**//sticky ads code//**
Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Als ouder kun je denken dat je je kind zelfvertrouwen geeft door hun verstand en talent te prijzen. Dit kan echter een tegenovergestelde effect in de hand werken, want kinderen kunnen aan zichzelf gaan twijfelen als iets moeilijk is of fout gaat. Je kind kan vervolgens het gevoel krijgen niet te voldoen en faalangst en het ontwikkelen van een vaste mindset liggen op de loer. Terwijl een groei-mindset zoveel meer biedt.

Als ouder kun je je kind beter leren om te genieten van de inspanning, houden van uitdagingen, nieuwsgierig te zijn naar fouten en dit als wijze te zien om te blijven groeien. Hiermee geef je namelijk mee onafhankelijk te worden van beloningen en leer je je kind het eigen zelfvertrouwen te versterken en herstellen.
Nu hoor ik je denken; ’ik mag toch wel complimenten of beloningen geven?’ Natuurlijk mag dat! Van complimentjes en zo nu en dan een beloning geniet immers iedereen (gever en ontvanger) en daar groei je ook van. Het gaat er hierbij om wat je beloond. Het is namelijk beter om complimenten te geven over het proces in plaats van het resultaat. Hiermee bedoel ik het proces dat gaat over het oefenen en de weg naar het behaalde resultaat toe. Door je complimenten te richten op het proces en de weg ergens naar toe stimuleer je de groei-mindset. Dit principe, hoe het werkt en het belang hiervan, leg ik graag uit.

Kenmerken van een vaste-mindset en groei-mindset

“Een mindset is een verzameling innerlijke overtuigingen, een manier van denken die van invloed is op je gedrag en houding ten opzichte van jezelf en anderen.”
Prof. Carol Dweck ontdekte dat een vaste-mindset ontwikkeling belemmert, terwijl een groei-mindset zorgt voor motivatie, doorzettingsvermogen en een passie voor ontwikkeling en leren.

Vaste-mindset

Met deze mindset ga je ervan uit dat intelligentie vast staat. Dit zorgt ervoor dat je graag slim wil over komen. Je vermijdt uitdagingen, want dan kun je fouten maken. Je zoekt steeds bevestiging op basis van intelligentie, persoonlijkheid of karakter. Het draait om succes hebben, slim overkomen, geaccepteerd worden en een winnaar voelen. De grote angst is falen, dom overkomen, afgewezen worden en een verliezer voelen. Je gedraagt je defensief bij belemmeringen en geeft het al gauw op.
Inspanning is zinloos, want als je echt een genie bent, dan hoef je je toch niet in te zetten? Kritiek komt over als een bedreiging, daarom negeer je leerzame negatieve feedback. Het succes van anderen zie je als een bedreiging. Het resultaat van de vaste-mindset is dat je je niet echt ontwikkelt en dus minder bereikt dan mogelijk is.
De vaste-mindset beperkt de prestaties van je kind. Het werkt destructief op de gedachten en leidt tot slechte leermethoden.
“Gelukkig kun je een vaste mindset veranderen naar een op groei gerichte mindset.”

Groei-mindset

Met deze mindset ga je ervanuit dat je jouw basiskwaliteiten kunt ontwikkelen door er moeite voor te doen. Intelligentie is te ontwikkelen. Dit zorgt ervoor dat je graag wil leren. Het geloof dat kwaliteiten ontwikkeld kunnen worden kan een intrinsieke motivatie tot leren geven.
Een kind met een op groei gerichte mindset is blij met uitdagingen en geeft niet op bij tegenslag. Inspanning is de weg tot meesterschap. Met de intrinsieke motivatie om zich volledig in te zetten en vol te houden, is je kind in staat om zichzelf door moeilijke perioden van het leven heen te slaan.

Zo leer je je kind uitdagingen te omarmen en te zien als mogelijkheden om te groeien.

