ADHD bij meisjes vaak niet herkend

ADHD bij meisjes vaak niet herkend

Jongens met ADHD, die (her)kent iedereen vaak wel.  Ze zijn druk, aanwezig en kunnen zich moeilijk concentreren. Bij meisjes uit ADHD zich heel anders. Een druk jongetje wordt al snel doorverwezen naar een deskundige, meisjes veel minder.  In 33 tot 50 procent van de gevallen worden symptomen van ADHD bij meisjes niet herkend.  Meisjes die wat meer kletsen of naar buiten staren worden als minder storend ervaren door leerkrachten. Mocht hier echter wel sprake zijn van ADHD en dit onbehandeld blijven, kan dat later tot veel ernstige problemen leiden

Waarin verschillen meisjes van jongens als het gaat om ADHD

ADHD uit zicht bij meisjes op een aantal punten anders dan bij jongens.

Minder hyperactief

Het belangrijkste symptoom dat wordt geassocieerd met ADHD is hyperactiviteit. Maar in vergelijking met jongens, hebben meisjes met ADHD, over het algemeen veel minder moeite met stilzitten. Ze hebben minder last van friemelen en ook minder drang om continue te moeten bewegen.

Minder impulsief

Meisjes kunnen ook beter hun impulsen onder controle houden. Ze komen minder in de problemen door hun impulsieve gedrag. Ze pakken bijvoorbeeld niet zomaar iets zonder het te vragen.

Het verschil tussen ADHD en ADD is niet enkel de hyperactiviteit 

Concentratieproblemen

Een signaal welke je zowel bij jongens als meisjes ziet zijn concentratieproblemen. Meisjes zijn net zo snel en vaak afgeleid. Het uit zich wel anders, ze zijn meer aan het dagdromen en zijn vaak afgeleid in de klas.

Ze praten heel veel

Kletsen is een favoriete bezigheid van veel kinderen. Meisjes met ADHD praten ontzettend veel en kunnen hier moeilijk mee stoppen. Ze missen signalen en hints van hun omgeving die een gesprek proberen te sturen. Hierdoor is er minder kans voor een ander om aan het woord te komen.

Ze zijn ook vaker geneigd om gesprekken van anderen te onderbreken. Bovendien kunnen ze het niet goed aanvoelen als het niet gepast is om te spreken.

Geïsoleerd gedrag

Meisjes laten vaker geïsoleerd gedrag zien. Voor zowel jongens als meisjes met ADHD kan het moeilijk zijn om vrienden te maken. Voor veel meisjes komt hier een extra uitdaging bij kijken. Vaak wordt van meisjes verwacht dat ze bepaalde sociale vaardigheden hebben. Zoals het zich kunnen inleven in een ander, gevoelens tonen en subtiele sociale hints oppikken. Omdat dit met ADHD lastiger is, kan het zorgen voor sociale problemen.

Emotioneel gevoelig 

Meisjes zijn erg emotioneel en heel gevoelig.  Sterke uiteenlopende emoties en ADHD gaan vaak hand in hand. Meisjes komen dan ook  vaak hypersensitief en extreem emotioneel over ten opzichte van jongens. Dit wordt in de puberteit vaak erger.

Meer over de ondersteuning van een gevoelig kind

Laag zelfbeeld

Meisjes hebben meer last van gevoelens als schaamte en een laag zelfbeeld.  Het kan voorkomen dat een meisje met ADHD zich schaamt voor het feit dat ze zich maar moeilijk kan focussen of opletten. De kans is groot dat ze het zichzelf kwalijk gaat nemen dat ze met bepaalde (sociale) dingen moeite heeft. Dit kan een behoorlijke impact hebben op haar zelfvertrouwen.

Als de klachten van ADHD niet behandeld worden, kunnen meisjes als ze ouder worden sneller last krijgen van andere stoornissen. Denk aan depressies, verslavingen en angststoornissen. Dit kan vooral in de periode van de puberteit ontstaan. Maar ook pas jaren later als volwassen vrouw.

Ook al valt ADHD dus minder op dan bij jongens, het is dus nog steeds belangrijk dat meisjes ook de juiste behandeling krijgen.

