**//sticky ads code//**
Wat je als ouder moet weten over faalangst!

Wat je als ouder moet weten over faalangst!

Spanning hoort bij het leveren van prestaties. Te weinig of te veel spanning zorgt voor een slechte prestatie, een goed spanningsniveau zorgt voor een goede prestatie. Sommige kinderen hebben hun spanning niet onder controle. Het gebrek aan zelfvertrouwen dat daarvan het gevolg is, zorgt ervoor dat hun geloof in het ‘eigen’ kunnen wordt vertroebeld.

Faalangst is angst om te falen. Een kind met faalangst heeft angst om fouten te maken of iets niet goed te doen in situaties waarin ze beoordeeld worden, of waarin zij zichzelf beoordelen.

Hoe kan faalangst ontstaan?

Faalangst is angst dat vaak gekoppeld is aan schoolprestaties en beoordeeld worden. De sociale omgeving die invloed heeft op je kind (met faalangst) zijn voornamelijk leerkrachten, ouders, vrienden en klasgenoten.
Door gedrag van een specifiek persoon (bijvoorbeeld de leerkracht) kan faalangst ontstaan. De manier waarop een leerkracht prestaties van leerlingen beoordeelt, speelt een belangrijke rol.
Een competitieve sfeer onder klasgenoten zorgt voor meer druk om te presteren.
Ook de thuissituatie kan invloed hebben op faalangst bij je kind. Wanneer je als ouder(s) prestatiegericht bent, hoge verwachtingen hebt van je kind en je kind onder druk zet om te presteren kan dit tot faalangst leiden.
Een andere mogelijkheid is wanneer je als ouder zelf faalangst hebt. Je kind kan jou als model zien, waardoor de faalangst van je kind wordt versterkt.

Kinderen schamen zich er vaak voor dat ze angstig zijn voor bepaalde situaties en praten er daarom niet makkelijk thuis over. Daarom is het voor jou als ouder niet altijd makkelijk te herkennen.

Hoe kun je faalangst herkennen?

Je hebt 3 soorten faalangst.

  • Cognitief: Angst om ‘slechte’ leerprestaties te laten zien (toetsen, huiswerk)
  • Sociaal: Angst om afgewezen of slecht beoordeeld te worden (spreekbeurt, voorlezen, vrienden maken)
  • Motorisch: Angst om fouten te maken bij het uitvoeren van lichamelijk handelen (sport, gymnastiekles, tekenen)

Deze kunnen afzonderlijk bestaan, maar meestal overlappen ze elkaar.

✩Bij jongeren kan ook het eigen uiterlijk aanleiding zijn tot faalangst.

Je hebt 2 types

  1. Passief faalangstige kinderen gaan moeilijke situaties uit de weg, zij vermijden fouten en kritiek.
    Kenmerken: vaak bevestiging vragen, twijfelen om aan iets te beginnen, antwoorden uit de weg gaan, weinig tot niet studeren (spijbelen), opstandig, rustig/teruggetrokken of druk gedrag.
  2. Actief faalangstige kinderen willen alles goed doen, maximum aan inspanning om een mislukking te voorkomen.
    Kenmerken: braaf, werken hard, perfect doen wat gevraagd wordt, krampachtig (op)volgen, weinig sociale contacten, weinig tijd voor ontspanning en/of hobby’s.

ijverig_meisje

Deze laatste groep wordt denk ik dikwijls niet (h)erkend omdat zij vaak als de ideale leerling worden gezien: gemotiveerd, hard werkend voor hoge cijfers. Bij dit type faalangst, is het belangrijk dat je, naast dat het een positief effect heeft op de prestaties, beseft dat dit een sterk negatief effect kan hebben op het welbevinden van je kind!

Faalangst uit zich ook vaak in lichamelijke klachten: hartkloppingen, zweten, maagklachten, darmklachten, hoofdpijn, slapeloosheid, hyperventilatie en trillen.

Wat kun je als ouder doen?

  • Stel geen hoge verwachtingen, kijk naar wat je kind aankan.
  • Probeer het vertrouwen in je kind over te brengen, geloven in dat hij/zij het kan.
  • Positief benaderen en leg de nadruk op wat (al wel) goed gaat.
  • Stimuleer je kind, zonder dwang, om toch datgene te doen waar het tegen opziet.
  • Maak duidelijk dat niet alles in één keer goed hoeft te gaan. Van fouten leer je!
  • Bespreek de stapjes voorwaarts, maak kenbaar dat je zijn/haar inzet ziet.
  • Neem niet (te snel) dingen uit handen omdat jij denkt dat het beter of sneller kan.
  • Zorg dat je kind aan ontspanning toekomt. Maak samen een huiswerkschema.
  • Stimuleer ontspanning (sport, muziek of hobby, omgang vrienden).
  • Bespreek indien nodig met school, sportvereniging en houdt contact.
  • Maak tijd SAMEN. Creëer rust en ruimte, een gevoel van geborgenheid waarin je kind zich veilig voelt.