  • Leer je kind dat iedereen mogelijkheden heeft ergens beter in te worden.
  • Leer doorzetten als iets moeilijk is; vertel over eigen ervaringen.
  • Leer dat fouten als filter werken en als inspirator dienen om te groeien
  • Geef kans nieuwe dingen te proberen, ruim obstakels niet uit de weg.
  • Geef complimenten over het proces; hoe heeft je kind het aangepakt?
  • Benadruk de inzet; je ziet en beloond de inspanning die je kind geleverd heeft.
  • Laat je kind ervaren dat hard werken een voorwaarde is om iets te bereiken.
  • Maak je kind bewust van zijn mindset.
  • Leg uit dat het brein verbindingen aanlegt met oefenen (bijv. fietsen, lopen).
  • Creëer leerzame momenten.

Voordelen voor je kind.

  • Meer vertrouwen in eigen kunnen.
  • Meer open voor ‘negatieve’ feedback.
  • Laat zich minder ontmoedigen door tegenslagen
  • Meer doorzettingsvermogen.
  • Meer plezier in wat ze doen.

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Is mijn kind Oost-Indisch doof of is er iets anders aan de hand?

Is mijn kind Oost-Indisch doof of is er iets anders aan de hand?

Kinderen kunnen thuis en op school problemen hebben met luisteren. Een kind luistert wel, maar de boodschap komt niet aan. Dit wordt ook wel aangeduid met auditieve verwerkingsproblemen.  Vaak schrijven we ze toe aan motivatie problemen (onwil om te luisteren) en aandachtsproblemen (onoplettendheid), maar wanneer je als luisteraar een boodschap niet goed begrijpt, kan dit vele oorzaken hebben.

Je kunt een kind ‘Oost-Indisch doof’ noemen. Het lijkt erop alsof hij doet alsof hij niks hoort.  Een kind kijkt je aan maar reageert niet. Hij draait net zijn hoofd weg als je begint met praten of hij laat in handelen/gezichtsuitdrukking zien je gehoord te hebben, maar reageert niet adequaat. Dit is eerder een motivatie probleem dan een echt luisterprobleem.
Ook kan het gebeuren dat het geluid ‘het ene oor in, en het andere oor weer uitgaat’.

Descartes

Zoals Descartes vroeger al zei; Zingtuigen geven zin aan het leven. Je kijkt naar de wereld, maar ziet die pas echt als je er over nadenkt. Je hoort de geluiden om je heen, maar luistert pas echt als je je bewust wordt van de geluiden en er over nadenkt. Je ervaart de wereld, maar voelt pas echt wat je voelt als je erover nadenkt.*

Wanneer informatie het ene oor in gaat en het andere oor weer uit, ontbreek vaak de aandacht om de boodschap bewust te (willen) begrijpen. Structurele aandachtsproblemen (zoals bijvoorbeeld ADHD) kunnen ook leiden tot problemen in de communicatie. Dit doordat mondelingen informatie niet goed aankomt bij de luisteraar.

Wanneer is sprake van auditieve verwerkingsproblemen?

Als een kind beschikt over een normale gehoordrempel. Je wel hoort maar minder goed verstaat, kan er sprake zijn van een luisterprobleem. Horen is de eerste stap in het proces van spraak waarneming. Denk nog even terug aan Descartes. Wanneer de oren kunnen ‘horen’, hoeft de spraak nog niet te worden verstaan. Nadat de oren het geluid hebben opgevangen moeten de hersenen dit verwerken tot een betekenisvolle boodschap. Wanneer je de klanken wel hoort, het klinkt bekent, maar …. die boodschap. Dit deel van het proces wordt auditieve verwerking genoemd. Als dit proces haperend verloopt kunnen we spreken van auditieve verwerkingsproblemen (AVP).

Je kunt auditieve functies uitleggen als “wat we doen met wat we horen” .Oftewel het verwerken van geluiden, klanken en spraak.

Wat zijn auditieve verwerkingsproblemen?

Achtergrond geluid

Kinderen met auditieve verwerkings-problemen hebben aanzienlijk meer moeite met het ont sleutelen van de boodschap in ruimtes met veel achtergrond geluiden. Denk aan schuivende voeten, laatjes die open en dicht gaan, het ruizen van de computers en ga zo maar door.  Ze verstaan anderen in een één-op-één-situatie zonder storende achtergrondgeluiden aanzienlijk beter. Kinderen laten vaak gedrag zien wat lijkt op dat van kinderen met gehoorverlies. Wanneer er achtergrondgeluid is reageren ze minder op wat er wordt gezegd.