Ondersteuning in de ontwikkeling van executieve functie kan meisjes enorm helpen

bron: thehealthy.com

 

5 redenen waarom dyslectische goed in communiceren zijn

5 redenen waarom dyslectische goed in communiceren zijn

Dyslectische zijn niet goed in spelling en grammatica maar velen zijn geweldige communiceren. Van gewaardeerde journalisten, spraakmakende acteurs tot begaafde ruimtevaarders, dyslectici gebruiken hun nieuwsgierigheid en passie om de wereld te verkennen, complexe situaties of feiten te begrijpen en ze op een eenvoudige en gemakkelijk manier aan anderen uit te leggen. Lees waarom dyslectische goed in communiceren zijn

5 redenen waarom dyslectische goed in communiceren zijn

1. Dyslectici begrijpen het grotere geheel

Het dyslectische brein is anders bedraad, dat stelt je in staat om verhalen met elkaar te verbinden en patronen in verhalen te zien waar anderen dat misschien niet doen. Dit maakt ze bedreven in het begrijpen van grote geheel en deze aan anderen uit te leggen.

Velen dyslecten worden journalisten of tv-presentatoren. Bijvoorbeeld Adriaan van Dis en CNN nieuwslezer, Robyn Curnow.  “Schrijven voor televisienieuws is als een dyslectische droom… de zinnen zijn eenvoudig, je schrijft naar plaatjes en je moet alle nutteloze informatie wegnemen. Het moet de echte essentie van het verhaal zijn. ”

Haar vermogen om snel een situatie samen te vatten. De feiten te beoordelen en een invalshoek te presenteren, komt voort uit haar dyslectische communicatieve vaardigheden.

Luister hoe ze uitlegt waarom haar grootste zwakte ook haar grootste kracht is in dit interview met Made By Dyslexia:

2. Dyslectici zijn goed in vereenvoudigen

Dyslectische geesten zijn goed in het weg laten van onnodige details om zo duidelijke en boeiende boodschappen te creëren. Dit betekent dat ze uitblinken in carrières waar uitleggen, opvoeden of beïnvloeden centraal staan. Denk hierbij aan lesgeven, marketing, journalistiek, campagne voeren of PR.

Roland Rudd, oprichter en voorzitter van PR-firma, Finsbury legt uit:  “Dyslectisch zijn stelt je in staat om dingen heel snel te vereenvoudigen. Het stelde me in staat het grote geheel te zien en daardoor kon ik creatiever en effectiever beslissingen nemen. ”

Andere dyslectische geesten, zoals ruimtewetenschapper Maggie Aderin-Pocock, gebruikt haar dyslectische communicatieve vaardigheden om concepten die ‘niet van deze wereld’ zijn, te vereenvoudigen. Om een nieuw publiek aan te spreken en een generatie te inspireren.
“Als wetenschapper heb ik gemerkt dat ik in staat ben om complexe ideeën te nemen en ze te vereenvoudigen, verhalen te vertellen en wetenschappelijke ideeën tot leven te brengen op mijn eigen unieke manier. Dit was een enorm voordeel.”

Bekijk hier het inspirerende Made By Dyslexia-interview van Maggie

3. Dyslectici hebben een hoge mate van empathie

Het is niet alleen hun vaardigheid om complexe ideeën duidelijker te maken. Dyslecten kunnen ook hun hoge niveaus van empathie en emotionele intelligentie gebruiken om berichten te creëren die ook boeiend zijn. Dit maakt dyslectische goed in communiceren.

Dyslectici hebben een groter vermogen om aan te voelen, te begrijpen en erop te reageren hoe anderen zich voelen. Dit zorgt voor een meer authentieke verbinding met mensen. Dit kan resulteren in een dieper begrip van hun verhalen en een grotere vaardigheid om ze te vertellen. Het maakt allemaal deel uit van hun ‘verbindende’ vaardigheden.

Lees meer over de kwaliteiten van dyslexie

4. Dyslectici zijn gepassioneerd en nieuwsgierig

Wat dyslectici echt geweldige communicatoren maakt, is hun passie en nieuwsgierigheid. Ze houden ervan om nieuwe dingen te leren. En de energie en passie die ze gebruiken om het te doen, inspireert anderen.

De aanstekelijke energie van Jamie Oliver en de vaardigheid in communiceren hebben ervoor gezorgd dat zelfs de meest complexe recepten voor de meesten mensen eenvoudig en gemakkelijk te maken zijn. Op deze manier kan hij zijn passie en nieuwsgierigheid doorgeven aan miljoenen mensen over de hele wereld.

