**//sticky ads code//**

Nog voordat ik daadwerkelijk moeder was had ik allerlei fantastische voornemens over hoe ik het zou aanpakken, dat moederschap. Ja, ik zag het helemaal voor me en had grootse ideeën. Helaas lopen sommige dingen niet zoals gepland. Of kan je in sommige situaties je voornemens gewoonweg even niet opbrengen…

Borstvoeding

Toen ik in verwachting was werd ik om de haverklap op de voordelen van borstvoeding gewezen, ik kreeg zelfs een aantal van de 101 redenen om borstvoeding te geven te horen. Nu liep dit hele proces bij mij niet van een leien dakje en daar baalde ik destijds best van. Na vijf weken moest ik ermee stoppen omdat er bijna geen druppel meer uit kwam. Nu ik nog eens die 101 redenen doorlees zet ik bij sommige mijn vraagtekens. Zo staat er bijvoorbeeld: “Borstvoeding is altijd bij de hand en zit in een aantrekkelijke verpakking.” Aantrekkelijke verpakking.. Excuse me? Voor die kleine spruit misschien. We weten allemaal hoe ze er merendeel van de tijd in die periode uitzien of ik heb een andere definitie van aantrekkelijk, dat kan natuurlijk ook.

Verse hapjes

Een keukenprinses zal ik mezelf nimmer noemen, maar een moeder wil het allerbeste voor haar kind en dus verdiende ze verse hapjes. Wat een hels karwei, tenminste, als je geen passie voor koken hebt. De keuken zag er naderhand altijd uit als oorlogsgebied. Daarbij kwam dat negen van de tien keer dochterlief juist op die momenten de nodige aandacht vroeg waardoor ik soms met de stukken voedsel in m’n haar en als een kip zonder kop door het huis rende. Totale chaos. Op den duur heb ik het bijltje er maar bij neergegooid en ben ik van het idee afgestapt iedere dag een vers hapje te geven. Van hapjes uit een potje zo nu en dan is ze ook groot geworden. Een ander voordeel van die potjes vond ik altijd dat er een echte smaak aan zat, er was eenheid in te proeven, iets wat in mijn hapjes soms ver te zoeken was.

Verhaaltje

Elke ouder weet dat regelmatig verhaaltjes voorlezen de taal- en spraakontwikkeling van een kind stimuleert. Ook  prikkelt het de fantasie. Vanaf een maand of drie zou ik haar iedere avond voor gaan lezen, was mijn voornemen. Na een tijdje heb ik het teruggeschroefd naar een paar keer per week. Zes jaar later zit het wel goed met die taal en spraakontwikkeling en hoeft die fantasie ook niet meer geprikkeld te worden, ze heeft fantasie voor twee. Dat voorlezen heeft wel gewerkt om haar te stimuleren zelf te gaan lezen. Tegenwoordig trekt ze het boek zo uit m’n hand om zelf te lezen of ik het wel goed voorlees en misschien stiekem ook om te controleren of ik geen stukken oversla (ja, dat doe ik wel eens als ik écht heel moe ben). Busted

Zo min mogelijk tv

Televisie kijken zou uit den boze zijn, het tot een minimum beperken was het beste. Nog steeds denk ik er zo over. Het zou inderdaad het beste zijn, maar man was is dat ding toch verdomde handig in sommige gevallen. Hoe deden ze dat vroeger? Als ik even iets af moet maken voor mijn studie of met het eten bezig ben plant ik mijn dochter met een bekertje drinken even voor de tv. Nu doe ik dat natuurlijk wel geheel pedagogisch verantwoord. Vroeger zette ik bijvoorbeeld Dora op, zo was er toch een beetje sprake van interactie. De Stichting Mijn Kind Online raadt voor een 6-jarige (de leeftijd van mijn dochter nu) zo’n 10 a 15 minuten per keer aan tot maximaal 1 uur per dag. Daar gaat mijn 6-jarige dus al overheen, oeps. Tegenwoordig zet ik Engelstalige tekenfilms op. Maakt dat het iets minder erg?

De award voor de perfecte moeder zal ik in ieder geval nooit winnen, mocht ie bestaan. Wel doe ik mijn uiterste best om alles zo goed en verantwoord mogelijk te doen, dat telt ook toch? Tot nu toe heb ik een keurige en intelligente dame opgevoed, die het ontzettend goed doet op school. En dat met merendeel flesvoeding, potjes en een beetje Dora.