Ik ben de moeder van ‘dat kind’

Ik ben de moeder van ‘dat kind’

Ik ben de moeder die met haar kind een verjaardagsfeestje binnenloopt – die alleen was uitgenodigd omdat de hele klas was uitgenodigd – en iedereen verbaast ziet kijken en het gefluister hoort, en mijn kind ook.

Elke ouder en opvoeder kent ‘dat kind’.

Het kind dat door de klas rent en zich zo uitdagend gedraagt dat je ervan overtuigd bent dat zijn moeder hem te veel suiker heeft gegeven bij het ontbijt. “Dat kind” wat nooit op zijn stoel kan blijven zitten, altijd andere onderbreekt, nooit zijn hand opsteekt en wat soms volledig losgeslagen over komt.
In de speeltuin is “dat kind” het luidst, het meest hectisch – het ene moment op de schommels en het andere moment op de glijbaan. Hij vraagt energiek: “Hé, jongens, mag ik meespelen?”. De andere kinderen zeggen over het algemeen nee of schrikken omdat ze dat kind “raar” vinden.
Misschien zijn ze bazig en willen ze dat het spel op een bepaalde manier wordt gespeeld. Misschien raken ze overstuur als de regels niet worden gevolgd of veranderen. Er ontstaat hierdoor een kloof tussen henzelf en de andere kinderen.

Ik ken die jongen

Ik ken er eigenlijk twee. De ene is 10, de andere is 5, en ze zijn mijn hele wereld. Ik ben de moeder van ‘dat kind’.
Ik zie het allemaal – zoals de uitgeputte blik op het gezicht van de leerkracht terwijl ze mijn kind naar me toe leidt met de kilometerslange lijst met overtredingen van de regels. Ik heb gezien hoe mijn zonen verbinding probeerden te maken in de speeltuin. Waar hun opwinding om EINDELIJK mee te mogen doen, energie creëert die hun lichaam moet vrijgeven met geschreeuw en luid gelach. Wat allemaal andere kinderen afschrikt.

Ik begrijp het

Ik begrijp de frustraties van de andere kinderen en ouders. Ik wou echter dat ze een dag in mijn schoenen konden staan. Ik wil dat ze die jongen kennen – voor wie hij werkelijk is. Ik wil dat ze weten dat mijn kind degene is die een kind zal zien als hij huilt en alles zal doen om ze aan het lachen te maken, zelfs als dit ten koste van zichzelf gaat. Mijn kind is serieus grappig en zorgt voor tranen in de ogen van mensen die hem echt leren kennen.
Hij ligt ook huilend in zijn bed en vraagt zich af waarom ‘niemand me leuk vindt’. Hij kan een LEGO-set van 750 onderdelen voltooien en dat in twee uur tijd. Hij zal het verdiende geld met zijn krantenwijk naar school brengen en iemand een traktatie kopen of de lunch betalen. Hij heeft empathie als geen ander kind, omdat hij de pijn van de wereld op zich neemt. Mijn kind is een mooie, prachtige, liefdevolle persoon.

Hij is ook een handvol

Ja, ik heb mijn destijds 4-jarige over mijn schouder gegooid om hem de winkel uit te dragen terwijl hij schreeuwt, me slaat en schopt. Ik hoor de mensen zeggen: “Ze moet haar kind beter onder controle krijgen. Ja, zelfs met een schreeuwend kind in mijn oor, hoor ik je” Wat denk je dat ik op dat moment aan het doen ben. Dit ben ik die het probeert! Ook zie ik mensen sympathiek glimlachen en knikken. Ik heb zelfs gehoord: “Je doet het geweldig” Tegen hen zeg ik: “dank je wel.” Echt, bedankt voor het begrip dat ik hier mijn best doe om een goede moeder te zijn.