Keer op keer geconfronteerd worden met (faal)angst kan ervoor zorgen dat je kind in een vicieuze cirkel beland waarmee de angst om te falen zich kan uitkristalliseren op meerdere terreinen/vlakken.
Tijdige onderkenning en je kind leren ermee om te gaan is daarom belangrijk.

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Goed omgaan met de emoties van je kind

Goed omgaan met de emoties van je kind

Schaterlachen van plezier, huilen van verdriet of schreeuwen van woede het zijn uitingen van emoties. Emoties die elk jong kind van nature zonder enige schaamte in al zijn puurheid laten zien.

Emotionele uitbarstingen, het hoort erbij. Juist tijdens het opgroeien. Het gaat gepaard met vallen en weer opstaan. Zo kunnen kinderen rond twee jaar dagelijks korte woedeaanvallen hebben, maar meestal groeien kinderen er rond drie of vier jaar vanzelf overheen. Kinderen krijgen vanaf ongeveer zeven jaar al meer controle over hun emoties. Ze kunnen steeds beter met hun emoties omgaan en deze onder woorden brengen.

Fijne en minder fijne emoties

Als volwassenen praten we vaak over ‘positieve’ en ‘negatieve’ emoties en handelen hier dikwijls naar. Als in; “Negatieve emoties zijn niet goed, die mogen er niet zijn!” Alsof je alleen maar positieve emoties moet ervaren. Weet je, het leven is af en toe onzeker, spannend, heftig en intens. Heus niet alleen maar leuk, lief en zacht. Er bestaat eigenlijk niet zoiets als ‘negatieve’ emoties. Mooi als volwassenen dit anders benaderen en het goede voorbeeld geven. Als in; “Emoties mogen er zijn, allemaal en allemaal worden geuit!” Emoties komen en gaan… het is niet wie je bent.

Wanneer een kind overspoeld raakt door boze, verdrietige of angstige emoties kan hij gedrag vertonen dat door volwassenen om hem heen en door henzelf niet meer word begrepen .

Voelen en beleven

Emoties kunnen ingewikkeld aanvoelen. Dit brengt ongemak en maakt ons kwetsbaar. Ook jouw kind! Kinderen hebben een veilige omgeving nodig om onplezierige emoties te kunnen uiten. Echt te laten zijn, in dit moment. Geen directe oplossing of wegpraten. Maar door je kind te laten ervaren dat deze emoties er mogen zijn, ervaart hij ook dat het een opluchting kan zijn wanneer deze weer ‘echt’ helemaal weg is.

  • Voelen: Plaats de hand van je kind (bij boosheid) eens ter hoogte van het hart. Of laat eens het vocht van eigen tranen voelen. Ontdek samen…..wat verteld je gevoel?
  • Herkennen: Hoe is het om verdrietig te zijn? Hoe voelt het om blij te zijn? Zo leert je kind dat er verschillende emoties zijn en dat je daar ook weer uit kunt stappen.
  • Benoemen: Wat is er gebeurt, wat ging eraan vooraf? Nodig je kind uit te vertellen over wat hij/zij voelt, en accepteer dat als waarheid. Oordeel niet! Daarna is er altijd nog ruimte om je kind het anders te laten zien, mocht dat nodig zijn. Voor nu hoeft het gevoel alleen maar te worden gevoeld!
  • Uiten: Een kind mag boos zijn! Laat je kind eens op een kussen slaan. Houdt in gedachten dat er vaak nog veel meer boosheid onder zit. Boosheid is immers ook een hulpmiddel om voor jezelf op te komen. Andere manieren om gevoelens te uiten is beweging: rennen, zingen, dansen. Toelaten of zelfs uitnodigen tot huilen is ook belangrijk!