5. Dyslectici inspireren en entertainen

De combinatie van in staat zijn om het grotere geheel te begrijpen, complexe ideeën te vereenvoudigen en emotionele intelligentie te gebruiken, samen met hun passie en nieuwsgierigheid, betekent dat dyslecten geweldig zijn in het inspireren en entertainen van mensen.

Dav Pilkey, de maker van Kapitein Onderbroek, zegt dat zijn dyslexie en andere leervaardigheden: “Heeft me geholpen om verhalen te schrijven die niet saai waren. Het heeft me geholpen mijn woorden heel, heel zorgvuldig te kiezen. ”
Zijn woorden (en afbeeldingen) hebben miljoenen kinderen (dyslectisch of niet) geholpen met lezen.

Hoe werkt een dyslectisch brein

bron: madebydyslexia

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Als moeder van een hooggevoelig en strong-willed meisje schrok ik me wezenloos, toen ze de diagnose ‘ADHD met autistische kenmerken’ opgelegd kreeg. We kregen het verzoek van de school van mijn dochter (5 jaar) om verder onderzoek te laten doen, omdat ze erg prikkelgevoelig is en moeite heeft met haar spraak. In dit blog meer over prikkelgevoeligheid

Dat dit zou resulteren een diagnose: ADHD met autistische kenmerken (en een ernstige TOS) wekte een enorme weerstand in mij op. Hoe kan het zijn dat een kleuter van 5 deze diagnose krijgt, terwijl er mijn inziens helemaal geen sprake is van een stoornis, maar gewoon een simpele ondersteuningsbehoefte.

Tegenwoordig worden steeds meer jonge kinderen gediagnosticeerd met een psychiatrische stoornis. Dat klinkt heel zwaar en dat is het eigenlijk ook, want ADHD en ASS zijn vormen van een psychiatrische stoornis die zijn opgenomen in de DSMV; het diagnostisch manual dat wereldwijd gebruikt wordt door de psychiatrie.

Wanneer is iets een stoornis?

Je zou verwachten dat een kind dat een psychiatrische stoornis gediagnosticeerd krijgt thuis én op school grote problemen heeft. Echter, als je kind afwijkt van een gemiddeld kind op school, maar waar de thuissituatie geen significante problemen geeft, kan het toch deze diagnose kan krijgen. De belangrijkste reden hiervoor is dat het anders niet de juiste hulp op school kan krijgen.
Ik ben me daarom eens gaan verdiepen in de materie en kwam tot een verbazende (niet wetenschappelijk getoetste) conclusie

Wat is nu eigenlijk het ‘probleem’ of de ‘stoornis’?

Als ik me inlees in de ‘stoornissen’ die aan kinderen worden gegeven, valt mij één ding heel erg op en dat is dat bij bijna al deze ‘stoornissen’ de gevoeligheid voor (externe of interne) prikkels heel erg groot is. Iedere dag worden onze kinderen overvoerd met allerlei soorten ‘prikkels’, maar er wordt ze niet geleerd hoe ze hiermee om moeten gaan. In deze prikkelvolle maatschappij zou daar op school meer aandacht aan moeten worden besteed, zoals het geven van ontspanningsles. Zeker een kind wat prikkelgevoelig is heeft hier baat bij.

Stoornis of spiegel?

Als we de ‘stoornis’ nu eens omdraaien… Houden deze kinderen ons niet een enorme spiegel voor? Zijn er in onze wereld niet veel teveel prikkels? Worden deze kinderen niet gewoon driftig en druk omdat ze continue overvoerd worden door prikkels?
Mijn dochter is een hooggevoelig meisje met een sterke wil, ook wel hooggevoelig en strong-willed genoemd. Ze heeft geen psychische stoornis, maar is gewoon een kleuter. Een kleuter die zichzelf probeert te beschermen door zich af te sluiten als ze teveel prikkels binnenkrijgt. Of daar heel druk door kan worden en soms zelfs een woedeaanval kan krijgen. In plaats van te kijken hoe zij alle prikkels moet verwerken, leert ze ons een hele grote les; de wereld is voor veel kinderen (en volwassenen) té prikkelvol.

