**//sticky ads code//**
Is mijn kind Oost-Indisch doof of heeft hij auditieve verwerkingsproblemen?

Is mijn kind Oost-Indisch doof of heeft hij auditieve verwerkingsproblemen?

Luisterproblemen komen, thuis en in het onderwijs, vaak voor. Het is echter belangrijk deze nader te bekijken. Vaak schrijven we ze toe aan motivatie problemen (onwil om te luisteren) en aandachtsproblemen (onoplettendheid), maar wanneer je als luisteraar een boodschap niet goed begrijpt, kan dit vele oorzaken hebben.

We kunnen een kind bijvoorbeeld ‘Oost-Indisch doof’ noemen. We zien dat hij net doet alsof hij niets hoort. En geloof me dit gedrag kennen en herkennen we allemaal. Hij kijkt je aan in de ogen en reageert niet. Hij draait net zijn hoofd weg als je begint met praten of hij laat in handelen/gezichtsuitdrukking zien je gehoord te hebben, maar reageert niet adequaat. Dit is eerder een motivatie probleem dan een echt luisterprobleem.

Ook kan het gebeuren dat het geluid ‘het ene oor in, en het andere oor weer uitgaat’.

Zoals Descartes vroeger al zei; Zingtuigen geven zin aan het leven. Je kijkt naar de wereld, maar ziet die pas echt als je er over nadenkt. Je hoort de geluiden om je heen, maar luistert pas echt als je je bewust wordt van de geluiden en er over nadenkt. Je ervaart de wereld, maar voelt pas echt wat je voelt als je erover nadenkt.*

Wanneer informatie het ene oor in gaat en het andere oor weer uit, ontbreek vaak de aandacht om de boodschap bewust te (willen) begrijpen. Let wel, structurele aandachtsproblemen (zoals bijvoorbeeld ADHD) kunnen wel leiden tot problemen in de communicatie, doordat mondelingen informatie niet goed aankomt bij de luisteraar.

Wanneer is het dan WEL een auditief verwerkingsprobleem?

Wanneer een kind echter beschikt over een normale gehoordrempel; je kunt wel horen, maar niet goed verstaan, kunnen we toch spreken van een luisterprobleem. Horen is slecht de eerste stap in het proces van spraakwaarnemening. Denk nog even terug aan Descartes. Wanneer de oren kunnen ‘horen’, hoeft de spraak nog niet te worden verstaan. Nadat de oren het geluid hebben opgevangen moeten de hersenen dit immers verwerken tot een betekenisvolle boodschap. Zelf ervaren Nederlanders die als ze luisteren naar iemand die in dialect spreekt. Ze horen de klanken wel, en het komt ze redelijk bekent voor, maar …. die boodschap. Dit deel van het proces wordt auditieve verwerking genoemd. Wanneer dit proces haperend verloopt kunnen we spreken van auditieve verwerkingsproblemen (AVP).

We kunnen auditieve functies uitleggen als “wat we doen met wat we horen” oftewel: het verwerken van geluiden, klanken en spraak.

Achtergrond geluid

Kinderen met auditieve verwerkings-problemen hebben aanzienlijk meer moeite met het ont sleutelen van de boodschap in ruimtes met veel achtergrond geluiden. Denk aan schuivende voeten, laatjes die open gaan, het tikken van een pen, het ruizen van de computers en ga zo maar door.  Ze verstaan anderen in een één-op-één-situatie zonder storende achtergrondgeluiden aanzienlijk beter. Ze vertonen vaak gedrag en communicatieproblemen die lijken op die van kinderen met een zekere mate van gehoorverlies, omdat zij bij achtergrondgeluid niet reageren op wat er gezegd wordt.

Het probleem kan variëren van lichte problemen met het verstaan van de ander in een (enigszins) lawaaiige omgeving, tot aanzienlijke problemen met het verstaan van spraak in dagelijkse situaties.

