesprek bestaat vrijwel niet.
  8. Behulpzaam

    Hoewel kinderen vaak worstelen op school of in sociale situaties zonder adequate hulp, staan ​​mensen met ADHD bekend om hun medeleven met anderen en de bereidheid om een ​​handje te helpen.
  9. Doorzettingsvermogen

    Kinderen met ADHD hebben te maken met veel tegenslagen. Toch pakken ze telkens de draad weer op en gaan ze door. Dit vraagt veel doorzettingsvermogen.
  10. Creativiteit een van de positieve kanten van ADHD

    Beroemde mensen met ADHD zijn zanger Justin Timberlake, ondernemer Richard Brandson en cabaretier Jochem Myjer, om nog maar te zwijgen over tientallen anderen! Mensen met ADHD zijn vaak zeer intelligent en creatief. Deze beroemde gezichten bewijzen dat een diagnose je alleen tegenhoudt als je dat toestaat.

Lees meer over misvatting over adhd

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Als moeder van een hooggevoelig en strong-willed meisje schrok ik me wezenloos, toen ze de diagnose ‘ADHD met autistische kenmerken’ opgelegd kreeg. We kregen het verzoek van de school van mijn dochter (5 jaar) om verder onderzoek te laten doen, omdat ze erg prikkelgevoelig is en moeite heeft met haar spraak..

Dat dit zou resulteren een diagnose: ADHD met autistische kenmerken (en een ernstige TOS) wekte een enorme weerstand in mij op. Hoe kan het zijn dat een kleuter van 5 deze diagnose krijgt, terwijl er mijn inziens helemaal geen sprake is van een stoornis, maar gewoon een simpele ondersteuningsbehoefte.

Tegenwoordig worden steeds meer jonge kinderen gediagnosticeerd met een psychiatrische stoornis. Dat klinkt heel zwaar en dat is het eigenlijk ook, want ADHD en ASS zijn vormen van een psychiatrische stoornis die zijn opgenomen in de DSMV; het diagnostisch manual dat wereldwijd gebruikt wordt door de psychiatrie.

Wanneer is iets een stoornis?

Je zou verwachten dat een kind dat een psychiatrische stoornis gediagnosticeerd krijgt thuis én op school grote problemen heeft. Echter, als je kind afwijkt van een gemiddeld kind op school, maar waar de thuissituatie geen significante problemen geeft, kan het toch deze diagnose kan krijgen. De belangrijkste reden hiervoor is dat het anders niet de juiste hulp op school kan krijgen.
Ik ben me daarom eens gaan verdiepen in de materie en kwam tot een verbazende (niet wetenschappelijk getoetste) conclusie

Wat is nu eigenlijk het ‘probleem’ of de ‘stoornis’?

Als ik me inlees in de ‘stoornissen’ die aan kinderen worden gegeven, valt mij één ding heel erg op en dat is dat bij bijna al deze ‘stoornissen’ de gevoeligheid voor (externe of interne) prikkels heel erg groot is. Iedere dag worden onze kinderen overvoerd met allerlei soorten ‘prikkels’, maar er wordt ze niet geleerd hoe ze hiermee om moeten gaan. In deze prikkelvolle maatschappij zou daar op school meer aandacht aan moeten worden besteed, zoals het geven van ontspanningsles. Zeker een kind wat prikkelgevoelig is heeft hier baat bij.

Stoornis of spiegel?

Als we de ‘stoornis’ nu eens omdraaien… Houden deze kinderen ons niet een enorme spiegel voor? Zijn er in onze wereld niet veel teveel prikkels? Worden deze kinderen niet gewoon driftig en druk omdat ze continue overvoerd worden door prikkels?
Mijn dochter is een hooggevoelig meisje met een sterke wil, ook wel hooggevoelig en strong-willed genoemd. Ze heeft geen psychische stoornis, maar is gewoon een kleuter. Een kleuter die zichzelf probeert te beschermen door zich af te sluiten als ze teveel prikkels binnenkrijgt. Of daar heel druk door kan worden en soms zelfs een woedeaanval kan krijgen. In plaats van te kijken hoe zij alle prikkels moet verwerken, leert ze ons een hele grote les; de wereld is voor veel kinderen (en volwassenen) té prikkelvol.

