Zes manieren om je kind te motiveren

Zes manieren om je kind te motiveren

Het kan soms ontzettend lastig zijn om een kind te motiveren. Bijvoorbeeld voor het opruimen van zijn kamer, het maken van huiswerk of het uitruimen van de afwasmachine. Taken die niet leuk of juist lastig zijn om te doen, worden nou eenmaal liever niet gedaan.  Er zijn een aantal manieren of dingen die kunnen helpen je kind te motiveren om taken wél gedaan te krijgen!

1. Denk kritisch na over beloningen

Wanneer je je kind vaak beloningen geeft ter motivatie, kan dat snel in jouw nadeel gaan werken. Je kind wil op een gegeven moment alleen maar iets doen als er iets tegenover staat, want alleen dan raakt hij enthousiast. Kinderen motiveert je maar kort met een beloning, omdat ze er na een tijd gewend aan raken. Je kunt ze beter motiveren door te vertellen dat ze tevreden moeten zijn met de dingen die ze kunnen bereiken. Zo blijven ze op langere termijn geprikkeld en zijn ze trots op datgene wat ze hebben bereikt. Zo is een kind die leert om te fietsen gemotiveerd om door te blijven gaan, omdat hij hoe dan ook zelfstandig wil fietsen.   

2. Voer zinvolle gesprekken

Een-op-een gesprekken zijn enorm belangrijk om je kind op een intrinsieke manier te motiveren. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig en doen iets sneller wanneer je uitlegt waarom ze iets moeten doen. Geef levenslessen mee om hen te motiveren. Wanneer je kind bijvoorbeeld zijn kamer heeft opgeruimd, vertel hem dan hoe netjes de kamer is en hoe belangrijk het voor volwassen mensen is om netjes en opgeruimd te zijn. Wanneer je kind al meteen ongemotiveerd is, kijk dan eens door zijn ogen. Vermijd ‘moeten’ en ‘zullen’ en vraag of je hem kan helpen met iets. Zo sta je niet tegenover je kind, maar denk je met hem mee en dat alleen al motiveert een kind om iets toch te doen. Vraag in het een-op-een gesprek ook hoe je kind iets zou aanpakken. Misschien kom je dan wel op een betere oplossing dan jezelf had bedacht. 

3. Omhels hun imperfecties

Wees niet te kritisch op je kinderen als ze iets voor je moeten doen. Ze zijn tenslotte nog jong en doen alles op hun eigen manier. Verwacht niet iets van een kind wat eigenlijk te hoog gegrepen is voor hem. Wanneer je kind binnen tien minuten zijn kamer opgeruimd moet hebben, maar je weet dat hij niet al te snel is. Geef hem dan de tijd die hij nodig heeft. Zo blijft hij gemotiveerd, omdat hij weet dat hij de tijd krijgt. Hij verliest anders een deel van zijn motivatie. Geef je kind daarnaast ook taken die hij leuk vindt. Vindt je kind het leuk om te doen alsof hij in een keuken werkt? Laat hem dan de vaat in- of uitruimen. Dat is een win-win situatie voor jullie allebei. Als je kind een taak absoluut niet leuk vindt om te doen, kun je best een beetje creativiteit gebruiken. Zo kun je een wedstrijdelement toevoegen of je kind laten kiezen wat hij eerst wil doen. Zo heeft hij het heft in eigen hand.

4. Kijk naar hun capaciteiten om kind te motiveren

Bedenk goed waarom je kind niet gemotiveerd is. Is het omdat hij het niet leuk vindt, of omdat hij iets niet goed kan? Bij het laatste geval is het heel moeilijk om een kind te motiveren. Het is heel moeilijk om gemotiveerd te raken als het steeds niet lukt. Bedenk daarom samen met hem hoe hij de taak op zijn eigen manier kan uitvoeren en zo een stuk gemotiveerder raakt.

Lees meer over een growth mindset

5. Uit je waardering

Uit je waardering wanneer je kind een taak heeft volbracht of iets goeds uit zichzelf heeft gedaan. Maak duidelijk dat je enorm trots bent op de dingen die hij doet. Kinderen willen graag dat hun ouders trots op hen kunnen zijn, dat geeft hen juist de motivatie om iets te doen. Maar geef je kind niet constant complimenten en zeg het alleen als je het echt meent.

