**//sticky ads code//**
Moeilijke woorden zijn beter te lezen dan makkelijke woorden

Moeilijke woorden zijn beter te lezen dan makkelijke woorden

Dat klinkt vreemd, maar toch is het zo! Moeilijke woorden zijn beter te lezen dan makkelijke woorden.

Sinds ik me ben gaan verdiepen in het beelddenken vallen allerlei puzzelstukjes op zijn plek.
Zo ook het fenomeen dat kinderen soms moeilijke woorden beter lezen dan makkelijkere woorden. Als kind kon ik struikelen over ‘omdat’ of ‘niets’. ‘Niets’ werd bijvoorbeeld ‘niks’. Hoe kan het dat sommige kinderen struikelen over ‘waarom’, maar ‘ridderkasteel’ wel goed lezen?

Inmiddels is ook dat puzzelstukje op zijn plek gevallen. Het zijn de woorden waar geen beeld van is, de zogenaamde ‘lege’ woorden. Want bij ‘ridderkasteel’ hebben ze een beeld, maar hoe ziet ‘omdat’ eruit of ‘ondanks’?

Daarom zie je vaak dat kinderen met een visuele voorkeur lang moeite blijven houden met deze woorden. Vaak worden ze vergeten, verhaspelt of lang gespeld.

Snelle computer met opstartproblemen.

Snelle computer met opstartproblemen.

Bij onze hoogbegaafde zoon is een vermoeden van dyslexie, net als bij zijn grote zus en moeder. Hij zit nu in groep 3 en lezen wil maar niet vlotten. Op een dag zegt hij: “Mama, ik heb een hele snelle computer in mijn hoofd. Hij heeft alleen wel opstart- en verbindingsproblemen.”

Schat, je had het niet beter kunnen verwoorden.

 

Mama de week heeft toch 7 dagen!!

Mama de week heeft toch 7 dagen!!

Toen de middelste zoon in groep twee zat vroeg ik: “Hoeveel dagen heeft de week?” “Vijf”antwoordde hij. Ik legde uit dat het er zeven waren. Later vroeg ik het hem nog een keer en weer antwoordde hij vijf. Dit herhaalde zich aantal keren.  Normaal onthoudt hij werkelijk alles, dus het verbaasde me dat hij vol bleef houden dat het er echt vijf waren. Een paar weken later komt hij thuis: “Mama, de week heeft toch zeven dagen!” Ik zei: “Hoezo?” Mama, de juf had eerst vijf dagen opgehangen, maar ze was het weekeind vergeten. Nu heeft ze zaterdag en zondag erbij gehangen.”

Kinderen die visueel ingesteld zijn, leren wat ze zien en vanuit totaalbeeld. Laat daarom de hele week zien op het planbord. Meestal zie je dat ze de kleuren van de dagen wel snel onthouden, maar moeite hebben met de benaming. Maak daarom gebruik van plaatjes. “Maan” voor maandag, “donder” voor donderdag, “zon” voor zondag. De andere dagen kan het kind zelf kiezen wat hem aan die dag doet denken. Bijvoorbeeld “vrij” voor vrijdag of “woest” voor woensdag. Als de kinderen zelf de associatie erbij zoeken, zullen ze de benaming beter onthouden.
dagen van de week

Voor meer informatie ga naar donsult.nl

Opluchting: allebei hetzelfde plaatje

De middelste zoon (6,5) heeft een vriendje te spelen. De mannen bouwen de mooiste kunstwerken van lego en kapla en tekenen schitterende 3d huizen. Het is duidelijk dat beide goed visueel zijn ingesteld.

Tijdens het spelen vraagt zijn vriend: “Zullen we dat ene doen?” “Wat bedoel je?” vraagt zoonlief. Vriendje zegt: “Je weet wel dat ene, toen die keer dat we met dinges aan het spelen waren. Dat ene met die rode rondjes.” Ik merkte dat er lichte irritatie was, omdat ze elkaar niet begrepen. Ik ging naar de jongens toe en vroeg aan zijn vriend: “Zie je voor je wat je bedoelt?”. Heftig wordt er geknikt. Ik vroeg of hij het kon beschrijven. “Nee” zei hij, “maar wel tekenen.” “Oke, hier heb je papier en potlood.” Er werd meteen een rechthoek getekend en twee halve cirkels op de kopse kanten. “Oh,” zeggen zoonlief en ik tegelijkertijd: “airhockey.” Beide heren halen opgelucht adem: allebei hetzelfde plaatje.

Kinderen die visueel zijn ingesteld zien vaak voor zich wat ze bedoelen, maar kunnen dan niet altijd op de goede woorden komen. Ze gebruiken dan ook vaak de aanduidingen: dinges, dattes, die ene, euh ect.

Nicolette Deetman-van Donselaar

Nicolette Deetman-van Donselaar

Nicolette is moeder van drie kinderen, ze is dyslectisch en heeft een visuele voorkeur, of te wel ze is een beelddenker. Door haar kinderen kwam ze in aanraking met allerlei zaken met betrekking tot taal en leerontwikkeling: dyslexie, AVP (auditieve verwerkingsprobleem), hoogbegaafdheid, spraakachterstand.

In 2012 vertelde een orthopedagoog haar, dat haar dochter een beelddenker is. Ze had er wel eens van gehoord, maar sindsdien is ze zich er meer in gaan verdiepen. Niet alleen haar dochter bleek een visuele voorkeur te hebben, maar ook zij bleek een beelddenker te zijn en op dat moment vielen allerlei puzzelstukjes op zijn plek. De afgelopen jaren heeft ze veel praktijk ervaring op gedaan met haar eigen kinderen, aangevuld met de nodige trainingen en cursussen. Haar passie is daardoor nog meer gegroeid om kinderen met beelddenken te willen helpen en begeleiden.

In het najaar van 2013 heeft ze Donsult op gericht. Donsult begeleidt kinderen die visueel zijn ingesteld. Hierbij werkt ze nauw samen met logopediepraktijk Spraakwater.