Dit probleem kan variëren van lichte problemen met het verstaan van de ander in een (enigszins) lawaaiige omgeving, tot aanzienlijke problemen met het verstaan van spraak in dagelijkse situaties.

Overgevoeligheid voor geluid

Overgevoeligheid voor geluid komt vaak voor in combinatie met autisme en een verminderd gehoor, maar kan bijvoorbeeld ook voorkomen bij AD(H)D en dyslexie, of zich los daarvan voordoen.

Luistertesten kunnen aantonen dat geluid bij deze kinderen onbeschermd binnenkomt. Dit leidt tot heftige reacties op wat hardere geluiden. Vaak ontstaat hierdoor angst voor geluid. Kinderen met deze problemen zijn voortdurend op hun hoede en vermijden situaties waarin kans is op harde geluiden. Ze lopen liever een blokje om als ze de fanfare aan horen komen. Ook de radio is tolerant tot op zeker hoogte en wanneer iemand hard en boos praat, krimpen ze bijna in.  Deze gehoordrempel gaat vaak samen met vermoeidheid. Kan het ene geluid in de ochtend nog wel worden getolereerd, soms kan het later op de dag echt niet meer. Het gevaar is dat kinderen zich hierdoor nog meer af gaan zonderen. Op school kunnen kinderen een hoger geluidsniveau lang niet altijd te vermijden. Dit maakt dat deze situaties heel belastend en vermoeiend kunnen zijn.

Het gebruik van gehoor kappen kan tijdelijk verlichting brengen, maar brengt ook een groot gevaar met zich mee. Het brein dat toch al moeite heeft met het verwerken van auditieve informatie gaat bij het gebrek eraan overcompenseren. Kinderen blijven hierdoor juist meer geluiden oppikken door hun oorkappen. Echter bij het afdoen ervan heeft het brein aanzienlijke tijd nodig om weer aan te passen op het ‘normale’ geluidsaanbod, waardoor ze nog meer informatie missen.

Vertraagde informatie verwerking

Het kan voorkomen dat kinderen moeite hebben om te begrijpen wat bedoeld wordt, ondanks een normaal IQ; ‘het kwartje valt niet’, of met vertraging.
Lang niet altijd is er een gangbare verklaring voor bovengenoemde problemen met het opnemen en verwerken van informatie.

Onderzoekers hebben ontdekt dat het rechter oor dominant moet zijn, omdat de transmissie van geluid naar het taalcentrum in de linker hersenhelft veel korter is dan via het linker oor. Dit is de kortste weg van informatieverwerking.

Mensen met een links-dominant oor communiceren met een vertraging, omdat het geluid een langere weg aflegt via de rechter hersenhelft. Door deze omweg gaat (een deel van de) informatie verloren. Linker-oor-dominatie kan allerlei coördinatieproblemen met zich meebrengen bij lezen (dyslexie), schrijven en spreken (stotteren).

Lokaliseren van geluid

Een auditief verwerkingsprobleem dat zich veelal voordoet bij kinderen met ADD/ADHD, maar ook bij kinderen met enkel AVP, betreft het lokaliseren van geluid. Ze zijn veelal niet in staat de richting van het geluid te bepalen.

Wanneer er een bepaalde hoeveelheid geluid op hen afkomt, kunnen zij deze geluiden niet analyseren. Zij luisteren met een vervorming, waardoor zij veel harder hun best moet doen om anderen te verstaan en te begrijpen in vergelijking met andere mensen.  Hierdoor kan het kind snel vermoeid raken en slechts korte perioden achtereen luisteren. Hoe goed het kind ook zijn best doet, het lukt hem niet om goed te luisteren, met als gevolg dat de motivatie om te luisteren daalt.