Met deze stappen ontstaat er beweging en bewegingen stralen altijd uit…
Onplezierige emoties zijn niet leuk om te ervaren, maar we kunnen er iets belangrijks mee winnen als we ‘eerst’ leren om erbij stil te staan

Gevoelens van emoties niet onder(dé)-drukken(pressie)

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Hoe ga je om met hoog sensitiviteit op school

Hoe ga je om met hoog sensitiviteit op school

Steeds meer leerkrachten zijn bekend met hoog sensitiviteit, maar voor vele is het nog lastig om hiermee om te gaan. Omdat het belangrijk is kinderen met een Hoog Sensitief karakter op een juiste wijze te ondersteunen, gaat deze blog in op de belangrijkste eigenschappen van Hoog Sensitiviteit. En hoe kunnen leerkrachten en ouders het beste om kunnen met hoog sensitiviteit op school

Diep nadenken
Hoog sensitieve kinderen stellen vaak diepzinnige vragen. Ze zijn wijs voor hun leeftijd en hebben een sterk rechtvaardigheidsgevoel en zijn erg gewetensvol.

Beter dat de leraar een hoog sensitief kind bij gedragsproblemen niet in de groep aanspreekt, maar deze achteraf even apart neemt en hem/haar helpt in een rustig gesprek, zonder boos te worden en te veroordelen. Luisteren naar mogelijke oorzaken van het ontstane gedrag maakt vaak veel duidelijk. Indien nodig, op een rustige wijze herinneren aan de gemaakte afspraken die gelden in de klas.

Verandering
Hoog sensitieve kinderen vinden plotselinge veranderingen en onverwachte gebeurtenissen niet fijn.

Kondig ruim van tevoren bijzondere gebeurtenissen, veranderingen in de klas, het lesrooster etc. aan. Een hoog sensitief kind is erg gebaat met een vast dagprogramma. Wanneer er een vast dagprogramma is, kan dit bijvoorbeeld zichtbaar in de klas opgehangen worden.

Angst en falen
Hoog sensitieve kinderen zijn bang om iets verkeerd te doen (perfectionistisch). Kunnen erg gefrustreerd reageren als iets niet lukt. Ze zijn gevoelig voor negatief commentaar. Schrikken bijvoorbeeld snel van harde stemmen/geluiden.

Het is belangrijk dat de leerkracht zich bewust is van zijn taalgebruik en gezichtsuitdrukking en een vriendelijke, geduldige basishouding aanneemt. Een hoog sensitief kind is makkelijk met zijn aandacht naar binnen gekeerd en kan intens verbonden zijn met datgene waar ze op dat moment mee bezig zijn, waardoor deze vaak meer tijd nodig heeft.

Emoties en gevoelens
Hoog sensitieve kinderen lijken gedachten te kunnen lezen. Voelen emoties en stemmingen van anderen. Ze vinden veel mensen in een ruimte vaak niet fijn.

Fijn wanneer de leerkracht een hoog sensitief kind betrekt bij plaatsing in de klas. Deze zal snel kiezen voor een rustige plek ergens aan de zijkant/achteraan in de klas, met een muur achter de rug. Vooraan plaatsen kan zorgen voor onrust, dit omdat er veel gebeurt achter een kind waardoor het afgeleid kan raken. Ook ontstaat mogelijk het gevoel dat het door de leraar op de vingers wordt gekeken waardoor het zenuwachtig zal worden en minder zal presteren. Ook belangrijk om een hoog sensitief kind niet naast een druk kind te laten zitten. Naast dat dit zal afleiden kan het kind ondergesneeuwd worden en zich in zichzelf keren, ook kan het zijn dat het kind helemaal mee gaat in het drukke gedrag. Bij beide vindt overprikkeling plaats, wat invloed heeft op het gedrag.

Harmonie
Zien de schoonheid van dingen. Stellen behoeftes van anderen voorop eigen behoeftes en kunnen moeite hebben voor zichzelf op te komen.

Hoog sensitieve kinderen zijn een makkelijk slachtoffer en zullen niet snel voor zichzelf opkomen en terugvechten omdat dit indruist tegen hun invoelend en gewetensvol karakter. Pesten gebeurt vaak buiten het gezichtsveld van de leerkracht! Wanneer een hoog sensitief kind zich hierover al durft uit te spreken, neem dit dan heel serieus, want liegen zit gewoon niet in hun karakter.

Veel opmerken
Hoog sensitieve kinderen nemen subtiele veranderingen waar. Ook fysiek; Labels in kleding, strakke kleding, natte kleding worden vaak moeilijk verdragen.