6. Geef het goede voorbeeld

Het is heel simpel, maar wordt vaak snel vergeten: zien doet volgen. Om kinderen te laten herinneren aan hun manieren, moet je het zelf ook laten zien. Zeg daarom zelf ook een welgemeend ‘dankjewel’ of ‘alsjeblieft’ tegen je kinderen. Wanneer je aan de telefoon zit en je kind wilt aandacht, zeg dan niet dat je zo klaar bent met bellen als dit nog niet het geval is. Houd je aan je woord, dan doet je kind dit in de meeste gevallen ook. Zeg wat je meent, dat motiveert je kind het beste. 

Bron: Parents.com

 
Stress bij kinderen met leerproblemen

Stress bij kinderen met leerproblemen

Bij stress denk je snel aan volwassenen die de werkdruk niet aankunnen. Maar ook kinderen kunnen stress ervaren. Een probleem wat vaak wordt onderschat. Uit een onderzoek van psychologe Francine Jellesma blijkt dat één op de vier kinderen lichamelijke klachten heeft en dat deze klachten in negen van de tien gevallen veroorzaakt worden door psychologische stress.  Stress bij kinderen met leerproblemen komt veelvuldig voor. 

Wat is stress?

Stress betekent niets anders dan spanning of druk. Stress is niet per definitie ongezond. Je hebt een bepaalde mate van stress nodig om goed te kunnen functioneren. Iemand die last heeft van stress, kan zich niet meer goed ontspannen.
Stress is  de spanning die iemand ervaart als hij zich bedreigd of uitgedaagd voelt en voelt dat het evenwicht tussen draagkracht en draaglast op het punt staat verstoort te raken.  Stress wordt een probleem en ongezond als deze te lang duurt of chronisch en te hevig is. Je kunt dan niet herstellen. 

Een stressreactie?

Als een kind stress ervaart, gebeurt er van alles in  zijn lichaam. Iedereen reageert hetzelfde op stress. Dit patroon wordt de stressreactie genoemd. Het is een aangeboren reactie en word veroorzaakt door allerlei stressoren (prikkels of gebeurtenissen die stress veroorzaken). Bijvoorbeeld door: angst, harde geluiden, extreme temperaturen etc. 

Stress heeft effect op het deel van het zenuwstelstel dat zorgt voor dat de ademhaling, de spijsvertering, de bloedsomloop, de hartslag en de blaasspier allemaal goed werkt.

De stressreactie bestaat uit de shockreactie en een tegenreactie. De shockreactie zorgt ervoor dat je direct levensbedreigende situaties het hoofd kunt bieden. Je lichaam wordt in een paar seconde klaargemaakt om te vechten tegen of te vluchten voor het gevaar: 

Soms schrik je zo dat je niets meer kunt doen en bevriest. De shockreactie vraagt veel energie en dit kun je maar een paar uur volhouden. De tegenreactie, die tegelijk op gang komt met de shockreactie, zorgt ervoor dat je de stress op langere termijn aankunt.

Als stress te lang blijft aanhouden, raakt het lichaam uitgeput. Als er teveel stresshormonen te lang in je lichaam aanwezig zijn, is dit schadelijk voor je organen en lichamelijke processen. Je kunt niet meer herstellen en er ontstaan allerlei klachten. 

Stress bij leerproblemen

Stress bij kinderen met leerproblemen komt helaas vaak voor.  Als een kind veel moeite heeft met lezen, zal het lezen iedere dag spanning met zich mee brengen. Een kind snapt het niet, wordt onzeker, voelt zich ‘bedreigd’ en het vecht- of vluchtmechanisme komt op gang.
Dit mechanisme zorgt ervoor dat je snel kunt handelen. Het denkvermogen wordt even op een laag pitje gezet. (nadenken over wat je moet doen als je oog in oog staat met een hongerige leeuw kost je waarschijnlijk je leven…) Dit betekent dat als je gestresst raakt door de rekenles je dus minder goed kunt nadenken! En juist als je iets niet snapt, is goed kunnen nadenken erg belangrijk. Doordat een kind door de stressreactie niet goed kan nadenken, volgt er waarschijnlijk weer een ‘mislukking’ en is de cirkel rond .

Een leerprobleem kan voor veel spanning zorgen. Voor zoveel spanning dat het een bedreiging wordt voor een kind en het vecht- of vluchtmechanisme op gang komt! Het lichaam maakt zich klaar om te vechten of te vluchten en goed nadenken is dan heel lastig. En vooral dit laatste is natuurlijk heel vervelend als je een moeilijke opdracht moet maken.