Vanwege mijn hoogsensitiviteit is ons leven al heel erg ingericht op rust en structuur. Onze weekenden brengen wij graag met elkaar door en afspraken worden zorgvuldig gepland. Uitjes plannen wij nooit op een zondag want dan moet ze veel teveel prikkels verwerken terwijl de juf verwacht dat ze oplet op maandag. Ze is 5 jaar en moet dus naar school; thuisblijven voor prikkelverwerking mag in principe niet.

Balans

In onze prikkelvolle prestatiemaatschappij kampen veel mensen met een burn-out.1 Kinderen kunnen ook zeer prikkelgevoelig zijn. De balans tussen draaglast en draagkracht is weg; Alles dient altijd meer te worden. ‘Stilstand is achteruitgang’ zegt men. Maar misschien moeten we juist wat vaker stil zijn. In de stilte verwerk je. Even een pas op je plaats maken en daarna weer rustig doorgaan. Dit zou eigenlijk een vast onderdeel moeten zijn van een schooldag; ontspanning.

Hoe ontspan je eigenlijk? Welke manieren om te ontspannen zijn er? Misschien komen veel prikkelgevoelige kinderen dan niet zo overprikkeld thuis, waar overprikkeling zich vaak uit in woedeaanvallen, driftbuien en slecht slapen en de volgende dag moeten ze gewoon weer door naar nog een prikkelvolle dag.

Maar om leren gaan met prikkels is niet alleen nodig op school, maar wij als ouders hebben hier ook een enorme verantwoordelijkheid in. We grijpen zelf ook te vaak naar de smartphone. Ik betrap mezelf er regelmatig op om nog even een appje te beantwoorden, terwijl mijn dochter al meerdere malen iets aan me heeft gevraagd. Dat is niet goed, want ik ben haar voorbeeld. Wat leer ik haar op deze manier? Daarom gaat mijn smartfoon nu uit als zij thuis is, want ik ben haar voorbeeld en zij is mijn spiegel.

Lees meer over prikkelgevoelig aspecten.

De twee kern problemen met dyslexie voor kinderen

De twee kern problemen met dyslexie voor kinderen

Dyslexie breng een hoop kansen met zich mee, maar helaas een aantal problemen. De problemen met dyslexie die kinderen ondervinden zijn veelal terug te brengen tot twee kern problemen, automatiseren en auditieve verwerking. 

Automatiseringsproblemen

Kinderen met dyslexie hebben veel moeite met het automatiseren van vaardigheden. Iemand zonder dyslexie kan vrij gemakkelijk een handeling (bijv. technisch lezen) op de ´automatische piloot´ zetten, zodat ze al hun aandacht aan een andere vaardigheid kunnen geven. Bijvoorbeeld begrijpen waar gaat deze tekst eigenlijk over.  Op die manier kunnen ze twee of meer dingen tegelijk doen, zoals lezen en begrijpen, autorijden en praten, luisteren en schrijven. Dit laatste is ook heel handig als je aantekeningen maakt tijdens de les. 
Iemand met dyslexie kan dit niet zo gemakkelijk. Het lezen gaat niet automatisch, evenmin als het schrijven. Maar ook andere vaardigheden, die niets met taal te maken hebben, raken soms niet goed geautomatiseerd. Automatiseren heb je voor veel verschillende vaardigheden nodig. Bijvoorbeeld voor:

  • tafels leren
  • klank-teken koppeling (letters herkennen en letters schrijven)
  • directe woordherkenning (technisch lezen)
  • het onthouden van woordbeelden (spelling)
  • het leren van splitsingen en tafels (rekenen)
  • complexe motorische vaardigheden, zoals zwemmen, fietsen en autorijden