Praat alsjeblieft met je kinderen over ‘dat kind’. Als je een vraag hebt over hun gedrag, vertel je kind dan niet dat je niet weet wat er mis is met ‘dat kind’. Praat met mij, de moeder.
Als je ziet dat mijn kind tegen de jouwe schreeuwt omdat hij de glijbaan op is gegaan en niet naar beneden wil. Of als hij overstuur reageert omdat een regel in het spel ineens wordt veranderd. Zeg dan alsjeblieft niet tegen je kind om weg te blijven van dit kind. Als je niet weet hoe je hem moet benaderen, praat dan met mij. Ja, hij heeft het label ADHD, maar hij is niet immuun voor zich buitengesloten voelen.
Hij is gewend aan een schema en regels. Wanneer iemand uit de pas loopt of plotseling de regels van het spel verandert, is dit een BIG DEAL voor hem. Begrijpen waarom andere kinderen de regels niet volgen, is zo moeilijk voor hem. Hij is hier lang door van streek. Tegen je kind zeggen weg te blijven, helpt beide niet om te leren omgaan met elkaar en verschillen te accepteren.

Wat ik zou wensen voor mijn kind

Ik ga dingen niet goed praten en geloof me ook ik vind het elke dag weer een uitdaging. Maar ik kan je eerlijk zeggen: voor elk slecht gedrag dat ze vertonen, zijn er tien andere die geweldig zijn.
Dus ik vraag je: neem de tijd om “dat kind” te leren kennen. Je zult er geen spijt van krijgen.

Als je jezelf of iemand in dit verhaal herkent, deel dit dan! Het is soms een eenzame wereld om de ouder van ‘dat kind’ te zijn. Maar ik wil dat je weet dat je niet ALLEEN BENT. Dit ben ik die mijn best doet voor mijn kind

Kinderen met een ADHD brein hebben positieve versterking nodig

Mary White

Jong geleerd is oud gedaan! Over ruzie en communiceren.

Jong geleerd is oud gedaan! Over ruzie en communiceren.

Een ruzie proberen op te lossen vanuit boosheid of verdriet. We hebben hier allemaal weleens mee te maken. Wanneer we reageren vanuit deze emoties heeft dit invloed op onze verbale (taal) en non-verbale (lichaamshouding) manier van communiceren. We worden niet gehoord en zo kan het zelfs agressie oproepen. Een oplossing is ver te zoeken. Over ruzie en communiceren

Kinderen hebben vaker met conflicten te maken. Zij zijn zich op cognitief en sociaal gebied volop aan het ontwikkelen. Binnen hun ontwikkeling zijn dit dan ook situaties waarvan zij veel kunnen leren.
Naast mijn eigen praktijk ben ik 1 keer in de week als vrijwilliger werkzaam als overblijf (grote pauze) op een lagere school.
Deze week kwam er een jongeman (jongen 1) van ongeveer 10 jaar, boos en verdrietig naar mij toe. Hij vertelde mij dat hij een Pokémon kaartje had geruild voor 2 kaartjes, hij had de twee kaartjes al gegeven, maar zijn klasgenootje (jongen 2) wilde dat ene kaartje niet geven.

Opties om te benaderen:

  1. Ik kan helemaal meegaan in het verhaal (inclusief boosheid) van jongen 1. Zo zou ik geen aandacht hebben voor het verhaal van jongen 2. In de ogen van beide jongens kies ik partij voor jongen 1. Kortom, een gesloten eenzijdig contact.
  2. Door met een neutraal, rustige houding de situatie te benaderen, probeer ik vertrouwen en respect uit te stralen. Dit gevoel van vertrouwen biedt kans het patroon waar zij zich in bevinden te doorbreken. Zo creëer je een open en eerlijk contact. Een bodem van waaruit de jongens samen een oplossing kunnen bedenken.

Hoe doe je dat dan ruzie en communiceren

Mijn voorkeur ging uit naar optie 2!
Ik vertelde jongen 1 dat het goed is dat hij met zijn verhaal en woede naar mij toe is gekomen, dat het vervelend is, maar dat er vast een oplossing voor gevonden kan worden. Zo zochten we samen zijn klasgenootje (jongen 2), die boos was weggelopen.
Toen we bij elkaar stonden riepen de beide jongens, boos en verontwaardigd, van alles naar elkaar.
Ik onderbrak de jongens in hun woede. Vroeg ze hoe de boosheid voelde. Beide jongens gaven aan het geen fijn gevoel te vinden.
Vervolgens legde ik aan de jongens uit dat je elkaar niet kunt verstaan als je schreeuwt.
Dus, ik liet ze om de beurt vertellen……
Zo vertelden ze o.a. dat het ene bewuste kaartje een waardevol kaartje is. Dat de jongen 1 had besloten er 2 kaartjes voor te willen geven.
Jongen 2 voelde zich voor het blok gezet omdat jongen 1 het niet goed had overlegd. Het kaartje was minstens 3 kaartjes waard!

