De ADHD waarheden waarvan ik wou dat ik ze als kind kende

De ADHD waarheden waarvan ik wou dat ik ze als kind kende

Ik groeide op met het gevoel dat er iets mis met me was – dat ik minder was. Nu weet ik dat wat anderen ten onrechte als ‘fout’ of ‘anders’ identificeerden, eigenlijk buitengewoon was. Als ik de belangrijkste ADHD waarheden had gekend, had dit me heel veel gebracht.

Ik hoorde de stem van mijn lerares van de derde klas, maar de bloemen buiten het raam riepen mijn naam luider, dus ik lette erop. Ze klapte in haar handen voor mijn gezicht en snauwde: ‘Waarom let je niet op? Stop met dagdromen.” Ik was aan het opletten, alleen niet op de juiste dingen, blijkbaar. Beschaamd en gekwetst wilde ik wegrennen en huilen. Ik vroeg me af wat is er mis met mij?

“ADHD kan gevoelens van schaamte, angst en onzekerheid veroorzaken”. Het is belangrijk je hier als ouder bewust van te zijn. Zo zie je eerder dat kinderen pijn lijden onder de druk van spot, uitdagingen en frustratie. Blijf de schoonheid, vreugde en wijsheid van kinderen zien.

Dit is wat ik wou dat ik wist toen ik een kind was met ADHD .

ADHD waarheden waarvan ik wou dat ik ze kende als kind

Ik was slim .

“Ik had het gevoel dat ik slim was, maar ik was bang om mijn hand op te steken. Mijn intuitie was zo vaak verkeerd geweest dat ik ze niet meer vertrouwde.”

Alleen passie ontsteekt potentieel.

“Ik was ontmoedigd om leraren te horen zeggen: ‘Hij heeft zoveel potentieel… als hij maar harder werkte’. Had ik maar geweten dat de katalysator voor potentieel niet hard werken was, maar passie.”

Het is oké om anders te zijn.

“Anders zijn voelde als niet goed genoeg zijn. Maar eigenlijk plaatsten mijn verschillen me in een categorie met artiesten, componisten, muzikanten en wetenschappers die ook een andere weg bewandelden.”

Ik had geen aandacht tekort

“Mijn brein houdt er niet van om zich te vervelen, dus het let alleen op de interessantste dingen. Ik heb aandacht, het is gewoon omgeleid.

ADHD-hersenen hebben revalidatietijd nodig.

“Als er te veel lawaai en commotie is, of te veel mensen, is het oké om de druk te verlichten met een boek, film of een rustige tijd. De ADHD-geest is actief – en vermoeiend.”

Coachen kan helpen.

“Er is niets zo geruststellend als begeleid worden door iemand die ADHD heeft en weet hoe het voelt in je hoofd.”

Op een dag zul je dol zijn op ADHD.
“Als ik iets vind dat ik leuk vind, doe ik het geweldig. ‘Moeilijk’ betekent niet ‘onmogelijk’, en ik kan alles bereiken.”

Door June Silny

Vervelende opmerkingen die kinderen met ADHD te horen krijgen

Vervelende opmerkingen die kinderen met ADHD te horen krijgen

Mijn juf is zo gemeen. Ze mag me niet. Als je kind een ADHD brein heeft, weet je dat ‘ gemene juffen’ zelden expres wreed zijn. Maar soms betekent hun gebrek aan kennis en training over ADHD dat ze verwachtingen – en opmerkingen – hebben die volkomen ongepast en / of nutteloos zijn voor kinderen. 7 onbehulpzame opmerkingen welke kinderen met adhd vaak te horen, maar waar ze niks mee kunnen. 

 1: “Als je alleen maar harder zou proberen, zou je …”

Kinderen proberen zo hard als ze kunnen. “Harder proberen” is geen optie. Kinderen met ADHD verwerken informatie anders. Hun leerstijl is veelal anders dan de lesmethoden, of ze kunnen gewoon problemen hebben om aandacht te schenken aan wat er in de klas gebeurt . Het idee dat ze “harder moeten proberen” maakt dat ze zich gaan schamen voor hun manier van denken en informatie verwerken.