Het kind wordt dan overspoeld door omgevingsgeluiden en kan minder belangrijke geluiden niet negeren. Daardoor raakt het snel vermoeid, kan het slechts korte perioden achterelkaar luisteren en zich maar kort concentreren.

Overgevoeligheid voor geluid

Overgevoeligheid voor geluid komt vaak voor in combinatie met autisme en een verminderd gehoor, maar kan bijvoorbeeld ook voorkomen bij AD(H)D en dyslexie, of zich los daarvan voordoen.

Luistertesten kunnen aantonen dat geluid bij deze kinderen onbeschermd binnenkomt. (Maak maar het vergelijk met het gevoel alsof een tandarts een zenuw raakt.) Dit leidt begrijpelijk tot heftige reacties op wat hardere geluiden. Vaak ontstaat hierdoor angst voor geluid. Kinderen met deze problemen zijn voortdurend op hun hoede en vermijden situaties waarin kans is op harde geluiden. Ze lopen liever een blokje om als ze de fanfare aan horen komen of een straatorgel horen spelen. Ook de radio is tolerant tot op zeker hoogte en wanneer iemand hard en boos praat, krimpen ze bijna in.  Deze gehoordrempel gaat vaak samen met vermoeidheid. Kan het ene geluid in de ochtend nog wel worden getolereerd, soms kan het later op de dag echt niet meer. Het gevaar is dat ze zich hierdoor nog meer af gaan zonderen. Op school is een hoger geluidsniveau lang niet altijd te vermijden, waardoor deze situaties heel belastend en vermoeiend kunnen zijn.

Het gebruik van gehoor kappen kan tijdelijk verlichting brengen, maar brengt ook een groot gevaar met zicht mee. Het brein dat toch al moeite heeft met het verwerken van auditieve informatie gaat bij het gebrek eraan overcompenseren, waardoor juist deze kinderen ook door hun oorkappen heen nog geluiden blijven oppikken. Echter bij het afdoen ervan heeft het brein aanzienlijke tijd nodig om weer aan te passen op het ‘normale’ geluidsaanbod, waardoor ze nog meer informatie missen.

Vertraagde informatie verwerking

Het kan voorkomen dat kinderen moeite hebben om te begrijpen wat bedoeld wordt, ondanks een normaal IQ; ‘het kwartje valt niet’, of met vertraging.

Lang niet altijd is er een gangbare verklaring voor bovengenoemde problemen met het opnemen en verwerken van informatie.

Professor Tomatis heeft ontdekt dat het rechter oor dominant moet zijn, omdat de transmissie van geluid naar het taalcentrum in de linker hersenhelft veel korter is dan via het linker oor. Dit is de kortste weg van informatieverwerking.

Mensen met een links-dominant oor communiceren met een vertraging, omdat het geluid een langere weg aflegt via de rechter hersenhelft. Door deze omweg gaat (een deel van de) informatie verloren. Linker-oor-dominatie kan allerlei coördinatieproblemen met zich meebrengen bij lezen (dyslexie), schrijven en spreken (stotteren). **

Lokaliseren van geluid

Een auditief verwerkingsprobleem dat zich veelal voordoet bij kinderen met ADD/ADHD, maar ook bij kinderen met enkel AVP, betreft het lokaliseren van geluid. Ze zijn veelal niet in staat de richting van het geluid te bepalen.

Wanneer er een bepaalde hoeveelheid geluid op hen afkomt, kunnen zij deze geluiden niet analyseren. Zij luisteren met een vervorming, waardoor zij veel harder hun best moet doen om anderen te verstaan en te begrijpen in vergelijking met andere mensen.

Hierdoor kan het kind snel vermoeid raken en slechts korte perioden achtereen luisteren. Hoe goed het kind ook zijn best doet, het lukt hem niet om goed te luisteren, met het gevolg dat de motivatie om te luisteren daalt.

Vaak wil een kind echter wel zijn best doen om zijn aandacht bij de les houden, maar hij of zij kan dit niet. Er is dus sprake van onvermogen. Een dag op school is voor deze kinderen heel vermoeiend.