“Oké, omdat jullie nu rustig reageren en luisteren naar elkaar, is er heel veel duidelijk geworden”, vertelde ik de jongens, en vatte het nog even voor ze samen.

Hierna vroeg ik de jongens of ze samen een oplossing zouden kunnen bedenken.
Aarzelend vertelde jongen 1 dat het speciale Pokémon kaartje inderdaad meer waard is dan twee kaartjes. Hij zou er best 1 kaartje extra voor willen geven. Ook gaf hij aan anders zijn 2 kaartjes terug te willen.
Oké, de jongens hebben samen twee opties bedacht:

  • Twee kaartjes terug en de ruil gaat niet door.
  • Een derde kaartje in plaats van 2 en de ruil gaat door.

De jongens besloten samen dat één kaartje extra een goed plan is.
Met vertrouwen liet ik de twee jongens samen om het verder op te lossen, zodat ik mijn aandacht ook weer op de andere kinderen kon richten.

Goed omgaan met de emoties van een kind

Ruzie opgelost

Een paar minuten later kwamen de jongens, die eerder elkaar niet konden verstaan van woede, samen naar mij toe om trots te vertellen dat het opgelost is.
Samen opgelost! Mijn complimenten met een dikke pluim!
Wat hebben deze twee jongens van een jaar of 10 mogen ervaren en geleerd over ruzie en communiceren?

  • Als je schreeuwt hoor je alleen jezelf.
  • Boos zijn voelt niet goed.
  • Als je elkaar hoort, kun je elkaar begrijpen.
  • Je kunt samen tot een oplossing komen.
  • Samen een oplossing bedenken voelt goed!

Even later zag ik op enig afstand de jongens nogmaals samen. Ze keken me beiden nog even aan (lief) en ik stak mijn duim naar ze op. Toppers!!

Van ervaringen leer je en JONG geleerd is OUD gedaan!

Lees meer over hoe kun je het beste omgaan met ruzie tussen kinderen

Meer over Stella Nagtegaal

 

Verveling stimuleren tijdens de vakantie!

Verveling stimuleren tijdens de vakantie!

Vakantie is een periode voor kinderen waarbij ze even helemaal niets moeten.  Echt een tijd om naar uit te kijken, toch? Of voel je de momenten al aankomen…. Bij sommige kinderen slaat het namelijk pas na een aantal dagen vakantie toe, anderen hebben er gelijk al last van: VERVELING!
Kinderen die zich vervelen kunnen naast klagen een hangerig, chagrijnig en onrustig gedrag vertonen. Dit wekt uiteindelijk irritaties op bij allen. Vanuit de beste bedoelingen heb je als ouder vaak de neiging er ALLES aan te doen om dit te voorkomen.

Verveling is goed voor een kind!

Om te beginnen is het goed te weten dat het helemaal niet verkeerd is dat een kind zich verveeld. Het is goed voor hen om te leren vrije tijd zelf in te vullen en iets van hun dag te maken. Verveling stimuleert namelijk de eigen creativiteit.

Wanneer je als ouders de vrije tijd continue probeert in te vullen, verhinder je dat een kind leert iets voor zichzelf te doen.

Wanneer het ze namelijk zelf lukt om iets te verzinnen, hebben ze dit zelf gedaan en dat maakt ze zelfstandig. Leren door zelf te doen en ontdekken is belangrijk, zie het als oefenen -voor later- om bestaande problemen op te lossen. Zich even lekker kunnen en mogen vervelen levert hier een belangrijke bijdrage aan!

Soms is een klein beetje inspiratie genoeg om de creativiteit te prikkelen.