Een norse blik, een harde stem of zelfs straf zijn funest voor het zelfvertrouwen. Zelfs als het niet op hen gericht is, maar op een klasgenootje of als de leerkracht gewoon even niet lekker in zijn vel zit die dag, zal het hoog sensitieve kind dikwijls denken dat dit met hem/haar te maken heeft. Dit kan stress veroorzaken, hetgeen kan leiden tot vage klachten als buikpijn, hoofdpijn, niet meer naar school willen etc.

Slim en creatief
Hoog sensitieve kinderen kunnen ‘vanuit stilte’ met verrassende oplossingen/ideeën komen.

Vraag als leerkracht eens naar waar het kind zijn interesse ligt, ook op creatief gebied. Sport, muziek of tekenen. Laat het kind hier (groep 5) bijvoorbeeld een spreekbeurt over houden. Het kan soms fijn zijn als een hoog sensitief kind zowel individueel als in een groep bezig kan zijn waarbij het zijn creativiteit en verbeelding mag gebruiken (zelfstandig tekenen bijv.). Wanneer het kind aangeeft even alleen te willen zijn, om bijvoorbeeld tot zichzelf te komen, geef deze dan ook even die ruimte.

meer blogs van Stella Nagtegaal of volg haar op facebook

Waarom we de namen verwarren van onze kinderen

Waarom we de namen verwarren van onze kinderen

Je roept je kind en uit je mond ontsnapt de naam van je andere kind(eren) of geliefde. Soms passeren zelfs allen de revue voordat je de juiste naam te pakken hebt. Mij overkomt dit regelmatig. Ook kan ik je bekennen dat ik soms zelfs de namen verwar, als ik met anderen over mijn kinderen praat.

In mijn gezin nemen ze het over het algemeen voor lief, maar soms kan het ook ongemakkelijk zijn. Best begrijpelijk, zo ervaar ik het zelf ook wel eens als verwarrend. Het lijkt zomaar te gebeuren, want ik doe het echt niet bewust.

Misschien herken jij dit ook en ben je net als ik ook benieuwd naar het hoe en waarom dit gebeurt?

Cognitieve verwarring

Met mijn nieuwsgierige blik, al surfend op het web, stuitte ik op een zeer uitgebreid onderzoek.
Zo ontdekte ik dat het een heel normale cognitieve verwarring is! Het heeft dus niets te maken met een slecht geheugen of het ouder wordende brein😉

Mapjes

Ons brein organiseert informatie in verwante groepen met een mentaal archiefsysteem dat het semantische netwerk wordt genoemd. Zie het als verschillende mapjes waar namen van familie en vrienden in worden opgeslagen. Het semantische netwerk  groepeert  deze informatie  samen  om het in ons geheugen vast te leggen, zodat we het op een later tijdstip kunnen terugvinden.

Vanuit liefde

Wanneer wij dus als ouder de verkeerde naam van ons kind gebruiken, zit de naam die wordt gebruikt ‘in overweldigende mate’ in dezelfde categorie. Het zit dan in dezelfde (I love my family) map.
Als we één naam uit deze map moeten halen, zijn we geneigd langs alle namen te gaan. Dus, de volgende keer dat we de namen van onze kinderen verwarren, weten we dat het vanuit liefde is.

Hoe dichter je bij iemand bent, hoe waarschijnlijker het is dat je hun namen door elkaar haalt.

Extra weetjes
-Moeders verwarren vaker dan vaders
-Het lijkt erop dat honden, als enige huisdier, ook in dezelfde (I love my family) map zitten.
-Ouders zijn meer geneigd om met de verkeerde naam van een kind te komen als ze moe, gefrustreerd of boos zijn.

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Zorgeloos opvoeden bestaat niet!

Zorgeloos opvoeden bestaat niet!

Veel ouders ervaren de druk van het ouderschap als een steeds grotere uitdaging. Mede door het teveel moeten organiseren, keuzestress, hoge verwachtingen (ook van buitenaf), de combinatie tussen werk en zorg kunnen heel gemakkelijk gevoelens van onzekerheid en schuldgevoel ontstaan. Tel daar onze prestatiemaatschappij en het groenere gras van de buren (wat overigens vaak alleen maar groener lijkt) bij op en je snapt dat de druk bij ouders oploopt. Ouders maken zich zorgen over de opvoeding.

De druk die je als ouder voelt heeft vervolgens weer effect op je kind. Er vindt als het ware een overdracht plaats. Als je druk voelt, ontstaat er vaak stress en dit heeft ook invloed op bijvoorbeeld jouw reactie op het gedrag van je kind. Je kind reageert hierop met een tegenreactie en jij als ouder geeft hier ook weer een gevolg aan. Voordat je het weet zit je onbedoeld samen ‘vast’ in een cirkel die niet wenselijk is. En die druk..?..die loopt alleen maar op.