Vanwege mijn hoogsensitiviteit is ons leven al heel erg ingericht op rust en structuur. Onze weekenden brengen wij graag met elkaar door en afspraken worden zorgvuldig gepland. Uitjes plannen wij nooit op een zondag want dan moet ze veel teveel prikkels verwerken terwijl de juf verwacht dat ze oplet op maandag. Ze is 5 jaar en moet dus naar school; thuisblijven voor prikkelverwerking mag in principe niet.

Prikkelgevoeligheid en balans

In onze prikkelvolle prestatiemaatschappij kampen veel mensen met een burn-out.1 Kinderen kunnen ook zeer prikkelgevoelig zijn. De balans tussen draaglast en draagkracht is weg; Alles dient altijd meer te worden. ‘Stilstand is achteruitgang’ zegt men. Maar misschien moeten we juist wat vaker stil zijn. In de stilte verwerk je. Even een pas op je plaats maken en daarna weer rustig doorgaan. Dit zou eigenlijk een vast onderdeel moeten zijn van een schooldag; ontspanning.

Hoe ontspan je eigenlijk? Welke manieren om te ontspannen zijn er? Misschien komen veel prikkelgevoelige kinderen dan niet zo overprikkeld thuis, waar overprikkeling zich vaak uit in woedeaanvallen, driftbuien en slecht slapen en de volgende dag moeten ze gewoon weer door naar nog een prikkelvolle dag.

Maar om leren gaan met prikkels is niet alleen nodig op school, maar wij als ouders hebben hier ook een enorme verantwoordelijkheid in. We grijpen zelf ook te vaak naar de smartphone. Ik betrap mezelf er regelmatig op om nog even een appje te beantwoorden, terwijl mijn dochter al meerdere malen iets aan me heeft gevraagd. Dat is niet goed, want ik ben haar voorbeeld. Wat leer ik haar op deze manier? Daarom gaat mijn smartfoon nu uit als zij thuis is, want ik ben haar voorbeeld en zij is mijn spiegel.

Lees meer over de aspecten van prikkelgevoeligheid .

De onbekende kenmerken van hoogbegaafdheid

De onbekende kenmerken van hoogbegaafdheid

De emotionele intensiteit en de overweldigende energie van hoogbegaafde kinderen is groot. Ze hebben een speciale manier waarop zij de wereld beschouwen, kwalitatief, kwantitatief of allebei tegelijk. Ook verwerken ze ervaringen anders. Dit maakt hoogbegaafde kinderen vaak intenser, sensitiever. Ze schieten makkelijk in extreme gemoedstoestanden van heel erg gelukkig tot vol wanhoop. Deze kenmerken van hoogbegaafdheid zijn vaak minder bekend bij mensen.

Kenmerken van hoogbegaafdheid

Het gedrag van hoogbegaafde kinderen wijkt vaak af van “de norm”, dit kan ook op veel onbegrip rekenen. Hun opwinding wordt gezien als excessief, hun niet stil kunnen zitten van opwinding wordt gezien als ADHD gedrag. Het eeuwig doorvragen wordt gezien als zeuren of als ondermijnen van de autoriteit. Hun verbeeldingskracht wordt gezien als gebrek aan realiteitszin. De passie wordt gezien als obsessief gedrag of syndroom van Asperger. De sterke emoties worden gezien als kinderachtig. En hun creatieve eigenzinnigheid wordt gezien als tegendraads. Hoogbegaafden maken veelal een ontwikkeling door die sterk afwijkt van de ‘normale’ ontwikkeling van kinderen.

Bijna elk hoogbegaafd kind is op één of meerdere vlakken zeer prikkelgevoelig. Deze gevoeligheid is een van de kenmerken van hoogbegaafdheid die niet altijd even bekend zijn.  Hoe gevoeliger een kind is hoe meer problemen er ontstaan in de omgeving. Ze sluiten op onbegrip en kunnen moeilijk aansluiting vinden.