2: “Als je eens iets netter zou werken, maak je minder fouten”

Ja, kinderen met ADHD maken vaak ‘achteloze fouten’. Die fouten komen echter niet voort uit een gebrek aan zorg. Ze komen voort uit hun anders denken (neurodivergentie). Ze denken vaak sneller dan ze schrijven. Ze interpreteren informatie te snel. Ze vergeten te controleren.

3: “Hoe vaak moet ik u vertellen?!?”

Het antwoord: Steeds opnieuw, omdat we ADHD hebben. Die eerste twee letters staan ​​voor ‘aandachtstekort’, en ze betekenen dat ze moeite hebben om aandacht te besteden aan dingen die andere mensen niet volgen, vooral als ze die dingen saai vinden. Dus ze de klas rond kijken voor amusement. Wat zich buiten dat venster bevindt, is vaak interessanter voor ons dan wat er in de klas gebeurt.

4.Je bent slim. Je zou het beter moeten doen in deze klas. ”

Ja, kinderen met adhd zijn slim, maar ook neurodivergent in een wereld en een schoolsysteem exclusief ontworpen voor het gemiddelde talig denkende kind. Dus hoe ‘slim’ ze ook zijn, ze werken ook met een aanzienlijke handicap. Hoe kunnen ze het “beter” doen in een klas die niet voor hen ontworpen is? Ze doen altijd ons best. Deze opmerking maakt dat ze zich schamen en zich alleen maar dom voelen. Ze krijgen het gevoel dat ADHD hun schuld is.  Ze gaan geloven dat ze lui zijn. 

5 Stop met drummen op je potlood / tikken op je been / schoppen tegen de stoel van je buurman.”

ADHD-lichamen zijn bedoeld om te bewegen. Ze zijn niet geprogrammeerd om stil te zitten: hun hersenen werken gewoon niet op die manier. Het moderne klaslokaal is ontworpen voor neurotypische kinderen, die urenlang gelukkig op hun achterste kunnen zitten. Kinderen met ADHD kunnen dat niet. Dus nemen ze hun toevlucht tot dingen zoals steeds opnieuw klikken op pennen of met potloden drummen omdat ze behoorlijk wanhopig op zoek zijn stimulatie.

Lees meer over verschillende manieren van prikkelverwerking

6 “Nee, je mag niet meer naar het toilet gaan.” Of “Nee, je hoeft je potlood niet opnieuw te slijpen.” 

Sommige kinderen met ADHD nemen hun toevlucht tot het toilet of het slijpen van hun potlood om de broodnodige stimulatie te krijgen. Ze moeten opstaan ​​en hun benen strekken, en naar het toilet gaan of hun potlood slijpen is de enige manier waarop ze hun stoel mogen verlaten. 

7  Stop met tekenen over je papieren.”

Veel kinderen met adhd, vooral degenen onder ons met het onoplettende type, proberen hun neurodivergentie te maskeren door aandachtig naar hun bureau te staren, terwijl ze dingen doen zoals kleuren in alle o’s, a’s, e’s, enz. Op een pagina, tekenen in plaats van nemen notities, papieren voetballen enzovoort. 

bron: additudemag.com

Wat hebben leerproblemen en primaire reflexen met elkaar te maken?

Wat hebben leerproblemen en primaire reflexen met elkaar te maken?

Al doe je nog zo je best, reflexen kun je niet tegenhouden. Iedereen heeft bij zijn geboorte een aantal primaire reflexen die gemakkelijk zijn op te wekken. Reflexen, zoals de zuig- of grijpreflex, zijn nodig om direct na de geboorte te overleven. Ze helpen bij een goede en gezonde ontwikkeling. Wanneer het zenuwstelsel zich goed ontwikkelt, komen de reflexen na ongeveer een half jaar onder controle. Dat gebeurt echter niet altijd. Het is nog niet heel bekend dat soms bij mensen de primaire reflexen (gedeeltelijk) ongecontroleerd aanwezig blijven. Dat kan komen door bijvoorbeeld stress tijdens de zwangerschap, complicaties bij de geboorte, vaccinaties of andere heftige gebeurtenissen.