Vaak wil een kind echter wel zijn best doen om zijn aandacht bij de les houden, maar hij kan dit niet. Er is dus sprake van onvermogen. Een dag op school is voor deze kinderen heel vermoeiend.

Wat te doen bij auditieve verwerkingsproblemen?

Bij twijfel is een stap naar een gespecialiseerde logopedist is een goede optie. Een logopedist kan een waardevolle bijdrage leveren aan het ontdekken, vaststellen en behandelen van problemen in de luistervaardigheid. Daarnaast is het van belang dat er onderscheid kan worden gemaakt tussen aandachtsproblemen, gehoorverlies en auditieve verwerkingsproblemen. Een uitgebreid onderzoek bij een audiologisch centrum, waaraan een logopediste ook een bijdrage levert, kan een luisterprobleem in kaart brengen. Dit onderzoek wordt vaak pas na de leeftijd van zes jaar afgenomen en

Een brief aan Simon Keizer

Een brief aan Simon Keizer

Beste Simon Keizer,

Met veel verbazing heb ik jouw column in de Linda, gelezen over jouw irritaties aan taalfouten.

Jouw opvatting dat een schilder foutloos moet kunnen schrijven, dat hij bij jouw anders zijn geloofwaardigheid verliest, vind ik opmerkelijk!  Dat mensen zich niet moeten verschuilen achter dyslexie, dat ze gewoon google kunnen gebruiken om alles correct op te schrijven.

Ik ben het met je eens dat in sommige situaties teksten correct geschreven moeten worden. Dat er de mogelijkheid is om teksten te laten redigeren, zodat alles juist is verwoord.  Maar als een schilder zijn offertes zou gaan laten redigeren, zal deze een stuk hoger uitvallen, maar zijn schilderwerk wordt hier echt niet beter van.

Misschien kun je zelf een keer google gebruiken om op te zoeken wat dyslexie werkelijk inhoud. Waar mensen tegen aanlopen met dyslexie, maar ook zeker de kwaliteiten die gepaard gaan met dyslexie. Veel grootheden als Einstein, Richard Brandson of om in jouw genre te blijven John Lennon zijn dyslectisch.

Ik weet niet wat je met deze column hoopt te bereiken, met welk doel je deze schreef. Maar je kwetst hier onnodig mensen mee. En erger nog je draagt bij een het stigmatiseren van een groep mensen.

Mensen en zeker kinderen met dyslexie, ondervinden in de maatschappij veel problemen omdat hun talenten niet voldoende erkend en gewaardeerd worden. De aandacht ligt vaak vooral op punten waarop ze niet voldoen aan de algemene verwachtingen. Jij draagt hier met deze column aan bij.

Ik heb dit schrijven niet laten redigeren, wat het boeit mij totaal niet of er fouten in staan. Eén van de doelen van communiceren is om een boodschap over te brengen en ik hoop dat met dit schrijven te doen

Jij hebt als zanger een voorbeeld functie in de maatschappij. Je zou kunnen bijdrage aan de ontwikkeling van talent van mensen door ze te waarderen om hun kwaliteiten.

Zeker voor kinderen is het gebrek aan erkenning van hun talenten, een belemmering om zich te ontwikkelen. Laat mensen doen waar ze goed in zijn. Motiveer ze om hun talent te ontdekken en verder te brengen. Dit zorgt voor een betere stimulans. Probeer niet van een vijf een zes te maken, maar van een acht een tien.  

Kijk omhoog!

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Wat heeft prikkelgevoeligheid met een “stoornis” te maken?

Als moeder van een hooggevoelig en strong-willed meisje schrok ik me wezenloos, toen ze de diagnose ‘ADHD met autistische kenmerken’ opgelegd kreeg. We kregen het verzoek van de school van mijn dochter (5 jaar) om verder onderzoek te laten doen, omdat ze erg prikkelgevoelig is en moeite heeft met haar spraak..

Dat dit zou resulteren een diagnose: ADHD met autistische kenmerken (en een ernstige TOS) wekte een enorme weerstand in mij op. Hoe kan het zijn dat een kleuter van 5 deze diagnose krijgt, terwijl er mijn inziens helemaal geen sprake is van een stoornis, maar gewoon een simpele ondersteuningsbehoefte.