De logopedist

Bij twijfel is een stap naar een gespecialiseerde logopedist is een goede optie. Een logopedist kan een waardevolle bijdrage leveren aan het ontdekken, vaststellen en behandelen van problemen in de luistervaardigheid. Daarnaast is het van belang dat er onderscheid kan worden gemaakt tussen aandachtsproblemen, gehoorverlies en auditieve verwerkingsproblemen. Een uitgebreid onderzoek bij een audiologisch centrum, waaraan een logopediste ook een bijdrage levert, kan een luisterprobleem in kaart brengen. Dit onderzoek wordt vaak pas na de leeftijd van zes jaar afgenomen en bevat onder anderen een uitgebreide gehoortest en een spraak-taalonderzoek.

*Bron: Power Puber training, Sensikids
** Daar ik een onderzoek schrijfster ben, combineer ik verschillende bronnen tijden het schrijven van mijn blogs. Het kan zijn dat er stukken letterlijk zijn overgenomen, daar de schijfstijl en inhoud zeer sterk passen bij mij. Graag maak ik de lezer attent op de website: tomatis.nl/auditieve-verwerkingsproblemen

 

Twijfel je of je kind AVP heeft? Bekijk dan de Checklist voor auditieve verwerkingsproblemen, ga langs bij een logopedist of neem contact op met een Ambulant begeleider cluster twee.

Checklist voor auditieve verwerkingsproblemen bij kinderen van Keith (2000, in: Neijenhuis en Stollmann, 2003).

0  Gedrag als slechthorend kind ondanks normale gehoordrempel.
0  Regelmatig misverstaan; moeite met het onderscheiden van verschillende spraakklanken.
0  Moeite met het onthouden en manipuleren van fonemen (analyse, synthese).
0  Moeite met spraakverstaan in een rumoerige omgeving.
0  Zwak auditief geheugen; moeite met lange opdrachten.
0  Wisselend scorepatroon bij logopedische en psychologische tests.
0  Zwakke luistervaardigheid, merkbaar door verminderde aandacht voor auditieve informatie; snel afgeleid, onrustig in luistersituaties.
0  Wisselende reacties op auditieve informatie, niet altijd bewust van geluid/ auditieve informatie.
0  Conversatievaardigheid verbetert bij individuele benadering.
0  Stoornis in taalbegrip en/of taalproductie. Er kan een discrepantie zijn tussen taalproductie- en taalbegripsvaardigheden.
0  Moeite met het verstaan van personen, die snel praten, of met een onbekend accent/ dialect spreken.
0  Zwakke muzikale vaardigheden; geen melodieën of ritmes herkennen; zwakke prosodie in spraakproductie.

 

Een auditief verwerkingsprobleem is aanwezig als, ondanks een normale gehoordrempel:
0  Minstens vier van de criteria van de checklist aanwezig zijn.
0  Deze problemen langer dan zes maanden bestaan.
0  De auditieve vaardigheden slechter zijn dan verwacht gezien de kalenderleeftijd en andere (bijvoorbeeld visuele, non-verbale) vaardigheden.

 

 

Een dyslectische dochter

Een dyslectische dochter

“Mamma. Juf Elly zegt dat ik dyslexie heb.” zegt ze met een klein stemmetje. Even valt mijn hart in duizend stukjes uit elkaar. NEE, gilt het in mijn hoofd. Snel raap ik ze weer op en kijk haar glimlachend aan. Ze kruipt tegen me aan. “Wil je het tegen niemand zeggen, mamma?” Dat beloof ik haar. Eerst maar even het verslag afwachtend en haar de tijd geven aan het idee te wennen.