Ongecontroleerde primaire reflexen

Het dagelijkse leven wordt dan verstoord door onbewuste automatische reacties die zowel lichamelijk, sociaal, mentaal als emotioneel kunnen zijn. De compensaties die daarop volgen kunnen grote gevolgen hebben.
Ongecontroleerde primaire reflexen  kunnen problemen geven, denk hierbij aan:
• leer- en concentratieproblemen
• verdriet, angsten, paniek of woede-uitbarstingen
• informatieverwerkingsproblemen zoals ADD, ADHD, autisme, dyslexie, dyscalculie,
• slaapproblemen (inslapen en doorslapen)
• gespannen nek of schouders, rugklachten, hoofdpijn, buikpijn, moeite met leren zwemmen of fietsen
• het gevoel ”ik ben mezelf niet” of ”er is iets, maar ik weet niet wat”

Goed ontwikkelde reflexen zorgen ervoor dat een fysiek goed kan functioneren. Dit komt doordat de reflexen de basis vormen voor het evenwicht, de zintuigen, tijd en ruimtebesef, motorische en visuele vaardigheden en de motoriek. Ook zijn de reflexen verantwoordelijk voor hoe een kind zich sociaal-emotioneel en cognitief ontwikkelt.

Misdiagnose

Het komt vaak voor dat een kind onterecht de diagnose AD(H)D krijgt, terwijl de primaire reflexen ten grondslag liggen aan de problemen.
Omdat bij leer-gedrags of concentratieproblemen veelal niet wordt gedacht aan de primaire reflexen, gaat men dan aan het werk met dat wat er mis gaat.
Eindeloos rekensommen geven, het oefenen van het vangen van een bal of een kind continu aanspreken op zijn niet gewenste gedrag. Een kind wil wel anders, maar het lukt dan gewoon niet, met soms frustratie en onmacht tot gevolg. Vanuit het oogpunt van de reflexen ga je je niet bezig houden met de vaardigheid die er mis gaat, maar werk je aan de basis.

Niet geïntegreerde reflex

Een reflexmatige beweging heeft altijd voorrang en verstoort zo het normaal functioneren. Een kind, en met name het jonge kind, zal deze niet gewenste bewegingen en reacties willen onderdrukken of compenseren en dat kost hem ‘bakken vol energie’. Niet geïntegreerde reflexen zorgen ervoor dat een kind uit balans gaat met alle gevolgen van dien.  Een kind raakt vermoeid en zal, wanneer er niet op tijd wordt ingegrepen, niet meer in staat zijn om zelf zijn balans te herstellen. Extreme vermoeidheid, prikkelbaarheid, overgevoeligheid, achterstand in de fijne-of grove motoriek, leer-lees achterstand  of een verstoorde werking van het immuunsysteem, zijn zomaar wat voorbeelden van problematiek die hierdoor veroorzaakt kunnen worden.

Voorbeelden van reflexen

Wanneer de grijpreflex van een kind nog niet goed geïntegreerd is, zal elke prikkel van de hand ervoor zorgen dat deze weer opengaat. Hoe kun je ervoor zorgen dat je netjes schrijft of binnen de lijntjes kleurt, als het je zoveel moeite kost om je pen vast te houden?

Een kind wat niet stil kan zitten. Het is geen onwil, maar het lukt hem niet omdat de oprichtreflex niet geïntegreerd is. Het zal gaan hangen op zijn stoel, wiebelen of afdwalen met zijn gedachten. Het oprichtreflex is tevens verantwoordelijk voor aandacht en focus.

Een (faal) angstig kind wil wel anders denken maar als de overlevingsreflex is nog actief. Deze is nodig bij de geboorte. Een kind blijft in de alarmstand staan. Dan is de veroorzaker van de angst dus niet een negatieve gedachte of emotie, maar een reflex die niet tot rust is gebracht.

De therapie: Reflexintegratie

Het begint bij het uit testen welke reflex verstoord is. Wat er aan de verstoring van de reflex ten grondslag ligt. Vervolgens kan door het volgen van een (licht) bewegingsprogramma er in de meeste gevallen snel verbetering optreden.
Deze oefeningen zijn leuk omdat ze samen met de ouder, broertjes of zusjes gedaan kunnen worden. Het gebruik van spelmateriaal, een skippyballen, yogaballen of ander spelmateriaal verhoogd het plezier bij de oefeningen.