Met dit gegeven kun je als ouder een kind inspireren door vooraf samen een lijstje te maken van dingen die ze graag willen doen tijdens hun vakantie. Let hierbij op dat jullie zowel activiteiten bedenken die je samen kunt doen als ook die een kind alleen kan doen. Maak hier vervolgens afspraken over. Wanneer  een kind dan aangeeft zich te vervelen kun je naar het lijstje verwijzen.

Paar ideeën om samen te doen:

  • Gezelschapsspelletjes
  • Picknicken buiten
  • Samen film of serie kijken inclusief popcorn
  • Cup cakes of taart bakken
  • Samen boodschappen doen
  • Samen koken

Paar ideeën om alleen te doen:

  • Foto’s maken
  • Boek lezen
  • Collage maken van familie en of vrienden foto’s
  • Kamer opruimen en overtollige spullen op Marktplaats zetten
  • Klusjes in huis, auto wassen voor extra zakcentje

Nog wat extra inspiratie!
Deze  100 instant doe ideeën van ‘Klasse’ kun je downloaden en uitprinten. Zoek vervolgens samen leuke activiteiten en knip deze uit. Door ze in een pot te doen, heb je altijd iets leuks om te grabbelen.

Verveling stimuleren

Ja, je leest het goed!  Het kan namelijk ook zijn dat jouw kind zich nooit weet te vervelen doordat deze teveel in schermen gedoken zit. Tijd voor een favoriet computer spel kan echt geen kwaad, maar het is goed om hierover afspraken te maken. Vraag ook wat voor spel ze doen, kijk eens mee en spreek vervolgens samen tijden af. Zo weet je wat een kind bezighoudt, blijf je betrokken en kun je o.a. voorkomen dat een kind midden in een game hoeft af te breken.

Ook goed om te weten!

  • Een kind kan in jouw ogen ook verveeld lijken. Ze ogen dan heel passief terwijl ze eigenlijk best actief zijn. Op de bank hangen bijvoorbeeld kan namelijk ook een manier zijn om indrukken te verwerken of om gewoon even lekker na te denken, fantaseren, dagdromen over van alles en nog wat. Wanneer je dan aandringt en met suggesties komt, verstoor je eigenlijk een heel mooi proces.
  • Verveling van een kind kan ook een vraag om jouw aandacht zijn. Door van tevoren momenten aan te geven wanneer je er als ouder wel of niet bent, in combinatie met wat dagelijkse exclusieve aandacht, kan deze vorm van verveling voorkomen worden.
  • Een individuele activiteit samen met een kind is heel fijn en waardevol. Bijvoorbeeld alleen met papa of mama lunchen, winkelen of wandelen. De gesprekjes die dit kunnen opleveren tussen jullie beiden kunnen van grootte waarde zijn

Laat je verrassen door de creatieve, inspirerende ideeën en oplossingen waar een  kind zelf mee komt. Meer rust, minder irritaties, schuldgevoel aan de kant, vervelen mag!

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Hooggevoelig en strong-willed

Hooggevoelig en strong-willed

Als hooggevoelige introverte mama van een hooggevoelig meisje met een sterke wil, is het leven voor ons samen soms een hele uitdaging. Wat is hoogsensitief,  hooggevoelig en Strong-Willed? Wat zijn de overeenkomsten en verschillen.

Toen ik moeder werd van een prachtige dochter, ervaarde ik dat zij ook heel erg gevoelig is, maar ik kon haar driftbuien, woedeaanvallen en grenzeloosheid niet plaatsen, want als je hooggevoelig bent dan trek je je toch terug als je overprikkeld bent? Mijn dochter werd bij overprikkeling juist heel erg druk en soms ging ze zelfs slaan, schoppen, krabben en bijten. Ik heb haar daarom regelmatig uit een drukke situatie gehaald, als ze dit gedrag ging vertonen. Ik wist dat ze sloeg en schopte uit onmacht, maar kon er mijn vinger niet op leggen waarom ze dit op deze wijze uitte.