Zorgen voor je kind.

Met gevoelens van onzekerheid en dikwijls angst om te falen, wenden ouders zich vaak tot internet en boeken. Je vindt veel informatie en boeken voorzien van allerlei overtuigende titels en tips. Dikwijls met een bedoeling jouw handvatten te geven je kind zo perfect en zorgeloos mogelijk op te voeden. Maar, zeg nou zelf, een kind perfect en zorgeloos opvoeden, bestaat dat? Ik denk het niet! Het gevoel van je verantwoordelijk voelen voor je kind ontstaat eigenlijk al op het moment van de zwangerschap. Denk maar eens aan je voeding, rust, controles in deze periode. Deze verantwoordelijkheid is niet los te koppelen van zorg en zorgen. Elke daaropvolgende fase binnen de ontwikkeling van je kind vraagt weer andere ondersteuning en zorg van jou als ouder en hier komen ook steeds weer andere zorgen bij.

Bedenk dat moeilijke periodes die een fase binnen de ontwikkeling van je kind met zich mee brengen, ook uitdagend en lastig  kunnen zijn voor je kind.

Niet beheersen maar verbonden zijn

Zo stelt Steven Pont (Ontwikkelingspsycholoog / gezinstherapeut) dat ouders vaak te gericht bezig zijn met het kind te beheersen. “Tanden poetsen, jas aan, nu je huiswerk maken”, zijn hier voorbeelden van. Natuurlijk hoort dat erbij, maar zeg nou zelf, het is het minst leuke van opvoeden. Veel interessanter is het deel dat hoort bij de ontwikkeling, waarbij je je verdiept in wat er in de ander leeft en probeert daarmee contact te maken. Zeg bijvoorbeeld niet tegen je verdrietige kind: ‘huil maar niet’, maar vraag: ‘wat maakt je zo verdrietig?’. Dan kom je te weten wat er in je kind omgaat en maak je verbinding. We moeten oppassen dat we opvoeding niet zien als een stapeltje opdrachten die we moeten volbrengen. Opvoeden is boeiend, zelfs als het niet leuk is. Een mooie uitspraak van Steven pont is ook dat wij als opvoeders de klei geven. Voor de finesses van het beeld dat een kind ervan kneedt, is het belangrijk dat jij als ouder op een gegeven moment niet meer te veel mee kneed. Juist dat op tijd loslaten is een grote blijk van verbinding. Maar je kunt pas iets loslaten als je het eerst goed hebt vastgehouden! Dus niet denken dat loslaten toch het uiteindelijke doel is en er daarom maar vast mee beginnen. Eerst goed vasthouden en verbinden, dan je kind op een mooie manier laten invoegen met alles wat daarbij komt kijken en uiteindelijk je kind laten uitvoegen naar zijn eigen levenspad.

Bedenk dat kinderen net als jij mens zijn. Alleen hebben ze nog minder kennis en beheersen ze hun impulsen minder goed.

Ouders leggen dikwijls de lat erg hoog voor zichzelf.

Eigenlijk hebben alle ouders wel eens vragen en zorgen over de opvoeding. Het gaat dan meestal om tijdelijke zorgen, bijvoorbeeld over emotionele problemen, gedragsproblemen, of de schoolprestaties. Ook het stellen van grenzen, regels en hoe consequent te blijven wordt vaak als lastig ervaren. Het gaat eigenlijk om alledaagse, herkenbare problemen; een kind dat moeilijk in slaap komt, erg verlegen is, een kind dat op school moeite heeft met de concentratie…. Ook al zijn het geen zware problemen, ouders kunnen hier best wat meer ondersteuning bij gebruiken. Ondersteuning die er dan volgens mij op gericht zou moeten zijn om het vertrouwen in de eigen ouderlijke vermogens te vergroten of herstellen. Jou als ouder helpen inzicht te krijgen in angsten en zorgen en je te laten vertrouwen op je eigen oordeel

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

 

Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Als ouder kun je denken dat je je kind zelfvertrouwen geeft door hun verstand en talent te prijzen. Dit kan echter een tegenovergestelde effect in de hand werken, want kinderen kunnen aan zichzelf gaan twijfelen als iets moeilijk is of fout gaat. Je kind kan vervolgens het gevoel krijgen niet te voldoen en faalangst en het ontwikkelen van een vaste mindset liggen op de loer. Terwijl een groei-mindset zoveel meer biedt.