Tegenwoordig worden steeds meer jonge kinderen gediagnosticeerd met een psychiatrische stoornis. Dat klinkt heel zwaar en dat is het eigenlijk ook, want ADHD en ASS zijn vormen van een psychiatrische stoornis die zijn opgenomen in de DSMV; het diagnostisch manual dat wereldwijd gebruikt wordt door de psychiatrie.

Wanneer is iets een stoornis?

Je zou verwachten dat een kind dat een psychiatrische stoornis gediagnosticeerd krijgt thuis én op school grote problemen heeft. Echter, als je kind afwijkt van een gemiddeld kind op school, maar waar de thuissituatie geen significante problemen geeft, kan het toch deze diagnose kan krijgen. De belangrijkste reden hiervoor is dat het anders niet de juiste hulp op school kan krijgen.
Ik ben me daarom eens gaan verdiepen in de materie en kwam tot een verbazende (niet wetenschappelijk getoetste) conclusie

Wat is nu eigenlijk het ‘probleem’ of de ‘stoornis’?

Als ik me inlees in de ‘stoornissen’ die aan kinderen worden gegeven, valt mij één ding heel erg op en dat is dat bij bijna al deze ‘stoornissen’ de gevoeligheid voor (externe of interne) prikkels heel erg groot is. Iedere dag worden onze kinderen overvoerd met allerlei soorten ‘prikkels’, maar er wordt ze niet geleerd hoe ze hiermee om moeten gaan. In deze prikkelvolle maatschappij zou daar op school meer aandacht aan moeten worden besteed, zoals het geven van ontspanningsles. Zeker een kind wat prikkelgevoelig is heeft hier baat bij.

Stoornis of spiegel?

Als we de ‘stoornis’ nu eens omdraaien… Houden deze kinderen ons niet een enorme spiegel voor? Zijn er in onze wereld niet veel teveel prikkels? Worden deze kinderen niet gewoon driftig en druk omdat ze continue overvoerd worden door prikkels?
Mijn dochter is een hooggevoelig meisje met een sterke wil, ook wel hooggevoelig en strong-willed genoemd. Ze heeft geen psychische stoornis, maar is gewoon een kleuter. Een kleuter die zichzelf probeert te beschermen door zich af te sluiten als ze teveel prikkels binnenkrijgt. Of daar heel druk door kan worden en soms zelfs een woedeaanval kan krijgen. In plaats van te kijken hoe zij alle prikkels moet verwerken, leert ze ons een hele grote les; de wereld is voor veel kinderen (en volwassenen) té prikkelvol.

Vanwege mijn hoogsensitiviteit is ons leven al heel erg ingericht op rust en structuur. Onze weekenden brengen wij graag met elkaar door en afspraken worden zorgvuldig gepland. Uitjes plannen wij nooit op een zondag want dan moet ze veel teveel prikkels verwerken terwijl de juf verwacht dat ze oplet op maandag. Ze is 5 jaar en moet dus naar school; thuisblijven voor prikkelverwerking mag in principe niet.

Balans

In onze prikkelvolle prestatiemaatschappij kampen veel mensen met een burn-out.1 Kinderen kunnen ook zeer prikkelgevoelig zijn. De balans tussen draaglast en draagkracht is weg; Alles dient altijd meer te worden. ‘Stilstand is achteruitgang’ zegt men. Maar misschien moeten we juist wat vaker stil zijn. In de stilte verwerk je. Even een pas op je plaats maken en daarna weer rustig doorgaan. Dit zou eigenlijk een vast onderdeel moeten zijn van een schooldag; ontspanning.

Hoe ontspan je eigenlijk? Welke manieren om te ontspannen zijn er? Misschien komen veel prikkelgevoelige kinderen dan niet zo overprikkeld thuis, waar overprikkeling zich vaak uit in woedeaanvallen, driftbuien en slecht slapen en de volgende dag moeten ze gewoon weer door naar nog een prikkelvolle dag.