Ontspannen is belangrijk

Als je ontspant, is een deel van zenuwstelsel actief, dat ervoor zorgt dat je lichaam herstelt en je weer energie krijgt. Stresshormonen nemen af en je kunt ook weer beter nadenken! Voor kinderen die stress ervaren is ontspanning dus ontzettend belangrijk. 

Ontspannen kan op verschillende manieren, even tekenen, naar rustige  (klassieke) muziek luisteren, ontspanningsoefeningen. Door te ontspannen geef je je lichaam de kans om te herstellen. Ontspanning zorgt er ook voor dat je rustig en kalm kunt blijven in situaties die dit vragen. Bijvoorbeeld tijdens toetsen of belangrijke gesprekken.

Hoe kun je stress herkennen?

Als je stress ervaart, zal je lichaam zich klaar maken om te vechten of te vluchten. Je kunt deze reactie herkennen aan:

  • Een verhoogde hartslag
  • Vochtige en koude handen en voeten (het zweet breekt je uit)
  • Aangespannen spieren
  • Bevende armen en benen
  • Een hoge en snelle ademhaling (borstademhaling)
  • Spanning en kriebels in maag en buik
  • Koude rillingen

Als er te lang stress wordt ervaren, treden vaak de lichamelijke klachten als hoofdpijn, buikpijn, moeheid of problemen met slapen. Wanneer een kind gestrest is verandert  zijn gedrag. Veel voorkomende gedragsveranderingen bij kinderen zijn:

  • Dingen uit de weg gaan 
  • Zichzelf terugtrekken
  • Agressief gedrag
  • Te veel of juist te weinig eten
  • Heel druk worden
  • Snel geëmotioneerd raken en snel huilen
  • Vermindering van concentratie
  • Kinderen kunnen zich jonger gaan gedragen dan ze zijn
  • Weer duimen of nagelbijten
  • Bedplassen
  • Angstig zijn en in paniek raken
  • Geprikkeld zijn
  • Neerslachtig zijn
  • Boos of kwaad zijn
  • Droevig zijn

bron: wijzeroverdebasisschool

5 manieren om kinderen te helpen die uitstelgedrag vertonen

5 manieren om kinderen te helpen die uitstelgedrag vertonen

Huiswerk, dat maak ik straks, doe ik morgen wel!  Het is heel normaal dat kinderen hun huiswerk of een andere vervelende taak uitstellen. Uitstellen tot morgen wat niet vandaag hoeft. Er is echter een verschil tussen af ​​en toe een uitstel en iemand met structureel uitstelgedrag. Dit laatste wordt vaak gevoed door een onderliggend probleem.  Voor ouders kan het omgaan met beide een frustrerende uitdaging zijn. Het onderscheid tussen de twee kan nog moeilijker zijn.

Uitstelgedrag definiëren

Wanneer we spreken over uitstelgedrag zijn er drie verschillen te identificeren:

  • Pas op het laatste moment aan een taak beginnen.
  • Het niet afronden van een taak of activiteit, binnen de gestelde tijd.
  • Een taak uitstellen om een ​​taak met een lagere prioriteit te voltooien.

Voor kinderen resulteert uitstelgedrag meestal in een negatief gevolg, zoals slechte cijfers.  Om een ​​kind met uitstelgedrag effectief op te helpen, is het eerst belangrijk om te begrijpen waarom een  kind taken uitstelt.

Uitstelgedrag begrijpen

Er is een algemene misvatting dat kinderen uitstellen omdat ze lui zijn of weinig gemotiveerd zijn. Hoewel een lage motivatie een bijdragende factor kan zijn, zijn er nog meer andere, waaronder:

  • Gebrek aan relevantie: een kind ziet de taak misschien niet als relevant voor zijn huidige of toekomstige doelen;
  • Verveling: sommige taken zijn gewoon niet boeiend. De meeste kinderen vinden het opruimen van hun kamer geen leuke of boeiende activiteit;
  • Gebrek aan zelfdiscipline: Weten dat je iets moet doen, is niet hetzelfde als kunnen beginnen. Kinderen worden geconfronteerd met een toenemend aantal afleidingen, waardoor het moeilijk kan zijn om prioriteiten te stellen en zich aan plannen te houden;
  • Slecht tijdbeheer: sommige kinderen onderschatten hoe lang het duurt om iets te doen. Ze stellen de start uit, ervan uitgaande dat er genoeg tijd is om de taak te voltooien;
  • Angst en/of faalangst: In dit geval is een kind niet in staat om met taken te beginnen omdat hij bang is dat zijn prestatie niet zal voldoen aan zijn verwachtingen of de verwachtingen van anderen. Tot het uiterste doorgevoerd, wordt deze angst perfectionisme – de verlammende overtuiging dat alles wat minder dan perfect is, onaanvaardbaar is.