Als ouder kun je je kind beter leren om te genieten van de inspanning, houden van uitdagingen, nieuwsgierig te zijn naar fouten en dit als wijze te zien om te blijven groeien. Hiermee geef je namelijk mee onafhankelijk te worden van beloningen en leer je je kind het eigen zelfvertrouwen te versterken en herstellen.
Nu hoor ik je denken; ’ik mag toch wel complimenten of beloningen geven?’ Natuurlijk mag dat! Van complimentjes en zo nu en dan een beloning geniet immers iedereen (gever en ontvanger) en daar groei je ook van. Het gaat er hierbij om wat je beloond. Het is namelijk beter om complimenten te geven over het proces in plaats van het resultaat. Hiermee bedoel ik het proces dat gaat over het oefenen en de weg naar het behaalde resultaat toe. Door je complimenten te richten op het proces en de weg ergens naar toe stimuleer je de groei-mindset. Dit principe, hoe het werkt en het belang hiervan, leg ik graag uit.

“Een mindset is een verzameling innerlijke overtuigingen, een manier van denken die van invloed is op je gedrag en houding ten opzichte van jezelf en anderen.”
Prof. Carol Dweck ontdekte dat een vaste-mindset ontwikkeling belemmert, terwijl een groei-mindset zorgt voor motivatie, doorzettingsvermogen en een passie voor ontwikkeling en leren.

Kenmerken van een vaste-mindset en groei-mindset

Vaste-mindset

Met deze mindset ga je ervan uit dat intelligentie vast staat. Dit zorgt ervoor dat je graag slim wil over komen. Je vermijdt uitdagingen, want dan kun je fouten maken. Je zoekt steeds bevestiging op basis van intelligentie, persoonlijkheid of karakter. Het draait om succes hebben, slim overkomen, geaccepteerd worden en een winnaar voelen. De grote angst is falen, dom overkomen, afgewezen worden en een verliezer voelen. Je gedraagt je defensief bij belemmeringen en geeft het al gauw op.
Inspanning is zinloos, want als je echt een genie bent, dan hoef je je toch niet in te zetten? Kritiek komt over als een bedreiging, daarom negeer je leerzame negatieve feedback. Het succes van anderen zie je als een bedreiging. Het resultaat van de vaste-mindset is dat je je niet echt ontwikkelt en dus minder bereikt dan mogelijk is.
De vaste-mindset beperkt de prestaties van je kind. Het werkt destructief op de gedachten en leidt tot slechte leermethoden.
“Gelukkig kun je een vaste mindset veranderen naar een op groei gerichte mindset.”

Groei-mindset

Met deze mindset ga je ervanuit dat je jouw basiskwaliteiten kunt ontwikkelen door er moeite voor te doen. Intelligentie is te ontwikkelen. Dit zorgt ervoor dat je graag wil leren. Het geloof dat kwaliteiten ontwikkeld kunnen worden kan een intrinsieke motivatie tot leren geven.
Een kind met een op groei gerichte mindset is blij met uitdagingen en geeft niet op bij tegenslag. Inspanning is de weg tot meesterschap. Met de intrinsieke motivatie om zich volledig in te zetten en vol te houden, is je kind in staat om zichzelf door moeilijke perioden van het leven heen te slaan.

Zo leer je je kind uitdagingen te omarmen en te zien als mogelijkheden om te groeien.

  • Leer je kind dat iedereen mogelijkheden heeft ergens beter in te worden.
  • Leer doorzetten als iets moeilijk is; vertel over eigen ervaringen.
  • Leer dat fouten als filter werken en als inspirator dienen om te groeien
  • Geef kans nieuwe dingen te proberen, ruim obstakels niet uit de weg.
  • Geef complimenten over het proces; hoe heeft je kind het aangepakt?
  • Benadruk de inzet; je ziet en beloond de inspanning die je kind geleverd heeft.
  • Laat je kind ervaren dat hard werken een voorwaarde is om iets te bereiken.
  • Maak je kind bewust van zijn mindset.
  • Leg uit dat het brein verbindingen aanlegt met oefenen (bijv. fietsen, lopen).
  • Creëer leerzame momenten.

Voordelen voor je kind.

  • Meer vertrouwen in eigen kunnen.
  • Meer open voor ‘negatieve’ feedback.
  • Laat zich minder ontmoedigen door tegenslagen
  • Meer doorzettingsvermogen.
  • Meer plezier in wat ze doen.

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…