Lees meer over verstoorde primaire reflexen

bron: carlavanwensen.nl

.

 

Waarom hebben meisjes met ADHD in de pubertijd het extra moeilijk?

Waarom hebben meisjes met ADHD in de pubertijd het extra moeilijk?

Puberteit kan intens moeilijk zijn, zowel voor ouders als voor kinderen. Schommelende hormoonspiegels kunnen leiden tot stemmingswisselingen, impulsiviteit en moeite met concentreren. Helaas kunnen voor tieners met een ADHD brein de overgang in de puberteit verder worden gecompliceerd door de manier waarop hun brein werkt. Lees meer over meisjes met ADHD in de pubertijd.

Kinderen met een ADHD brein hebben de neiging om achter te lopen op hun leeftijdsgenoten als het gaat om emotionele ontwikkeling. Hun lichaam groeit en ontwikkelt zich op dezelfde manier bij leeftijdsgenoten. Emotioneel gaat de ontwikkeling langzamer. Dit betekent dat zowel jongens als meisjes met ADHD te maken hebben met alle veranderingen die de puberteit met zich meebrengt op een “jonger” emotioneel niveau.

Meisjes worden dramatischer en emotioneler over relatief kleine dingen tijdens hun puberteit. Vaak wordt daarom het ADHD brein pas gezien tijdens de pubertijd.

Adhd bij meisjes vaak niet of laat herkend

Hoe is het voor meisjes met ADHD in de pubertijd?

Onderzoek toont aan dat de kenmerken van ADHD vaak verergeren bij meisjes tijdens de puberteit wanneer het oestrogeen in hun lichaam toeneemt. Zoals we allemaal weten is de puberteit een tijd van grote verandering in het leven van een meisje als ze begint aan de overgang van kindertijd naar volwassenheid. Haar lichaam groeit en ontwikkelt zich zowel fysiek als seksueel en ze kan een breed scala aan emoties ervaren die samengaan met de biologische, cognitieve en sociale veranderingen die plaatsvinden.

Tienermeisjes kunnen het gevoel hebben dat ze zich in een emotionele achtbaan bevinden. Ouders kunnen zich daarbij het slachtoffer voelen van de humeurigheid en emotionele uitbarstingen. De hormonale veranderingen kunnen vooral bij meisjes met ADHD gedragsproblemen veroorzaken.

Veel meisjes met een ADHD brein worden tijdens de puberteit erg emotioneel en prikkelbaar. Ze kunnen last hebben van stemmingswisselingen, angst en zelfs paniekgevoelens.
Slaapproblemen kunnen zich ontwikkelen of verergeren. Datzelfde geldt voor concentratie problemen. Desorganisatie en zich overweldigd voelen, kunnen vaker voorkomen. Het gevoel van eigenwaarde kan kelderen als een meisje negatieve gedachtes over zichzelf begint te geloven.

Het is goed om te weten dat de hormonale schommelingen die optreden tijdens de menstruatiecyclus van een vrouw, ook de symptomen van ADHD kunnen verergeren.

De geheimen van een adhd-brein

Hoe kun je je dochter het beste steunen?

Je bewust zijn van het effect van de puberteit op je dochter is belangrijk. Als je meisjes met ADHD in de pubertijd beter begrijpt, kun je bewust gevoeliger en pro-actiever zijn in het helpen van je dochter bij het overwinnen van deze uitdagingen. En het ontwikkelen van positieve overlevingsvaardigheden die haar, haar hele leven zullen helpen. Als je dochter thuis uithaalt of andere gedragsproblemen vertoont, is het in deze fase goed dit te laten gebeuren. In gedachten houdend dat ze met zichzelf worstelt en niet opzettelijk moeilijk probeert te zijn.