Totdat ik las over hooggevoelig en strong-willed / hooggevoelig met een sterke wil, genoemd.
Hierin las ik precies de eigenschappen en het gedrag terug van mijn dochtertje. Vanaf dat moment kon ik ook gaan handelen vanuit haar beleving van de wereld, gesterkt in de wetenschap dat ze hooggevoelig en strong-willed is.

Wat is Hooggevoelig en strong-willed (HS-SW)?

HS-SW gaat af op de prikkels die ze opmerken in de omgeving, maar waar ze ook zo gevoelig voor zijn. Ze komen juist in beweging van de prikkels die hen nieuwsgierig maken, wat betekent dat ze fysiek in actie willen komen door lopen, rennen, praten, dansen, zingen etc.

Kenmerken van een hooggevoelig en strong-willed persoon zijn:

  • Weet duidelijk wat het wel en niet wil.
  • Is erg nieuwsgierig: wil graag nieuwe dingen leren.
  • Is ondernemend
  • Kan enorm enthousiast en blij zij
  • Bruist van de ideeën.
  • Heeft regelmatig last van driftbuien
  • Als dingen niet gaan zoals het dat wil, gebeurt het regelmatig dat het schreeuwt, scheldt, schopt, spuugt of slaat.
  • Kan heel lang volhouden, geeft niet zomaar toe.
  • Houdt er niet van om rustig te zitten, ook als het duidelijk is dat het rust nodig heeft.
  • Houdt van actievere bezigheden (buiten spelen, rennen, springen) boven passievere bezigheden (boekje lezen, knuffelmomenten)
  • Kan omslaan als een blad: het ene moment enthousiast, het andere moment volledig overstuur.
  • Bij overprikkeling, wordt het juist heel druk en moeilijk bij te sturen.
  • Wil geen rust nemen, ook al is het ontzettend moe.

Wat is zijn de overeenkomsten tussen hoogsensitief en hoogsensitief en strong-willed?

Hooggevoelig en HG-SW zijn beide even prikkelgevoelig. Beide zijn vaak creatief en slim en beleven de wereld intens. Beide zijn na een moeilijke of drukke dag moeilijk in slaap te krijgen en beide leren ze meer van een vriendelijke terechtwijzing dan van streng toespreken. Ook zijn ze beide zeer intuïtief en sociaal, en stellen ze vaak diepzinnige vragen.

Wat zijn de verschillen tussen hoogsensitief en Hooggevoelig en strong-willed?

Daar waar hooggevoelig zich liever terugtrekt voor prikkelverwerking, verwerkt hg-sw door beweging en soms driftbuien en/of woedeaanvallen; waar hoogsensitief vaak behoedzaam is, gaat hoogsensitief-sw er direct op af; hoogsensitief is voorzichtig, maar hoogsensitief-sw is juist onderzoekend.

Daar waar een goede sfeer, balans en harmonie voor hoogsensitief zo belangrijk zijn, kan hooggevoelig-sw juist enorm opstandig en rebels reageren. Hooggevoelig-sw houdt vaak van competitie en inspanning, terwijl hoogsensitief een hekel heeft aan competitie. Hoogsensitief is liever op de achtergrond, hoogsensitief-sw is erg aanwezig en loopt voorop.

Hoogsensitiviteit is zijn algemeenheid krijgt gelukkig steeds meer bekendheid, maar hoogsensitief en strong-willed is nog wat minder bekend. Daar waar scholen al hun best doen om leerlingen met hoogsensitiviteit goed te begeleiden, hebben hoogsensitieve kinderen met een sterke wil nét een andere benadering nodig dan hoogsensitieve kinderen.

Als ouder van een hooggevoelig en strong-willed kind, kun je denk ik het beste de school goed informeren over de verschillen en de overeenkomsten. Tenminste, dat ga ik vanmiddag doen in een gesprek op school met de juf van mijn dochter. Ik heb wat literatuur aangeschaft en hoop dat school met deze handvaten het allerbeste uit mijn dochter weet te halen wat erin zit.  Zodat ze een onbezorgde basisschoolperiode tegemoet gaat en als een tiener vol zelfvertrouwen het voortgezet onderwijs in zal gaan.

Lieve groet van Ilja

Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Niet elk compliment zorgt voor meer zelfvertrouwen bij een kind!