Om het uitstelgedrag van een kind te begrijpen, is het belangrijk open te praten over zijn om zijn perspectief te horen.  Als een kind zich gehoord en gesteund voelt deelt hij sneller wat maakt dat hij niet tijdig aan dingen begint. Het is belangrijk dat ze geloven dat je hun angst echt wilt begrijpen, zodat je ze kunt helpen. En niet met een reeks consequenties komt die gevoelens van teleurstelling kunnen verergeren.  Probeer tijdens het luisteren vast te stellen welke van de onderliggende oorzaken een rol kunnen spelen.

Net zoals een arts hoofdpijn niet effectief kan behandelen zonder de onderliggende oorzaak te kennen – uitdroging, allergieën of een hersenschudding – kun je een kind niet effectief helpen om te stoppen met uitstellen, tenzij je begrijpt wat de oorzaak van het gedrag is. Het aanbieden of onthouden van een beloning voor het voltooien van een taak zal een kind dat uitstelt niet helpen omdat ze niet zien waarom de taak relevant is.

Wat je als ouder moet weten over uitstelgedrag

Wat kan je als ouder doen?

Bij uitstelgedrag door gebrek aan relevantie en verveling kan een goed gesprek uitkomst bieden. Door een beter inzicht te geven in het waarom, gaat een kind vaak sneller aan de slag. Wanneer de angst van een kind hem verhindert om noodzakelijke taken uit te voeren, kunnen deze vijf stappen helpen:

  1. Stel een kind vragen, om zo inzicht te krijgen in hoe een kind zichzelf ziet, welke verwachtingen heeft hij en worden aan hem gesteld.  Zijn deze verwachtingen reëel.  Stel vragen als: “Welke normen of eisen stel je voor jezelf?” “Wat denk je dat we van je verwachten?” ‘Wat zal er werkelijk gebeuren als je de taak niet voltooit op basis van de normen die je voor jezelf hebt gesteld?’ Als je begrijpt hoe een kind de situatie interpreteert, kun je hem beter ondersteunen.
  2. Verduidelijk je verwachtingen: Kinderen hebben de neiging de verwachtingen van ouders te overschatten, dus zorg ervoor dat je duidelijk en realistisch bent in wat je van een kind verwacht. Veel ouders concentreren zich bijvoorbeeld op de moeite die ze doen voor een schoolproject of -toets, niet op het cijfer, maar een kind denkt misschien dat je verwacht dat ze in elk vak goede cijfers moeten halen. Dit kan realistisch zijn voor kinderen die altijd goed presteren, maar voor kinderen die moeite hebben met het inleveren van hun huiswerk, kunnen dergelijke verwachtingen te hoog zijn. Leun in dit geval in de richting van het stellen van specifieke, haalbare verwachtingen, zoals gestructureerde tijd om huiswerk te maken of klusjes te doen.
  3. Leer een kind probleemoplossende vaardigheden. Een kind kan soms hele onrealistisch scenario’s in zijn hoofd hebben. Probeer hier inzicht in te krijgen en schets hoe waarschijnlijk een dergelijk scenario is. Je kunt een kind helpen door effectieve probleemoplossende technieken aan te leren. Probeer taken op te splitsen in beter beheersbare brokken of kleinere, meer haalbare doelen te stellen. Door een kind te helpen begrijpen hoe een plan moet worden ontwikkeld om een ​​probleem aan te pakken, kunnen ze zich minder overweldigd voelen door de hoeveelheid werk die bij de taak komt kijken.
  4. Wijs op positieve eigenschappen. Vraag een kind de eigenschappen te identificeren waarvan zij denken dat ze leiden tot geluk en succes. Bijvoorbeeld integriteit, creativiteit, sociale vaardigheden en passie. Door een kind te laten focussen op persoonlijkheidskenmerken die ze al bezitten, of waarschijnlijk zullen ontwikkelen, zal hun zelfrespect toenemen.
  5. Gebruik je eigen ervaring om te relativeren. Deel je eigen angsten en uitdagingen met een kind en beschrijf hoe je ermee om bent gegaan. Door je eigen onvolkomenheden en worstelingen te delen , kun je voorkomen dat een kind zich gebrekkig voelt.