Terug in de tijd

’s Avonds op de bank neem ik de tijd om mijn in duidend stukjes gevallen hart nader te onderzoeken. Ik neem een stap terug in de tijd. Als meisje van 11 stap ik een ruimte binnen met een vriendelijke meneer achter een bureau. Daarna wandel ik naar een kamer met een vriendelijke mevrouw. Ik doe verschrikkelijk goed mijn best om te laten zien wat ik allemaal al kan. Toch besluipt me steeds het gevoel dat dit niet zo veel is. Ik weet heus wel dat het leren me minder makkelijk af gaat dan bij andere kinderen. Mijn ouders weten dat ook. Ze besloten me te laten onderzoeken op, een voor toen de tijd onbekend begrip, dyslexie. Als mijn moeder me komt ophalen ben ik moe en voel ik me erg onzeker. Wat als ik nu geen dyslexie heb, maar gewoon dom ben? In de dagen die volgen slaap ik regelmatig onrust tot het verlossende woord komt.

Dat dit woord me weinig verlossing zou geven kon ik toen nog niet weten. Op school wilde ze er niet aan. Dyslexie was een dwaalspoor. Ik moest gewoon wat meer oefenen. Mijn ouders besloten me elke week tweemaal naar juf Ellen te sturen. – valt je de vergelijkbare naam op -. Elke maandag en vrijdag fietsen we een half uur heen en terug om tussen door begeleiding te krijgen. Geen regenbui als excuus en geen speeldata als alternatief. Als jonge remedial teacher leerde Ellen me van alles over de Nederlandse taal. Langzaam begon ik grip te krijgen op al die regels en uitzonderingen. Leerde ik zelf mijn werk na te kijken en te verbeteren en ontdekte ik dat mijn hersenen informatie anders verwerkte. Ik was niet dom, maar ook nog lang niet af van al die uren zwoegen.

Doorzetten

Langzaam plakken de stukjes van mijn hart weer aan elkaar. Wat kan ik trots zijn op het doorzettingsvermogen dat ik er aan over heb gehouden. Wat ben ik blij met de stimulans die mijn linkerhersenhelft heeft gehad. Wat prijs ik me gelukkig met mijn moeder die nooit is gestopt met zoeken. Wat ben ik blij met mijn vader die geduldig met me heen en weer fietste.

Ook mijn dochter zal leren doorzetten. Net even dat stapje extra zetten, terwijl je er eigenlijk helemaal klaar mee bent. Wat zal ze over een tijdje, als ze aan het idee gewend is, leerbaar zijn. Ze is immers niet dom. Wat zal haar linkerhersenhelft een mooie boost krijgen en wat zal ze zich gelukkig gaan prijzen met haar ouders. Haar moeder die nooit stopt met lezen van vakliteratuur en haar vader die haar naar dyslexiebegeleiding zal brengen als dit nodig is. Haar moeder die zelf als geen ander weet, voelt en doorleeft wat zij mee maakt. Al doet ze het op haar eigen manier. Haar vader die kijkt naar haar kwaliteiten op sportgebied.

Toekomstgericht

Het gaat wel goed komen met die dochter van mij. En mijn hart, mijn hart vult zich met trots. Trots op de weg die ze mag gaan bewandelen. Trots op de weg die ik zelf mag gaan bewandelen. Nu niet meer als het meisje van 11, maar als de vrouw van 38 met al haar levenservaring en vakkennis. Mijn hersenen beginnen te ontwaken. Ik kan natuurlijk samen met haar gaan …

Weten hoe het verder met ons gaat? Ik zal het snel met je in een volgende blog delen. Mijn dochter vind dit helemaal oké. Wij zijn immers al wat verder dan dit eerste moment.

Liefs,
Tineke

Help, de juffen staken en ik moet een uur de klas overnemen!

Help, de juffen staken en ik moet een uur de klas overnemen!

Het is volop in het nieuws, het onderwijs legt een uur zijn werk neer. Waar de ene school vraagt of de ouders de kinderen thuis wilt houden, regelt de andere school dat er ouders voor de klas komen staan. Mocht jij deze taak op je gaan nemen, dan spreek ik alle lof voor je uit.