  • Lichamelijk

    Hoogbegaafde kinderen hebben vaak een hoog energieniveau wat zich uit in een grote beweeglijkheid, opgewondenheid en snel praten. Maar ook lichamelijke onrust, bezig willen zijn, gedrevenheid en competitiviteit. Het gaat hierbij om de capaciteit actief en energiek te zijn. Bij emotionele spanningen kan deze prikkelgevoeligheid zich uiten door overdreven veel praten, impulsieve acties, zenuwachtig gedrag (nagelbijten of trommelen) of ‘de clown uithangen’.
  • Zintuiglijk gevoelig vermogen 

    Kinderen genieten intens van zintuiglijke waarnemingen, zoals schoonheid, beeldende kunst, literatuur en muziek. Het kan zich tevens uiten door een drang naar comfort, luxe en behoefte aan bewondering en aandacht. Maar ook de gevoeligheid voor labels aan kleren of de naden van sokken zijn moeilijk te verdragen. Kinderen met deze prikkelgevoeligheid hebben over het algemeen plezier in zien, ruiken, proeven, aanraken en horen. Ze worden blij van mooie woorden, muziek, vormen, kleuren, harmonie en evenwicht. Bij emotionele spanning kan deze hoge prikkelgevoeligheid leiden tot veel en lekker eten, al jong seksueel gretig zijn en een grote behoefde aan aandacht hebben.
  • Intellectueel, intense activiteit van de geest

    Hoogbegaafde kinderen hebben veelal de neiging diepzinnige vragen te stellen, problemen op te lossen en te zoeken naar de waarheid. Dit kan zich uiten door van alles te willen analyseren, door logica en theoretische problemen, scherp observatievermogen. Kritisch zijn, symbolisch denken, ontwikkelen van nieuwe ideeën en concepten en denken over het eigen denken. Hierdoor ontstaat als het ware een intellectuele honger. Ze zijn onverzadigbaar nieuwsgierig, geconcentreerd, vaak gretige lezers. Ze kunnen scherp observeren, zich dingen gedetailleerd herinneren, gedetailleerde plannen maken en hebben het vermogen tot aanhoudende intellectuele inspanning. Bij emotionele spanning kan deze prikkelgevoeligheid zich uiten door te kritisch zijn naar zichzelf en anderen, perfectionisme en betweterigheid. Tevens kan de focus op morele vraagstukken een kind tot wanhoop drijven door zijn hulpeloosheid.
  • Verbeelding 

    Dit kan zich uiten door frequent gebruik van beelden en metaforen in de taal, poëtisch woordgebruik, sterk vermogen tot gedetailleerde en levendige visualisaties, inventiviteit fantasievolheid, het snel wegdromen bij verveling, imaginaire vriendjes hebben, het leven dramatiseren. Verbeelding kan zorgen voor vreugde en creativiteit in het dagelijks leven en helpt bij de ontwikkeling van intellectuele gaven. Zoals Einstein zei: ‘’Verbeeldingskracht is belangrijker dan kennis’’. Bij emotionele spanning kan deze prikkelgevoeligheid zich uiten door fantasie en werkelijkheid niet meer kunnen scheiden, leven in een schijnwereld,  heftige dromen en zich dingen verbeelden.
  • Emotioneel

    De hoge prikkelgevoeligheid voor emoties is vaak de eerste van de prikkelgevoeligheden die ouders opmerken. Kinderen voelen de emoties van andere sterk aan en kunnen zich hiermee identificeren. Deze kinderen kunnen erg verlegen zijn en zijn zich sterk bewust van hun eigen gevoelens en hoe ze veranderen. Bij emotionele spanning kan deze prikkelgevoeligheid zich uiten door klachten als buikpijn, hoofdpijn, slecht slapen of blozen. Kinderen zijn soms veel bezig zijn met de dood. Ze zijn angstig of hebben last van depressie. Hun mededogen en bezorgdheid voor anderen, hun focus de verbinding met anderen en de intensiteit van hun gevoelens zal regelmatig lastig zijn. Het kan irritatie opwekken bij mensen die deze prikkelgevoeligheid niet begrijpen.

Bron:  http://www.mixed-media.info/hoogbegaafd/  

Wat je wilt weten over adhd medicatie voor kinderen

Wat je wilt weten over adhd medicatie voor kinderen

Als ouder van een kind met een ADHD brein kun je voor de moeilijke keuze komen te staan om je kind medicatie te geven. Dit met als doel dat hij zich beter voelt en het op school en in de omgang met andere beter gaat. Wij hebben geen mening over wel of geen medicatie en zijn ook geen medici. In dit blog hebben we nuttige en praktische informatie verzamelt die je kunnen helpen bij een keuze als het gaat om medicatie voor kinderen met ADHD.