Auditieve verwerkingsproblemen

Het auditief verwerken van spraakklanken, ook wel fonologische verwerking, gaat over het herkennen van klanken.  
Kinderen met dyslexie hebben moeite met de auditieve verwerking van klanken. Dat wil zeggen dat de verwerking van spraakklanken in de hersenen niet optimaal verlopen. Hierdoor kunnen kinderen met dyslexie vaak moeilijk verschillen horen tussen klanken in woorden. Denk hierbij bijvoorbeeld aan heus of huis, schuur of scheur, hoor of hor. Dit wordt ook wel auditieve discriminatie genoemd.
Ook zijn er vaak problemen met het uiteenrafelen van een woord tot klanken of klankgroepen bij het spellen. Herfst = h-e-r-f-s-t of fietsenmaker = fiet-sen-ma-ker. Het samenvoegen van klanken of klankgroepen tot een woord bij het lezen gaat lastig. 
Tenslotte is het letterlijk en in de juiste volgorde onthouden van klanken, woorden of zinnen vaak een probleem. 

De combinatie van deze twee problemen maakt dat veel taken voor iemand met dyslexie moeilijk uit te voeren zijn. Dagelijks moeten we immers vaak auditieve en andere vaardigheden tegelijk  toepassen.. 

Bron: stichtingtaalhulp.nl

 

Dyslexie voor kinderen meer dan een leesprobleem!

Dyslexie voor kinderen meer dan een leesprobleem!

Dyslexie heeft niet alleen invloed op het leren van talen, maar ook voor andere vakken waar veel lezen aan te pas komt, ondervindt een kind hier hinder van. Dyslexie problemen gaan verder. Denk bijvoorbeeld aan geschiedenis, rekenen en het verwerken van instructies van de leerkracht. Kinderen met dyslexie moeten, in vergelijking met hun klasgenoten met eenzelfde intelligentie, onevenredig veel energie in steken in deze vakken, waar lezen een belangrijk onderdeel van uitmaken.

Dyslexie kan een grote invloed hebben op een kind en zijn omgeving. Naast leesproblemen komen vaak sociaal-emotionele problemen voor. Leren lezen en schrijven is voor kinderen vaak belangrijk. Als dit niet goed gaat, schaadt dit het zelfvertrouwen van een kind.
Dyslexie kan het gevoel van eigenwaarde bij een kind zwaar ondermijnen. Het kan tot frustraties leiden als het kind voldoende intelligent is maar het technisch lezen niet onder de knie krijgt, terwijl het bij klasgenootjes probleemloos lijkt te verlopen. Ook kunnen motivatieproblemen ontstaan waardoor kinderen geen zin meer hebben om het lezen te blijven oefenen, terwijl zij juist extra oefening nodig hebben om een minimaal leesniveau te halen.

Dyslexie problemen gaan verder

Klachten die verband houden met dyslexie zijn:

  • Onvoldoende motivatie
    Zeker wanneer er nog geen diagnose is gesteld kan een kind allerlei redenen bedenken waarom het lezen en spellen niet lukt. Het vele oefenen zonder veel resultaat kan voor demotivatie zorgen.
  • Lichamelijke klachten
    Een kind kan klagen over buikpijn of hoofdpijn. De inspanning die een kind op school moet leveren kan zo zwaar zijn dat dit zich uit in lichamelijke klachten. Of een kind probeert hiermee (onbewust) de aandacht van de lees- en spellingproblemen af te leiden.
  • Faalangst
    De kans bestaat dat een kind faalangst ontwikkelt, de angst om te falen of tekort te schieten, de angst om niet aan bepaalde verwachtingen te kunnen voldoen.
  • Onzekerheid
    Dyslexie kan maken dat een kind onzeker is over zijn eigen kunnen. Er is zeker geen reden toe, wat kinderen met dyslexie beschikken over veel mooi kwaliteiten. De nadruk ligt echter vaak op zaken waar ze minder goed in zijn. Wat onzekerheid met zich mee kan brengen.