Laat ik beginnen met de zeggen dat ik (als ex-juf) het super stoer vind dat je dit voor mijn collega’s wilt doen! Ze staken immers niet alleen voor zich zelf. Ze vinden echter het wel heel fijn als ze weten dat het goed gaat met ‘hun’ kinderen in de klas.

Hierbij een aantal handreikingen voor jou op een rijtje.

  • Ook andere (werkende) ouders kunnen je bijdrage echt waarderen. Ook al laten ze dit soms minder blijken of op een bijzonder manier.
  • De kinderen in de klas zijn gewend aan wisselende mensen voor de klas. Ze zullen het hierdoor echter niet minder spannende vinden.
  • Je heb geen idee hoe het smart-bord werkt, paniek! Adem in en uit. Er zijn genoeg lessen te geven waarbij je GEEN computers nodig hebt.
  • Ik kan me voorstellen dat de angst je aangrijpt als je denkt aan pedagogisch verantwoorde lessen en orde houden. Bedenk dat je ook maar een mens bent, die hier zijn uiterste best staat te doen. Een uurtje zonder pedagogisch verantwoorden lessen gaan de kinderen echt wel overleven.

Om de laatste twee angsten een beetje weg te nemen geef ik hieronder een aantal lessuggesties waarmee je op een prettige manier het uur kunt doorkomen. Ik heb ze gecheckt bij mijn eigen drietal. Zij zouden het super vinden om dit samen met jou te doen. Kies wat bij je pas of combineer ideeën.

Onderbouw – groep ½ en 3

TIP: Zorg dat je als eerst in de klas bent en geef alle kinderen een hand. Dit is een fijne start. Nodig ze uit om in de kring te komen zitten.

Jouw lievelingsboek

Neem je eigen favoriete (prenten)boek mee naar de klas. Kinderen vinden het heerlijk om te worden voor gelezen. Maak het vandaag een keertje anders door ze de vrijheid te geven achterste voren of onderste boven te luisteren, zolang ze maar van elkaar af blijven. Houd in je achterhoofd dat een boeken-marathon niet haalbaar is op deze leeftijd. Na een of twee boekjes hebben ze het wel gehad.

Dans de sterren van de hemel of kom tot rust

Neem een CD speler mee en dans of luister naar een geleide meditatie. Misschien mag je gebruik maken van de kleuter gym, maar in de klas kan het ook werken. Denk hierbij aan liedjes als de Hocky Pocky, Tsjoe, tsjoe wa,

Potloden doen het altijd goed

Tekenen is altijd een goede optie. Nog geen afscheidscadeau voor de juf bedacht? Nu is je kans. Neem blaadjes mee in de vorm van hartjes en laat kinderen er hun lievelingsactiviteit met de juf op tekenen. Ook hier geld, kort maar krachtig werkt. De spanningsboog van de onderbouw kinderen is nu eenmaal korter.

Middenbouw – groep 4 t/m 6

TIP: Zorg dat je als eerst in de klas bent en geef alle kinderen een hand. Dit is een fijne start. Nodig ze uit om op hen eigen plek te starten met het lezen in hun leesboek (dit gebeurt namelijk op veel scholen standaard en op deze wijze start de dag redelijk ‘normaal’. ).

Feest lezen

Neem je eigen favoriete boek mee naar de klas. Of kies een boek als Meester Jaap. Kinderen vinden het heerlijk om te worden voor gelezen. Maak het vandaag een keertje anders door geprinte mandala’s mee te nemen.  Ze hebben meestal zelf kleurpotloden in de laatjes, dus dat scheelt veel werk. Houd in je achterhoofd dat een halfuurtje lezen haalbaar is op deze leeftijd.

Pen en paper doen het altijd goed!