Wat doet adhd medicatie voor kinderen

Medicatie kan heel effectief zijn om minder last te hebben van een ADHD brein. Bij veel kinderen worden de impulsiviteit en hyperactiviteit veel beter hanteerbaar. Een kind krijgt meer controle over zijn focus, concentratie en aandacht.
ADHD is neurobiologisch, een deel van de hersenen functioneert anders dan gemiddeld. Er is spraken van een verminderde activiteit van boodschapperstoffen, de neurotransmitters, zoals dopamine en noradrenaline.

Door een relatief tekort aan dopamine treedt een “afwijkende” functie van bepaalde hersengebieden op. Hoe meer deze hersenfunctie afwijkt, des te meer zal het kind met ADHD baat hebben bij medicatie. Medicatie corrigeert deze verminderde activiteit. Hoeveel tekort aan deze stofjes een kind heeft kan helaas niet worden getest.

Waarom wel medicatie?

Gedragstherapie kunnen de uitingen van ADHD bij sommige kinderen helpen beheersen. Maar dit is niet voor elk kind voldoende.
Als een kind sociaal en emotioneel veel hinder ondervind van zijn ADHD. Veel ruzie heeft met kinderen of geregeld negatieve reacties ontvangt op zijn gedrag kan dit een belangrijke overweging zijn om medicatie te nemen. Ook indien schoolprestaties achterblijven omdat concentreren en opletten niet lukt kan medicatie helpen. Vaak presteert een kind onder zijn niveau, waardoor frustraties en faalangst op de loer liggen.

Het verband tussen ADHD en angsten

Het komt ook veel voor dat ouders er voor kiezen om thuis geen medicatie te gebruiken, omdat een kind het dan niet nodig heeft. Wanneer je een kind toch vaak corrigeert, vraagt of hij stil wil zitten, niet op de bank wil springen of zijn zus met rust te laten. Dan accepteer je eigenlijk niet volledig dit gedrag. Denk goed na over wat al het corrigeren doet met het gevoel voor eigenwaarde van een kind.

De medicatie die bij ADHD wordt voorgeschreven wordt als veilig beschouwd. De risico’s van het geen medicijnen gebruiken kunnen hoog zijn. Denk aan onderpresteren, schooluitval, sociale problemen en drugsmisbruik.

Als een kind een tijdje medicatie gebruikt wil dit niet zeggen dat hij er voor zijn leven aan vast zit. Je kunt altijd, proberen om er tijdelijk even mee te stoppen om te zien om een kind het nog steeds nodig heeft. Doe dit altijd in overleg met een arts en kies een voor jouw kind geschikt moment uit.

Wat zijn de bijwerkingen van ADHD medicatie voor kinderen?

ADHD medicatie zijn stimulerende middelen welke een reeks bijwerkingen kunnen hebben, zoals verminderde eetlust en gewichtsverlies.
Rilatine is een amfetamine-achtige stof. Amfetamines remmen de eetlust af. Minder eten leidt soms tot een iets lager gewicht. Wanneer kinderen systematisch minder eten, remt dat de groei van hun organen en hun lichaam af.
Als de medicatie is uitgewerkt, krijgen kinderen vaak wel weer honger. Wanneer ze dan wat eten, compenseren ze het minder eten van eerder op de dag.

Kinderen met een ADHD brein hebben vaak al op jonge leeftijd een zwak slaapritme (door het later optreden van de Melatonine piek). Dat kan verergeren door Methylfenidaat. Als er serieuze in slaapproblemen zijn, dan kan voor het slapen gaan wat Melatonine innemen helpen. Dit is een stof die het lichaam zelf ook aanmaakt, en waar geen bekende nadelen aan zitten. Melatonine is niet verslavend, in tegenstelling tot veel slaapmiddelen die bij volwassenen gebruikt worden.

Soms bestaat er de angst dat een kind verandert in een zombie als hij medicatie inneemt. Dit is uiteraard niet de bedoeling. De dosis is dan vaak te hoog.