Als ouder kun je denken dat je je kind zelfvertrouwen geeft door hun verstand en talent te prijzen. Dit kan echter een tegenovergestelde effect in de hand werken, want kinderen kunnen aan zichzelf gaan twijfelen als iets moeilijk is of fout gaat. Je kind kan vervolgens het gevoel krijgen niet te voldoen en faalangst en het ontwikkelen van een vaste mindset liggen op de loer. Terwijl een groei-mindset zoveel meer biedt.

Als ouder kun je je kind beter leren om te genieten van de inspanning, houden van uitdagingen, nieuwsgierig te zijn naar fouten en dit als wijze te zien om te blijven groeien. Hiermee geef je namelijk mee onafhankelijk te worden van beloningen en leer je je kind het eigen zelfvertrouwen te versterken en herstellen.
Nu hoor ik je denken; ’ik mag toch wel complimenten of beloningen geven?’ Natuurlijk mag dat! Van complimentjes en zo nu en dan een beloning geniet immers iedereen (gever en ontvanger) en daar groei je ook van. Het gaat er hierbij om wat je beloond. Het is namelijk beter om complimenten te geven over het proces in plaats van het resultaat. Hiermee bedoel ik het proces dat gaat over het oefenen en de weg naar het behaalde resultaat toe. Door je complimenten te richten op het proces en de weg ergens naar toe stimuleer je de groei-mindset. Dit principe, hoe het werkt en het belang hiervan, leg ik graag uit.

Kenmerken van een vaste-mindset en groei-mindset

“Een mindset is een verzameling innerlijke overtuigingen, een manier van denken die van invloed is op je gedrag en houding ten opzichte van jezelf en anderen.”
Prof. Carol Dweck ontdekte dat een vaste-mindset ontwikkeling belemmert, terwijl een groei-mindset zorgt voor motivatie, doorzettingsvermogen en een passie voor ontwikkeling en leren.

Vaste-mindset

Met deze mindset ga je ervan uit dat intelligentie vast staat. Dit zorgt ervoor dat je graag slim wil over komen. Je vermijdt uitdagingen, want dan kun je fouten maken. Je zoekt steeds bevestiging op basis van intelligentie, persoonlijkheid of karakter. Het draait om succes hebben, slim overkomen, geaccepteerd worden en een winnaar voelen. De grote angst is falen, dom overkomen, afgewezen worden en een verliezer voelen. Je gedraagt je defensief bij belemmeringen en geeft het al gauw op.
Inspanning is zinloos, want als je echt een genie bent, dan hoef je je toch niet in te zetten? Kritiek komt over als een bedreiging, daarom negeer je leerzame negatieve feedback. Het succes van anderen zie je als een bedreiging. Het resultaat van de vaste-mindset is dat je je niet echt ontwikkelt en dus minder bereikt dan mogelijk is.
De vaste-mindset beperkt de prestaties van je kind. Het werkt destructief op de gedachten en leidt tot slechte leermethoden.
“Gelukkig kun je een vaste mindset veranderen naar een op groei gerichte mindset.”

Groei-mindset

Met deze mindset ga je ervanuit dat je jouw basiskwaliteiten kunt ontwikkelen door er moeite voor te doen. Intelligentie is te ontwikkelen. Dit zorgt ervoor dat je graag wil leren. Het geloof dat kwaliteiten ontwikkeld kunnen worden kan een intrinsieke motivatie tot leren geven.
Een kind met een op groei gerichte mindset is blij met uitdagingen en geeft niet op bij tegenslag. Inspanning is de weg tot meesterschap. Met de intrinsieke motivatie om zich volledig in te zetten en vol te houden, is je kind in staat om zichzelf door moeilijke perioden van het leven heen te slaan.

Zo leer je je kind uitdagingen te omarmen en te zien als mogelijkheden om te groeien.