Maar om leren gaan met prikkels is niet alleen nodig op school, maar wij als ouders hebben hier ook een enorme verantwoordelijkheid in. We grijpen zelf ook te vaak naar de smartphone. Ik betrap mezelf er regelmatig op om nog even een appje te beantwoorden, terwijl mijn dochter al meerdere malen iets aan me heeft gevraagd. Dat is niet goed, want ik ben haar voorbeeld. Wat leer ik haar op deze manier? Daarom gaat mijn smartfoon nu uit als zij thuis is, want ik ben haar voorbeeld en zij is mijn spiegel.

Lees meer over prikkelgevoelig aspecten.

Wat dyslexie je brengt!

Wat dyslexie je brengt!

Sommigen zien dyslexie als een gave. Dyslexie brengt een aantal vervelende eigenaardigheden met zich mee en op zoek naar een overlevingsstrategie, gelukkig ook de nodige handige compensaties. Maar ik ga hier beslist geen verhaal houden over de voordelen van het dyslectisch zijn.

Praat je over dyslexie, dan gaat het ook al gauw over sociaal-emotionele zaken zoals faalangst, snel afgeleid zijn, soms slecht aansluiting kunnen vinden bij klasgenootjes of vriendjes. En nu heb ik het woord al genoemd: ‘klas’. Want eigenlijk is deze sociaal-emotionele ellende niet iets wat echt bij dyslexie hoort maar bij school. Omdat scholen nu eenmaal kicken op statistieken, gemiddelden en voortschrijdend inzicht, wordt een leerling met o.a. dyslexie soms volledig afgebrand. Die moet nu eenmaal presteren conform die norm en dat lukt vaak niet. En dan komen er zaken boven als faalangst, soms vervelende fysieke klachten als hoofd- en buikpijn, bedplassen en een gebrek aan motivatie voor schoolse zaken.

Hopelijk gaan de komende jaren er toch eens goede stappen gezet maken met Passend Onderwijs. Eigenlijk bedoeld als een bezuiniging op het huidige onderwijs, zou Passend Onderwijs dìe handreiking moeten zijn voor alle leerlingen met een speciale ondersteuningsbehoefte. Dat zijn er heel veel. Meer nog dan wij denken. Want die onzichtbare leerlingen die ogenschijnlijk als een tierelier gaan, daar valt ook nog wel iets over te zeggen.

Ik vind dyslexie dus beslist geen gave. Maar wat ik eigenlijk wel een kadootje vind, is de zelfkennis die een kind al jong gaat ontwikkelen, mòet ontwikkelen.  Zodra een kind uitvalt op de normale scores, dan wordt het met grote regelmaat onderworpen aan testjes, proefjes en projectjes en vaak bevraagd over het eigen functioneren. Het voordeel voor deze kinderen is, dat ze dus al heel jong min of meer genoodzaakt zijn om naar zichzelf en hun eigen vaardigheden te kijken. Een kind dat normaal presteert op school heeft die noodzaak in veel mindere mate.

Nou ja, en dààr heeft een leerling met dyslexie dus wel iets aan. Hoe leer ik, waarom gaat iets lastig? Waarom schiet ik in de stress bij een toets? Is mijn hoofd zo vol, of juist helemaal leeg en komt er niets? Over het algemeen kan een kind al heel jong vertellen waarom dat allemaal bij hem of haar zo werkt. De moeite waard dus om hier naar te luisteren.

De problemen met dyslexie die kinderen ondervinden zijn veelal terug te brengen tot twee kern problemen, automatiseren en auditieve verwerking. 

 

Verveling stimuleren tijdens de vakantie!

Verveling stimuleren tijdens de vakantie!

Vakantie is een periode voor kinderen waarbij ze even helemaal niets moeten.  Echt een tijd om naar uit te kijken, toch? Of voel je de momenten al aankomen…. Bij sommige kinderen slaat het namelijk pas na een aantal dagen vakantie toe, anderen hebben er gelijk al last van: VERVELING!
Kinderen die zich vervelen kunnen naast klagen een hangerig, chagrijnig en onrustig gedrag vertonen. Dit wekt uiteindelijk irritaties op bij allen. Vanuit de beste bedoelingen heb je als ouder vaak de neiging er ALLES aan te doen om dit te voorkomen.