Uiteindelijk is het het doel om een kind te helpen redelijke verwachtingen te stellen. Angst kan beter worden beheerst door te proberen de taak uit te voeren in plaats van deze te vermijden . Anders gezegd, angst verdwijnt niet zomaar met het verstrijken van de tijd – het wordt alleen verminderd door voortdurende inspanning, wat tot succes leidt. Met ouderlijke steun, een plan om problemen aan te pakken en de bereidheid om het te proberen, zal een kind gewapend zijn met hulpmiddelen om taken effectief te beheren.

bron: empoweringparents.com

Kinderen met ADHD hebben positieve versterking nodig

Kinderen met ADHD hebben positieve versterking nodig

Kinderen met een ADHD brein ondervinden op school, in gedrag en bij vrienden en in het gezin vaak problemen.  Een positieve benadering is soms moeilijk maar ontzettend belangrijk.  Lees meer over oplossingen voor veelvoorkomende organisatieproblemen, emotionele ontregeling en leeruitdagingen.

De leeftijden en fasen van ADHD

Elke levensfase wordt bepaald door ontwikkelingsmijlpalen die op de een of andere manier worden gevormd of gecompliceerd door de kenmerken van ADHD. Bij kinderen kunnen ADHD eigenschappen zoals hyperactiviteit, afleidbaarheid en impulsiviteit het gedrag en de prestaties in de klas, met vrienden en familie beïnvloeden.

We hebben de belangrijkste ADHD ervaringen in de kindertijd, inclusief essentiële vaardigheden en ADHD-gerelateerde uitdagingen opgesomd.
Op de basisschool werken kinderen aan hun academische, sociale en emotionele vaardigheden:

  • Leren (begrijpend) lezen, dit vereist stilzitten en focus, een hindernis voor kinderen met een ADHD-brein;
  • Het leren rekenen, gebrek aan concentratie, afleiding en verveling kunnen dit lastig maken.  Dit resulteert in slordige fouten zoals het missen van cijfers of het overslaan van stappen. Waarna frustratie volgt;
  • Het begrijpen en volgen van sociale contracten is moeilijker wanneer je moeite hebt met het reguleren van je eigen emotie;
  • Kinderen met een ADHD- brein onderbreken vaak leraren en klasgenoten, ze vinden het moeilijk om vrienden te houden en reageren vaak  boos;
  • Leren om instructies in meerdere stappen te volgen – van ochtendroutines tot huiswerkopdrachten – doet een beroep op de uitvoerende functies van een kind, die zwak zijn in het ADHD-brein;
  • Het opbouwen van organisatievaardigheden gebeurt door observatie en oefening, vaak een uitdaging in gezinnen waar een of meer ouders ook een ADHD brein hebben.

ADHD bij kinderen: positieve versterking strategieën

Positieve bekrachtiging is voor jonge kinderen ontzettend belangrijk. Wanneer een kind voortdurend geconfronteerd wordt met straf en teleurstelling van ouders en leraren, wordt  hun zelfvertrouwen en zelfbeeld flink aangetast.  Het is dan ook goed om een tijd in te stellen om ongewenst gedrag te bespreken, nadat het moment is verstreken. Duidelijke, consistente doelen en beloningen maken op deze leeftijd een wereld van verschil. Probeer deze strategieën:

  1. Stem het leesmateriaal van een kind af op zijn passies en interesses om de vroege taalvaardigheid te stimuleren. Gebruik stipboeken en luisterboeken om een ​​voorliefde voor boeken te creëren. Stel vragen over een boek om zo kritische denk- en begripsvaardigheden op te bouwen.
  2. Laat een kind bewegen. Kinderen met een ADHD brein hebben veel energie. Wanneer ze die energie in hun lichaam hebben, zullen ze zich nooit goed kunnen concentreren. Daarom is het belangrijk om kinderen veel te laten bewegen. Laat ze bijvoorbeeld een rondje om de school rennen als hij of zij te druk is of stuur ze voor een boodschap op pad.
  3. Maak flashcards, kaartjes met een gele achtergrond en zwarte inkt. Deze kleurencombinatie wordt gemakkelijk verwerkt door de hersenen en zal het geheugen activeren. Kinderen kunnen de kaartjes gebruiken voor leesverwerving of elke vorm van leren. Deze tool helpt hen feiten te leren en te onthouden. Wanneer ze goede resultaten zien, zullen hun betrokkenheid en interesse onvermijdelijk toenemen.
  4. Hang een grote, heldere lijst met verwachtingen op een prominenten plek in de klas of thuis.  Als ouder of leerkracht kun je hier stilletjes op wijzen om het gedrag aan te passen met minimale onderbreking of schaamte.
  5. Om organisatorische vaardigheden op te bouwen, helpt het om routine en klusjes van een kind in kleinere stappen op te delen. Dit voorkomt dat ze overweldigt raken.  Maak herinneringen en handleidingen, zoals een geïllustreerde tijdlijn van het ochtendroutine of een reeks “schone slaapkamer”-checklists (voor de kast, bureau en bed) met een foto van het ideale resultaat voor elk karwei.
  6. Identificeer en vermijd de prikkels van een kind waar mogelijk, en gebruik kalmerende strategieën. Leer een kind coping vaardigheden en speel een rollenspel wanneer en waar het te gebruiken. Blijf kalm, check hoe een kind zich hierbij voelt. Prijs de inspanningen van een kind voor emotionele controle.
Ik hoor je wel, maar luister niet! Auditieve verwerkingsproblemen

Ik hoor je wel, maar luister niet! Auditieve verwerkingsproblemen

Auditieve functies worden vaak uitgelegd als “wat we doen met wat we horen”. Oftewel het verwerken van geluiden, klanken en spraak. Kinderen met auditieve verwerkingsproblemen hebben moeite met verschillende vaardigheden, benodigd voor het verstaan van mondelinge informatie, terwijl hun gehoor goed is.

Waar aan herken je auditieve verwerkingsproblemen

Voor veel ouders is het herkenbaar dat een kind niet luistert. Lekker doet waar hij zelf zin in heeft. Maar er kan soms sprake zijn met het verwerken van de informatie die een kind hoort. Er zijn verschillende kenmerken die kunnen duiden op auditieve verwerkingsproblemen:

  • vaak ‘huh’ of ‘wat zeg je?’ zeggen
  • slechthorend is en begeleiding wil voor spraak afzien
  • een achterstand in de spraak en/of taal heeft opgelopen door gehoorproblemen
    gedurende een langere tijd (bv. veel oorontstekingen)
  • mondelinge opdrachten moeizaam begrijpt
  • moeite om mondelinge informatie te onthouden
  • inadequate antwoorden geeft op vragen 
  • moeite heeft om de leerkracht te volgen in een rumoerige klas
  • meerdere mondelinge instructies moeilijk begrijpen
  • moeite heeft met het herhalen van mondelinge informatie in de juiste volgorde

Indien kinderen problemen ondervinden met de auditieve verwerking kunnen er op korte en lange termijn problemen in de ontwikkeling optreden. Wanneer dit probleem niet vroegtijdig wordt herkent kunnen er meer problemen ontstaan. Denk hierbij aan aan spraak- en/of taalproblemen of andere leerproblemen. Deze problemen komen vaak voor in combinatie met andere problemen, zoals slecht presteren op school (ondanks normale intelligentie). Problemen bij het vervullen van klassikale opdrachten, een korte aandachtsboog, snel afgeleid door geluiden of gebeurtenissen in de omgeving. En een slecht ontwikkeld besef van tijd.

Wat te doen bij auditieve verwerkingsproblemen

Een logopedist kan kinderen helpen die auditieve problemen ervaren. Er zijn daarnaast ook dingen die je zelf kunt doen.

  • Spreek duidelijk naar een kind en niet te snel;
  • Maak gebruik van een krachtige intonatie;
  • Benadruk de hoofdpunten, zo is de kans groter dat een kind het belangrijkste onthoud;
  • Breng structuur aan in activiteiten: als een kind weet wat er van hem verwacht wordt, kan hij in die situaties gemakkelijker anticiperen op mondelinge informatie;
  • Controleer of je boodschap is aangekomen, laat een kind in zijn eigen woorden herhalen wat je hebt gezegd;
  • Bespreek samen met een kind en de leerkracht wat de beste plek in de klas is.

Hoe leer je klanken herkennen