Licht onverantwoordelijke ouwehoer

Moeder, mama, mem, mom, madre, mutti, iedereen heeft er één. Je hebt er heel veel verschillende soorten en maten van. De beste gehaktbalbakkende, de lekkerste knuffeltjesgevende, de coole kijk mij hip en leuk meedoen, de stoere jongensmoeder die stiekem eigenlijk ook wel eens naar een staartje in doen verlangt en niet te vergeten de ietwat paniekerige maar oh zo lieve overbezorgde moeder.

Ik ben de jouwe en daar help jij mij zo nu en dan tot in den treuren aan herinneren met je zangerige mama mama mama. Ik val in de categorie licht onverantwoordelijk ouwehoer (niet letterlijk) variant met zeer ruim genomen grenzen. Ik probeer je zelfstandig de wereld te laten ontdekken waarbij ik soms vergeet dat je net 1,5 bent en je dingen laat doen en ontdekken waarvan supernanny zich zou omdraaien in haar britse cape.
Het voordeel van deze opvoedmethode is dat je hierdoor zo vrij en open in het leven staat dat angst niet in jou woordenboek voorkomt. Al vanaf dat je loopt geef je de schaapjes en de hertjes in het park eten uit het vuistje. Dat er zo nu en dan een vingertje bij bambi mee naar binnen gaat wordt door jou volledig geaccepteerd. Grote herdershonden worden geaaid alsof het poezelige dwergkonijntjes zijn.
Als een volleerd noami kromamijowi (of iets dat er op lijkt) spring jij met aanloop in het diepe bad. Kopje onder en met 3 liter chloorwater in je longetjes kom je dankzij de opblaasvleugels proestend boven en spartelt net zo lang totdat je bij de kant bent om het hele ritueel nog 18 keer te herhalen.
In overvolle restaurants ga je op ongemakkelijke afstand aan de tafel van onbekende mensen als een straathond schooien om een koekje (100% gegarandeerd succes).

Het nadeel aan deze opvoedmethode is dat je je soms gedraagt alsof je bijna op kamers kunt.

Zonder mijn assistentie kom jij prima de dag door is jou motto. Maar o wee als ipv de gebruikelijk mama ineens papa er s’ochtends uit gaat en mee gaat naar beneden. Dan is het hommeles en sta je in 1 keer weer als een volwaardige 1,5 jaar oude zwaankleefaanmama peuter te gillen om jou onverantwoordelijk maar vreselijk liefhebbende moeder!

Generatiekloof

Generatiekloof

Wat ze er dan weer net niet bijvertellen, waar je net niet genoeg over gelezen hebt, wat je toch echt onderschat bij iemand van 1,5 en waar ik toch echt de generatiekloof tussen Riley en mij voel:

Dat ze compleet balistic kunnen gaan als ze niet nog 10 keer in waterplassen mogen springen nadat ze net fullfrontal erin gevallen zijn.
Dat ze echt niet een slab om willen als ze zelf een toetje eten en dat je vervolgens een derde wereldoorlog zit te voeren omdat zij net zo hard blijven volhouden en je daardoor in een soort psychische spagaat komt van zal ik nu toegeven of toch niet.
Dat ze oprecht denken dat je prima van boven de glijbaan af kunt lopen op je maillot om het er zonder gebroken nek af te brengen.
Dat ze met gemak 4 uren achter elkaar kunnen tekenen en dat ik gewoon bang bent om de stift uit haar handen te trekken omdat dat gelijk staat aan een leeuw ontdoen van zijn net gevangen prooi.
Dat nadat het eerste ‘schattige’ eraf is je gewoon moet dealen met je eigen spiegelbeeld op madurodam niveau en dat zonder aankondiging vooraf van de 1 op de andere dag alles ineens afgekeurd wordt wat eerst leuk was zoals in de maneschijn en klap es in je handjes.
Dat je sneller dan je denkt de spelregels van strafmaatregelen als de naughty chair gaat uitvogelen omdat uehueh met bijpassend belerend vingertje niet meer afdoende is. Dat ze in een vloeiend zelf verzonnen taal vertellen wat er moet gebeuren en je als een slaaf gehoorzaamt. En als treurige top van de ijsberg: dat ze eigen grapjes beginnen uit te halen die gewoon beter zijn dan die van jou! Baas Riley Rodenhuis!!!

generatiefkloof

Beeld : Suzanne Wegman