Verveling is goed voor een kind!

Om te beginnen is het goed te weten dat het helemaal niet verkeerd is dat een kind zich verveeld. Het is goed voor hen om te leren vrije tijd zelf in te vullen en iets van hun dag te maken. Verveling stimuleert namelijk de eigen creativiteit.

Wanneer je als ouders de vrije tijd continue probeert in te vullen, verhinder je dat een kind leert iets voor zichzelf te doen.

Wanneer het ze namelijk zelf lukt om iets te verzinnen, hebben ze dit zelf gedaan en dat maakt ze zelfstandig. Leren door zelf te doen en ontdekken is belangrijk, zie het als oefenen -voor later- om bestaande problemen op te lossen. Zich even lekker kunnen en mogen vervelen levert hier een belangrijke bijdrage aan!

Soms is een klein beetje inspiratie genoeg om de creativiteit te prikkelen.

Met dit gegeven kun je als ouder een kind inspireren door vooraf samen een lijstje te maken van dingen die ze graag willen doen tijdens hun vakantie. Let hierbij op dat jullie zowel activiteiten bedenken die je samen kunt doen als ook die een kind alleen kan doen. Maak hier vervolgens afspraken over. Wanneer  een kind dan aangeeft zich te vervelen kun je naar het lijstje verwijzen.

    • Paar ideeën om samen te doen:
      ★Gezelschapsspelletjes
      ★Picknicken buiten
      ★Samen film of serie kijken inclusief popcorn
      ★Cup cakes of taart bakken
      ★Samen boodschappen doen
      ★Samen koken
    • Paar ideeën om alleen te doen:
      ★Foto’s maken/fotoboek maken
      ★Boek lezen
      ★Collage maken van familie en of vrienden foto’s
      ★Kamer opruimen en overtollige spullen op Marktplaats zetten
      ★Klusjes in huis, auto wassen voor extra zakcentje

Nog wat extra inspiratie!
Deze  100 instant doe ideeën van ‘Klasse’ kun je downloaden en uitprinten. Zoek vervolgens samen leuke activiteiten en knip deze uit. Door ze in een pot te doen, heb je altijd iets leuks om te grabbelen.

Verveling stimuleren

Ja, je leest het goed!  Het kan namelijk ook zijn dat jouw kind zich nooit weet te vervelen doordat deze teveel in schermen gedoken zit. Tijd voor een favoriet computer spel kan echt geen kwaad, maar het is goed om hierover afspraken te maken. Vraag ook wat voor spel ze doen, kijk eens mee en spreek vervolgens samen tijden af. Zo weet je wat een kind bezighoudt, blijf je betrokken en kun je o.a. voorkomen dat een kind midden in een game hoeft af te breken.

    • Ook goed om te weten!
      ★Een kind kan in jouw ogen ook verveeld lijken. Ze ogen dan heel passief terwijl ze eigenlijk best actief zijn. Op de bank hangen bijvoorbeeld kan namelijk ook een manier zijn om indrukken te verwerken of om gewoon even lekker na te denken, fantaseren, dagdromen over van alles en nog wat. Wanneer je dan aandringt en met suggesties komt, verstoor je eigenlijk een heel mooi proces.
      ★Verveling van een kind kan ook een vraag om jouw aandacht zijn. Door van tevoren momenten aan te geven wanneer je er als ouder wel of niet bent, in combinatie met wat dagelijkse exclusieve aandacht, kan deze vorm van verveling voorkomen worden.
      ★Een individuele activiteit samen met een kind is heel fijn en waardevol. Bijvoorbeeld alleen met papa of mama lunchen, winkelen of wandelen. De gesprekjes die dit kunnen opleveren tussen jullie beiden kunnen van grootte waarde zijn

Laat je verrassen door de creatieve, inspirerende ideeën en oplossingen waar een  kind zelf mee komt. Meer rust, minder irritaties, schuldgevoel aan de kant, vervelen mag!

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…