**//sticky ads code//**

De dochter van Astrid heeft op de basisschool een visueel probleem. Het duurt lang voordat dit probleem wordt gevonden. De weg naar het juiste loket met de juiste hulp is lang, heftig en soms bizar. Dit verhaal wordt verteld in een twaalfdelige reeks. Vandaag starten we met het eerste deel.

Hoofdpijn en wazig zien

 ‘Kijk, dit is haar schrift dat we gebruiken bij schrijfles. Dat ziet er niet uit. Dat zeggen we ook tegen haar: Je bent een keurig meisje, maar met je schoolwerk ben je een sloddervos.’ De leerkracht van groep 3 kijkt mij bezorgd aan. Ik weet dat mijn dochter heel graag naar school gaat en goed wil werken. Dat sommige dingen niet lukken begrijp ik inderdaad ook niet. Met een rotgevoel ga ik naar huis. Er klopt iets niet. De wil van mijn dochter staat haaks op het resultaat. Ik heb niet het idee dat de opmerkingen van de leerkracht helpen.

Bij het volgende 10 minuten gesprek is er niet veel verbetering. De leerkracht legt uit dat ze onze dochter vaak aanspoort om wel goed te kijken. Ze werkt helemaal niet kritisch, ze heeft onlogische antwoorden en ze leest hakkelend. Rekenen is ook niet best en haar woordenschat schiet tekort.

Dochterlief heeft inderdaad een bijzondere woordenschat. Een verkeerde kersttrui. Het televisieprogramma Opsporing Gemist. Het verzoek om de vensterbank wat hoger te zetten als het koud is. Een broodje Filet American zónder kuikentjes. Dat laatste vindt de ober op het terras ook bijzonder, merk ik.

Een broodje filet americain zonder kuikentjes

Steeds vaker krijg ik telefoon van de leerkracht. Mijn dochter moet telkens opgehaald worden, er ontstaat bij haar hoofdpijn op school. In de klas haalt ze de cijfers door elkaar. De leerkracht denkt dat ze overvraagd wordt. Ik weet het niet. Ik weet namelijk ook wat ze wel kan, wat ze doorziet, hoe ze speelt. Ze is niet dom. Integendeel. Ze heeft heel lang problemen verborgen gehouden, daar is ze bijdehand genoeg voor. Ze weet precies wat ze wil en laat zich door niets tegenhouden.

Mijn gevoel vertelt met dat we op deze manier niet verder komen. Er blokkeert iets. Dat is voor mij al jaren bekend, ook in de peuter en kleutertijd zijn we tegen diverse problemen aangelopen. Destijds hebben we logopedie gedaan voor haar woordenschat en zijn we zo nu en dan bij een osteopaat geweest. Zodra de osteopaat bepaalde blokkades had opgeheven kon onze dochter weer verder. Dit had zeker resultaat, maar kennelijk is dat resultaat niet blijvend.

Ik ga met dochterlief naar de oogarts vanwege de hoofdpijn. Volgens de oogarts kan mijn dochter prima zien. Dat is overigens ook waar, ze kan prima zien. Haar ogen zijn niet slecht. Ze kan alleen niet goed kijken, maar dat ontdekken we pas veel later. Het probleem zit in de oogsamenwerking.

Intussen staat de tijd niet stil. De problemen op school groeien. De Cito’s zijn een drama voor onze dochter. De hoofdpijn neemt toe. Onze dochter stopt zelfs met groeien. Groep 3, 4 en 5 verlopen dramatisch. We weten nog steeds de oorzaak van de leerproblemen en van de hoofdpijn niet.

We belanden uiteindelijk bij de kinderarts. Daar volgt een uitgebreid onderzoek. Wanneer alle testen nergens toe leiden wordt er toch een MRI scan van haar hersenen gemaakt om uit te sluiten dat er sprake is van een (goedaardig) gezwel. Gelukkig is dat niet het geval. Uiteindelijk, na een paar spannende maanden en onderzoeken, hebben we een hoop informatie verzameld. Maar we zijn geen steek wijzer geworden over de oorzaak van de problemen. Waarom blijft de groei achter, wat is de oorzaak van de hoofdpijn? En is dit gerelateerd aan haar achterblijvende leerresultaten?

Fixatie Disparatie

meer blogs van Astrid vind je op heksenketel

.