Tekenen of schrijven is altijd een goede optie. Nog geen afscheidscadeau voor de juf bedacht? Nu is je kans. Neem blaadjes mee in de vorm van hartjes en laat kinderen er hun lievelingsactiviteit met de juf op tekenen of schrijven. Ook hier geld, kort maar krachtig werkt en geef een alternatieve opdracht voor de spoedklussers onder de kinderen (denk aan stripboeken lezen, een alternatieve tekenopdracht of een woordzoeker)

*Teken een fantasiedier. Het dier moet onderdelen van 4 verschillende dieren bevatten.
* Teken een fantasievoertuig. Het voertuig moet kunnen varen, rijden en vliegen.

Leerkrachten maken het verschil!

Laat de kinderen een stukje schrijven voor de website: www.leerkrachtenmakenhetverschil.nl

De juffen staken niet voor niets vandaag. Ze willen graag op een goede manier hun vak kunnen uitoefenen. Toch denk ik dat ze het al heel goed doen zonder dat ze het zelf soms weten. Laten we social media overspoelen met mooie berichten waarin jou juf of meester voor jou het verschil maakte.

Klassiek of liever pop?

Neem (klassieke)muziek mee naar school en laat kinderen tekenen wat ze er bij voelen.

Neem een cd met dansmuziek mee. Denk hierbij aan liedjes als de Hocky Pocky, Tsjoe, tsjoe wa, Ik zing een vrolijk liedje doe mij maar na. Deze liedjes kun je downloaden op LimeWire: artiest = animatiecompagnie.

Of neem rode en groene kaartjes mee naar school. Laat kinderen verschillende liedjes horen en in stilte beoordelen door het kaartje omhoog te houden of op de hoek van hun tafel te leggen.

 

Bovenbouw – groep 7 & 8

Tip: bekijk eens het filmpje over leerhersen op het YouTube kanaal van kindertalenten.

Vakantie land poster:

De kinderen gaan in groepjes een reclameposter (A3 formaat) maken voor een vakantieland. Als er veel kinderen naar hetzelfde land gaan kun je er voor kiezen ze in hetzelfde groepje te zetten, maar je kunt ze ook bewust in verschillende groepjes zetten.
Laat de groepjes waarin verschillende landen samen zitten een keuze maken voor een bepaald land. Ze moeten er later een verklaring voor hebben waarom ze dit land hebben gekozen.

Op de poster moeten de belangrijkste en bekendste kenmerken van het land komen te staan. Waarom gaan mensen naar dat land op vakantie? Hoe wil je mensen met je poster naar dit land trekken. Laat de kinderen hier eerst goed over nadenken voordat ze gaan beginnen aan de poster.

Hier kun je zomaar een uur mee verder zijn. Je kunt het zo uitgebreid mogelijk maken als je zelf wilt. Mogen ze alleen tekenen en schrijven? komt er knutselmateriaal aan te pas…

Liever geen groepjes? Deze opdracht kan natuurlijk ook prima individueel.

Vakantie – activiteitenboek

De kinderen bedenken voor de vakantie doe-opdrachten, woordzoekers, kruiswoordpuzzels en de leukste andere ideeën!
Laat dit geheel aan hen over, je zal de leukste dingen tegenkomen, die ze voor het vakantieboek zullen maken! het handigste is, is dat ze het direct met de zwarte stift of met pen tekenen, zodat het na het kopiëren ook duidelijk te zien is. Een oefening klaar binnen de tijd? Laat ze nog een blad vullen of laat ze een stripboeken lezen, een alternatieve tekenopdracht maken of een woordzoeker invullen)

Leerkrachten maken het verschil!

Laat de kinderen een stukje schrijven voor de website: www.leerkrachtenmakenhetverschil.nl

De juffen staken niet voor niets vandaag. Ze willen graag op een goede manier hun vak kunnen uitoefenen. Toch denk ik dat ze het al heel goed doen zonder dat ze het zelf soms weten. Laten we social media overspoelen met mooie berichten waarin jou juf of meester voor jou het verschil maakte.

Ik wens je een magisch uurtje toe zo voor de klas.