In deze periode is het belangrijk om vast te houden aan structuur en duidelijk te blijven over verwachtingen. Alle kinderen hebben behoefte aan ritme en regelmaat en vragen hierbij om grenzen. Vooral kinderen met ADHD hebben baat bij routine en voorspelbaarheid, evenals regelmatige downtime

Tips tijdens de puberteit bij meisjes met een ADHD brein:

  • Accepteer hun perspectief, zelfs als je het er niet mee eens bent;
  • Verander plannen niet plotseling, bouw tijd in zodat ze eraan kunnen wennen;
  • Help ze om hun sterke punten te herkennen of te omarmen;
  • Luister naar hun frustraties zonder oplossingen aan te bieden.

bron: www.verywellmind.com/

Hoe regel je een zorgverzekering voor je kind?

Hoe regel je een zorgverzekering voor je kind?

Het is je vast wel bekend dat iedere Nederlander van 18 jaar en ouder een zorgverzekering af moet sluiten. Ondanks dat veel mensen zich hiervan bewust zijn, weet niet iedereen hoe kinderen onder de 18 jaar precies verzekerd zijn. Als je kinderen onder de 18 jaar hebt, zijn deze nog minderjarig. Daarom ben je als ouder verantwoordelijk voor de zorgverzekering voor je kind. Probleem is alleen dat veel ouders geen idee hebben hoe dit in zijn werk gaat. Geldt dit ook voor jou? Dan ben je hier aan het juiste adres. In deze blog vertellen wij je namelijk hoe je een zorgverzekering voor je kind regelt wanneer hij of zij nog geen 18 jaar is.

Kinderen tot 18 jaar meeverzekeren

Heb je één of meerdere kinderen die nog geen 18 jaar oud zijn? Dan hoef je niet voor ieder kind een eigen zorgverzekering af te sluiten. Sterker nog, vaak is het helemaal niet nodig om überhaupt een zorgverzekering voor kinderen onder de 18 af te sluiten. Bij de meeste verzekeraars zijn kinderen tot 18 jaar gratis meeverzekerd op de zorgverzekering van hun ouders. Dit betekent dat je hier geen premie voor betaalt. Bovendien krijg je ook niet te maken met eigen risico als je kinderen zorg nodig hebben.

Omdat jij en je partner allebei boven de 18 zijn, hebben jullie ieder een eigen zorgverzekering afgesloten. Daarom vraag jij je mogelijk af onder welke verzekering de kinderen vallen. Kinderen jonger dan 18 jaar zijn standaard meeverzekerd op de zorgverzekering van de ouder met de meest uitgebreide dekking. Heb je zelf een zorgverzekering met tandarts? Dan betekent dit automatisch dat je kind op dezelfde manier verzekerd is.

Aanvullende verzekeringen voor gezinnen met kinderen

Wie een zorgverzekering afsluit, moet verschillende keuzes maken. Jij kunt enkel de basisverzekering afsluiten, maar het is ook mogelijk om je aanvullend te verzekeren. Wanneer je één of meerdere aanvullende verzekering afsluit, brengt dit extra kosten met zich mee. Daarom besluit je mogelijk om het alleen bij de basisverzekering te houden. Dit is een optie, maar dit is niet altijd de beste keuze. Zo zijn er bijvoorbeeld verzekeraars die aanvullende dekkingen hebben speciaal voor gezinnen met kinderen. Je kunt bijvoorbeeld een aanvullende verzekering voor orthodontie afsluiten. Als je kind een beugel heeft of krijgt, kan dit je flink wat geld schelen. Daarnaast kun je de eigen bijdrage bevalling en 24 uur kraamzorg meeverzekeren. Dit is handig als je op korte termijn een kindje verwacht.

Overstappen naar een andere zorgverzekering

Denken jij en jouw partner aan kinderen? Dan hebben jullie je zorgverzekering hier mogelijk nog niet op aangepast. Dit is gelukkig geen probleem, want je kunt overstappen. Maar wanneer kan je overstappen van zorgverzekering? Dit kan ieder jaar. Als je voor 31 december een contract afsluit bij een nieuwe zorgverzekeraar, zorgen zij ervoor dat jouw contract bij je huidige verzekeraar wordt opgezegd. Zodoende heb je hier zelf geen omkijken naar. Waarom overstappen interessant kan zijn? Omdat je kunt besparen op de premie, maar ook omdat de voorwaarden van een andere verzekeraar (veel) beter kunnen zijn.