Angst voor verslaving aan Methylfenidaat komt veel voor. Dit is een wijdverbreid misverstand. Als kinderen met ADHD Methylfenidaat krijgen in de goede dosis, dan worden zij juist beschermd tegen het zoeken naar stoffen waar zij zich rustiger door voelen. Omdat drugs -zoals amfetamine, XTC en cocaïne- ook dopamine in de hersenen verhogen, worden mensen met ADHD daar namelijk rustiger van. Als zij dat merken, kunnen zij gemakkelijk verslaafd raken aan deze middelen.
Dat kun je voorkomen door het gebruik van Methylfenidaat. Methylfenidaat heeft weliswaar enigszins de structuur van amfetamine, maar is niet verslavend bij normaal gebruik.

ADHD-stimulerende middelen werken niet voor alle kinderen

Sommige kinderen reageren niet op stimulerende middelen. Ook zijn er kinderen die wel reageren, maar voor wie de bijwerkingen te heftig zijn. Ook zijn er medische redenen waarom het gebruik van ADHD medicatie niet verstandig is. .

Bronnen: stjansdal.nl en additudemag.com

Wat hebben leerproblemen en primaire reflexen met elkaar te maken?

Wat hebben leerproblemen en primaire reflexen met elkaar te maken?

Primaire Reflexen zijn essentieel voor de ontwikkeling van de mens. Deze reflexen, zoals de zuig- en grijpreflex, zijn nodig om de fase van hulpeloosheid naar zelfredzaamheid te kunnen overbruggen. Er is een sterk verband tussen leerproblemen en primaire reflexen

Asymmetrische Tonische Nek Reflex ( ATNR ) wordt ook wel de “leerreflex” genoemd. Deze reflex is belangrijk voor leervaardigheden. Deze reflex speelt een belangrijke rol bij het tot stand komen van de oog-hand coördinatie en de ontwikkeling van het visuele en auditieve systeem (ogen en oren) 

Vaak is het leerproces van kinderen met een niet goed afgesloten ATNR erg moeizaam. Doordat de oog-hand handcoördinatie niet in orde is, zijn er vaak visuele problemen. Informatie via de ogen komt een fractie van een seconde na elkaar binnen of wordt ongelijkmatig verwerkt. Dit is vervelend als je een bal wilt vangen, maar belemmert ook het schrijven, spellen en lezen. Een kind moet zijn hoofd draaien van het schoolbord of zijn boek, naar zijn schrift. Dyslexie

Kinderen met een actieve ATNR kunnen vrijwel niet automatiseren. Dit kan hun leerproces op school moeilijk maken. Vaak komt er dyslexie of dyscalculie voor bij deze kinderen.

Schrijfproblemen

Het is voor een kind met ATNR problemen bijna onmogelijk om netjes te schrijven. Iedere keer als ze hun hoofd draaien om te kijken naar het papier, wil hun arm zich strekken en wil de hand zich openen. Probeer dan maar eens om je pen goed vast te houden en je tegelijk te concentreren op de inhoud! 

Een kind merkt dat het schrijven moeizaam gaat. Hij probeert dit te compenseren, dit leidt vaak tot een krampachtige, verkeerde pengreep en spanning in het lichaam. Schrijven gaat schots en scheef, in verschillende richtingen en van de ene kant van de pagina naar de andere. Er zijn kinderen die hun papier 90 graden draaien om makkelijker te kunnen schrijven.

Leesproblemen

Kinderen ondervinden problemen bij het lezen. Hun ogen gaan niet soepel van de ene kant van de pagina naar de andere, ze verspringen. Hierdoor raken ze de plaats in de tekst kwijt. Dit maakt het moeilijk om een tekst goed te begrijpen.

Lees meer over leerproblemen en primaire reflexen

Leerproblemen en primaire reflexen versus Lateralisatie problemen

Het lateralisatieproces is het rijpingsproces van beiden hersenhelften, waarbij één helft zich gaat ontwikkelen tot de dominante helft. Beiden hersenhelften kunnen dan goed gaan samenwerken. Bij sommige kinderen verloopt dit proces niet goed. Bij kinderen met dyslexie of hoogbegaafdheid komt het zelfs vaak voor dat ze niet goed lateraliseren. Ze slaan vroege ontwikkelingsfasen over omdat ze anders leren. Kinderen hebben vaak problemen met lezen, schrijven, verwisselen de b en d om,  maar ook cijfers worden vaak omgekeerd. Het werktempo van deze kinderen ligt ook vaak lager.

Reflex integratie therapie kan helpen bij het verminderen van de problemen die ontstaan als gevolg van een actieve reflex