  • Leer je kind dat iedereen mogelijkheden heeft ergens beter in te worden.
  • Leer doorzetten als iets moeilijk is; vertel over eigen ervaringen.
  • Leer dat fouten als filter werken en als inspirator dienen om te groeien
  • Geef kans nieuwe dingen te proberen, ruim obstakels niet uit de weg.
  • Geef complimenten over het proces; hoe heeft je kind het aangepakt?
  • Benadruk de inzet; je ziet en beloond de inspanning die je kind geleverd heeft.
  • Laat je kind ervaren dat hard werken een voorwaarde is om iets te bereiken.
  • Maak je kind bewust van zijn mindset.
  • Leg uit dat het brein verbindingen aanlegt met oefenen (bijv. fietsen, lopen).
  • Creëer leerzame momenten.

Voordelen voor je kind.

  • Meer vertrouwen in eigen kunnen.
  • Meer open voor ‘negatieve’ feedback.
  • Laat zich minder ontmoedigen door tegenslagen
  • Meer doorzettingsvermogen.
  • Meer plezier in wat ze doen.

Stella KinderJeugdCoach heeft ook een Facebook pagina. Hier vind je verschillende artikelen, columns van Stella, tips, leuke en handige weetjes…en meer…

Iedereen is geniaal. Hoe is een kind intelligent?

Iedereen is geniaal. Hoe is een kind intelligent?

Hoe intelligent is een kind? Of hoe is een kind intelligent? Een zin die ik twee keer moest lezen, maar die zo de essentie raakt! Iedereen is geniaal.

Er was eens…
Nee, er waren eens…
Dieren in de dierenwereld die vonden dat ze iets moesten doen aan het onderwijs. Ze besloten een school op te richten. Ze stelden een lesprogramma samen dat bestond uit hardlopen, klimmen, zwemmen en vliegen. En om het voor iedereen gemakkelijk te maken kregen alle dieren hetzelfde vakkenpakket.

De eend kon geweldig zwemmen; beter zelfs dan zijn leraar. Maar in hardlopen was hij slecht. Om dat bij te spijkeren kreeg hij hardlopen tijdens de zwemuren en moest hij na blijven voor extra looplessen. Tenslotte waren zijn poten zo toegetakeld dat hij ook met zwemmen niet verder kwam dan een 6. De schoolleiding vond dat echter acceptabel dus niemand maakte zich daar zorgen over, behalve de eend zelf.

Het konijn begon met hardlopen als beste van de klas, maar kreeg een zenuwinzinking omdat hij bij het zwemmen nog zoveel te leren had.

De eekhoorn kon geweldig klimmen, totdat het verkeerd ging met vliegen, omdat haar leraar perse wilde dat ze op de grond landde in plaats van op een andere tak. Ze kreeg gebroken nagels omdat ze teveel oefende en had uiteindelijk een 6 voor klimmen en een 5 voor vliegen.

De adelaar was een probleemkind en werd streng aangepakt. Bij de klimlessen was hij steeds als eerste in de top van de boom, maar hij stond erop dat op zijn eigen manier te doen.

Aan het eind van het schooljaar was het hoogste gemiddelde cijfer voor de vliegende bergaap, die redelijk kon klimmen, aardig kon hardlopen en ook nog een beetje kon zwemmen en vliegen. Hij mocht namens de leerlingen de ouders en docenten toespreken. De andere dieren zaten er bedrukt bij. De meesten waren gezakt in twee van de vakken en in de overige waren hun prestaties achteruit gegaan…

Dit verhaal heb ik niet zelf verzonnen. Het komt uit de syllabus van een opleiding die ik jaren geleden heb gedaan, namelijk ‘De kunst van kindercoaching’.

De moraal van dit verhaal is natuurlijk: benut het talent van een kind, en kijk niet naar wat het NIET kan.

Iedereen is geniaal

Is het: hoe intelligent is een kind? Of: Hoe is een kind intelligent? Ik pleit voor het laatste, niet in de minste plaats omdat we juist verschillende talenten nodig hebben voor onze toekomst. En omdat we hiermee gemotiveerde kinderen krijgen, die met plezier leren. Voor onze toekomst.

Ben je geïnspireerd door dit verhaal? Kijk dan eens op brain-base Of op Elk kind een u!tblinker in de gaten. www.elkkindeenuitblinker.nl

Wil je een kind stimuleren en motiveren? werk aan een groei mindset!