Met warme groet,
Tineke Verdoes

 

 

 

 

 

Hoog sensitieve kinderen en kleding

Hoog sensitieve kinderen en kleding

Joost komt naast mijn bureau staan. Hij zit al een tijdje te draaien op zijn stoel. Regelmatig staat hij op en trekt aan zijn broek. “Juf, mijn mallot zit niet goed.” Hij ziet me kijken. “Ja, het is koud vandaag, dus ik heb een mallot onder mijn spijkerbroek. Hij blijft maar verkeerd gaan.” Ik loop in gedachten even de dag door. Hij is inderdaad onrustiger sinds hij naar de toilet is geweest. ’s Morgens is hij misschien nog wel geholpen met aankleden, maar na het toilet moest hij het natuurlijk zelf doen. Als je in groep 7 zit is het natuurlijk niet meer Cool als de juf mee gaat naar de toilet. We bespreken samen even hoe hij het handig kan oplossen. Het blijkt dat mijn luisterend oor, mijn begrip voor Joost vandaag voldoende zijn.

Gevangen

Vandaag loop ik buiten. Ik ben de hele ochtend opstap geweest. Nu loop ik terug van het weg brengen van mijn kinderen. In eens voel ik me zoals Joost zich vrijdag waarschijnlijk heeft gevoeld. De legging onder mijn spijkerbroek begint me behoorlijk te irriteren. Ik voel mijn voeten in mijn moonboots. Ze kunnen geen kant op. Ik kan minder fijn doorlopen, daar ik de sneeuw onvoldoende vertrouw. Zelf mijn dikke winterjas opgevuld met een hemd, een T-shirt en een trui irriteert me. Ik voel me gevangen in mijn kleding. Mijn aandacht richt zich op dit gevoel. Thuis gekomen trek ik bijna alles uit en geniet van de ruimte die ik om mijn lijf heen voel. In eens herinner ik mee, dat ik als kind maar al te graag in leggings liep. Geen strakke, schurende spijkerbroeken. Geen knellende, half hoge schoenen en zeker geen laarzen.  Gelukkig mocht ik zelf kiezen wat ik voor kleren aanwilde als het maar paste bij de weersomstandigheden. En wat ik passend vond, kon soms stroken met hoe het ‘hoorde’.

Kinderen en kleding

Vaak vragen ouders tijdens de wijze ouder cursus mij: “maar je kunt ze toch niet in een topje naar buiten laten gaan als het bijna vriest?” Mijn antwoordt luid meestal als volgt. Hoog gevoelige kinderen zijn prima in staat keuzes te maken. Soms moeten ze dingen echter eerst ervaren voordat ze een keus kunnen maken. Hoe kun je nu leren dat het handig is om wanten aan te trekken als je nooit ervaren hebt hoe het is om zonder wanten in de winter buiten te zijn? Jij als ouder, kunt dingen inschatten. Jouw wereldbeeld is groter dan dat van je kind. Als je met je sensitieve kind naar buiten gaat, zorg dan dat je wanten in jou jaszak bij je hebt. Als je kind aangeeft dat hij/zij ze nodig heeft, kun je ze geven. Zo bouw je samen aan een passend wereldbeeld voor je kind.

Tineke Verdoes

Tineke Verdoes

Tineke Verdoes is moeder, leerkracht, remedial teacher, kindercoach, auteur en beelddenker. Op jonge leeftijd merkte ze dat het leren lezen en schrijven minder makkelijk ging dan bij andere kinderen. Er werd nog op de basisschool geconstateerd dat ze dyslexie had. In de jaren die volgden ontwikkelde ze haar geheel eigen manier van leren. Deze manier van leren in combinatie met haar vakkennis deelt ze nu met kinderen, ouders en leerkrachten. Zowel voor de klas, in haar praktijk, tijdens het geven van lezingen of trainingen, het ontwikkelen van lesmateriaal en via het schijven van boeken over beelddenken bij kinderen, zodat deze sensitieve belevers en denkers van nu kunnen zeggen: “Ik ben oké.”